حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الطُّفَيْلِ الْبَكَّائِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ يِسَافٍ عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ قَالَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ حَدِّثِينِي بِشَيْءٍ كَانَ يَدْعُو بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ أَنْ يَدْعُوَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمَنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ
Farva ibn Navfal aytadi: Men: «Ey moʻminlar onasi, menga Rasululloh ﷺ duo qiladigan biror narsani aytib bering», dedim. U: «Rasululloh ﷺ koʻp marta: ‹Allohumma inni aʼuzu bika min sharri ma amiltu va min sharri ma lam aʼmal (Ey Alloh, men qilgan ishimning yomonligidan va qilmagan ishimning yomonligidan Senga panoh tilayman)›, deb duo qilar edilar», dedi.Фарва ибн Навфал айтади: Мен: «Эй мўминлар онаси, менга Расулуллоҳ ﷺ дуо қиладиган бирор нарсани айтиб беринг», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ кўп марта: ‹Аллоҳумма инни аъузу бика мин шарри ма амилту ва мин шарри ма лам аъмал (Эй Аллоҳ, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман)›, деб дуо қилар эдилар», деди.