Abdulloh ibn Dinor

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ بَيْنَمَا النَّاسُ بِقُبَاءٍ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ إِذْ جَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ اللَّيْلَةَ قُرْآنٌ وَقَدْ أُمِرَ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْكَعْبَةَ فَاسْتَقْبِلُوهَا وَكَانَتْ وُجُوهُهُمْ إِلَى الشَّامِ فَاسْتَدَارُوا إِلَى الْكَعْبَةِ ‏.‏

(Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi:) Odamlar Quboʼda bomdod namozida (turgan) ekanlar, mana, ularning oldiga bir keluvchi kelib: «Albatta, Rasululloh ﷺga bu kecha Qurʼon nozil qilindi va U zot Kaʼbaga yuzlanish (qibla qilish)ga buyurildi; bas, sizlar (ham) unga yuzlaninglar», dedi. Ularning yuzlari Shomga (qarab) edi; bas, ular Kaʼbaga (qarab) burildilar.(Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Одамлар Қубўда бомдод намозида (турган) эканлар, мана, уларнинг олдига бир келувчи келиб: «Албатта, Расулуллоҳ ﷺга бу кеча Қуръон нозил қилинди ва У зот Каъбага юзланиш (қибла қилиш)га буюрилди; бас, сизлар (ҳам) унга юзланинглар», деди. Уларнинг юзлари Шомга (қараб) эди; бас, улар Каъбага (қараб) бурилдилар.

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ ذَكَرَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ يُصِيبُهُ جَنَابَةٌ مِنَ اللَّيْلِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ‏ "‏ تَوَضَّأْ وَاغْسِلْ ذَكَرَكَ ثُمَّ نَمْ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺga oʻzining kechasi janobatli boʻlib qolishini aytdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Tahorat ol va zakaringni yuv, soʻng uxla», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺга ўзининг кечаси жанобатли бўлиб қолишини айтди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Таҳорат ол ва закарингни юв, сўнг ухла», дедилар.

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَلْبَسَ الْمُحْرِمُ ثَوْبًا مَصْبُوغًا بِزَعْفَرَانٍ أَوْ وَرْسٍ وَقَالَ ‏ "‏ مَنْ لَمْ يَجِدْ نَعْلَيْنِ فَلْيَلْبَسْ خُفَّيْنِ وَلْيَقْطَعْهُمَا أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: Rasululloh ﷺ ehromdagi kishining zaʼfaron yoki vars bilan boʻyalgan kiyimni kiyishidan qaytardilar va: «Kim kavush topolmasa, maxsi kiysin va ularni tovonlaridan pastroq (qismidan) kesib tashlasin», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у деди: Расулуллоҳ ﷺ эҳромдаги кишининг заъфарон ёки варс билан бўялган кийимни кийишидан қайтардилар ва: «Ким кавуш тополмаса, махси кийсин ва уларни товонларидан пастроқ (қисмидан) кесиб ташласин», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهْلَ الْمَدِينَةِ أَنْ يُهِلُّوا مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ وَأَهْلَ الشَّامِ مِنَ الْجُحْفَةِ وَأَهْلَ نَجْدٍ مِنْ قَرْنٍ ‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَمَّا هَؤُلاَءِ الثَّلاَثُ فَسَمِعْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُخْبِرْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ وَيُهِلُّ أَهْلُ الْيَمَنِ مِنْ يَلَمْلَمَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madina ahlini Zul-Hulayfadan, Shom ahlini Juhfadan, Najd ahlini Qarndan ihromga kirishga buyurdilar. Abdulloh ibn Umar dedi: «Bu uchtasini men Rasululloh ﷺ dan eshitdim; Rasululloh ﷺ ning: ‹Yaman ahli Yalamlamdan ihromga kirsin›, deganlaridan esa menga xabar berildi».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадина аҳлини Зул-Ҳулайфадан, Шом аҳлини Жуҳфадан, Нажд аҳлини Қарндан иҳромга киришга буюрдилар. Абдуллоҳ ибн Умар деди: «Бу учтасини мен Расулуллоҳ ﷺ дан эшитдим; Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Яман аҳли Яламламдан иҳромга кирсин›, деганларидан эса менга хабар берилди».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، أَنَّهُ كَانَ يَرَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يُهْدِي فِي الْحَجِّ بَدَنَتَيْنِ بَدَنَتَيْنِ وَفِي الْعُمْرَةِ بَدَنَةً بَدَنَةً ‏.‏ قَالَ وَرَأَيْتُهُ فِي الْعُمْرَةِ يَنْحَرُ بَدَنَةً وَهِيَ قَائِمَةٌ فِي دَارِ خَالِدِ بْنِ أَسِيدٍ وَكَانَ فِيهَا مَنْزِلُهُ ‏.‏ قَالَ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ طَعَنَ فِي لَبَّةِ بَدَنَتِهِ حَتَّى خَرَجَتِ الْحَرْبَةُ مِنْ تَحْتِ كَتِفِهَا ‏.‏

Abdulloh ibn Dinor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning hajda ikkitadan, umrada esa bittadan badana (qurbonlik tuya) hady qilayotganini koʻrar edi. U aytdi: «Men uni umrada Xolid ibn Usaydning uyi oldida — u shu yerda turardi — tuyani tik turgan holida soʻyganini koʻrdim. Yana men uni badanasining boʻyin chuqurchasiga (nayzasini) sanchib, nayza uning kuragi ostidan chiqib ketganini koʻrdim».Абдуллоҳ ибн Динор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг ҳажда иккитадан, умрада эса биттадан бадана (қурбонлик туя) ҳадй қилаётганини кўрар эди. У айтди: «Мен уни умрада Холид ибн Усайднинг уйи олдида — у шу ерда турарди — туяни тик турган ҳолида сўйганини кўрдим. Яна мен уни баданасининг бўйин чуқурчасига (найзасини) санчиб, найза унинг кураги остидан чиқиб кетганини кўрдим».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، وَصَلَّى، إِلَى جَنْبِهِ رَجُلٌ فَلَمَّا جَلَسَ الرَّجُلُ فِي أَرْبَعٍ تَرَبَّعَ وَثَنَى رِجْلَيْهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ عَبْدُ اللَّهِ عَابَ ذَلِكَ عَلَيْهِ فَقَالَ الرَّجُلُ فَإِنَّكَ تَفْعَلُ ذَلِكَ ‏.‏ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَإِنِّي أَشْتَكِي ‏.‏

Abdulloh ibn Dinor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)ni koʻrdi: uning yonida bir kishi namoz oʻqiyotgan edi. U kishi toʻrtinchi rakaatda oʻtirganida chordana qurib, oyoqlarini bukib oʻtirdi. Abdulloh (namozdan) chiqqach, uni bunda aybladi. U kishi: «Axir siz ham shunday qilasiz-ku», dedi. Abdulloh ibn Umar: «Men kasalman», dedi.Абдуллоҳ ибн Динор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)ни кўрди: унинг ёнида бир киши намоз ўқиётган эди. У киши тўртинчи ракаатда ўтирганида чордана қуриб, оёқларини букиб ўтирди. Абдуллоҳ (намоздан) чиққач, уни бунда айблади. У киши: «Ахир сиз ҳам шундай қиласиз-ку», деди. Абдуллоҳ ибн Умар: «Мен касалман», деди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَنِ الْجَرَادِ، فَقَالَ وَدِدْتُ أَنَّ عِنْدِي، قَفْعَةً نَأْكُلُ مِنْهُ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattobdan chigirtka (ni yeyish) haqida soʻralgan edi. U: «Oldimda bir savat (chigirtka) boʻlsa-yu, undan yesak, deb orzu qilaman», dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттобдан чигиртка (ни ейиш) ҳақида сўралган эди. У: «Олдимда бир сават (чигиртка) бўлса-ю, ундан есак, деб орзу қиламан», деди.

حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّ الْيَهُودَ إِذَا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ أَحَدُهُمْ فَإِنَّمَا يَقُولُ السَّامُ عَلَيْكُمْ ‏.‏ فَقُلْ عَلَيْكَ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yahudiylardan biri sizga salom bersa, u aslida: ‹Assomu alaykum (sizga oʻlim boʻlsin)›, deydi, xolos. Bas, sen: ‹Alayk (senga ham)›, deb (javob) ber», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Яҳудийлардан бири сизга салом берса, у аслида: ‹Ассому алайкум (сизга ўлим бўлсин)›, дейди, холос. Бас, сен: ‹Алайк (сенга ҳам)›, деб (жавоб) бер», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ صَلاَةُالمغرب وتر صلاة النهار ‏.‏ قال مالك من أوتر أول الليل ثم نام ثم قام فبدا له أن يصلي فليصل مثنى مثنى فهو أحب ما سمعت إلى ‏

Abdulloh ibn Dinor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo): «Shom namozi — kunduz namozining vitridir», der edi. Molik aytdi: «Kim tunning avvalida vitr oʻqib, soʻng uxlab, keyin uygʻonib, (yana) namoz oʻqishni istasa, ikki rakaatdan oʻqisin. Bu — men bu haqda eshitgan narsalarning menga eng maʼqulidir».Абдуллоҳ ибн Динор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо): «Шом намози — кундуз намозининг витридир», дер эди. Молик айтди: «Ким туннинг аввалида витр ўқиб, сўнг ухлаб, кейин уйғониб, (яна) намоз ўқишни истаса, икки ракаатдан ўқисин. Бу — мен бу ҳақда эшитган нарсаларнинг менга энг маъқулидир».