(Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu) — ansorlik bir kishi — xabar berdiki:) Uning qavmidan bir necha kishi Xaybarga bordi va u yerda tarqalib ketdi; soʻng ulardan birini oʻldirilgan (jasad) holida topdilar. Ular oʻlik topilgan (joydagi) odamlarga: «Bizning sherigimizni siz oʻldirdingiz», dedilar. Ular: «Biz oʻldirmadik va qotilni ham bilmaymiz», dedilar. Bas, ular Paygʻambar ﷺning huzurlariga borib: «Yo Rasululloh, biz Xaybarga bordik va birimizni oʻldirilgan holda topdik», dedilar. U zot: «(Avval) kattangiz (gapirsin), kattangiz!» dedilar. Soʻng ularga: «Uni kim oʻldirgani haqida bayyina (dalil) keltirasizmi?» dedilar. Ular: «Bizda bayyina yoʻq», dedilar. U zot: «Unday boʻlsa, ular (yahudiylar) qasam ichadilar», dedilar. Ular: «Biz yahudiylarning qasamiga rozi boʻlmaymiz», dedilar. Rasululloh ﷺ uning (oʻldirilgan kishining) qoni behuda (zoye) ketishini yoqtirmadilar va uning (diyatini) sadaqa (zakot) tuyalaridan yuztasini berib (oʻzlari) toʻladilar.(Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу) — ансорлик бир киши — хабар бердики:) Унинг қавмидан бир неча киши Хайбарга борди ва у ерда тарқалиб кетди; сўнг улардан бирини ўлдирилган (жасад) ҳолида топдилар. Улар ўлик топилган (жойдаги) одамларга: «Бизнинг шеригимизни сиз ўлдирдингиз», дедилар. Улар: «Биз ўлдирмадик ва қотилни ҳам билмаймиз», дедилар. Бас, улар Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига бориб: «Ё Расулуллоҳ, биз Хайбарга бордик ва биримизни ўлдирилган ҳолда топдик», дедилар. У зот: «(Аввал) каттангиз (гапирсин), каттангиз!» дедилар. Сўнг уларга: «Уни ким ўлдиргани ҳақида баййина (далил) келтирасизми?» дедилар. Улар: «Бизда баййина йўқ», дедилар. У зот: «Ундай бўлса, улар (яҳудийлар) қасам ичадилар», дедилар. Улар: «Биз яҳудийларнинг қасамига рози бўлмаймиз», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ унинг (ўлдирилган кишининг) қони беҳуда (зое) кетишини ёқтирмадилар ва унинг (диятини) садақа (закот) туяларидан юзтасини бериб (ўзлари) тўладилар.