Ibrohim ibn Suvayd aytdi: Alqama bizga peshin namozini besh (rakaat) oʻqib berdi. Salom bergach, jamoat: «Yo Abu Shibl, besh (rakaat) oʻqib berding-ku!» dedilar. U: «Aslo, men unday qilmadim», dedi. Ular: «Yoʻq, (besh oʻqiding)», dedilar. Men jamoatning bir chetida edim, hali yosh bola edim; men ham: «Ha, besh (rakaat) oʻqiding», dedim. U menga: «Sen ham, ey koʻzi ojiz, shuni aytayapsanmi?» dedi. Men: «Ha», dedim. Shunda u (qiblaga) yuzlanib, ikki sajda qildi, soʻng salom berdi, keyin dedi: Abdulloh (ibn Masʼud) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga besh (rakaat) namoz oʻqib berdilar. (Namozdan) burilganlarida, jamoat oʻzaro shivirlasha boshladi. Shunda u zot: «Sizlarga nima boʻldi?» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, namozga (rakaat) ziyoda qilindimi?» dedilar. U zot: «Yoʻq», dedilar. Ular: «Siz besh oʻqidingiz», dedilar. Shunda u zot burilib, ikki sajda qildilar, soʻng salom berdilar, keyin: «Men faqat basharman, sizlar unutganingizdek men ham unutaman», dedilar.Иброҳим ибн Сувайд айтди: Алқама бизга пешин намозини беш (ракаат) ўқиб берди. Салом бергач, жамоат: «Ё Абу Шибл, беш (ракаат) ўқиб бердинг-ку!» дедилар. У: «Асло, мен ундай қилмадим», деди. Улар: «Йўқ, (беш ўқидинг)», дедилар. Мен жамоатнинг бир четида эдим, ҳали ёш бола эдим; мен ҳам: «Ҳа, беш (ракаат) ўқидинг», дедим. У менга: «Сен ҳам, эй кўзи ожиз, шуни айтаяпсанми?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. Шунда у (қиблага) юзланиб, икки сажда қилди, сўнг салом берди, кейин деди: Абдуллоҳ (ибн Масъуд) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга беш (ракаат) намоз ўқиб бердилар. (Намоздан) бурилганларида, жамоат ўзаро шивирлаша бошлади. Шунда у зот: «Сизларга нима бўлди?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, намозга (ракаат) зиёда қилиндими?» дедилар. У зот: «Йўқ», дедилар. Улар: «Сиз беш ўқидингиз», дедилар. Шунда у зот бурилиб, икки сажда қилдилар, сўнг салом бердилар, кейин: «Мен фақат башарман, сизлар унутганингиздек мен ҳам унутаман», дедилар.