أَخْبَرَنَا هِلاَلُ بْنُ بِشْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي السَّائِبُ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو، حَدَّثَهُ قَالَ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الصَّلاَةِ وَقَامَ الَّذِينَ مَعَهُ فَقَامَ قِيَامًا فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَسَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَجَلَسَ فَأَطَالَ الْجُلُوسَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَقَامَ فَصَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى مِنَ الْقِيَامِ وَالرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ وَالْجُلُوسِ فَجَعَلَ يَنْفُخُ فِي آخِرِ سُجُودِهِ مِنَ الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ وَيَبْكِي وَيَقُولُ " لَمْ تَعِدْنِي هَذَا وَأَنَا فِيهِمْ لَمْ تَعِدْنِي هَذَا وَنَحْنُ نَسْتَغْفِرُكَ " . ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَانْجَلَتِ الشَّمْسُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِذَا رَأَيْتُمْ كُسُوفَ أَحَدِهِمَا فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَقَدْ أُدْنِيَتِ الْجَنَّةُ مِنِّي حَتَّى لَوْ بَسَطْتُ يَدِي لَتَعَاطَيْتُ مِنْ قُطُوفِهَا وَلَقَدْ أُدْنِيَتِ النَّارُ مِنِّي حَتَّى لَقَدْ جَعَلْتُ أَتَّقِيهَا خَشْيَةَ أَنْ تَغْشَاكُمْ حَتَّى رَأَيْتُ فِيهَا امْرَأَةً مِنْ حِمْيَرَ تُعَذَّبُ فِي هِرَّةٍ رَبَطَتْهَا فَلَمْ تَدَعْهَا تَأْكُلُ مِنْ خَشَاشِ الأَرْضِ فَلاَ هِيَ أَطْعَمَتْهَا وَلاَ هِيَ سَقَتْهَا حَتَّى مَاتَتْ فَلَقَدْ رَأَيْتُهَا تَنْهَشُهَا إِذَا أَقْبَلَتْ وَإِذَا وَلَّتْ تَنْهَشُ أَلْيَتَهَا وَحَتَّى رَأَيْتُ فِيهَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ أَخَا بَنِي الدَّعْدَاعِ يُدْفَعُ بِعَصًا ذَاتِ شُعْبَتَيْنِ فِي النَّارِ وَحَتَّى رَأَيْتُ فِيهَا صَاحِبَ الْمِحْجَنِ الَّذِي كَانَ يَسْرِقُ الْحَاجَّ بِمِحْجَنِهِ مُتَّكِئًا عَلَى مِحْجَنِهِ فِي النَّارِ يَقُولُ أَنَا سَارِقُ الْمِحْجَنِ " .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida quyosh tutildi. Rasululloh ﷺ namozga turdilar, u zot bilan birga boʻlganlar ham turdilar. U zot uzoq qiyomda turdilar, soʻng uzoq rukuʼ qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib uzoq sajda qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib oʻtirib uzoq oʻtirdilar, soʻng uzoq sajda qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib turdilar. Ikkinchi rakaatda ham qiyom, rukuʼ, sajda va oʻtirishda birinchi rakaatdagidek qildilar. Ikkinchi rakaatning oxirgi sajdasida uh tortib yigʻlab: «Menga buni vaʼda qilmagan eding, holbuki men ular orasida edim; menga buni vaʼda qilmagan eding, holbuki biz Sendan magʻfirat soʻramoqdamiz», dedilar. Soʻng boshlarini koʻtardilar, quyosh yorishdi. Rasululloh ﷺ turib odamlarga xutba qildilar, Allohga hamd aytib, Uni ulugʻladilar, soʻng: «Albatta, quyosh va oy Alloh azza va jallaning oyatlaridan ikki oyatdir. Ulardan birining tutilishini koʻrsangiz, Alloh azza va jallani zikr qilishga shoshilinglar. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, jannat menga shunchalik yaqinlashtirildiki, agar qoʻlimni choʻzsam, uning mevalaridan uzib olar edim. Va doʻzax menga shunchalik yaqinlashtirildiki, u sizlarni oʻrab olishidan qoʻrqib undan qocha boshladim. Hatto men u yerda bir Himyar ayolini koʻrdim, u oʻzi bogʻlab qoʻygan, yerdagi hasharotlardan yeyishga qoʻymagan, na taomlantirgan va na suv bergan, oxiri oʻlib ketgan bir mushuk sababli azoblanardi. Men uni koʻrdim, u mushuk unga oldindan kelsa uni tishlar, ortga oʻgirilsa dumbasini tishlar edi. Yana men u yerda ikki oyoq kiyimli, Baniddaʼdaʼ qabilasidan boʻlgan bir kishini koʻrdim, u ikki uchli aso bilan doʻzaxga itarilardi. Yana men u yerda ilmoqli tayoq egasini koʻrdim, u ilmogʻi bilan hojilarning molini oʻgʻirlardi va doʻzaxda ilmogʻiga suyanib: ‹Men ilmoq oʻgʻrisiman›, derdi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида қуёш тутилди. Расулуллоҳ ﷺ намозга турдилар, у зот билан бирга бўлганлар ҳам турдилар. У зот узоқ қиёмда турдилар, сўнг узоқ рукуъ қилдилар, сўнг бошларини кўтариб узоқ сажда қилдилар, сўнг бошларини кўтариб ўтириб узоқ ўтирдилар, сўнг узоқ сажда қилдилар, сўнг бошларини кўтариб турдилар. Иккинчи ракаатда ҳам қиём, рукуъ, сажда ва ўтиришда биринчи ракаатдагидек қилдилар. Иккинчи ракаатнинг охирги саждасида уҳ тортиб йиғлаб: «Менга буни ваъда қилмаган эдинг, ҳолбуки мен улар орасида эдим; менга буни ваъда қилмаган эдинг, ҳолбуки биз Сендан мағфират сўрамоқдамиз», дедилар. Сўнг бошларини кўтардилар, қуёш ёришди. Расулуллоҳ ﷺ туриб одамларга хутба қилдилар, Аллоҳга ҳамд айтиб, Уни улуғладилар, сўнг: «Албатта, қуёш ва ой Аллоҳ азза ва жалланинг оятларидан икки оятдир. Улардан бирининг тутилишини кўрсангиз, Аллоҳ азза ва жаллани зикр қилишга шошилинглар. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, жаннат менга шунчалик яқинлаштирилдики, агар қўлимни чўзсам, унинг меваларидан узиб олар эдим. Ва дўзах менга шунчалик яқинлаштирилдики, у сизларни ўраб олишидан қўрқиб ундан қоча бошладим. Ҳатто мен у ерда бир Ҳимяр аёлини кўрдим, у ўзи боғлаб қўйган, ердаги ҳашаротлардан ейишга қўймаган, на таомлантирган ва на сув берган, охири ўлиб кетган бир мушук сабабли азобланарди. Мен уни кўрдим, у мушук унга олдиндан келса уни тишлар, ортга ўгирилса думбасини тишлар эди. Яна мен у ерда икки оёқ кийимли, Баниддаъдаъ қабиласидан бўлган бир кишини кўрдим, у икки учли асо билан дўзахга итариларди. Яна мен у ерда илмоқли таёқ эгасини кўрдим, у илмоғи билан ҳожиларнинг молини ўғирларди ва дўзахда илмоғига суяниб: ‹Мен илмоқ ўғрисиман›, дерди», дедилар.