حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ وَجَدَ عُمَرُ حُلَّةَ إِسْتَبْرَقٍ تُبَاعُ فِي السُّوقِ فَأَتَى بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ابْتَعْ هَذِهِ الْحُلَّةَ فَتَجَمَّلْ بِهَا لِلْعِيدِ وَلِلْوُفُودِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا هَذِهِ لِبَاسُ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ، أَوْ إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ ". فَلَبِثَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِجُبَّةِ دِيبَاجٍ، فَأَقْبَلَ بِهَا عُمَرُ حَتَّى أَتَى بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قُلْتَ " إِنَّمَا هَذِهِ لِبَاسُ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ أَوْ إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لا خَلاَقَ لَهُ ". ثُمَّ أَرْسَلْتَ إِلَىَّ بِهَذِهِ فَقَالَ " تَبِيعُهَا، أَوْ تُصِيبُ بِهَا بَعْضَ حَاجَتِكَ ".
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar bozorda sotilayotgan ipak choponni koʻrib, uni Allohning Rasuli ﷺ ga keltirdi va: «Yo Rasululloh! Bu choponni sotib oling va uni — Iyd (bayram)larida hamda vakillarni (elchilarni) qabul qilganda — kiyib, oʻzingizni bezang», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ: «Bu — oxiratda (hech) nasibasi boʻlmaydigan kishining kiyimi(dir) (yoki: buni oxiratda nasibasi boʻlmaydigan kishi kiyadi)», — deb javob berdi. Bir muncha vaqt oʻtgach, Allohning Rasuli ﷺ Umarga (bir) ipak chopon yubordi. Umar uni olib, Allohning Rasuli ﷺ ga keltirdi va: «Yo Rasululloh! Siz buni — oxiratda nasibasi boʻlmaydigan kishining kiyimi (deb) aytgan edingiz, lekin menga buni yubordingiz!» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Men uni — sen uni sotishing yoki u bilan baʼzi ehtiyojlaringni qondirishing uchun — (yubordim)», — dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар бозорда сотилаётган ипак чопонни кўриб, уни Аллоҳнинг Расули ﷺ га келтирди ва: «Ё Расулуллоҳ! Бу чопонни сотиб олинг ва уни — Ийд (байрам)ларида ҳамда вакилларни (элчиларни) қабул қилганда — кийиб, ўзингизни безанг», — деди. Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Бу — охиратда (ҳеч) насибаси бўлмайдиган кишининг кийими(дир) (ёки: буни охиратда насибаси бўлмайдиган киши кияди)», — деб жавоб берди. Бир мунча вақт ўтгач, Аллоҳнинг Расули ﷺ Умарга (бир) ипак чопон юборди. Умар уни олиб, Аллоҳнинг Расули ﷺ га келтирди ва: «Ё Расулуллоҳ! Сиз буни — охиратда насибаси бўлмайдиган кишининг кийими (деб) айтган эдингиз, лекин менга буни юбордингиз!» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Мен уни — сен уни сотишинг ёки у билан баъзи эҳтиёжларингни қондиришинг учун — (юбордим)», — деди.