Abdulloh ibn az-Zubayr

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْخَصْمَيْنِ يَقْعُدَانِ بَيْنَ يَدَيِ الْحَاكِمِ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ

Ahmad ibn Maniyʼ bizga hadis aytdi, Abdulloh ibn al-Muborak bizga hadis aytdi, Musʼab ibn Sobit bizga hadis aytdi, u Abdulloh ibn az-Zubayr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilib: «Rasululloh ﷺ ikki tortishuvchi qozining oldida (yonma-yon) oʻtirishlari haqida hukm qildilar», dedi.Аҳмад ибн Манийъ бизга ҳадис айтди, Абдуллоҳ ибн ал-Муборак бизга ҳадис айтди, Мусъаб ибн Собит бизга ҳадис айтди, у Абдуллоҳ ибн аз-Зубайр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилиб: «Расулуллоҳ ﷺ икки тортишувчи қозининг олдида (ёнма-ён) ўтиришлари ҳақида ҳукм қилдилар», деди.

وَعَن ابنِ الزبيرِ: أَنَّ مَوْلَاةً لَهُمْ ذَهَبَتْ بِابْنَةِ الزُّبَيْرِ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَفِي رِجْلِهَا أَجْرَاسٌ فَقَطَعَهَا عمر وَقَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَعَ كُلِّ جَرَسٍ شَيْطَانٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد

Ibn Zubayr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, ularning bir choʻrisi Zubayrning qizini Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)ning huzuriga olib bordi, qizning oyogʻida qoʻngʻiroqlar bor edi. Shunda Umar (roziyallohu anhu) ularni uzib tashladilar, soʻng: «Men Rasululloh ﷺdan: ‹Har bir qoʻngʻiroq bilan birga shayton boʻladi›, deb aytganlarini eshitganman», — dedilar.Ибн Зубайр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, уларнинг бир чўриси Зубайрнинг қизини Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига олиб борди, қизнинг оёғида қўнғироқлар бор эди. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу) уларни узиб ташладилар, сўнг: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан: ‹Ҳар бир қўнғироқ билан бирга шайтон бўлади›, деб айтганларини эшитганман», — дедилар.

وَعَن عبد الله بن الزبير قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَعَدَ يَدْعُو وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَيَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ وَوَضَعَ إِبْهَامَهُ عَلَى أُصْبُعِهِ الْوُسْطَى ويلقم كَفه الْيُسْرَى ركبته. رَوَاهُ مُسلم

Abdulloh ibn Zubayr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ duo qilib oʻtirganlarida, oʻng qoʻllarini oʻng sonlari ustiga, chap qoʻllarini chap sonlari ustiga qoʻyar, koʻrsatkich barmoqlari bilan ishora qilar, bosh barmoqlarini oʻrta barmoqlari ustiga qoʻyar va chap kaftlari bilan tizzalarini qamrar edilar».Абдуллоҳ ибн Зубайр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ дуо қилиб ўтирганларида, ўнг қўлларини ўнг сонлари устига, чап қўлларини чап сонлари устига қўяр, кўрсаткич бармоқлари билан ишора қилар, бош бармоқларини ўрта бармоқлари устига қўяр ва чап кафтлари билан тиззаларини қамрар эдилар».

وَعَن عبد الله بن الزبير قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُشِيرُ بِأُصْبُعِهِ إِذَا دَعَا وَلَا يُحَرِّكُهَا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيّ وَزَاد أَبُو دَاوُد وَلَا يُجَاوز بَصَره إِشَارَته

Abdulloh ibn Zubayr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ duo qilganlarida barmoqlari bilan ishora qilar, uni harakatlantirmas edilar. Abu Dovud va Nasoiy rivoyat qilgan. Abu Dovud: «Nigohlarini ishora qilgan barmoqlaridan nariga oʻtkazmas edilar», deb ziyoda qilgan.Абдуллоҳ ибн Зубайр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дуо қилганларида бармоқлари билан ишора қилар, уни ҳаракатлантирмас эдилар. Абу Довуд ва Насоий ривоят қилган. Абу Довуд: «Нигоҳларини ишора қилган бармоқларидан нарига ўтказмас эдилар», деб зиёда қилган.

وَعَن عبد الله بن الزبير قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَلَّمَ مِنْ صَلَاتِهِ يَقُولُ بِصَوْتِهِ الْأَعْلَى: «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه لَا إِلَه إِلَّا الله لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَلَا نَعْبُدُ إِلَّا إِيَّاهُ لَهُ النِّعْمَةُ وَلَهُ الْفَضْلُ وَلَهُ الثَّنَاءُ الْحَسَنُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدّين وَلَو كره الْكَافِرُونَ» . رَوَاهُ مُسلم

Abdulloh ibn Zubayr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U har namozning oxirida, salom berganida: «Lo ilaha illalloh, vahdahu lo sharika lah, lahul-mulku va lahul-hamdu va huva alaa kulli shayʼin qadir. Lo havla va lo quvvata illaa billah. Lo ilaha illalloh va lo naʼbudu illaa iyyoh, lahun-niʼmatu va lahul-fazlu va lahus-sanaaʼul-hasan. Lo ilaha illalloh muxlisiyna lahud-dina va lav karihal-kofirun (Allohdan oʻzga iloh yoʻq, U yagonadir, Uning sherigi yoʻq, mulk Unikidir, hamd Unikidir va U har narsaga qodirdir. Allohdan oʻzga hech qanday quvvat va qudrat yoʻq. Allohdan oʻzga iloh yoʻq va biz faqat Ungagina ibodat qilamiz, neʼmat Unikidir, fazl Unikidir va goʻzal maqtov Unikidir. Allohdan oʻzga iloh yoʻq, kofirlar yoqtirmasalar-da, dinni Unga xolis qilgan holimizda)», derdi va: «Rasululloh ﷺ har namozning oxirida shularni aytib tahlil keltirar edilar», derdi.Абдуллоҳ ибн Зубайр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У ҳар намознинг охирида, салом берганида: «Ло илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду ва ҳува алаа кулли шайъин қадир. Ло ҳавла ва ло қуввата иллаа биллаҳ. Ло илаҳа иллаллоҳ ва ло наъбуду иллаа ийёҳ, лаҳун-ниъмату ва лаҳул-фазлу ва лаҳус-санааъул-ҳасан. Ло илаҳа иллаллоҳ мухлисийна лаҳуд-дина ва лав кариҳал-кофирун (Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ягонадир, Унинг шериги йўқ, мулк Уникидир, ҳамд Уникидир ва У ҳар нарсага қодирдир. Аллоҳдан ўзга ҳеч қандай қувват ва қудрат йўқ. Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва биз фақат Унгагина ибодат қиламиз, неъмат Уникидир, фазл Уникидир ва гўзал мақтов Уникидир. Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, кофирлар ёқтирмасалар-да, динни Унга холис қилган ҳолимизда)», дерди ва: «Расулуллоҳ ﷺ ҳар намознинг охирида шуларни айтиб таҳлил келтирар эдилар», дерди.