حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، أَنَّ أَبَا النَّضْرِ، حَدَّثَهُ عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ وَأَبِي صَالِحٍ مَوْلَى التَّوْأَمَةِ سَمِعْتُ أَبَا قَتَادَةَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ وَهُمْ مُحْرِمُونَ وَأَنَا رَجُلٌ حِلٌّ عَلَى فَرَسٍ، وَكُنْتُ رَقَّاءً عَلَى الْجِبَالِ، فَبَيْنَا أَنَا عَلَى ذَلِكَ إِذْ رَأَيْتُ النَّاسَ مُتَشَوِّفِينَ لِشَىْءٍ، فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ، فَإِذَا هُوَ حِمَارُ وَحْشٍ فَقُلْتُ لَهُمْ مَا هَذَا قَالُوا لاَ نَدْرِي. قُلْتُ هُوَ حِمَارٌ وَحْشِيٌّ. فَقَالُوا هُوَ مَا رَأَيْتَ. وَكُنْتُ نَسِيتُ سَوْطِي فَقُلْتُ لَهُمْ نَاوِلُونِي سَوْطِي. فَقَالُوا لاَ نُعِينُكَ عَلَيْهِ. فَنَزَلْتُ فَأَخَذْتُهُ، ثُمَّ ضَرَبْتُ فِي أَثَرِهِ، فَلَمْ يَكُنْ إِلاَّ ذَاكَ، حَتَّى عَقَرْتُهُ، فَأَتَيْتُ إِلَيْهِمْ فَقُلْتُ لَهُمْ قُومُوا فَاحْتَمِلُوا. قَالُوا لاَ نَمَسُّهُ. فَحَمَلْتُهُ حَتَّى جِئْتُهُمْ بِهِ، فَأَبَى بَعْضُهُمْ، وَأَكَلَ بَعْضُهُمْ، فَقُلْتُ أَنَا أَسْتَوْقِفُ لَكُمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَدْرَكْتُهُ فَحَدَّثْتُهُ الْحَدِيثَ فَقَالَ لِي " أَبَقِيَ مَعَكُمْ شَىْءٌ مِنْهُ ". قُلْتُ نَعَمْ. فَقَالَ " كُلُوا فَهْوَ طُعْمٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ ".
(Abu Qatoda (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Makka bilan Madina orasida Paygʻambar ﷺ bilan (birga) edim; ular (sheriklarim) ihromda edi, men esa ihromsiz, ot ustida (boʻ lgan) bir kishi edim; men togʻ larga (yaxshi) chiqadigan (chaqqon) edim. Men shu holda (yurar) ekanman, birdan odamlarni — bir narsaga ( entikib) qarayotganini koʻ rdim; men qarab bordim — birdan u bir yovvoyi eshak (edi). Men ularga: «Bu nima?» dedim. Ular: «Bilmaymiz» dedi. Men: «U — yovvoyi eshak» dedim. Ular: «U — sen koʻ rgan (narsa)» dedi. Men qamchimni unutgan edim; ularga: «Menga qamchimni uzatinglar» dedim. Ular: «Biz senga unga (ovga) qarshi yordam bermaymiz» dedi. Men tushib, uni (oʻ zim) oldim, soʻng uning ortidan (otimni) choptirdim; (lekin) faqat oz (vaqt) oʻ tdi — men uni (jarohatlab) yiqitdim. Soʻng ularning oldiga kelib: «Turinglar, (uni) koʻ taringlar» dedim. Ular: «Biz unga qoʻ l tegizmaymiz (ihromdamiz)» dedi. Men uni koʻ tarib, ularning oldiga keltirdim; ulardan baʼzisi bosh tortdi, baʼzisi esa yedi. Men: «Men sizlar uchun Paygʻambar ﷺni toʻ xtataman (soʻrab koʻ raman)» dedim va u zotga yetib olib, u zotga (boʻ lgan) voqeani soʻzlab berdim. U zot menga: «Yoningizda undan biror narsa qoldimi?» dedilar. Men: «Ha» dedim. U zot: «Yenglar; u — Alloh sizlarga (rizq qilib) yedirgan bir taom(dir)» dedilar.(Абу Қатода (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Макка билан Мадина орасида Пайғамбар ﷺ билан (бирга) эдим; улар (шерикларим) иҳромда эди, мен эса иҳромсиз, от устида (бў лган) бир киши эдим; мен тоғ ларга (яхши) чиқадиган (чаққон) эдим. Мен шу ҳолда (юрар) эканман, бирдан одамларни — бир нарсага ( энтикиб) қараётганини кў рдим; мен қараб бордим — бирдан у бир ёввойи эшак (эди). Мен уларга: «Бу нима?» дедим. Улар: «Билмаймиз» деди. Мен: «У — ёввойи эшак» дедим. Улар: «У — сен кў рган (нарса)» деди. Мен қамчимни унутган эдим; уларга: «Менга қамчимни узатинглар» дедим. Улар: «Биз сенга унга (овга) қарши ёрдам бермаймиз» деди. Мен тушиб, уни (ў зим) олдим, сўнг унинг ортидан (отимни) чоптирдим; (лекин) фақат оз (вақт) ў тди — мен уни (жароҳатлаб) йиқитдим. Сўнг уларнинг олдига келиб: «Туринглар, (уни) кў таринглар» дедим. Улар: «Биз унга қў л тегизмаймиз (иҳромдамиз)» деди. Мен уни кў тариб, уларнинг олдига келтирдим; улардан баъзиси бош тортди, баъзиси эса еди. Мен: «Мен сизлар учун Пайғамбар ﷺни тў хтатаман (сўраб кў раман)» дедим ва у зотга етиб олиб, у зотга (бў лган) воқеани сўзлаб бердим. У зот менга: «Ёнингизда ундан бирор нарса қолдими?» дедилар. Мен: «Ҳа» дедим. У зот: «Енглар; у — Аллоҳ сизларга (ризқ қилиб) едирган бир таом(дир)» дедилар.