أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ، أَنَّ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ أَخْبَرَهُ، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَهُ : أَنَّهُ اجْتَمَعَ هُوَ وَابْنُ عَبَّاسٍ عِنْدَ أَبِي هُرَيْرَةَ فَذَكَرُوا الرَّجُلَ يُتَوَفَّى عَنِ الْمَرْأَةِ فَتَلِدُ بَعْدَهُ بِلَيَالٍ قَلَائِلَ، فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ : حِلُّهَا آخِرُ الْأَجَلَيْنِ. وَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ : إِذَا وَضَعَتْ، فَقَدْ حَلَّتْ، فَتَرَاجَعَا فِي ذَلِكَ بَيْنَهُمَا، فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ : أَنَا مَعَ ابْنِ أَخِي يَعْنِي أَبَا سَلَمَةَ، فَبَعَثُوا كُرَيْبًا مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَسَأَلَهَا، فَذَكَرَتْ أُمُّ سَلَمَةَ ، " أَنَّ سُبَيْعَةَ بِنْتَ الْحَارِثِ الْأَسْلَمِيَّةَ مَاتَ عَنْهَا زَوْجُهَا، فَنَفِسَتْ بَعْدَهُ بِلَيَالٍ وَأَنَّ رَجُلًا مِنْ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ يُكْنَى أَبَا السَّنَابِلِ خَطَبَهَا، وَأَخْبَرَهَا أَنَّهَا قَدْ حَلَّتْ فَأَرَادَتْ أَنْ تَتَزَوَّجَ غَيْرَهُ، فَقَالَ لَهَا أَبُو السَّنَابِلِ : فَإِنَّكِ لَمْ تَحِلِّينَ، فَذَكَرَتْ سُبَيْعَةُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهَا أَنْ تَتَزَوَّجَ "
Abu Salama ibn Abdurahmon xabar berdiki, u va Ibn Abbos Abu Hurayraning huzurida yigʻilishdi. Ular eri vafot etib, undan bir necha kecha keyin koʻzi yoriydigan ayol haqida gaplashdilar. Ibn Abbos: «Uning halol boʻlishi ikki muddatning oxirgisi bilandir», dedi. Abu Salama esa: «Tugʻsa, halol boʻladi», dedi. Ular bu haqda oʻzaro bahslashdilar. Shunda Abu Hurayra: «Men jiyanim bilanman», yaʼni Abu Salama bilan, dedi. Soʻng ular Ibn Abbosning mavlosi Kuraybni Ummu Salamaning oldiga yuborishdi va u undan soʻradi. Ummu Salama zikr qildiki, Subayʼa binti al-Horis al-Aslamiyyaning eri vafot etgan, u esa undan bir necha kecha keyin koʻzi yorigan edi. Banu Abduddordan Abu Sanobil deb kunyalanadigan bir kishi unga sovchi boʻlib, unga (idda muddati) tugaganini aytdi. U esa undan boshqasiga turmushga chiqmoqchi boʻldi. Shunda Abu Sanobil unga: «Sen hali halol boʻlmagansan», dedi. Subayʼa buni Rasululloh ﷺga aytdi, u zot esa unga turmushga chiqishni buyurdilar.Абу Салама ибн Абдураҳмон хабар бердики, у ва Ибн Аббос Абу Ҳурайранинг ҳузурида йиғилишди. Улар эри вафот этиб, ундан бир неча кеча кейин кўзи ёрийдиган аёл ҳақида гаплашдилар. Ибн Аббос: «Унинг ҳалол бўлиши икки муддатнинг охиргиси биландир», деди. Абу Салама эса: «Туғса, ҳалол бўлади», деди. Улар бу ҳақда ўзаро баҳслашдилар. Шунда Абу Ҳурайра: «Мен жияним биланман», яъни Абу Салама билан, деди. Сўнг улар Ибн Аббоснинг мавлоси Курайбни Умму Саламанинг олдига юборишди ва у ундан сўради. Умму Салама зикр қилдики, Субайъа бинти ал-Ҳорис ал-Асламийянинг эри вафот этган, у эса ундан бир неча кеча кейин кўзи ёриган эди. Бану Абдуддордан Абу Санобил деб куняланадиган бир киши унга совчи бўлиб, унга (идда муддати) тугаганини айтди. У эса ундан бошқасига турмушга чиқмоқчи бўлди. Шунда Абу Санобил унга: «Сен ҳали ҳалол бўлмагансан», деди. Субайъа буни Расулуллоҳ ﷺга айтди, у зот эса унга турмушга чиқишни буюрдилар.