حَدَّثَنَا يَزِيدُ، أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ بْنُ يُونُسَ، عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى الثَّعْلَبِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كُنْتُ مَعَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ الْهِلَالَ هِلَالَ شَوَّالٍ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَفْطِرُوا ثُمَّ قَامَ إِلَى عُسٍّ فِيهِ مَاءٌ فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقَالَ الرَّجُلُ وَاللَّهِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا أَتَيْتُكَ إِلَّا لِأَسْأَلَكَ عَنْ هَذَا أَفَرَأَيْتَ غَيْرَكَ فَعَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ خَيْرًا مِنِّي وَخَيْرَ الْأُمَّةِ رَأَيْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ مِثْلَ الَّذِي فَعَلْتُ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَامِيَّةٌ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَأَدْخَلَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ ثُمَّ صَلَّى عُمَرُ الْمَغْرِبَ.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Umar bilan birga edim, uning oldiga bir kishi kelib: «Men hilolni — Shavvol hilolini koʻrdim», dedi. Umar: «Ey odamlar, iftor qilinglar (roʻzani ochinglar)», dedi. Soʻng ichida suv boʻlgan bir idish tomon turib, taharat oldi va maxsilariga masuh tortdi. Haligi kishi: «Allohga qasamki, ey amirul-muʼminin, men huzuringizga faqat shu haqda soʻrash uchun kelgan edim. Sizdan boshqa birov shunday qilganini koʻrdingizmi?» dedi. Umar: «Ha, mendan yaxshiroq va ummatning eng yaxshisini. Men Abul-Qosim ﷺ men qilgan ishning oʻxshashini qilganlarini koʻrdim — u zotning egnilarida yengi tor shomiy jubba bor edi, u zot qoʻllarini jubba ostidan chiqardilar», dedi. Soʻng Umar Magʻrib namozini oʻqidi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Умар билан бирга эдим, унинг олдига бир киши келиб: «Мен ҳилолни — Шаввол ҳилолини кўрдим», деди. Умар: «Эй одамлар, ифтор қилинглар (рўзани очинглар)», деди. Сўнг ичида сув бўлган бир идиш томон туриб, таҳарат олди ва махсиларига масуҳ тортди. Ҳалиги киши: «Аллоҳга қасамки, эй амирул-муъминин, мен ҳузурингизга фақат шу ҳақда сўраш учун келган эдим. Сиздан бошқа биров шундай қилганини кўрдингизми?» деди. Умар: «Ҳа, мендан яхшироқ ва умматнинг энг яхшисини. Мен Абул-Қосим ﷺ мен қилган ишнинг ўхшашини қилганларини кўрдим — у зотнинг эгниларида енги тор шомий жубба бор эди, у зот қўлларини жубба остидан чиқардилар», деди. Сўнг Умар Мағриб намозини ўқиди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْبَرِيدِ، عَنْ حُسَيْنِ بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَاضِي الرَّيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ سَمِعْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ اجْتَمَعْتُ أَنَا وَفَاطِمَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا وَالْعَبَّاسُ وَزَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَبِرَ سِنِّي وَرَقَّ عَظْمِي وَكَثُرَتْ مُؤْنَتِي فَإِنْ رَأَيْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَأْمُرَ لِي بِكَذَا وَكَذَا وَسْقًا مِنْ طَعَامٍ فَافْعَلْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَفْعَلُ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ رَأَيْتَ أَنْ تَأْمُرَ لِي كَمَا أَمَرْتَ لِعَمِّكَ فَافْعَلْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَفْعَلُ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنْتَ أَعْطَيْتَنِي أَرْضًا كَانَتْ مَعِيشَتِي مِنْهَا ثُمَّ قَبَضْتَهَا فَإِنْ رَأَيْتَ أَنْ تَرُدَّهَا عَلَيَّ فَقَلْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَفْعَلُ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ رَأَيْتَ أَنْ تَأْمُرَ لِي كَمَا أَمَرْت لِعَمِّكَ فَافْعَلْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ نَفْعَلُ ذَلِكَ قَالَ فَقُلْتُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ رَأَيْتَ أَنْ تُوَلِّيَنِي هَذَا الْحَقَّ الَّذِي جَعَلَهُ اللَّهُ لَنَا فِي كِتَابِهِ مِنْ هَذَا الْخُمُسِ فَأَقْسِمُهُ فِي حَيَاتِكَ كَيْ لَا يُنَازِعَنِيهِ أَحَدٌ بَعْدَكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَفْعَلُ ذَاكَ فَوَلَّانِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَسَمْتُهُ فِي حَيَاتِهِ ثُمَّ وَلَّانِيهِ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَسَمْتُهُ فِي حَيَاتِهِ ثُمَّ وَلَّانِيهِ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَسَمْتُ فِي حَيَاتِهِ حَتَّى كَانَتْ آخِرُ سَنَةٍ مِنْ سِنِي عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَإِنَّهُ أَتَاهُ مَالٌ كَثِيرٌ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men, Fotima (roziyallohu anho), Abbos va Zayd ibn Horisa Rasululloh ﷺning huzurlarida yigʻildik. Abbos: «Ey Allohning Rasuli, yoshim ulgʻaydi, suyagim boʻshashdi va yeydiganlarim koʻpaydi. Agar maʼqul koʻrsangiz, ey Allohning Rasuli, menga shuncha-shuncha vasq taom berishga amr qiling», dedi. Rasululloh ﷺ: «Qilamiz», dedilar. Fotima: «Ey Allohning Rasuli, agar maʼqul koʻrsangiz, amakingizga amr qilganingizdek menga ham amr qiling», dedi. Rasululloh ﷺ: «Buni qilamiz», dedilar. Soʻng Zayd ibn Horisa: «Ey Allohning Rasuli, siz menga tirikchiligim shundan boʻladigan bir yer bergan edingiz, keyin uni qaytarib oldingiz. Agar maʼqul koʻrsangiz, uni menga qaytaring», dedi. Rasululloh ﷺ: «Qilamiz», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, agar maʼqul koʻrsangiz, Alloh oʻz kitobida bizga (ahli baytga) bu xumsdan ajratib qoʻygan haqni menga topshirsangiz, uni siz hayotligingizda taqsimlab beray, toki sizdan keyin bunda hech kim men bilan tortishmasin», dedim. Rasululloh ﷺ: «Buni qilamiz», dedilar. Rasululloh ﷺ uni menga topshirdilar, men uni u zotning hayotliklarida taqsimladim. Soʻng Abu Bakr (roziyallohu anhu) uni menga topshirdi, men uni uning hayotligida taqsimladim. Soʻng Umar (roziyallohu anhu) uni menga topshirdi, men uni uning hayotligida taqsimladim; nihoyat Umarning umrining oxirgi yili keldiki, unga koʻp mol-dunyo kelib qoldi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен, Фотима (розияллоҳу анҳо), Аббос ва Зайд ибн Ҳориса Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида йиғилдик. Аббос: «Эй Аллоҳнинг Расули, ёшим улғайди, суягим бўшашди ва ейдиганларим кўпайди. Агар маъқул кўрсангиз, эй Аллоҳнинг Расули, менга шунча-шунча васқ таом беришга амр қилинг», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Қиламиз», дедилар. Фотима: «Эй Аллоҳнинг Расули, агар маъқул кўрсангиз, амакингизга амр қилганингиздек менга ҳам амр қилинг», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Буни қиламиз», дедилар. Сўнг Зайд ибн Ҳориса: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз менга тирикчилигим шундан бўладиган бир ер берган эдингиз, кейин уни қайтариб олдингиз. Агар маъқул кўрсангиз, уни менга қайтаринг», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Қиламиз», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, агар маъқул кўрсангиз, Аллоҳ ўз китобида бизга (аҳли байтга) бу хумсдан ажратиб қўйган ҳақни менга топширсангиз, уни сиз ҳаётлигингизда тақсимлаб берай, токи сиздан кейин бунда ҳеч ким мен билан тортишмасин», дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Буни қиламиз», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ уни менга топширдилар, мен уни у зотнинг ҳаётликларида тақсимладим. Сўнг Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) уни менга топширди, мен уни унинг ҳаётлигида тақсимладим. Сўнг Умар (розияллоҳу анҳу) уни менга топширди, мен уни унинг ҳаётлигида тақсимладим; ниҳоят Умарнинг умрининг охирги йили келдики, унга кўп мол-дунё келиб қолди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْمِنْهَالِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كَانَ أَبِي يَسْمُرُ مَعَ عَلِيٍّ وَكَانَ عَلِيٌّ يَلْبَسُ ثِيَابَ الصَّيْفِ فِي الشِّتَاءِ وَثِيَابَ الشِّتَاءِ فِي الصَّيْفِ فَقِيلَ لَهُ لَوْ سَأَلْتَهُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ إِلَيَّ وَأَنَا أَرْمَدُ الْعَيْنِ يَوْمَ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَرْمَدُ الْعَيْنِ قَالَ فَتَفَلَ فِي عَيْنِي وَقَالَ اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنْهُ الْحَرَّ وَالْبَرْدَ فَمَا وَجَدْتُ حَرًّا وَلَا بَرْدًا مُنْذُ يَوْمِئِذٍ وَقَالَ لَأُعْطِيَنَّ الرَّايَةَ رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ لَيْسَ بِفَرَّارٍ فَتَشَرَّفَ لَهَا أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَانِيهَا.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot yozgi kiyimni qishda, qishki kiyimni yozda kiyar edilar. Unga: «U zotdan soʻrasangiz edi», deyildi. U zot: «Xaybar kuni Rasululloh ﷺ mening koʻzim ogʻriyotgan holimda meni chaqirtirdilar. Men: ‹Ey Rasululloh, koʻzim ogʻriyapti›, dedim. Shunda u zot koʻzimga tupurdilar va: ‹Allohim, undan issiq va sovuqni ketkaz›, dedilar. Shu kundan buyon men issiq ham, sovuq ham sezmadim. Yana u zot: ‹Men bayroqni Alloh va Rasulini sevadigan, Alloh va Rasuli ham uni sevadigan, qochoq boʻlmagan bir kishiga beraman›, dedilar. Nabiy ﷺning sahobalari buni orzu qildilar, u zot esa uni menga berdilar», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот ёзги кийимни қишда, қишки кийимни ёзда кияр эдилар. Унга: «У зотдан сўрасангиз эди», дейилди. У зот: «Хайбар куни Расулуллоҳ ﷺ менинг кўзим оғриётган ҳолимда мени чақиртирдилар. Мен: ‹Эй Расулуллоҳ, кўзим оғрияпти›, дедим. Шунда у зот кўзимга тупурдилар ва: ‹Аллоҳим, ундан иссиқ ва совуқни кетказ›, дедилар. Шу кундан буён мен иссиқ ҳам, совуқ ҳам сезмадим. Яна у зот: ‹Мен байроқни Аллоҳ ва Расулини севадиган, Аллоҳ ва Расули ҳам уни севадиган, қочоқ бўлмаган бир кишига бераман›, дедилар. Набий ﷺнинг саҳобалари буни орзу қилдилар, у зот эса уни менга бердилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ كُنْتُ رَجُلًا مَذَّاءً فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ فِيهِ الْوُضُوءُ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men koʻp mazi keladigan kishi edim. Shu haqda Nabiy ﷺ dan soʻradim. U zot: «Bunda taharat bor», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен кўп мази келадиган киши эдим. Шу ҳақда Набий ﷺ дан сўрадим. У зот: «Бунда таҳарат бор», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَرْقَمَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ شَهِدْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي الرَّحَبَةِ يَنْشُدُ النَّاسَ أَنْشُدُ اللَّهَ مَنْ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَوْمَ غَدِيرِ خُمٍّ مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ لَمَّا قَامَ فَشَهِدَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَامَ اثْنَا عَشَرَ بَدْرِيًّا كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى أَحَدِهِمْ فَقَالُوا نَشْهَدُ أَنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَوْمَ غَدِيرِ خُمٍّ أَلَسْتُ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَأَزْوَاجِي أُمَّهَاتُهُمْ فَقُلْنَا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Alini ar-Rahbada odamlarni qasam ichirib turganini koʻrdim. U: «Rasululloh ﷺ Gʻadiri Xum kunida: ‹Men kimning doʻsti boʻlsam, Ali ham uning doʻstidir›, deb aytganlarini eshitgan kishi qasamki, tursin va guvohlik bersin», dedi. Shunda oʻn ikki nafar Badr ahli oʻrnidan turdi — goʻyo men ulardan birini koʻrib turgandayman — va ular: «Rasululloh ﷺ Gʻadiri Xum kunida: ‹Men muʼminlarga oʻzlaridan koʻra haqliroq emasmanmi va ayollarim ularning onalari emasmi?› deb aytganlariga guvohlik beramiz. Biz: ‹Ha, ey Allohning Rasuli›, dedik. U zot: ‹Bas, men kimning doʻsti boʻlsam, Ali ham uning doʻstidir. Allohumma, uni doʻst tutgan kishini doʻst tut va unga dushmanlik qilgan kishiga dushman boʻl›, dedilar», deyishdi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Алини ар-Раҳбада одамларни қасам ичириб турганини кўрдим. У: «Расулуллоҳ ﷺ Ғадири Хум кунида: ‹Мен кимнинг дўсти бўлсам, Али ҳам унинг дўстидир›, деб айтганларини эшитган киши қасамки, турсин ва гувоҳлик берсин», деди. Шунда ўн икки нафар Бадр аҳли ўрнидан турди — гўё мен улардан бирини кўриб тургандайман — ва улар: «Расулуллоҳ ﷺ Ғадири Хум кунида: ‹Мен муъминларга ўзларидан кўра ҳақлироқ эмасманми ва аёлларим уларнинг оналари эмасми?› деб айтганларига гувоҳлик берамиз. Биз: ‹Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули›, дедик. У зот: ‹Бас, мен кимнинг дўсти бўлсам, Али ҳам унинг дўстидир. Аллоҳумма, уни дўст тутган кишини дўст тут ва унга душманлик қилган кишига душман бўл›, дедилар», дейишди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ، أَخُو حَجَّاجِ بْنِ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِذَا سَمِعَ الْمُؤَذِّنَ، يُؤَذِّنُ قَالَ كَمَا يَقُولُ فَإِذَا قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَّ الَّذِينَ جَحَدُوا مُحَمَّدًا هُمْ الْكَاذِبُونَ.
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u azon aytayotgan muazzinni eshitsa, uning aytganidek aytar edi. Muazzin: «Ashhadu an la ilaha illalloh va ashhadu anna Muhammadan Rasululloh», deganida, Ali (roziyallohu anhu): «Ashhadu an la ilaha illalloh va ashhadu anna Muhammadan Rasululloh, hamda Muhammadni inkor etganlar — oʻshalar yolgʻonchilardir», der edi.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у азон айтаётган муаззинни эшитса, унинг айтганидек айтар эди. Муаззин: «Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан Расулуллоҳ», деганида, Али (розияллоҳу анҳу): «Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан Расулуллоҳ, ҳамда Муҳаммадни инкор этганлар — ўшалар ёлғончилардир», дер эди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كَانَ أَبِي يَسْمُرُ مَعَ عَلِيٍّ فَكَانَ عَلِيٌّ يَلْبَسُ ثِيَابَ الصَّيْفِ فِي الشِّتَاءِ وَثِيَابَ الشِّتَاءِ فِي الصَّيْفِ فَقِيلَ لَهُ لَوْ سَأَلْتَهُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ إِلَيَّ وَأَنَا أَرْمَدُ يَوْمَ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَمِدٌ فَتَفَلَ فِي عَيْنِي وَقَالَ اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنْهُ الْحَرَّ وَالْبَرْدَ فَمَا وَجَدْتُ حَرًّا وَلَا بَرْدًا بَعْدُ قَالَ وَقَالَ لَأَبْعَثَنَّ رَجُلًا يُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَيُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَيْسَ بِفَرَّارٍ قَالَ فَتَشَرَّفَ لَهَا النَّاسُ قَالَ فَبَعَثَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybar kuni meni chaqirtirdilar, oʻshanda mening koʻzim ogʻrib turgan edi. Men: «Ey Rasululloh, koʻzim ogʻriyapti», dedim. Shunda u zot koʻzimga tuflab: «Allohim, undan issiqni va sovuqni ketkaz», deb duo qildilar. Shundan keyin men issiqni ham, sovuqni ham sezmadim. Yana u zot: «Men Alloh va Uning Rasulini sevadigan, Alloh va Uning Rasuli ham uni sevadigan, jangdan qochmaydigan bir kishini yuboraman», dedilar. Odamlar bunga tashna boʻlib qarab turdilar. Shunda u zot Alini (roziyallohu anhu) yubordilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбар куни мени чақиртирдилар, ўшанда менинг кўзим оғриб турган эди. Мен: «Эй Расулуллоҳ, кўзим оғрияпти», дедим. Шунда у зот кўзимга туфлаб: «Аллоҳим, ундан иссиқни ва совуқни кетказ», деб дуо қилдилар. Шундан кейин мен иссиқни ҳам, совуқни ҳам сезмадим. Яна у зот: «Мен Аллоҳ ва Унинг Расулини севадиган, Аллоҳ ва Унинг Расули ҳам уни севадиган, жангдан қочмайдиган бир кишини юбораман», дедилар. Одамлар бунга ташна бўлиб қараб турдилар. Шунда у зот Алини (розияллоҳу анҳу) юбордилар.