حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى [quran sura="2" aya_start="158" aya_end="158"]{إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا} فَلاَ أُرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا. فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَلاَّ، لَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا. إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي الأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ، وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ، وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى [quran sura="2" aya_start="158" aya_end="158"]{إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا}. زَادَ سُفْيَانُ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامٍ مَا أَتَمَّ اللَّهُ حَجَّ امْرِئٍ وَلاَ عُمْرَتَهُ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ.
Hishom ibn Urva (otasidan) rivoyat qiladi: Otam dedi: «Men yosh boʻlganimda, Paygʻambar ﷺ ning zavjasi Oishadan soʻradim: ‹Allohning: «Albatta, Safo va Marva — Allohning shiorlaridandir; bas, kim (Kaʼbani) haj qilsa yoki umra qilsa, ularning orasida tavof qilishi uning uchun gunoh emas» (Baqara, 158) — degan soʻzini qanday tushunasiz? Men (bundan) — kishi ularning orasida tavof qilmasa ham, hech zarar yoʻqligini (tushunaman)›. Oisha: ‹Yoʻq, agar sen aytgandek boʻlganda, (oyat): «Ularning orasida tavof qilmasa, gunoh emas», — boʻlishi kerak edi. Bu oyat — ansorlar haqida nozil boʻldi: ular Qudayd yaqiniga qoʻyilgan «Manot» (degan but) uchun ehrom bogʻlar va Safo hamda Marva tavofini (oʻziga) nomaʼqul deb bilar edi. Islom kelganda, ular bu haqda Allohning Rasuli ﷺ dan soʻradi; bas, Alloh: «Albatta, Safo va Marva — Allohning shiorlaridandir; bas, kim (Kaʼbani) haj qilsa yoki umra qilsa, ularning orasida tavof qilishi uning uchun gunoh emas» (Baqara, 158), — degan (oyatni) nozil qildi›, — dedi». Sufyon va Abu Muoviya Hishomdan (Oishadan) qoʻshdi: «Safo bilan Marva orasida tavof qilmagan kishining haji yoki umrasi — Alloh nazarida — toʻliq emas».Ҳишом ибн Урва (отасидан) ривоят қилади: Отам деди: «Мен ёш бўлганимда, Пайғамбар ﷺ нинг завжаси Оишадан сўрадим: ‹Аллоҳнинг: «Албатта, Сафо ва Марва — Аллоҳнинг шиорларидандир; бас, ким (Каъбани) ҳаж қилса ёки умра қилса, уларнинг орасида тавоф қилиши унинг учун гуноҳ эмас» (Бақара, 158) — деган сўзини қандай тушунасиз? Мен (бундан) — киши уларнинг орасида тавоф қилмаса ҳам, ҳеч зарар йўқлигини (тушунаман)›. Оиша: ‹Йўқ, агар сен айтгандек бўлганда, (оят): «Уларнинг орасида тавоф қилмаса, гуноҳ эмас», — бўлиши керак эди. Бу оят — ансорлар ҳақида нозил бўлди: улар Қудайд яқинига қўйилган «Манот» (деган бут) учун эҳром боғлар ва Сафо ҳамда Марва тавофини (ўзига) номаъқул деб билар эди. Ислом келганда, улар бу ҳақда Аллоҳнинг Расули ﷺ дан сўради; бас, Аллоҳ: «Албатта, Сафо ва Марва — Аллоҳнинг шиорларидандир; бас, ким (Каъбани) ҳаж қилса ёки умра қилса, уларнинг орасида тавоф қилиши унинг учун гуноҳ эмас» (Бақара, 158), — деган (оятни) нозил қилди›, — деди». Суфён ва Абу Муовия Ҳишомдан (Оишадан) қўшди: «Сафо билан Марва орасида тавоф қилмаган кишининг ҳажи ёки умраси — Аллоҳ назарида — тўлиқ эмас».