وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، اخْتَصَمَ إِلَيْهِ مُسْلِمٌ وَيَهُودِيٌّ فَرَأَى عُمَرُ أَنَّ الْحَقَّ لِلْيَهُودِيِّ فَقَضَى لَهُ فَقَالَ لَهُ الْيَهُودِيُّ وَاللَّهِ لَقَدْ قَضَيْتَ بِالْحَقِّ . فَضَرَبَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ بِالدِّرَّةِ ثُمَّ قَالَ وَمَا يُدْرِيكَ فَقَالَ لَهُ الْيَهُودِيُّ إِنَّا نَجِدُ أَنَّهُ لَيْسَ قَاضٍ يَقْضِي بِالْحَقِّ إِلاَّ كَانَ عَنْ يَمِينِهِ مَلَكٌ وَعَنْ شِمَالِهِ مَلَكٌ يُسَدِّدَانِهِ وَيُوَفِّقَانِهِ لِلْحَقِّ مَادَامَ مَعَ الْحَقِّ فَإِذَا تَرَكَ الْحَقَّ عَرَجَا وَتَرَكَاهُ .
Saʼid ibn al-Musayyab (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)ning huzurida bir musulmon bilan bir yahudiy daʼvolashdi. Umar haq yahudiyniki ekanini koʻrib, uning foydasiga hukm qildi. Shunda yahudiy unga: ‹Allohga qasamki, sen haq bilan hukm qilding›, dedi. Umar ibn al-Xattob uni dirra (qamchi) bilan urib: ‹Buni sen qayoqdan bilding?› dedi. Yahudiy unga: ‹Biz (kitoblarimizda) shuni topamizki, haq bilan hukm qiladigan har bir qozining oʻng tomonida bir farishta, chap tomonida bir farishta boʻlib, u haq bilan boʻlgan ekan, ular uni toʻgʻrilab, haqqa muvaffaq qilib turadilar; qachonki u haqni tark etsa, ular (osmonga) koʻtarilib, uni tark etadilar›, dedi.Саъид ибн ал-Мусайяб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурида бир мусулмон билан бир яҳудий даъволашди. Умар ҳақ яҳудийники эканини кўриб, унинг фойдасига ҳукм қилди. Шунда яҳудий унга: ‹Аллоҳга қасамки, сен ҳақ билан ҳукм қилдинг›, деди. Умар ибн ал-Хаттоб уни дирра (қамчи) билан уриб: ‹Буни сен қаёқдан билдинг?› деди. Яҳудий унга: ‹Биз (китобларимизда) шуни топамизки, ҳақ билан ҳукм қиладиган ҳар бир қозининг ўнг томонида бир фаришта, чап томонида бир фаришта бўлиб, у ҳақ билан бўлган экан, улар уни тўғрилаб, ҳаққа муваффақ қилиб турадилар; қачонки у ҳақни тарк этса, улар (осмонга) кўтарилиб, уни тарк этадилар›, деди.