ثنا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى ، ثنا ابْنُ وَهْبٍ ، قَالَ : حَدَّثَنِي أَيْضًا يَعْنِي سُلَيْمَانَ بْنَ بِلالٍ ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ . ح وَثَنًا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى ، ثنا أَبُو مُصْعَبٍ أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الزُّهْرِيُّ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ . ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى ، أَيْضًا نا أَبُو مُصْعَبٍ ، نا أَبُو ضَمْرَةَ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ فِي سَفَرٍ فَبَدَا لَهُ الْفَجْرُ ، قَالَ : " سَمِعَ سَامِعٌ بِحَمْدِ اللَّهِ وَنِعْمَتِهِ وَحُسْنِ بَلائِهِ عَلَيْنَا ، رَبُّنَا صَاحِبُنَا ، فَأَفْضِلْ عَلَيْنَا سِتْرًا بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ " ، يَقُولُ ذَلِكَ ثَلاثَ مَرَّاتٍ يَرْفَعُ صَوْتَهُ ، هَذَا حَدِيثُ أَبِي ضَمْرَةَ ، وَلَمْ يَقُلْ فِي حَدِيثِ سُلَيْمَانَ ، وَابْنِ أَبِي حَازِمٍ : وَنِعْمَتِهِ ، وَقَالَ فِي حَدِيثِ ابْنِ أَبِي حَازِمٍ : وَحُسْنِ بَلائِهِ ، يَقُولُ : ذَلِكَ ثَلاثَ مَرَّاتٍ ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ : عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرٍ لَيْسَ مِنْ شَرْطِنَا فِي هَذَا الْكِتَابِ ، وَإِنَّمَا خَرَّجْتُ هَذَا الْخَبَرَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلالٍ ، وَعَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ ، فَكُتِبَ هَذَا إِلَى جَنْبِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedi: Rasululloh ﷺ safarda boʻlib, tong otganida: «Samiʼa samiʼun bihamdillahi va niʼmatihi va husni baloihi alayno. Robbano sohibno fa-afzil alayno (Bir eshituvchi Allohga boʻlgan hamdimizni, Uning bizga boʻlgan neʼmati va goʻzal sinovini eshitdi. Ey Robbimiz, bizga hamroh boʻl va bizga fazl ato et)», deb, doʻzaxdan Allohga sigʻinar edilar. Buni ovozlarini koʻtarib, uch marta aytar edilar. Bu Abu Zamra hadisidir. Sulaymon va Ibn Abu Hozim hadisida «va niʼmatihi» deyilmagan. Ibn Abu Hozim hadisida esa: «va husni baloihi» deyilgan va buni uch marta aytar edi (deyilgan). Abu Bakr aytdi: Abdulloh ibn Omir bu kitobdagi shartimizdan emas; men bu xabarni Sulaymon ibn Bilol va Suhayl ibn Abu Solihdan chiqarganman, bu esa uning yoniga yozildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) деди: Расулуллоҳ ﷺ сафарда бўлиб, тонг отганида: «Самиъа самиъун биҳамдиллаҳи ва ниъматиҳи ва ҳусни балоиҳи алайно. Роббано соҳибно фа-афзил алайно (Бир эшитувчи Аллоҳга бўлган ҳамдимизни, Унинг бизга бўлган неъмати ва гўзал синовини эшитди. Эй Роббимиз, бизга ҳамроҳ бўл ва бизга фазл ато эт)», деб, дўзахдан Аллоҳга сиғинар эдилар. Буни овозларини кўтариб, уч марта айтар эдилар. Бу Абу Замра ҳадисидир. Сулаймон ва Ибн Абу Ҳозим ҳадисида «ва ниъматиҳи» дейилмаган. Ибн Абу Ҳозим ҳадисида эса: «ва ҳусни балоиҳи» дейилган ва буни уч марта айтар эди (дейилган). Абу Бакр айтди: Абдуллоҳ ибн Омир бу китобдаги шартимиздан эмас; мен бу хабарни Сулаймон ибн Билол ва Суҳайл ибн Абу Солиҳдан чиқарганман, бу эса унинг ёнига ёзилди.