وَحَدَّثَنَا بُنْدَارٌ ، نا مُحَمَّدٌ ، نا شُعْبَةُ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ النَّاجِي ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ، قَالَ : " إِنَّمَا كَرِهْتُ الْحِجَامَةَ لِلصَّائِمِ مَخَافَةَ الضَّعْفِ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : فَخَبَرُ قَتَادَةَ ، وَخَبَرُ أَبِي يَحْيَى ، عَنْ حُمَيْدٍ ، وَالضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ دَالانِ عَلَى أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ لَمْ يَحْكِ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرُّخْصَةَ فِي الْحِجَامَةِ لِلصَّائِمِ ، إِذْ غَيْرُ جَائِزٍ أَنْ يَرْوِيَ أَبُو سَعِيدٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَخَّصَ فِي الْحِجَامَةِ لِلصَّائِمِ ، وَيَقُولَ : كَانُوا يَكْرَهُونَ ذَلِكَ مَخَافَةَ الضَّعْفِ . إِذْ مَا قَدْ أَبَاحَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِبَاحَةً مُطْلَقًا لا اسْتِثْنَاءً ، وَلا شَرِيطَةً ، فَمُبَاحٌ لِجَمِيعِ الْخَلْقِ ، غَيْرُ جَائِزٍ أَنْ يُقَالَ : أَبَاحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحِجَامَةَ لِلصَّائِمِ ، وَهُوَ مَكْرُوهٌ مَخَافَةَ الضَّعْفِ ، وَلَمْ يَسْتَثْنِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِبَاحَتِهَا مَنْ يَأْمَنُ الضَّعْفَ دُونَ مَنْ يَخَافُهُ . فَإِنْ صَحَّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَخَّصَ فِي الْحِجَامَةِ لِلصَّائِمِ ، كَانَ مُؤَدَّى هَذَا الْقَوْلِ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ قَالَ : كُرِهَ لِلصَّائِمِ مَا رَخَّصَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ فِيهَا . وَغَيْرُ جَائِزٍ أَنْ يُتَأَوَّلَ هَذَا عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرْوُوا عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُخْصَةً فِي الشَّيْءِ وَيَكْرَهُونَهُ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Men roʻzadorga hijomani faqat zaiflikdan qoʻrqib makruh koʻrgan edim. Abu Bakr aytdi: Qatodaning xabari hamda Abu Yahyoning Humayd va Zahhok ibn Usmondan (rivoyat qilgan) xabari Abu Said Nabiy ﷺdan roʻzadorga hijoma ruxsatini hikoya qilmaganiga dalolat qiladi. Chunki Abu Saidning Nabiy ﷺ roʻzadorga hijomaga ruxsat berdilar, deb rivoyat qilishi, soʻng oʻzining: «Ular buni zaiflikdan qoʻrqib makruh koʻrar edilar», deyishi joiz emas. Zero u zot ﷺ hech bir istisno va shartsiz mutlaq mubohlik bilan muboh qilgan narsa butun xalq uchun mubohdir. Nabiy ﷺ roʻzadorga hijomani muboh qildilar-u, u zaiflikdan qoʻrqib makruhdir, deyish joiz emas; u zot uni muboh qilishda zaiflikdan qoʻrqmaydigan kishini qoʻrqadiganidan istisno ham qilmaganlar. Agar Abu Saiddan Nabiy ﷺ roʻzadorga hijomaga ruxsat berganlari sahih boʻlsa, bu soʻzning maʼnosi shu boʻlar ediki, Abu Said: Nabiy ﷺ roʻzadorga ruxsat bergan narsa roʻzadorga makruh qilindi, degan boʻlar edi. Rasululloh ﷺning sahobalari haqida ular Nabiy ﷺdan bir narsada ruxsat rivoyat qilib, soʻng oʻzlari uni makruh koʻrishlari deb taʼvil qilish joiz emas.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Мен рўзадорга ҳижомани фақат заифликдан қўрқиб макруҳ кўрган эдим. Абу Бакр айтди: Қатоданинг хабари ҳамда Абу Яҳёнинг Ҳумайд ва Заҳҳок ибн Усмондан (ривоят қилган) хабари Абу Саид Набий ﷺдан рўзадорга ҳижома рухсатини ҳикоя қилмаганига далолат қилади. Чунки Абу Саиднинг Набий ﷺ рўзадорга ҳижомага рухсат бердилар, деб ривоят қилиши, сўнг ўзининг: «Улар буни заифликдан қўрқиб макруҳ кўрар эдилар», дейиши жоиз эмас. Зеро у зот ﷺ ҳеч бир истисно ва шартсиз мутлақ мубоҳлик билан мубоҳ қилган нарса бутун халқ учун мубоҳдир. Набий ﷺ рўзадорга ҳижомани мубоҳ қилдилар-у, у заифликдан қўрқиб макруҳдир, дейиш жоиз эмас; у зот уни мубоҳ қилишда заифликдан қўрқмайдиган кишини қўрқадиганидан истисно ҳам қилмаганлар. Агар Абу Саиддан Набий ﷺ рўзадорга ҳижомага рухсат берганлари саҳиҳ бўлса, бу сўзнинг маъноси шу бўлар эдики, Абу Саид: Набий ﷺ рўзадорга рухсат берган нарса рўзадорга макруҳ қилинди, деган бўлар эди. Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобалари ҳақида улар Набий ﷺдан бир нарсада рухсат ривоят қилиб, сўнг ўзлари уни макруҳ кўришлари деб таъвил қилиш жоиз эмас.