حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ حُمَيْدٍ، سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْخَنْدَقِ، فَإِذَا الْمُهَاجِرُونَ وَالأَنْصَارُ يَحْفِرُونَ فِي غَدَاةٍ بَارِدَةٍ، فَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ عَبِيدٌ يَعْمَلُونَ ذَلِكَ لَهُمْ، فَلَمَّا رَأَى مَا بِهِمْ مِنَ النَّصَبِ وَالْجُوعِ قَالَ " اللَّهُمَّ إِنَّ الْعَيْشَ عَيْشُ الآخِرَهْ فَاغْفِرْ لِلأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْ " فَقَالُوا مُجِيبِينَ لَهُ نَحْنُ الَّذِينَ بَايَعُوا مُحَمَّدَا عَلَى الْجِهَادِ مَا بَقِينَا أَبَدَا
Rasululloh ﷺ Xandaqqa chiqdilar. Muhojirlar va ansorlar sovuq tongda (xandaq) kovlayotgan edilar — ularning bu (ish)ni qiladigan qullari yoʻq edi. U zot ularning charchoq va ochligini koʻrganlarida: «Allohim, albatta (haqiqiy) hayot oxirat hayotidir; bas, ansorlar va muhojirlarni magʻfirat qil», dedilar. Ular u zotga javob berib: «Biz Muhammadga jihod ustiga — toki tirik ekanmiz, abadiy — bayʼat qilganlarmiz», dedilar.Расулуллоҳ ﷺ Хандаққа чиқдилар. Муҳожирлар ва ансорлар совуқ тонгда (хандақ) ковлаётган эдилар — уларнинг бу (иш)ни қиладиган қуллари йўқ эди. У зот уларнинг чарчоқ ва очлигини кўрганларида: «Аллоҳим, албатта (ҳақиқий) ҳаёт охират ҳаётидир; бас, ансорлар ва муҳожирларни мағфират қил», дедилар. Улар у зотга жавоб бериб: «Биз Муҳаммадга жиҳод устига — токи тирик эканмиз, абадий — байъат қилганлармиз», дедилар.