Abu Bakr ibn Abdurrahmon ibn Horis dedi: Marvon Ummu Maʼqilning oldiga bu hadis haqida soʻraydigan kishini joʻnatdi. U aytib berdiki, eri bir yosh tuyani Alloh yoʻliga (vaqf) qilgan edi. U esa umra qilmoqchi boʻlib, eridan oʻsha yosh tuyani soʻradi, eri bermadi. Shunda u Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib, buni u zotga aytdi. Nabiy ﷺ eriga uni berishni buyurdilar va: «Haj bilan umra ham Alloh yoʻllaridandir. Ramazondagi umra bir hajga teng keladi», — yoki: «bir haj oʻrnini bosadi», — dedilar. Abu Bakr dedi: Menimcha, bu xabar: «Kim yaxshilik yoʻllaridan bir yoʻlga biror narsani vaqf qilsa-yu, uni qoʻlidan chiqarmasa, bu vaqf joiz emas», deb daʼvo qilgan kishining soʻziga zid dalildir; zero Nabiy ﷺ Abu Maʼqilga yosh tuyani qoʻlidan chiqarmagan holda ham Alloh yoʻliga (vaqf) qilishiga ruxsat berganlar. Bu xabar Muttalibiyning: «Vaqf soʻz bilan tamom boʻladi, garchi vaqf qiluvchi uni qoʻlidan chiqarmasa ham», degan soʻzi toʻgʻriligiga dalolat qiladi.Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ибн Ҳорис деди: Марвон Умму Маъқилнинг олдига бу ҳадис ҳақида сўрайдиган кишини жўнатди. У айтиб бердики, эри бир ёш туяни Аллоҳ йўлига (вақф) қилган эди. У эса умра қилмоқчи бўлиб, эридан ўша ёш туяни сўради, эри бермади. Шунда у Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб, буни у зотга айтди. Набий ﷺ эрига уни беришни буюрдилар ва: «Ҳаж билан умра ҳам Аллоҳ йўлларидандир. Рамазондаги умра бир ҳажга тенг келади», — ёки: «бир ҳаж ўрнини босади», — дедилар. Абу Бакр деди: Менимча, бу хабар: «Ким яхшилик йўлларидан бир йўлга бирор нарсани вақф қилса-ю, уни қўлидан чиқармаса, бу вақф жоиз эмас», деб даъво қилган кишининг сўзига зид далилдир; зеро Набий ﷺ Абу Маъқилга ёш туяни қўлидан чиқармаган ҳолда ҳам Аллоҳ йўлига (вақф) қилишига рухсат берганлар. Бу хабар Мутталибийнинг: «Вақф сўз билан тамом бўлади, гарчи вақф қилувчи уни қўлидан чиқармаса ҳам», деган сўзи тўғрилигига далолат қилади.