ثنا الْفَضْلُ بْنُ يَعْقُوبَ الْجَزَرِيُّ ، ثنا ابْنُ بَكْرٍ يَعْنِي مُحَمَّدًا ، أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ ، وَالْوَلِيدَ بْنَ عَطَاءٍ , عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ ، قَالَ : قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ : وَفَدَ الْحَارِثُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَلَى عَبْدِ الْمَلَكِ بْنِ مَرْوَانَ فِي خِلافَتِهِ ، فَقَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ : مَا أَظُنُّ أَبَا خُبَيْبٍ يَعْنِي ابْنَ الزُّبَيْرِ سَمِعَ مِنْ عَائِشَةَ مَا كَانَ يَذْكُرُ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْهَا ، قَالَ الْحَارِثُ : بَلَى ، أَنَا سَمِعْتُهُ مِنْهَا ، قَالَ سَمِعْتَهَا تَقُولُ : مَاذَا قَالَتْ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِنَّ قَوْمَكِ اسْتَقْصَرُوا مِنْ بُنْيَانِ الْبَيْتِ ، وَإِنِّي لَوْلا حَدَاثَةُ عَهْدِهِمْ بِالشِّرْكِ أَعَدْتُ مَا تَرَكُوا مِنْهُ ، فَإِنْ بَدَا لِقَوْمُكِ مِنْ بَعْدِي أَنْ يَبْنُوهُ فَهَلُمِّي فَلأُرِيكِ مَا تَرَكُوا مِنْهُ ، فَأَرَاهَا قَرِيبًا مِنْ سَبْعَةَ أَذْرُعٍ " ، هَذَا حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدٍ ، وَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ
Abdulloh ibn Ubayd ibn Umayr dedi: Horis ibn Abdulloh Abdulmalik ibn Marvonning xalifaligi davrida uning huzuriga (elchi boʻlib) keldi. Abdulmalik: «Men Abu Xubaybning — yaʼni Ibn Zubayrning — Oishadan eshitdim deb aytadigan (gapini) undan eshitgan deb oʻylamayman», dedi. Horis: «Yoʻq, men uni undan (oʻzim) eshitganman», dedi. (Abdulmalik): «Sen uning nima deganini eshitdingmi?» dedi. Horis dedi: (Oisha) shunday dedi: Rasululloh ﷺ: «Sening qavming Baytning qurilishini qisqartirib qoʻyishgan. Agar ularning shirkdan yaqinda chiqqani boʻlmaganida, men ular tashlab qoldirgan (qism)ni qaytadan tiklagan boʻlardim. Agar mendan keyin sening qavmingga uni qurish (fikri) tugʻilsa, kel, men senga ular nimani tashlab qoldirganini koʻrsatay», — dedilar. Soʻng u zot unga yetti tirsakka yaqin (joyni) koʻrsatdilar. Bu Abdulloh ibn Ubaydning hadisi boʻlib, u hadisni toʻliq zikr qildi.Абдуллоҳ ибн Убайд ибн Умайр деди: Ҳорис ибн Абдуллоҳ Абдулмалик ибн Марвоннинг халифалиги даврида унинг ҳузурига (элчи бўлиб) келди. Абдулмалик: «Мен Абу Хубайбнинг — яъни Ибн Зубайрнинг — Оишадан эшитдим деб айтадиган (гапини) ундан эшитган деб ўйламайман», деди. Ҳорис: «Йўқ, мен уни ундан (ўзим) эшитганман», деди. (Абдулмалик): «Сен унинг нима деганини эшитдингми?» деди. Ҳорис деди: (Оиша) шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сенинг қавминг Байтнинг қурилишини қисқартириб қўйишган. Агар уларнинг ширкдан яқинда чиққани бўлмаганида, мен улар ташлаб қолдирган (қисм)ни қайтадан тиклаган бўлардим. Агар мендан кейин сенинг қавмингга уни қуриш (фикри) туғилса, кел, мен сенга улар нимани ташлаб қолдирганини кўрсатай», — дедилар. Сўнг у зот унга етти тирсакка яқин (жойни) кўрсатдилар. Бу Абдуллоҳ ибн Убайднинг ҳадиси бўлиб, у ҳадисни тўлиқ зикр қилди.