نَا أَبُو حَامِدٍ الْحَضْرَمِيُّ ، نَا يَزِيدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْبَرَاءِ , نَا مُوسَى بْنُ مَسْعُودٍ , نَا سُفْيَانُ , عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ ، عَنِ الْحَارِثِ , أَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ، أُتِيَ فِي بَنِي عَمٍّ أَحَدُهُمْ أَخٌ لأُمٍّ ، فَقِيلَ لِعَلِيٍّ : إِنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ " أَعْطَى الأَخَ مِنَ الأُمِّ الْمَالَ كُلَّهُ دُونَهُمْ لِقَرَابَتِهِ , فَقَالَ عَلِيّ : يَرْحَمُ اللَّهُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ إِنْ كَانَ لَفَقِيهًا لَوْ كُنْتُ أَنَا لأَعْطَيْتُهُ السُّدُسَ ، ثُمَّ أَشْرَكْتُ بَيْنَهُمْ فِيمَا بَقِيَ "
Al-Horis (rivoyat qiladi): Alining huzuriga amakivachchalar haqida (masala) keltirildi, ulardan biri ona tomondan uka edi. Aliga: «Ibn Masʼud ona tomondan boʻlgan ukaga qarindoshligi sababli molning barchasini berib, ularni (mahrum) qoldirgan edi», deyildi. Shunda Ali: «Alloh Abdulloh ibn Masʼudga rahm qilsin, u haqiqatan faqih edi. Agar men boʻlganimda, unga oltidan birni berardim, soʻng qolganida ularni sherik qilardim», dedi.Ал-Ҳорис (ривоят қилади): Алининг ҳузурига амакиваччалар ҳақида (масала) келтирилди, улардан бири она томондан ука эди. Алига: «Ибн Масъуд она томондан бўлган укага қариндошлиги сабабли молнинг барчасини бериб, уларни (маҳрум) қолдирган эди», дейилди. Шунда Али: «Аллоҳ Абдуллоҳ ибн Масъудга раҳм қилсин, у ҳақиқатан фақиҳ эди. Агар мен бўлганимда, унга олтидан бирни берардим, сўнг қолганида уларни шерик қилардим», деди.