حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاءِ بْنِ كُرَيْبٍ ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ . ح وَحَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ جَمِيعًا , عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ ، قَالَتْ : قَالَ رَجُلٌ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، إِنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا ، وَإِنِّي أَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ أَوْصَتْ بِصَدَقَةٍ ، فَهَلْ لَهَا أَجْرٌ إِنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا ؟ قَالَ : " نَعَمْ " ، قَالَ أَبُو كُرَيْبٍ : وَلَمْ تُوصِ وَإِنِّي لأَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ لَتَصَدَّقَتْ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, onamning joni toʻsatdan olindi; men uni, agar gapira olganida, sadaqani vasiyat qilardi, deb oʻylayman. Men uning nomidan sadaqa qilsam, unga ajr boʻladimi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Abu Kurayb: «...vasiyat qilmadi; men esa uni, agar gapira olganida, sadaqa qilardi, deb oʻylayman», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, онамнинг жони тўсатдан олинди; мен уни, агар гапира олганида, садақани васият қиларди, деб ўйлайман. Мен унинг номидан садақа қилсам, унга ажр бўладими?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. Абу Курайб: «...васият қилмади; мен эса уни, агар гапира олганида, садақа қиларди, деб ўйлайман», деди.