ثنا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَسْرُوقِيُّ ، ثنا حُسَيْنٌ يَعْنِي ابْنَ عَلِيٍّ الْجُعْفِيَّ ، عَنْ زَائِدَةَ ، عَنْ سُلَيْمَانَ ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ ، عَنْ عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ ، يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، قَالَ : " مَنْ أَتَى فِرَاشَهُ وَهُوَ يَنْوِي أَنْ يَقُومَ يُصَلِّي بِاللَّيْلِ فَغَلَبَتْهُ عَيْنُهُ حَتَّى يُصْبِحَ كُتِبَ لَهُ مَا نَوَى ، وَكَانَ نَوْمُهُ صَدَقَةً عَلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : هَذَا خَبَرٌ لا أَعْلَمُ أَحَدًا أَسْنَدَهُ غَيْرَ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ، عَنْ زَائِدَةَ ، وَقَدِ اخْتَلَفَ الرُّوَاةُ فِي إِسْنَادِ هَذَا الْخَبَرِ
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺga yetkazilgan holda rivoyat qilinadi: «Kim toʻshagiga kechasi turib namoz oʻqishni niyat qilgan holda kelsa-yu, koʻzlari unga gʻolib kelib tong ottirsa, unga niyat qilgani yozib qoʻyiladi va uyqusi Robbi tomonidan unga sadaqa boʻladi», dedilar. Abu Bakr aytdi: Bu shunday xabarki, uni Husayn ibn Alidan, u Zoidadan (rivoyat qilganidan) boshqa hech kim musnad qilganini bilmayman; rovilar bu xabarning isnodida ixtilof qilishgan.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺга етказилган ҳолда ривоят қилинади: «Ким тўшагига кечаси туриб намоз ўқишни ният қилган ҳолда келса-ю, кўзлари унга ғолиб келиб тонг оттирса, унга ният қилгани ёзиб қўйилади ва уйқуси Робби томонидан унга садақа бўлади», дедилар. Абу Бакр айтди: Бу шундай хабарки, уни Ҳусайн ибн Алидан, у Зоидадан (ривоят қилганидан) бошқа ҳеч ким муснад қилганини билмайман; ровилар бу хабарнинг иснодида ихтилоф қилишган.