حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزْيَدٍ , أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ , نا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ , وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نا الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْجَرَوِيُّ , نا أَبُو حَفْصٍ التِّنِّيسِيُّ ، نا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ , حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " لَقَدْ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُنِي إِذَا خَرَجَ إِلَى الصَّلاةِ وَمَا يَتَوَضَّأُ " . حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ , وَالْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , وَعَلِيُّ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ مِهْرَانَ , قَالُوا : نا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَانِئٍ , نا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ , نا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ , عَنْ مَنْصُورِ بْنِ زَاذَانَ , عَنِ الزُّهْرِيِّ , بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ . تَفَرَّدَ بِهِ سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ , عَنْ مَنْصُورٍ , عَنِ الزُّهْرِيِّ , وَلَمْ يُتَابَعْ عَلَيْهِ وَلَيْسَ بِقَوِيٍّ فِي الْحَدِيثِ , وَالْمَحْفُوظُ عَنِ الزُّهْرِيِّ , عَنْ أَبِي سَلَمَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ " . وَكَذَلِكَ رَوَاهُ الْحُفَّاظُ الثِّقَاتُ عَنِ الزُّهْرِيِّ , مِنْهُمْ مَعْمَرٌ , وَعُقَيْلٌ , وَابْنُ أَبِي ذِئْبٍ وَقَالَ مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ فِي الْقُبْلَةِ الْوُضُوءُ , وَلَوْ كَانَ مَا رَوَاهُ سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ مَنْصُورٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ صَحِيحًا , لَمَا كَانَ الزُّهْرِيُّ يُفْتِي بِخِلافِهِ , وَاللَّهُ أَعْلَمُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Allohning Nabiysi ﷺ namozga chiqayotganlarida meni oʻpar, tahorat olmas edilar». Buni Said ibn Bashir Mansur ibn Zozondan, u Zuhriydan shu isnod bilan shunga oʻxshash rivoyat qilgan. Buni Said ibn Bashir Mansurdan, u Zuhriydan (rivoyat qilishda) yolgʻiz qolgan va unga mutobaat qilinmagan; u hadisda kuchli emas. Zuhriydan mahfuz boʻlgani — Abu Salamadan, u Oishadan (rivoyat qilinganidek): Nabiy ﷺ roʻzador holda oʻpar edilar, (deganidir). Zuhriydan ishonchli hofizlar ham shunday rivoyat qilganlar; ular orasida Maʼmar, Uqayl va Ibn Abu Ziʼb bor. Molik esa Zuhriydan: oʻpishda tahorat (bor), deb (naql qilgan). Agar Said ibn Bashirning Mansurdan, u Zuhriydan, u Abu Salamadan, u Oishadan rivoyat qilgani sahih boʻlganida, Zuhriy uning xilofiga fatvo bermas edi. Alloh biladi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Аллоҳнинг Набийси ﷺ намозга чиқаётганларида мени ўпар, таҳорат олмас эдилар». Буни Саид ибн Башир Мансур ибн Зозондан, у Зуҳрийдан шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилган. Буни Саид ибн Башир Мансурдан, у Зуҳрийдан (ривоят қилишда) ёлғиз қолган ва унга мутобаат қилинмаган; у ҳадисда кучли эмас. Зуҳрийдан маҳфуз бўлгани — Абу Саламадан, у Оишадан (ривоят қилинганидек): Набий ﷺ рўзадор ҳолда ўпар эдилар, (деганидир). Зуҳрийдан ишончли ҳофизлар ҳам шундай ривоят қилганлар; улар орасида Маъмар, Уқайл ва Ибн Абу Зиъб бор. Молик эса Зуҳрийдан: ўпишда таҳорат (бор), деб (нақл қилган). Агар Саид ибн Баширнинг Мансурдан, у Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Оишадан ривоят қилгани саҳиҳ бўлганида, Зуҳрий унинг хилофига фатво бермас эди. Аллоҳ билади.