حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، ثنا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مُسْلِمٍ , حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ , عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ , أَخْبَرَنِي الزُّهْرِيُّ ، عَنِ الاعْتِكَافِ وَكَيْفَ سُنَّتِهِ ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ , وَعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ , عَنْ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُمَا , أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " كَانَ يَعْتَكِفُ الْعَشْرَ الأَوَاخِرَ مِنْ رَمَضَانَ حَتَّى تَوَفَّاهُ اللَّهُ , ثُمَّ اعْتَكَفَ أَزْوَاجُهُ مِنْ بَعْدِهِ , وَأَنَّ السُّنَّةَ فِي الْمُعْتَكِفِ أَنْ لا يَخْرُجَ إِلا لِحَاجَةِ الإِنْسَانِ , وَلا يَتْبَعُ جِنَازَةً , وَلا يَعُودُ مَرِيضًا , وَلا يَمَسُّ امْرَأَةً , وَلا يُبَاشِرُهَا , وَلا اعْتِكَافَ إِلا فِي مَسْجِدِ جَمَاعَةٍ , وَسُنَّةُ مَنِ اعْتَكَفَ أَنْ يَصُومَ "
Zuhriy eʼtikof va uning sunnati qanday ekani haqida Saʼid ibn al-Musayyab va Urva ibn az-Zubayrdan xabar berdi; Oisha (roziyallohu anho) ikkovlariga xabar berdiki, Rasululloh ﷺ Alloh u zotni vafot ettirgunicha Ramazonning oxirgi oʻn kunligida eʼtikof qilar edilar; soʻng u zotdan keyin zavjalari eʼtikof qildilar. Eʼtikofdagi kishi haqidagi sunnat — inson hojatidan boshqa narsa uchun chiqmasligi, janozaga ergashmasligi, bemorni yoʻqlamasligi, ayolga tegmasligi va u bilan yaqinlik qilmasligidir; eʼtikof faqat jamoat masjidida boʻladi; eʼtikof qilgan kishining sunnati esa roʻza tutishidir.Зуҳрий эътикоф ва унинг суннати қандай экани ҳақида Саъид ибн ал-Мусайяб ва Урва ибн аз-Зубайрдан хабар берди; Оиша (розияллоҳу анҳо) икковларига хабар бердики, Расулуллоҳ ﷺ Аллоҳ у зотни вафот эттиргунича Рамазоннинг охирги ўн кунлигида эътикоф қилар эдилар; сўнг у зотдан кейин завжалари эътикоф қилдилар. Эътикофдаги киши ҳақидаги суннат — инсон ҳожатидан бошқа нарса учун чиқмаслиги, жанозага эргашмаслиги, беморни йўқламаслиги, аёлга тегмаслиги ва у билан яқинлик қилмаслигидир; эътикоф фақат жамоат масжидида бўлади; эътикоф қилган кишининг суннати эса рўза тутишидир.