حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ بَرِيرَةَ لِلْعِتْقِ، وَأَرَادَ مَوَالِيهَا أَنْ يَشْتَرِطُوا وَلاَءَهَا، فَذَكَرَتْ عَائِشَةُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اشْتَرِيهَا، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". قَالَتْ وَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِلَحْمٍ فَقُلْتُ هَذَا مَا تُصُدِّقَ بِهِ عَلَى بَرِيرَةَ فَقَالَ " هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ، وَلَنَا هَدِيَّةٌ ".
Asvad (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha Barirani (bir choʻrini) — uni ozod qilish uchun — sotib olmoqchi boʻldi va uning xoʻjayinlari — uning ‹valo› (merosga oid) huquqi oʻzlariniki boʻlishini shart qilmoqchi boʻldi. Oisha buni Paygʻambar ﷺ ga aytdi; u zot unga: «Uni sotib ol — chunki ‹valo› ozod qilgan (kishi)niki», — dedilar. Bir marta Paygʻambar ﷺ ga biroz goʻsht taqdim etildi va Oisha u zotga: «Bu (goʻsht) Bariraga sadaqa qilib berilgan edi», — dedi. U zot: «U — Barira uchun sadaqa, biz uchun esa — hadya», — dedilar.Асвад (Оишадан) ривоят қилади: Оиша Барирани (бир чўрини) — уни озод қилиш учун — сотиб олмоқчи бўлди ва унинг хўжайинлари — унинг ‹вало› (меросга оид) ҳуқуқи ўзлариники бўлишини шарт қилмоқчи бўлди. Оиша буни Пайғамбар ﷺ га айтди; у зот унга: «Уни сотиб ол — чунки ‹вало› озод қилган (киши)ники», — дедилар. Бир марта Пайғамбар ﷺ га бироз гўшт тақдим этилди ва Оиша у зотга: «Бу (гўшт) Барирага садақа қилиб берилган эди», — деди. У зот: «У — Барира учун садақа, биз учун эса — ҳадя», — дедилар.