حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَهْلَلْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ، فَكُنْتُ مِمَّنْ تَمَتَّعَ، وَلَمْ يَسُقِ الْهَدْىَ، فَزَعَمَتْ أَنَّهَا حَاضَتْ، وَلَمْ تَطْهُرْ حَتَّى دَخَلَتْ لَيْلَةُ عَرَفَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَذِهِ لَيْلَةُ عَرَفَةَ، وَإِنَّمَا كُنْتُ تَمَتَّعْتُ بِعُمْرَةٍ. فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " انْقُضِي رَأْسَكِ، وَامْتَشِطِي، وَأَمْسِكِي عَنْ عُمْرَتِكِ ". فَفَعَلْتُ، فَلَمَّا قَضَيْتُ الْحَجَّ أَمَرَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ لَيْلَةَ الْحَصْبَةِ فَأَعْمَرَنِي مِنَ التَّنْعِيمِ مَكَانَ عُمْرَتِي الَّتِي نَسَكْتُ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning soʻnggi Hajida men u zot bilan haj uchun ihromga kirdim. Men tamattuʼ (haj va umra)ni niyat qilgan, oʻzim bilan Hadiy (qurbonlik) olmagan kishilardan edim. Men hayz koʻrdim va Arafa kechasigacha poklanmadim. Men: «Yo Rasululloh, bu — Arafa kuni kechasi, men umra bilan tamattuʼ qilmoqchi edim», — dedim. Rasululloh ﷺ menga sochimni yozib, tarashni va umrani keyinga qoldirishni aytdilar. Men shunday qildim va Hajni tugatdim. Hasba kechasi u zot Abdurrahmon (Oishaning ukasi)ga meni Tanʼimga olib borishni — men niyat qilgan tamattuʼ umrasi oʻrniga umra uchun ihromga kirishim uchun — buyurdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг сўнгги Ҳажида мен у зот билан ҳаж учун иҳромга кирдим. Мен таматтуъ (ҳаж ва умра)ни ният қилган, ўзим билан Ҳадий (қурбонлик) олмаган кишилардан эдим. Мен ҳайз кўрдим ва Арафа кечасигача покланмадим. Мен: «Ё Расулуллоҳ, бу — Арафа куни кечаси, мен умра билан таматтуъ қилмоқчи эдим», — дедим. Расулуллоҳ ﷺ менга сочимни ёзиб, тарашни ва умрани кейинга қолдиришни айтдилар. Мен шундай қилдим ва Ҳажни тугатдим. Ҳасба кечаси у зот Абдурраҳмон (Оишанинг укаси)га мени Танъимга олиб боришни — мен ният қилган таматтуъ умраси ўрнига умра учун иҳромга киришим учун — буюрдилар.