حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ لَيْلَةً مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ، فَصَلَّى فِي الْمَسْجِدِ، وَصَلَّى رِجَالٌ بِصَلاَتِهِ، فَأَصْبَحَ النَّاسُ فَتَحَدَّثُوا، فَاجْتَمَعَ أَكْثَرُ مِنْهُمْ، فَصَلَّوْا مَعَهُ، فَأَصْبَحَ النَّاسُ فَتَحَدَّثُوا، فَكَثُرَ أَهْلُ الْمَسْجِدِ مِنَ اللَّيْلَةِ الثَّالِثَةِ، فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى، فَصَلَّوْا بِصَلاَتِهِ، فَلَمَّا كَانَتِ اللَّيْلَةُ الرَّابِعَةُ عَجَزَ الْمَسْجِدُ عَنْ أَهْلِهِ، حَتَّى خَرَجَ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ، فَلَمَّا قَضَى الْفَجْرَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ، فَتَشَهَّدَ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّهُ لَمْ يَخْفَ عَلَىَّ مَكَانُكُمْ، وَلَكِنِّي خَشِيتُ أَنْ تُفْتَرَضَ عَلَيْكُمْ فَتَعْجِزُوا عَنْهَا ". فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالأَمْرُ عَلَى ذَلِكَ
Urva (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha unga xabar berdiki: «Allohning Rasuli ﷺ yarim kechasi (masjidga) chiqdi va masjidda namoz oʻqidi; baʼzi kishilar u zotning ortida namoz oʻqidi. Ertalab odamlar bu haqda (bir-biriga) gapirdi va (keyingi kechasi) ulardan koʻp (odam) jamlandi hamda u zotning ortida namoz oʻqidi. Keyingi ertalab odamlar yana bu haqda gapirdi va uchinchi kechasi masjid koʻp (odam) bilan toʻldi. Allohning Rasuli ﷺ (masjidga) chiqdi va odamlar u zotning ortida namoz oʻqidi. Toʻrtinchi kechasi masjid odamlar bilan toʻlib-toshdi va ularni sigʻdira olmadi, lekin Paygʻambar ﷺ (faqat) bomdod namozi uchun (masjidga) chiqdi. Bomdod namozi tugagach, u zot tashahhud oʻqidi va (odamlarga qarab): ‹Ammo baʼd, sizlarning (bu yerda) hozir boʻlganingiz mendan yashirin emas edi, lekin men — tungi namoz (qiyom) sizlarga farz qilinib qolishidan va sizlar uni bajara olmay qolishingizdan — qoʻrqdim›, — dedi». Bas, Allohning Rasuli ﷺ vafot etdi va vaziyat shu holda qoldi (yaʼni odamlar (taravini) yakka oʻqidi).Урва (Оишадан) ривоят қилади: Оиша унга хабар бердики: «Аллоҳнинг Расули ﷺ ярим кечаси (масжидга) чиқди ва масжидда намоз ўқиди; баъзи кишилар у зотнинг ортида намоз ўқиди. Эрталаб одамлар бу ҳақда (бир-бирига) гапирди ва (кейинги кечаси) улардан кўп (одам) жамланди ҳамда у зотнинг ортида намоз ўқиди. Кейинги эрталаб одамлар яна бу ҳақда гапирди ва учинчи кечаси масжид кўп (одам) билан тўлди. Аллоҳнинг Расули ﷺ (масжидга) чиқди ва одамлар у зотнинг ортида намоз ўқиди. Тўртинчи кечаси масжид одамлар билан тўлиб-тошди ва уларни сиғдира олмади, лекин Пайғамбар ﷺ (фақат) бомдод намози учун (масжидга) чиқди. Бомдод намози тугагач, у зот ташаҳҳуд ўқиди ва (одамларга қараб): ‹Аммо баъд, сизларнинг (бу ерда) ҳозир бўлганингиз мендан яширин эмас эди, лекин мен — тунги намоз (қиём) сизларга фарз қилиниб қолишидан ва сизлар уни бажара олмай қолишингиздан — қўрқдим›, — деди». Бас, Аллоҳнинг Расули ﷺ вафот этди ва вазият шу ҳолда қолди (яъни одамлар (таравини) якка ўқиди).