Abdulloh ibn Mug'affal al-Muzaniy

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ: زَعَمَ ثَابِتُ بْنُ الضَّحَّاكِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنِ الْمُزَارَعَةِ وَأَمَرَ بِالْمُؤَاجَرَةِ وَقَالَ: «لَا بَأْسَ بِهَا» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ

Sobit ibn az-Zahhok (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn as-Soib dedi: Biz Abdulloh ibn Maʼqilning oldiga kirdik va undan muzoraʼa (yer hosilini sherikchilikka berish) haqida soʻradik. Shunda u: «Sobit gumon qiladiki, Rasululloh ﷺ muzoraʼadan qaytarib, (yerni pulga) ijaraga berishga buyurganlar va ‹unda zarar yoʻq›, deganlar», dedi.Собит ибн аз-Заҳҳок (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн ас-Соиб деди: Биз Абдуллоҳ ибн Маъқилнинг олдига кирдик ва ундан музораъа (ер ҳосилини шерикчиликка бериш) ҳақида сўрадик. Шунда у: «Собит гумон қиладики, Расулуллоҳ ﷺ музораъадан қайтариб, (ерни пулга) ижарага беришга буюрганлар ва ‹унда зарар йўқ›, деганлар», деди.

وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ أَنَّهُ رَأَى رَجُلًا يَخْذِفُ فَقَالَ: لَا تَخْذِفْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنِ الْخَذْفِ وَقَالَ: «إِنَّهُ لَا يُصَادُ بِهِ صَيْدٌ وَلَا يُنْكَأُ بِهِ عَدُوٌّ وَلَكِنَّهَا قَدْ تَكْسِرُ السِّنَّ وَتَفْقَأُ الْعَيْنَ»

(Abdulloh ibn Mugʻ affal (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, u bir kishini xazf (tosh otish) qilayotganini koʻ rib, unga: «Xazf qilma; chunki Rasululloh ﷺ xazfdan qaytargan edilar — yoki xazfni yoqtirmas edilar — va: ‹U bilan na ov ovlanadi, na dushman yaralanadi; lekin u tishni sindiradi va koʻ zni chiqaradi (oʻ yadi)› dedilar» dedi. Soʻng u (kishi)ni — bundan keyin (yana) xazf qilayotganini — koʻ rdi va unga: «Men senga Rasululloh ﷺdan — u zot xazfdan qaytarganlarini (yoki xazfni yoqtirmaganlarini) — soʻzlab beraman, sen esa (yana) xazf qilyapsanmi! Men sen bilan mana bunday-mana bunday (uzoq vaqt) gaplashmayman» dedi.(Абдуллоҳ ибн Муғ аффал (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, у бир кишини хазф (тош отиш) қилаётганини кў риб, унга: «Хазф қилма; чунки Расулуллоҳ ﷺ хазфдан қайтарган эдилар — ёки хазфни ёқтирмас эдилар — ва: ‹У билан на ов овланади, на душман яраланади; лекин у тишни синдиради ва кў зни чиқаради (ў яди)› дедилар» деди. Сўнг у (киши)ни — бундан кейин (яна) хазф қилаётганини — кў рди ва унга: «Мен сенга Расулуллоҳ ﷺдан — у зот хазфдан қайтарганларини (ёки хазфни ёқтирмаганларини) — сўзлаб бераман, сен эса (яна) хазф қиляпсанми! Мен сен билан мана бундай-мана бундай (узоқ вақт) гаплашмайман» деди.

وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ: أَصَبْتُ جِرَابًا مِنْ شَحْمٍ يَوْمَ خَيْبَرَ فَالْتَزَمْتُهُ فَقُلْتُ: لَا أُعْطِي الْيَوْمَ أَحَدًا مِنْ هَذَا شَيْئًا فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يبتسم إِلَيّ. مُتَّفق عَلَيْهِ. وَذكر الحَدِيث أَبِي هُرَيْرَةَ «مَا أُعْطِيكُمْ» فِي بَابِ «رِزْقِ الْوُلَاة»

Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xaybar kuni men bir xalta yogʻ topib oldim. Men uni quchoqlab olib: «Bugun bundan hech kimga hech narsa bermayman», dedim. Soʻng oʻgirilib qarasam, Rasululloh ﷺ tabassum qilib turardilar.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хайбар куни мен бир халта ёғ топиб олдим. Мен уни қучоқлаб олиб: «Бугун бундан ҳеч кимга ҳеч нарса бермайман», дедим. Сўнг ўгирилиб қарасам, Расулуллоҳ ﷺ табассум қилиб турардилар.

عَن عبد الله بنِ مُغفَّلٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَوْلَا أَنَّ الْكِلَابَ أُمَّةٌ مِنَ الْأُمَمِ لَأَمَرْتُ بِقَتْلِهَا كُلِّهَا فَاقْتُلُوا مِنْهَا كُلَّ أَسْوَدَ بَهِيمٍ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ وَزَادَ التِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ: «وَمَا مِنْ أَهْلِ بَيْتٍ يَرْتَبِطُونَ كَلْبًا إِلَّا نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِمْ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطٌ إِلَّا كَلْبَ صَيْدٍ أَوْ كَلْبَ حَرْثٍ أَوْ كَلْبَ غنم»

Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu) aytadi: Men Rasululloh ﷺ xutba qilayotganlarida daraxtning shoxlarini u zotning yuzlaridan koʻtarib turganlardan edim. U zot: «Agar itlar ummatlardan bir ummat boʻlmaganida, ularni oʻldirishga buyurar edim. Bas, ulardan har bir qop-qora itni oʻldiringlar. Qaysi bir uy ahli it bogʻlab qoʻysa, ov iti, ekin iti yoki qoʻy itidan boshqasi boʻlsa, har kuni ularning amalidan bir qirot kamayadi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hasan hadisdir. Bu hadis Hasandan, u Abdulloh ibn Mugʻaffaldan, u Nabiy ﷺdan boshqa yoʻl bilan ham rivoyat qilingan.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺ хутба қилаётганларида дарахтнинг шохларини у зотнинг юзларидан кўтариб турганлардан эдим. У зот: «Агар итлар умматлардан бир уммат бўлмаганида, уларни ўлдиришга буюрар эдим. Бас, улардан ҳар бир қоп-қора итни ўлдиринглар. Қайси бир уй аҳли ит боғлаб қўйса, ов ити, экин ити ёки қўй итидан бошқаси бўлса, ҳар куни уларнинг амалидан бир қирот камаяди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳасан ҳадисдир. Бу ҳадис Ҳасандан, у Абдуллоҳ ибн Муғаффалдан, у Набий ﷺдан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган.

وَعَن عبد الله بن مغفَّل قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ التَّرَجُّلِ إِلَّا غِبًّا. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ

Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sochni (har) ikki kunda bir martadan koʻp tarashdan qaytardilar.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сочни (ҳар) икки кунда бир мартадан кўп тарашдан қайтардилар.

وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَبُولَنَّ أَحَدُكُمْ فِي مُسْتَحَمِّهِ ثُمَّ يَغْتَسِلُ فِيهِ أَوْ يَتَوَضَّأُ فِيهِ فَإِنَّ عَامَّةَ الْوَسْوَاسِ مِنْهُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ إِلَّا أَنَّهُمَا لم يذكرَا: «ثمَّ يغْتَسل فِيهِ أويتوضأ فِيهِ»

Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz aslo choʻmiladigan joyiga kichik hojat chiqarib, soʻng oʻsha yerda gʻusl qilmasin», — dedilar. Ahmadning rivoyatida: «...soʻng oʻsha yerda tahorat (olmasin) — chunki vasvasaning koʻpchiligi shundan (kelib chiqadi)», — deyilgan.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз асло чўмиладиган жойига кичик ҳожат чиқариб, сўнг ўша ерда ғусл қилмасин», — дедилар. Аҳмаднинг ривоятида: «...сўнг ўша ерда таҳорат (олмасин) — чунки васвасанинг кўпчилиги шундан (келиб чиқади)», — дейилган.

وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «بَيْنَ كُلِّ أَذَانَيْنِ صَلَاةٌ بَيْنَ كُلِّ أَذَانَيْنِ صَلَاةٌ» ثُمَّ قَالَ فِي الثَّالِثَةِ «لِمَنْ شَاءَ»

Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Ikki azon (azon va iqomat) orasida (nafl) namoz bor; ikki azon orasida (nafl) namoz bor», — dedilar va uchinchi marta aytarkanlar: «Kim (oʻqishni) xohlasa», — deb qoʻshdilar.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Икки азон (азон ва иқомат) орасида (нафл) намоз бор; икки азон орасида (нафл) намоз бор», — дедилар ва учинчи марта айтарканлар: «Ким (ўқишни) хоҳласа», — деб қўшдилар.

وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «صلوا قبل صَلَاة الْمغرب رَكْعَتَيْنِ صَلُّوا قَبْلَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ رَكْعَتَيْنِ» . قَالَ فِي الثَّالِثَةِ: «لِمَنْ شَاءَ» . كَرَاهِيَةَ أَنْ يَتَّخِذَهَا النَّاسُ سنة

Abdulloh al-Muzaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shomdan oldin ikki rakʼat namoz oʻqinglar!» dedilar. Soʻng: «Shomdan oldin ikki rakʼat namoz oʻqisin, kim xohlasa» dedilar. Bu (qaytadan aytishlari) odamlar uni sunnat deb olib qolishlaridan qoʻrqqanlari uchun edi.Абдуллоҳ ал-Музаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шомдан олдин икки ракъат намоз ўқинглар!» дедилар. Сўнг: «Шомдан олдин икки ракъат намоз ўқисин, ким хоҳласа» дедилар. Бу (қайтадан айтишлари) одамлар уни суннат деб олиб қолишларидан қўрққанлари учун эди.