نَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ ، حَدَّثَنِي أَبِي ، عَنْ يُونُسَ ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلالٍ ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ ، قَالَ : بَيْنَمَا أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ يَوْمَ الْجُمُعَةِ يُصَلِّي ، فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الَّذِي بَعْدَهُ فِي الْبَابِ الثَّانِي ، غَيْرَ أَنَّهُ زَادَ فِيهِ : وَإِنِّي كُنْتُ نَهَيْتُهُ فَأَبَى أَنْ يَنْتَهِيَ . قَالَ : وَمَرْوَانُ يَوْمَئِذٍ عَلَى الْمَدِينَةِ ، فَشَكَا إِلَيْهِ ، فَذَكَرَ ذَلِكَ مَرْوَانُ لأَبِي سَعِيدٍ ، فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِذَا مَرَّ بَيْنَ يَدَيْ أَحَدِكُمْ شَيْءٌ ، وَهُوَ يُصَلِّي ، فَلْيَمْنَعْهُ مَرَّتَيْنِ ، فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ ، فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ "
Abu Solih dedi: Abu Said al-Xudriy juma kuni namoz oʻqib turgan edi — soʻng u hadisni ikkinchi bobda undan keyin keladigan Sulaymon ibn al-Mugʻiraning hadisi kabi zikr qildi, faqat unda: ‹Men uni qaytargan edim, u esa qaytishdan bosh tortdi›, deb ziyoda qildi. (Roviy) dedi: Oʻsha kuni Madinada Marvon (voliy) edi, (yigit) unga shikoyat qildi. Marvon buni Abu Saidga aytdi. Abu Said dedi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namoz oʻqib turganida oldidan biror narsa oʻtsa, uni ikki marta toʻssin; agar u koʻnmasa, u bilan urushsin, chunki u shaytondan boshqa narsa emas», dedilar.Абу Солиҳ деди: Абу Саид ал-Худрий жума куни намоз ўқиб турган эди — сўнг у ҳадисни иккинчи бобда ундан кейин келадиган Сулаймон ибн ал-Муғиранинг ҳадиси каби зикр қилди, фақат унда: ‹Мен уни қайтарган эдим, у эса қайтишдан бош тортди›, деб зиёда қилди. (Ровий) деди: Ўша куни Мадинада Марвон (волий) эди, (йигит) унга шикоят қилди. Марвон буни Абу Саидга айтди. Абу Саид деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намоз ўқиб турганида олдидан бирор нарса ўтса, уни икки марта тўссин; агар у кўнмаса, у билан урушсин, чунки у шайтондан бошқа нарса эмас», дедилар.