Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) dedi: Ali ibn Abu Tolib zino qilgan falon (qabila)ning majnuna ayoli yonidan oʻtdi; Umar uni toshboʻron qilishga buyurgan edi. Ali uni qaytardi va Umarga: «Ey moʻminlar amiri, buni toshboʻron qilasanmi?» dedi. U: «Ha», dedi. (Ali): «Rasululloh ﷺ: ‹Uch (toifa)dan qalam koʻtarilgan: aqli yengilgan majnundan, uygʻonguniga qadar uxlab yotgandan va balogʻatga yetguniga qadar boladan›, deganlarini eslamaysanmi?» dedi. U: «Rost aytding», dedi va uni qoʻyib yubordi. Abu Bakr dedi: Menimcha, bunda majnun kishi jinni holida hajga olib borilib, soʻng hushiga kelsa, xuddi boladek, bu (haj) undan kifoya qilmasligiga dalil bordir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) деди: Али ибн Абу Толиб зино қилган фалон (қабила)нинг мажнуна аёли ёнидан ўтди; Умар уни тошбўрон қилишга буюрган эди. Али уни қайтарди ва Умарга: «Эй мўминлар амири, буни тошбўрон қиласанми?» деди. У: «Ҳа», деди. (Али): «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Уч (тоифа)дан қалам кўтарилган: ақли енгилган мажнундан, уйғонгунига қадар ухлаб ётгандан ва балоғатга етгунига қадар боладан›, деганларини эсламайсанми?» деди. У: «Рост айтдинг», деди ва уни қўйиб юборди. Абу Бакр деди: Менимча, бунда мажнун киши жинни ҳолида ҳажга олиб борилиб, сўнг ҳушига келса, худди боладек, бу (ҳаж) ундан кифоя қилмаслигига далил бордир.