أَخْبَرَنَا عِصْمَةُ بْنُ الْفَضْلِ ، حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ ، عَنْ شُعْبَةَ ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سُلَيْمَانَ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : خَرَجَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ مِنْ عِنْدِ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ، بِنِصْفِ النَّهَارِ، قَالَ : فَقُلْتُ مَا خَرَجَ هَذِهِ السَّاعَةَ مِنْ عِنْدِ مَرْوَانَ إِلَّا وَقَدْ سَأَلَهُ عَنْ شَيْءٍ، فَأَتَيْتُهُ، فَسَأَلْتُهُ، فَقَالَ : نَعَمْ، سَأَلَنِي عَنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : " نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا حَدِيثًا فَحَفِظَهُ، فَأَدَّاهُ إِلَى مَنْ هُوَ أَحْفَظُ مِنْهُ، فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ لَيْسَ بِفَقِيهٍ، وَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ، لَا يَعْتَقِدُ قَلْبُ مُسْلِمٍ عَلَى ثَلَاثِ خِصَالٍ إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ "، قَالَ : قُلْتُ : مَا هُنَّ؟، قَالَ : إِخْلَاصُ الْعَمَلِ لِلَّهِ، وَالنَّصِيحَةُ لِوُلَاةِ الْأَمْرِ، وَلُزُومُ الْجَمَاعَةِ، فَإِنَّ دَعْوَتَهُمْ تُحِيطُ مِنْ وَرَائِهِمْ، وَمَنْ كَانَتْ الْآخِرَةُ نِيَّتَهُ، جَعَلَ اللَّهُ غِنَاهُ فِي قَلْبِهِ، وَجَمَعَ لَهُ شَمْلَهُ، وَأَتَتْهُ الدُّنْيَا وَهِيَ رَاغِمَةٌ، وَمَنْ كَانَتْ الدُّنْيَا نِيَّتَهُ، فَرَّقَ اللَّهُ عَلَيْهِ شَمْلَهُ، وَجَعَلَ فَقْرَهُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ، وَلَمْ يَأْتِهِ مِنْ الدُّنْيَا إِلَّا مَا قُدِّرَ لَهُ "، قَالَ : وَسَأَلْتُهُ عَنْ صَلَاةِ الْوُسْطَى، قَالَ : هِيَ الظُّهْرُ
Abon ibn Usmon aytdi: Zayd ibn Sobit kunduzi peshin chogʻida Marvon ibn Hakamning huzuridan chiqdi. Men: «Bu soatda Marvonning oldidan chiqishiga sabab — u undan bir narsa soʻragani boʻlsa kerak», dedim va uning oldiga borib, undan soʻradim. U: «Ha, u mendan Rasululloh ﷺdan eshitgan bir hadis haqida soʻradi. U zot: ‹Bizdan bir hadis eshitib, uni yod olib, soʻng uni oʻzidan koʻra yodlagʻichroq kishiga yetkazgan kishining yuzini Alloh nurli qilsin. Zero, fiqhni koʻtaruvchining baʼzisi faqih emas, fiqhni koʻtaruvchining baʼzisi esa uni oʻzidan koʻra faqihroq kishiga (yetkazadi). Musulmon kishining qalbi uch xislat ustida kek saqlamasa, u albatta jannatga kiradi›, dedilar», dedi. Men: «Ular nimalar?» dedim. U: «Amalni Alloh uchun xolis qilish, ish egalariga nasihat qilish va jamoatdan ajralmaslik. Zero, ularning daʼvati oʻz ortidagilarni qamrab oladi. Kimning niyati oxirat boʻlsa, Alloh uning boyligini qalbiga soladi, ishini jamlab qoʻyadi va dunyo unga xor holda keladi. Kimning niyati dunyo boʻlsa, Alloh uning ishini tarqatib yuboradi, faqirligini koʻzi oldiga qoʻyadi va unga dunyodan faqat oʻziga taqdir qilingani keladi», dedi. (Abon) aytdi: Men undan oʻrta namoz haqida ham soʻradim. U: «U — peshin (namozi)dir», dedi.Абон ибн Усмон айтди: Зайд ибн Собит кундузи пешин чоғида Марвон ибн Ҳакамнинг ҳузуридан чиқди. Мен: «Бу соатда Марвоннинг олдидан чиқишига сабаб — у ундан бир нарса сўрагани бўлса керак», дедим ва унинг олдига бориб, ундан сўрадим. У: «Ҳа, у мендан Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бир ҳадис ҳақида сўради. У зот: ‹Биздан бир ҳадис эшитиб, уни ёд олиб, сўнг уни ўзидан кўра ёдлағичроқ кишига етказган кишининг юзини Аллоҳ нурли қилсин. Зеро, фиқҳни кўтарувчининг баъзиси фақиҳ эмас, фиқҳни кўтарувчининг баъзиси эса уни ўзидан кўра фақиҳроқ кишига (етказади). Мусулмон кишининг қалби уч хислат устида кек сақламаса, у албатта жаннатга киради›, дедилар», деди. Мен: «Улар нималар?» дедим. У: «Амални Аллоҳ учун холис қилиш, иш эгаларига насиҳат қилиш ва жамоатдан ажралмаслик. Зеро, уларнинг даъвати ўз ортидагиларни қамраб олади. Кимнинг нияти охират бўлса, Аллоҳ унинг бойлигини қалбига солади, ишини жамлаб қўяди ва дунё унга хор ҳолда келади. Кимнинг нияти дунё бўлса, Аллоҳ унинг ишини тарқатиб юборади, фақирлигини кўзи олдига қўяди ва унга дунёдан фақат ўзига тақдир қилингани келади», деди. (Абон) айтди: Мен ундан ўрта намоз ҳақида ҳам сўрадим. У: «У — пешин (намози)дир», деди.