Abu Hurayra ad-Davsiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Paygʻambar ﷺ kunduzi (uydan) chiqdilar. U zot men bilan gaplashmadi, men ham u zot bilan gaplashmadim — to u zot Bani Qaynuqoʼ bozoriga yetguncha. Soʻng u zot Fotimaning uyi hovlisida oʻtirdilar va kichkina bola (nabirasi Hasan) haqida soʻradilar; lekin Fotima bolani bir oz (uyda) ushlab turdi. Men — u (Fotima) yo bolaning kiyimini almashtirmoqda, yo bolani choʻmiltirmoqda, — deb oʻyladim. Bir ozdan soʻng bola yugurib chiqdi va Paygʻambar ﷺ uni quchoqlab, oʻpdilar, soʻng: «Allohim! Uni sev va uni sevgan (har) kishini (ham) sev», — dedilar.Абу Ҳурайра ад-Давсий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта Пайғамбар ﷺ кундузи (уйдан) чиқдилар. У зот мен билан гаплашмади, мен ҳам у зот билан гаплашмадим — то у зот Бани Қайнуқў бозорига етгунча. Сўнг у зот Фотиманинг уйи ҳовлисида ўтирдилар ва кичкина бола (набираси Ҳасан) ҳақида сўрадилар; лекин Фотима болани бир оз (уйда) ушлаб турди. Мен — у (Фотима) ё боланинг кийимини алмаштирмоқда, ё болани чўмилтирмоқда, — деб ўйладим. Бир оздан сўнг бола югуриб чиқди ва Пайғамбар ﷺ уни қучоқлаб, ўпдилар, сўнг: «Аллоҳим! Уни сев ва уни севган (ҳар) кишини (ҳам) сев», — дедилар.