رَوَى قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ ، عَنِ الأَغَرِّ ، عَنْ خَلِيفَةَ بْنِ حَصِينٍ ، عَنْ عَلِيٍّ ، قَالَ : كَانَ أَكْثَرُ دُعَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَشِيَّةِ عَرَفَةَ : " اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ كَالَّذِي نَقُولُ ، وَخَيْرًا مِمَّا نَقُولُ ، اللَّهُمَّ لَكَ صَلاتِي وَنُسُكِي ، وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي ، إِلَيْكَ مَآبِي ، وَلَكَ رَبِّي تَرَائِي ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ ، وَوَسْوَسَةِ الصَّدْرِ ، وَشَتَاتِ الأَمْرِ ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَجِيءُ بِهِ الرِّيحُ ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَجِيءُ بِهِ الرِّيحُ " ، ثَنَاهُ يُوسُفُ بْنُ مُوسَى ، ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ، عَنْ قَيْسِ بْنِ الرَّبِيعِ
Qays ibn ar-Rabiʼ al-Agʻarrdan, u Xalifa ibn Husayndan, u Alidan rivoyat qildi. U aytdi: Rasululloh ﷺning Arafa kechqurunidagi duolarining koʻpi (shu) edi: «Allohumma, laka-l-hamdu ka-llaziy naqul, va xayran mimmo naqul. Allohumma, laka salotiy va nusukiy, va mahyoya va mamotiy, ilayka maʼobiy, va laka, Robbiy, turosiy. Allohumma, inniy aʼuzu bika min azobil-qabri, va vasvasatis-sadri, va shatotil-amr. Allohumma, inniy asʼaluka min xayri mo tajiʼu bihir-riyhu, va aʼuzu bika min sharri mo tajiʼu bihir-riyh» (Allohim, hamd Senga xosdir — biz aytganday va biz aytganimizdan yaxshiroq. Allohim, namozim va ibodatim, hayotim va oʻlimim Senikidir, qaytishim Sengadir va merosim ham, ey Robbim, Senikidir. Allohim, men Senga qabr azobidan, koʻngil vasvasasidan va ishning tarqoqligidan sigʻinaman. Allohim, men Sendan shamol keltiradigan narsaning yaxshisini soʻrayman va shamol keltiradigan narsaning yomonligidan Senga sigʻinaman). Buni bizga Yusuf ibn Muso soʻzlab berdi: Abdulloh ibn Muso Qays ibn ar-Rabiʼdan (rivoyat qilib) soʻzlab berdi.Қайс ибн ар-Рабиъ ал-Ағаррдан, у Халифа ибн Ҳусайндан, у Алидан ривоят қилди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг Арафа кечқурунидаги дуоларининг кўпи (шу) эди: «Аллоҳумма, лака-л-ҳамду ка-ллазий нақул, ва хайран миммо нақул. Аллоҳумма, лака салотий ва нусукий, ва маҳёя ва мамотий, илайка маъобий, ва лака, Роббий, туросий. Аллоҳумма, инний аъузу бика мин азобил-қабри, ва васвасатис-садри, ва шатотил-амр. Аллоҳумма, инний асъалука мин хайри мо тажиъу биҳир-рийҳу, ва аъузу бика мин шарри мо тажиъу биҳир-рийҳ» (Аллоҳим, ҳамд Сенга хосдир — биз айтгандай ва биз айтганимиздан яхшироқ. Аллоҳим, намозим ва ибодатим, ҳаётим ва ўлимим Сеникидир, қайтишим Сенгадир ва меросим ҳам, эй Роббим, Сеникидир. Аллоҳим, мен Сенга қабр азобидан, кўнгил васвасасидан ва ишнинг тарқоқлигидан сиғинаман. Аллоҳим, мен Сендан шамол келтирадиган нарсанинг яхшисини сўрайман ва шамол келтирадиган нарсанинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман). Буни бизга Юсуф ибн Мусо сўзлаб берди: Абдуллоҳ ибн Мусо Қайс ибн ар-Рабиъдан (ривоят қилиб) сўзлаб берди.