Abdulloh ibn Umar ibn al-Xattob

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي حَنْظَلَةَ قَالَسَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ رَكْعَتَانِ سُنَّةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Abu Hanzala aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan safardagi namoz haqida soʻradim. U: «Ikki rakaat — Nabiy ﷺning sunnatidir», dedi.Абу Ҳанзала айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан сафардаги намоз ҳақида сўрадим. У: «Икки ракаат — Набий ﷺнинг суннатидир», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْعُمَرِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ صَدْرًا مِنْ إِمَارَتِهِ صَلَّوْا بِمِنًى رَكْعَتَيْنِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon — amirligining boshlarida — Minoda ikki rakaat oʻqidilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон — амирлигининг бошларида — Минода икки ракаат ўқидилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ وَالرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ بِضْعًا وَعِشْرِينَ مَرَّةً أَوْ بِضْعَ عَشْرَةَ مَرَّةً قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bomdoddan oldingi ikki rakaatda va shomdan keyingi ikki rakaatda yigirma necha marta — yoki oʻn necha marta — «Qul yo ayyuhal-kofirun» bilan «Qul huvallohu ahad»ni oʻqidilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бомдоддан олдинги икки ракаатда ва шомдан кейинги икки ракаатда йигирма неча марта — ёки ўн неча марта — «Қул ё айюҳал-кофирун» билан «Қул ҳуваллоҳу аҳад»ни ўқидилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ نَافِعٍسَأَلَ رَجُلٌ ابْنَ عُمَرَ عَنْ الْوَتْرِ أَوَاجِبٌ هُوَ فَقَالَ أَوْتَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ

Nofiʼdan rivoyat qilinadi: Bir kishi Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan vitr haqida: «U vojibmi?» deb soʻradi. Shunda u: «Rasululloh ﷺ vitr oʻqiganlar va musulmonlar ham vitr oʻqiganlar», dedi.Нофиъдан ривоят қилинади: Бир киши Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан витр ҳақида: «У вожибми?» деб сўради. Шунда у: «Расулуллоҳ ﷺ витр ўқиганлар ва мусулмонлар ҳам витр ўқиганлар», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُدَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ الْعُقَيْلِيِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ وَأَنَا بَيْنَ السَّائِلِ وَبَيْنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خَشِيتَ الصُّبْحَ فَأَوْتِرْ بِرَكْعَةٍ قَالَ ثُمَّ جَاءَ عِنْدَ قَرْنِ الْحَوْلِ وَأَنَا بِذَاكَ الْمَنْزِلِ بَيْنَهُ وَبَيْنَ السَّائِلِ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خَشِيتَ الصُّبْحَ فَأَوْتِرْ بِرَكْعَةٍ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Bir kishi Nabiy ﷺning oldilariga kelib, u zotdan kechasi (oʻqiladigan) namoz haqida soʻradi — men soʻrovchi bilan Nabiy ﷺning oʻrtalarida edim. U zot: «Ikki rakaat, ikki rakaat. Subhdan qoʻrqsang, bir rakaat bilan vitr qil», dedilar. (Ibn Umar) aytdi: Soʻng u yil aylanib kelganda (yana) keldi — men oʻsha joyda, u zot bilan soʻrovchining oʻrtasida edim — va undan soʻradi. U zot: «Ikki rakaat, ikki rakaat. Subhdan qoʻrqsang, bir rakaat bilan vitr qil», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Бир киши Набий ﷺнинг олдиларига келиб, у зотдан кечаси (ўқиладиган) намоз ҳақида сўради — мен сўровчи билан Набий ﷺнинг ўрталарида эдим. У зот: «Икки ракаат, икки ракаат. Субҳдан қўрқсанг, бир ракаат билан витр қил», дедилар. (Ибн Умар) айтди: Сўнг у йил айланиб келганда (яна) келди — мен ўша жойда, у зот билан сўровчининг ўртасида эдим — ва ундан сўради. У зот: «Икки ракаат, икки ракаат. Субҳдан қўрқсанг, бир ракаат билан витр қил», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتِي قُبَاءَ وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ مَسْجِدَ قُبَاءَ رَاكِبًا وَمَاشِيًاحَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Qubaga — Abdurrahmon: «Quba masjidiga», dedi — ulovda ham, piyoda ham kelar edilar. Abdulloh ibn Nofiʼ otasidan, u Ibn Umardan, u Nabiy ﷺdan shuning mislini rivoyat qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Қубага — Абдурраҳмон: «Қуба масжидига», деди — уловда ҳам, пиёда ҳам келар эдилар. Абдуллоҳ ибн Нофиъ отасидан, у Ибн Умардан, у Набий ﷺдан шунинг мислини ривоят қилди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ صَالِحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا فِئَةُ الْمُسْلِمِينَ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men musulmonlarning panohiman», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен мусулмонларнинг паноҳиман», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْيَهُودَ إِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا السَّامُ عَلَيْكُمْ فَقُولُوا وَعَلَيْكُمْ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, yahudiylar sizlarga uchraganda: ‹as-somu alaykum›, deydilar. Bas, sizlar: ‹va alaykum›, denglar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, яҳудийлар сизларга учраганда: ‹ас-сому алайкум›, дейдилар. Бас, сизлар: ‹ва алайкум›, денглар», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ قَالَكُنْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي حَلْقَةٍ فَسَمِعَ رَجُلًا فِي حَلْقَةٍ أُخْرَى وَهُوَ يَقُولُ لَا وَأَبِي فَرَمَاهُ ابْنُ عُمَرَ بِالْحَصَى وَقَالَ إِنَّهَا كَانَتْ يَمِينَ عُمَرَ فَنَهَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْهَا وَقَالَ إِنَّهَا شِرْكٌ

Saʼd ibn Ubayda aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo) bilan bir halqada edim. U boshqa halqadagi bir kishining: «Yoʻq, otam bilan qasam!» deyayotganini eshitib qoldi. Shunda Ibn Umar unga mayda tosh otdi va: «Bu Umarning qasami edi, Nabiy ﷺ uni bundan qaytardilar va: ‹Albatta, u shirkdir›, dedilar», dedi.Саъд ибн Убайда айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) билан бир ҳалқада эдим. У бошқа ҳалқадаги бир кишининг: «Йўқ, отам билан қасам!» деяётганини эшитиб қолди. Шунда Ибн Умар унга майда тош отди ва: «Бу Умарнинг қасами эди, Набий ﷺ уни бундан қайтардилар ва: ‹Албатта, у ширкдир›, дедилар», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ النَّجْرَانِيِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَكْرَانَ فَضَرَبَهُ الْحَدَّ ثُمَّ قَالَ مَا شَرَابُكَ فَقَالَ زَبِيبٌ وَتَمْرٌ فَقَالَ لَا تَخْلِطْهُمَا يَكْفِي كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِنْ صَاحِبِهِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning huzurlariga bir mast kishi keltirildi. U zot unga had (jazosi)ni urdilar, soʻng: «Ichgan ichimliging nima edi?» dedilar. U: «Mayiz va xurmo», dedi. Shunda u zot: «Bu ikkisini aralashtirma, ularning har biri oʻz sherigidan (ayri holda) kifoya qiladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бир маст киши келтирилди. У зот унга ҳад (жазоси)ни урдилар, сўнг: «Ичган ичимлигинг нима эди?» дедилар. У: «Майиз ва хурмо», деди. Шунда у зот: «Бу иккисини аралаштирма, уларнинг ҳар бири ўз шеригидан (айри ҳолда) кифоя қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ شُعْبَةُ وَأُرَاهُ قَالَ وَالنَّقِيرِ

Muhorib ibn Disor aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning shunday deyayotganini eshitdim: Rasululloh ﷺ ad-dubba (qovoq idish), al-hantam (yashil sirlangan koʻza) va al-muzaffat (smola surilgan idish)dan qaytardilar. Shuʼba aytdi: Menimcha, u an-naqir (kavlangan yogʻoch idish)ni ham aytdi.Муҳориб ибн Дисор айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг шундай деяётганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ ад-дубба (қовоқ идиш), ал-ҳантам (яшил сирланган кўза) ва ал-музаффат (смола сурилган идиш)дан қайтардилар. Шуъба айтди: Менимча, у ан-нақир (кавланган ёғоч идиш)ни ҳам айтди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَدْخُلُوا عَلَى هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ الْمُعَذَّبِينَ أَصْحَابِ الْحِجْرِ إِلَّا أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُونُوا بَاكِينَ فَلَا تَدْخُلُوا عَلَيْهِمْ أَنْ يُصِيبَكُمْ مَا أَصَابَهُمْ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bu azoblangan qavmning — Hijr ahlining (diyoriga) — yigʻlab (kirmasangiz) kirmanglar. Agar yigʻlab (turgan) boʻlmasangiz, ularning oldiga kirmanglar — ularga yetgan (azob) sizlarga ham yetmasligi uchun», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бу азобланган қавмнинг — Ҳижр аҳлининг (диёрига) — йиғлаб (кирмасангиз) кирманглар. Агар йиғлаб (турган) бўлмасангиз, уларнинг олдига кирманглар — уларга етган (азоб) сизларга ҳам етмаслиги учун», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَفَاتِيحُ الْغَيْبِ خَمْسٌ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا اللَّهُ {إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ}

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Gʻaybning kalitlari beshtadir, ularni Allohdan oʻzga hech kim bilmaydi: {Albatta, qiyomat (vaqti) ilmi Alloh huzuridadir; yomgʻirni U yogʻdiradi; bachadonlardagi (narsa)ni U biladi; hech bir jon ertaga nima kasb qilishini bilmaydi; hech bir jon qaysi yerda oʻlishini bilmaydi. Albatta, Alloh biluvchi, xabardordir}», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ғайбнинг калитлари бештадир, уларни Аллоҳдан ўзга ҳеч ким билмайди: {Албатта, қиёмат (вақти) илми Аллоҳ ҳузуридадир; ёмғирни У ёғдиради; бачадонлардаги (нарса)ни У билади; ҳеч бир жон эртага нима касб қилишини билмайди; ҳеч бир жон қайси ерда ўлишини билмайди. Албатта, Аллоҳ билувчи, хабардордир}», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ فُضَيْلٍ وَيَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا فُضَيْلُ بْنُ مَرْزُوقٍ عَنْ عَطِيَّةَ الْعَوْفِيِّ قَالَقَرَأْتُ عَلَى ابْنِ عُمَرَ {الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا} فَقَالَ {اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضُعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضُعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضُعْفًا} ثُمَّ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا قَرَأْتَ عَلَيَّ فَأَخَذَ عَلَيَّ كَمَا أَخَذْتُ عَلَيْكَ

Atiyya al-Avfiy aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ga {Sizlarni zaiflikdan (min daʼfin) yaratgan, soʻng zaiflikdan keyin quvvat bergan, soʻng quvvatdan keyin zaiflik bergan (Zot)} deb oʻqib berdim. U esa: {Sizlarni zaiflikdan (min duʼfin) yaratgan, soʻng zaiflikdan keyin quvvat bergan, soʻng quvvatdan keyin zaiflik bergan Allohdir} dedi, soʻngra: «Men Rasululloh ﷺga xuddi sen menga oʻqib berganingdek oʻqib bergan edim, shunda u zot mendan, men sendan tuzatib olganimdek, tuzatib oldilar», dedi.Атийя ал-Авфий айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)га {Сизларни заифликдан (мин даъфин) яратган, сўнг заифликдан кейин қувват берган, сўнг қувватдан кейин заифлик берган (Зот)} деб ўқиб бердим. У эса: {Сизларни заифликдан (мин дуъфин) яратган, сўнг заифликдан кейин қувват берган, сўнг қувватдан кейин заифлик берган Аллоҳдир} деди, сўнгра: «Мен Расулуллоҳ ﷺга худди сен менга ўқиб берганингдек ўқиб берган эдим, шунда у зот мендан, мен сендан тузатиб олганимдек, тузатиб олдилар», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَوْلَى آلِ طَلْحَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ فِي الْحَيْضِ فَذَكَرَ ذَلِكَ عُمَرُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مُرْهُ فَلْيُرَاجِعْهَا ثُمَّ لِيُطَلِّقْهَا وَهِيَ طَاهِرٌ أَوْ حَامِلٌ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u xotinini hayzli paytida taloq qildi. Umar buni Nabiy ﷺga aytdi. Shunda u zot: «Unga buyur, xotinini qaytarib olsin, soʻng uni pok yoki homilador holida taloq qilsin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у хотинини ҳайзли пайтида талоқ қилди. Умар буни Набий ﷺга айтди. Шунда у зот: «Унга буюр, хотинини қайтариб олсин, сўнг уни пок ёки ҳомиладор ҳолида талоқ қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ اسْتَأْذَنَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْعُمْرَةِ فَأَذِنَ لَهُ فَقَالَ يَا أَخِي أَشْرِكْنَا فِي صَالِحِ دُعَائِكَ وَلَا تَنْسَنَاقَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ فِي حَدِيثِهِ فَقَالَ عُمَرُ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهَا مَا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Umar Nabiy ﷺdan umra qilishga izn soʻradi, u zot unga izn berdilar va: «Ey ukam, bizni solih duoingga sherik qil, bizni unutma», dedilar. Abdurrazzoq oʻz rivoyatida (qoʻshdi): Shunda Umar: «Uning oʻrniga quyosh nur sochib turgan (butun dunyo) meniki boʻlishini ham yoqtirmayman», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Умар Набий ﷺдан умра қилишга изн сўради, у зот унга изн бердилар ва: «Эй укам, бизни солиҳ дуоингга шерик қил, бизни унутма», дедилар. Абдурраззоқ ўз ривоятида (қўшди): Шунда Умар: «Унинг ўрнига қуёш нур сочиб турган (бутун дунё) меники бўлишини ҳам ёқтирмайман», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْعُمَرِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ مَكَّةَ نَهَارًا

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Makkaga kunduzi kirdilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Маккага кундузи кирдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْعُمَرِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَدْخُلُ مِنْ الثَّنِيَّةِ الْعُلْيَا وَيَخْرُجُ مِنْ السُّفْلَى

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ (Makkaga) yuqori Saniyyadan kirar, quyi (Saniyya)dan chiqar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ (Маккага) юқори Санийядан кирар, қуйи (Санийя)дан чиқар эдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ سَمِعَهُ مِنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَقْبَلَ رَجُلَانِ مِنْ الْمَشْرِقِ فَتَكَلَّمَا أَوْ تَكَلَّمَ أَحَدُهُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِنْ الْبَيَانِ سِحْرًا أَوْ إِنَّ الْبَيَانَ سِحْرٌ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Mashriqdan ikki kishi kelib soʻz aytdi — yoki ulardan biri soʻz aytdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, bayon (notiqlik)ning baʼzisi sehrdir», — yoki: «Albatta, bayon sehrdir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Машриқдан икки киши келиб сўз айтди — ёки улардан бири сўз айтди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, баён (нотиқлик)нинг баъзиси сеҳрдир», — ёки: «Албатта, баён сеҳрдир», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِىِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وَضَعْتُمْ مَوْتَاكُمْ فِي قُبُورِهِمْ فَقُولُوا بِسْمِ اللَّهِ وَعَلَى سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻlganlaringizni qabrlariga qoʻyganingizda: ‹Bismillahi va alo sunnati Rasulillah ﷺ (Allohning nomi bilan va Rasululloh ﷺning Sunnatiga binoan)›, denglar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўлганларингизни қабрларига қўйганингизда: ‹Бисмиллаҳи ва ало суннати Расулиллаҳ ﷺ (Аллоҳнинг номи билан ва Расулуллоҳ ﷺнинг Суннатига биноан)›, денглар», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُعْرَضُ عَلَى ابْنِ آدَمَ مَقْعَدُهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ غُدْوَةً وَعَشِيَّةً فِي قَبْرِهِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Odam farzandiga qabrida ertalab va kechqurun jannat va doʻzaxdagi oʻrni koʻrsatiladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Одам фарзандига қабрида эрталаб ва кечқурун жаннат ва дўзахдаги ўрни кўрсатилади», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ ابْتَاعَ طَعَامًا فَلَا يَبِعْهُ حَتَّى يَقْبِضَهُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim taom sotib olsa, uni qoʻliga olib (qabz qilib) boʻlmaguncha sotmasin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким таом сотиб олса, уни қўлига олиб (қабз қилиб) бўлмагунча сотмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ النَّجْرَانِيِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ رَجُلَيْنِ تَبَايَعَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَخْلًا قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الثَّمَرَةُ فَلَمْ تُطْلِعْ شَيْئًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَيِّ شَيْءٍ تَأْكُلُ مَالَهُ وَنَهَى عَنْ بَيْعِ الثَّمَرِ حَتَّى يَبْدُوَ صَلَاحُهُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ zamonlarida ikki kishi meva chiqishidan oldin xurmozorni bir-biriga sotdi, soʻng (xurmo) hech narsa chiqarmadi. Shunda Nabiy ﷺ: «Nima evaziga uning molini yeysan?» dedilar va mevani pishganligi maʼlum boʻlmaguncha sotishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ замонларида икки киши мева чиқишидан олдин хурмозорни бир-бирига сотди, сўнг (хурмо) ҳеч нарса чиқармади. Шунда Набий ﷺ: «Нима эвазига унинг молини ейсан?» дедилар ва мевани пишганлиги маълум бўлмагунча сотишдан қайтардилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا اشْتَرَيْتَ الذَّهَبَ بِالْفِضَّةِ أَوْ أَحَدَهُمَا بِالْآخَرِ فَلَا يُفَارِقْكَ وَبَيْنَكَ وَبَيْنَهُ لَبْسٌ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning: «Oltinni kumushga yoki ularning birini boshqasiga sotib olsang, sen bilan uning oʻrtasida (hisob-kitobdan) qolgan narsa bor holda u sendan ajralmasin», deyayotganlarini eshitdim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг: «Олтинни кумушга ёки уларнинг бирини бошқасига сотиб олсанг, сен билан унинг ўртасида (ҳисоб-китобдан) қолган нарса бор ҳолда у сендан ажралмасин», деяётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنِ الْعُمَرِيِّ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ رَمَلَ مِنْ الْحَجَرِ إِلَى الْحَجَرِ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا وَصَلَّى عِنْدَ الْمَقَامِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ ذَكَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَهُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u Hajardan Hajargacha uch (aylanish)da raml qildi, toʻrt (aylanish)da yurdi va Maqom yonida ikki rakʼat oʻqidi, soʻng Nabiy ﷺ shunday qilganlarini zikr qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у Ҳажардан Ҳажаргача уч (айланиш)да рамл қилди, тўрт (айланиш)да юрди ва Мақом ёнида икки ракъат ўқиди, сўнг Набий ﷺ шундай қилганларини зикр қилди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْعُمَرِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَمَا تَرَكْتُ اسْتِلَامَ الرُّكْنَيْنِ فِي شِدَّةٍ وَلَا رَخَاءٍ مُنْذُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَلِمُهُمَا الْحَجَرَ وَالرُّكْنَ الْيَمَانِيَ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: «Men Rasululloh ﷺning bu ikki ruknni — Hajar (al-asvad) va rukni yamoniyni — istilom qilayotganlarini koʻrganimdan beri, qiyinchilikda ham, kengchilikda ham ularni istilom qilishni qoldirmadim».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг бу икки рукнни — Ҳажар (ал-асвад) ва рукни ямонийни — истилом қилаётганларини кўрганимдан бери, қийинчиликда ҳам, кенгчиликда ҳам уларни истилом қилишни қолдирмадим».

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي عَاصِمٍ قَالَسَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنْ الصَّلَاةِ بِمِنًي قَالَ هَلْ سَمِعْتَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ نَعَمْ وَآمَنْتُ بِهِ قَالَ فَإِنَّهُ كَانَ يُصَلِّي بِمِنًي رَكْعَتَيْنِ

Dovud ibn Abu Osim aytdi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan Minodagi namoz haqida soʻradim. U: «Sen Muhammad ﷺ haqida eshitganmisan?» dedi. Men: «Ha, va unga imon keltirganman», dedim. U: «Bas, albatta, u zot Minoda ikki rakʼat oʻqir edilar», dedi.Довуд ибн Абу Осим айтди: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан Минодаги намоз ҳақида сўрадим. У: «Сен Муҳаммад ﷺ ҳақида эшитганмисан?» деди. Мен: «Ҳа, ва унга имон келтирганман», дедим. У: «Бас, албатта, у зот Минода икки ракъат ўқир эдилар», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ وَسَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ صَلَّاهُمَا بِإِقَامَةٍ وَاحِدَةٍ فَقَالَ هَكَذَا صَنَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَا فِي هَذَا الْمَكَانِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u ikkalasini (Magʻrib va Xuftonni) bitta iqomat bilan oʻqidi va: «Nabiy ﷺ shu joyda biz bilan xuddi shunday qilgan edilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у иккаласини (Мағриб ва Хуфтонни) битта иқомат билан ўқиди ва: «Набий ﷺ шу жойда биз билан худди шундай қилган эдилар», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَدَّهِنُ بِالزَّيْتِ غَيْرِ الْمُقَتَّتِ عِنْدَ الْإِحْرَامِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ehrom paytida xushboʻy (hid) qoʻshilmagan zaytun moyi surtar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ эҳром пайтида хушбўй (ҳид) қўшилмаган зайтун мойи суртар эдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَعَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَلْبَسُ الْمُحْرِمُ ثَوْبًا مَسَّهُ وَرْسٌ وَلَا زَعْفَرَانٌ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Muhrim vars yoki zaʼfaron tegan kiyimni kiymasin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Муҳрим варс ёки заъфарон теган кийимни киймасин», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَلْبَسَ الْمُحْرِمُ ثَوْبًا مَسَّهُ وَرْسٌ أَوْ زَعْفَرَانٌ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ muhrimning vars yoki zaʼfaron tegan kiyim kiyishidan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ муҳримнинг варс ёки заъфарон теган кийим кийишидан қайтардилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ جُبَيْرٍأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ ابْنَ عُمَرَ عَنْ رَجُلٍ نَذَرَ أَنْ يَصُومَ يَوْمًا فَوَافَقَ يَوْمَئِذٍ عِيدَ أَضْحَى أَوْ يَوْمَ فِطْرٍ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ أَمَرَ اللَّهُ بِوَفَاءِ النَّذْرِ وَنَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَوْمِ هَذَا الْيَوْمِ

Ziyod ibn Jubayr rivoyat qiladi: Bir kishi Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan bir kun roʻza tutishga nazr qilgan, oʻsha kuni esa Qurbon hayiti yoki Roʻza hayitiga toʻgʻri kelib qolgan kishi haqida soʻradi. Shunda Ibn Umar: «Alloh nazrni bajarishga buyurdi, Rasululloh ﷺ esa bizni bu kunda roʻza tutishdan qaytardilar», dedi.Зиёд ибн Жубайр ривоят қилади: Бир киши Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан бир кун рўза тутишга назр қилган, ўша куни эса Қурбон ҳайити ёки Рўза ҳайитига тўғри келиб қолган киши ҳақида сўради. Шунда Ибн Умар: «Аллоҳ назрни бажаришга буюрди, Расулуллоҳ ﷺ эса бизни бу кунда рўза тутишдан қайтардилар», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ جَبَلَةَ بْنِ سُحَيْمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْرُنَ الرَّجُلُ بَيْنَ التَّمْرَتَيْنِ حَتَّى يَسْتَأْذِنَ أَصْحَابَهُ

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ kishining ikki xurmoni — sheriklaridan ruxsat soʻramaguncha — birga (juftlab) yeyishidan qaytardilar».Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ кишининг икки хурмони — шерикларидан рухсат сўрамагунча — бирга (жуфтлаб) ейишидан қайтардилар».

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْمِنْهَالِ وَهُوَ ابْنُ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ مَرَّ عَلَى قَوْمٍ نَصَبُوا دَجَاجَةً يَرْمُونَهَا بِالنَّبْلِ فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُمَثَّلَ بِالْبَهِيمَةِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u tovuqni (nishon qilib) tikib qoʻyib, unga oʻq otayotgan bir qavmning yonidan oʻtdi va: «Rasululloh ﷺ jonivorni (nishonga qoʻyib) mayib qilishdan qaytardilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у товуқни (нишон қилиб) тикиб қўйиб, унга ўқ отаётган бир қавмнинг ёнидан ўтди ва: «Расулуллоҳ ﷺ жониворни (нишонга қўйиб) майиб қилишдан қайтардилар», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ مِنْ الْخُيَلَاءِ لَمْ يَنْظُرْ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim koʻylagini kibr-havodan (yerga) sudrab yursa, qiyomat kunida Alloh unga (rahmat nazari bilan) nazar solmaydi», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким кўйлагини кибр-ҳаводан (ерга) судраб юрса, қиёмат кунида Аллоҳ унга (раҳмат назари билан) назар солмайди», — дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَيَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَاتَّخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَاتَّخَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ مِنْ ذَهَبٍ فَرَمَى بِهِ وَقَالَ لَنْ أَلْبَسَهُ أَبَدًا قَالَ يَزِيدُ فَنَبَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytadi: Rasululloh ﷺ oltindan uzuk yasatib oldilar. Shunda odamlar ham oʻz uzuklarini oltindan yasatib oldilar. Soʻng u zot uni uloqtirib tashladilar va: «Men buni hech qachon taqmayman», dedilar. Yazid (oʻz rivoyatida) aytdi: Shunda odamlar ham uzuklarini uloqtirib tashladilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ олтиндан узук ясатиб олдилар. Шунда одамлар ҳам ўз узукларини олтиндан ясатиб олдилар. Сўнг у зот уни улоқтириб ташладилар ва: «Мен буни ҳеч қачон тақмайман», дедилар. Язид (ўз ривоятида) айтди: Шунда одамлар ҳам узукларини улоқтириб ташладилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي رَوَّادٍ وَسُفْيَانُ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَجْعَلُ فَصَّ خَاتَمِهِ مِمَّا يَلِي بَطْنَ كَفِّهِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadiki, u zot uzuklarining koʻzini kaftlariga tomon qilib taqar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинадики, у зот узукларининг кўзини кафтларига томон қилиб тақар эдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْعُمَرِيُّ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ وَنَافِعٍأَنَّ ابْنَ عُمَرَ كَانَ يَلْبَسُ السِّبْتِيَّةَ وَيَتَوَضَّأُ فِيهَا وَذَكَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَفْعَلُهُ

Saʼid al-Maqburiy va Nofiʼdan rivoyat qilinadiki, Ibn Umar (roziyallohu anhumo) sibtiya (jun tozalangan teridan qilingan kavush) kiyar va unda tahorat qilar edi, hamda Nabiy ﷺ shunday qilganlarini zikr qildi.Саъид ал-Мақбурий ва Нофиъдан ривоят қилинадики, Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) сибтия (жун тозаланган теридан қилинган кавуш) кияр ва унда таҳорат қилар эди, ҳамда Набий ﷺ шундай қилганларини зикр қилди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي الْوَحْدَةِ مَا سَارَ رَاكِبٌ بِلَيْلٍ أَبَدًا

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar odamlar yolgʻizlikda nima borligini bilganlarida edi, hech bir otliq kechasi yolgʻiz yoʻlga chiqmas edi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар одамлар ёлғизликда нима борлигини билганларида эди, ҳеч бир отлиқ кечаси ёлғиз йўлга чиқмас эди», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ اقْتَنَى كَلْبًا إِلَّا كَلْبَ ضَارٍ أَوْ كَلْبَ مَاشِيَةٍ نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim ov iti yoki chorva itidan boshqa itni saqlasa, uning amalidan har kuni ikki qirot kamayadi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ов ити ёки чорва итидан бошқа итни сақласа, унинг амалидан ҳар куни икки қирот камаяди», дедилар.