حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْغَارِ فَرَفَعْتُ رَأْسِي، فَإِذَا أَنَا بِأَقْدَامِ الْقَوْمِ، فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ، لَوْ أَنَّ بَعْضَهُمْ طَأْطَأَ بَصَرَهُ رَآنَا. قَالَ " اسْكُتْ يَا أَبَا بَكْرٍ، اثْنَانِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا ".
Men Paygʻambar ﷺ bilan gʻorda edim. Boshimni koʻtargandim, birdan qavmning (mushriklarning) oyoqlarini koʻrdim. Men: «Ey Allohning paygʻambari, agar ulardan baʼzilari koʻzini past(ga) qaratsa, bizni koʻrib qoladi», dedim. U zot: «Jim boʻl, ey Abu Bakr, (biz) ikki (kishimiz)ki, Alloh uchinchimizdir», dedilar.Мен Пайғамбар ﷺ билан ғорда эдим. Бошимни кўтаргандим, бирдан қавмнинг (мушрикларнинг) оёқларини кўрдим. Мен: «Эй Аллоҳнинг пайғамбари, агар улардан баъзилари кўзини паст(га) қараца, бизни кўриб қолади», дедим. У зот: «Жим бўл, эй Абу Бакр, (биз) икки (кишимиз)ки, Аллоҳ учинчимиздир», дедилар.