Qays ibn Abbod aytadi: Men Madinada masjidda, oldingi safda turib namoz oʻqiyotgan edim. Ortimdan bir kishi meni bir tortib chetga surdi va oʻrnimga turib oldi. Vallohi, namozimni ham anglay olmadim. U namozdan boʻshaganida, qarasam, u Ubay ibn Kaʼb ekan. U: «Ey yigit, Alloh senga yomonlik bermasin. Bu Nabiy ﷺning bizga u zotga yaqin turishimiz haqidagi ahdlaridir», dedi. Soʻng qiblaga yuzlanib: «Kaʼba Robbiga qasamki, uqda ahli halok boʻldi», deb uch marta aytdi. Soʻng: «Vallohi, men ular uchun qaygʻurmayman, lekin ular adashtirgan kishilar uchun qaygʻuraman», dedi. Men: «Buni kim haqida aytyapsiz?» dedim. U: «Amirlarni», dedi.Қайс ибн Аббод айтади: Мен Мадинада масжидда, олдинги сафда туриб намоз ўқиётган эдим. Ортимдан бир киши мени бир тортиб четга сурди ва ўрнимга туриб олди. Валлоҳи, намозимни ҳам англай олмадим. У намоздан бўшаганида, қарасам, у Убай ибн Каъб экан. У: «Эй йигит, Аллоҳ сенга ёмонлик бермасин. Бу Набий ﷺнинг бизга у зотга яқин туришимиз ҳақидаги аҳдларидир», деди. Сўнг қиблага юзланиб: «Каъба Роббига қасамки, уқда аҳли ҳалок бўлди», деб уч марта айтди. Сўнг: «Валлоҳи, мен улар учун қайғурмайман, лекин улар адаштирган кишилар учун қайғураман», деди. Мен: «Буни ким ҳақида айтяпсиз?» дедим. У: «Амирларни», деди.