حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ الْفَقِيهُ , ثنا بَكَّارُ بْنُ قُتَيْبَةَ ، وحَاجِبُ بْنُ سُلَيْمَانَ ، قَالا : نا مُؤَمَّلُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , ثنا سُفْيَانُ , عَنْ مَنْصُورٍ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ , عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ , أَنَّ رَجُلا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , وَقَعْتُ بِامْرَأَتِي فِي رَمَضَانَ , فَقَالَ : " أَعْتِقْ رَقَبَةً " , قَالَ : لا أَجِدُ , قَالَ : " فَصُمْ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ " , قَالَ : لا أَسْتَطِيعُ , قَالَ : " أَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا " , قَالَ : لا أَجِدُ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِكْتَلٍ فِيهِ خَمْسَةَ عَشَرَ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ , قَالَ : خُذْ هَذَا فَأَطْعِمْهُ عَنْكَ , قَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , مَا بَيْنَ لابَتَيْهَا أَحْوَجُ إِلَيْهِ مِنَّا , قَالَ : " فَخُذْهُ فَأَطْعِمْهُ أَهْلَكَ " . لَفْظُ بَكَّارٍ . تَابَعَهُ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَفْصَةَ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ حُمَيْدٍ , عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ . حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ , وَالْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ , وَأَبُو أُمَيَّةَ , قَالُوا : نا رَوْحٌ , نا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَفْصَةَ , وَقَالَ فِيهِ : بِزِنْبِيلٍ , وَالْمِكْتَلُ فِيهِ خَمْسَةَ عَشَرَ صَاعًا أَحْسَبُهُ تَمْرًا . وَكَذَلِكَ قَالَ : هِقْلُ بْنُ زِيَادٍ , وَالْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ , عَنِ الأَوْزَاعِيِّ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ . وَتَابَعَهُمْ حَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ , وَهِشَامُ بْنُ سَعْدٍ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ , إِلا أَنَّهُ قَالَ : عَنْ أَبِي سَلَمَةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Yo Rasululloh, Ramazonda ayolimga yaqinlik qildim», dedi. U zot: «Bir qul ozod qil», dedilar. U: «Topmayman», dedi. U zot: «Unda ikki oy ketma-ket roʻza tut», dedilar. U: «Qodir emasman», dedi. U zot: «Oltmish miskinni taomlantir», dedilar. U: «Topmayman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺga ichida oʻn besh soʼ xurmo bor bir savat keltirildi. U zot: «Buni ol va oʻzing tomondan taomlantir», dedilar. U: «Yo Rasululloh, uning ikki qora toshloq oraligʻida bizdan muhtojroq kishi yoʻq», dedi. U zot: «Bas, uni ol va ahlingga taomlantir», dedilar. Bu Bakkorning lafzidir. Unga Muhammad ibn Abu Hafsa Zuhriydan, u Humayddan, u Abu Hurayradan (rivoyat qilib) mutobaat qildi. Muhammad ibn Abu Hafsa unda: «zanbil bilan» dedi, va: «savatda oʻn besh soʼ bor edi, uni xurmo deb oʻylayman» dedi. Hiql ibn Ziyod va Valid ibn Muslim ham al-Avzoiydan, u Zuhriydan shunday dedilar. Ularga Hajjoj ibn Artot va Hishom ibn Saʼd Zuhriydan (rivoyat qilib) mutobaat qildilar; faqat u: «Abu Salamadan» dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Рамазонда аёлимга яқинлик қилдим», деди. У зот: «Бир қул озод қил», дедилар. У: «Топмайман», деди. У зот: «Унда икки ой кетма-кет рўза тут», дедилар. У: «Қодир эмасман», деди. У зот: «Олтмиш мискинни таомлантир», дедилар. У: «Топмайман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺга ичида ўн беш сў хурмо бор бир сават келтирилди. У зот: «Буни ол ва ўзинг томондан таомлантир», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, унинг икки қора тошлоқ оралиғида биздан муҳтожроқ киши йўқ», деди. У зот: «Бас, уни ол ва аҳлингга таомлантир», дедилар. Бу Баккорнинг лафзидир. Унга Муҳаммад ибн Абу Ҳафса Зуҳрийдан, у Ҳумайддан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилиб) мутобаат қилди. Муҳаммад ибн Абу Ҳафса унда: «занбил билан» деди, ва: «саватда ўн беш сў бор эди, уни хурмо деб ўйлайман» деди. Ҳиқл ибн Зиёд ва Валид ибн Муслим ҳам ал-Авзоийдан, у Зуҳрийдан шундай дедилар. Уларга Ҳажжож ибн Артот ва Ҳишом ибн Саъд Зуҳрийдан (ривоят қилиб) мутобаат қилдилар; фақат у: «Абу Саламадан» деди.