حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ مُسْلِمٍ ، عَنْ طَارِقٍ ، عَنْ أَبِي مُوسَى ، قَالَ : أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ حَجَّ وَهُوَ مُنِيخٌ بِالْبَطْحَاءِ ، فَقَالَ لِي : " أَحَجَجْتَ؟ " قُلْتُ : نَعَمْ. قَالَ : " كَيْفَ أَهْلَلْتَ؟ ". قَالَ : قُلْتُ : لَبَّيْكَ بِإِهْلَالٍ كَإِهْلَالِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. قَالَ : " أَحْسَنْتَ، اذْهَبْ فَطُفْ بِالْبَيْتِ ، وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ، ثُمَّ حِلَّ " . قَالَ : فَطُفْتُ بِالْبَيْتِ ، وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ، ثُمَّ أَتَيْتُ امْرَأَةً مِنْ نِسَاءِ بَنِي قَيْسٍ فَجَعَلَتْ تَفْلِي رَأْسِي، فَجَعَلْتُ أُفْتِي النَّاسَ بِذَلِكَ، فَقَالَ لِي رَجُلٌ : يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ، رُوَيْدًا بَعْضَ فُتْيَاكَ، فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فِي النُّسُكِ بَعْدَكَ. فَقُلْتُ : يَا أَيُّهَا النَّاسُ، مَنْ كُنَّا أَفْتَيْنَاهُ فُتْيَا، فَلْيَتَّئِدْ، فَإِنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَادِمٌ عَلَيْكُمْ فَبِهِ فَأْتَمُّوا. فَلَمَّا قَدِمَ أَتَيْتُهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ، فَقَالَ : إِنْ نَأْخُذْ بِكِتَابِ اللَّهِ، فَإِنَّ كِتَابَ اللَّهِ يَأْمُرُ بِالتَّمَامِ، وَإِنْ نَأْخُذْ بِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَحِلَّ حَتَّى بَلَغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ
Abu Muso (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ haj qilgan paytlarida huzurlariga keldim — u zot Bathoda (ulovlarini choʻktirib) tushgan edilar. U zot menga: «Haj (niyat) qildingmi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Qanday ihlol qilding?» dedilar. Men: «Labbayk, Nabiy ﷺning ihlollari kabi ihlol bilan», dedim. U zot: «Yaxshi qilibsan. Bor, Baytni hamda Safo va Marvani tavof qil, soʻng ehromdan chiq», dedilar. (Abu Muso) aytdi: Men Baytni hamda Safo va Marvani tavof qildim, soʻng Banu Qays ayollaridan bir ayolning oldiga keldim, u boshimni (bitdan) tozalay boshladi. Men esa odamlarga shu (masalada) fatvo berar edim. Bir kishi menga: «Ey Abdulloh ibn Qays, baʼzi fatvolaringda shoshilma, zero sen amirul-moʼminin sendan keyin manosikda nima (yangilik) joriy qilganini bilmaysan», dedi. Shunda men: «Ey odamlar, biz kimga fatvo bergan boʻlsak, shoshilmasin, zero amirul-moʼminin sizlarning oldingizga kelmoqda, bas, unga ergashinglar», dedim. U kelganida huzuriga borib, buni unga aytdim. U: «Agar Allohning Kitobini olsak, albatta Allohning Kitobi (hajni) toʻkis (ado etish)ga buyuradi; agar Rasululloh ﷺning sunnatlarini olsak, albatta Rasululloh ﷺ hadiy oʻz joyiga yetmaguncha ehromdan chiqmadilar», dedi.Абу Мусо (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳаж қилган пайтларида ҳузурларига келдим — у зот Батҳода (уловларини чўктириб) тушган эдилар. У зот менга: «Ҳаж (ният) қилдингми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «Қандай иҳлол қилдинг?» дедилар. Мен: «Лаббайк, Набий ﷺнинг иҳлоллари каби иҳлол билан», дедим. У зот: «Яхши қилибсан. Бор, Байтни ҳамда Сафо ва Марвани тавоф қил, сўнг эҳромдан чиқ», дедилар. (Абу Мусо) айтди: Мен Байтни ҳамда Сафо ва Марвани тавоф қилдим, сўнг Бану Қайс аёлларидан бир аёлнинг олдига келдим, у бошимни (битдан) тозалай бошлади. Мен эса одамларга шу (масалада) фатво берар эдим. Бир киши менга: «Эй Абдуллоҳ ибн Қайс, баъзи фатволарингда шошилма, зеро сен амирул-мўминин сендан кейин маносикда нима (янгилик) жорий қилганини билмайсан», деди. Шунда мен: «Эй одамлар, биз кимга фатво берган бўлсак, шошилмасин, зеро амирул-мўминин сизларнинг олдингизга келмоқда, бас, унга эргашинглар», дедим. У келганида ҳузурига бориб, буни унга айтдим. У: «Агар Аллоҳнинг Китобини олсак, албатта Аллоҳнинг Китоби (ҳажни) тўкис (адо этиш)га буюради; агар Расулуллоҳ ﷺнинг суннатларини олсак, албатта Расулуллоҳ ﷺ ҳадий ўз жойига етмагунча эҳромдан чиқмадилар», деди.