Abu Hoshim ibn Utba

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ قَالَدَخَلَ مُعَاوِيَةُ عَلَى خَالِهِ أَبِي هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ يَعُودُهُ قَالَ فَبَكَى قَالَ فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ مَا يُبْكِيكَ يَا خَالُ أَوَجَعًا يُشْئِزُكَ أَمْ حِرْصًا عَلَى الدُّنْيَا قَالَ فَقَالَ فَكُلًّا لَا وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَهِدَ إِلَيْنَا فَقَالَ يَا أَبَا هَاشِمٍ إِنَّهَا عَلَّهَا تُدْرِكُ أَمْوَالًا لَا يُؤْتَاهَا أَقْوَامٌ وَإِنَّمَا يَكْفِيكَ مِنْ جَمْعِ الْمَالِ خَادِمٌ وَمَرْكَبٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَإِنِّي أُرَانِي قَدْ جَمَعْتُحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ دَخَلَ مُعَاوِيَةُ عَلَى أَبِي هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ وَهُوَ مَرِيضٌ يَبْكِي فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

Shaqiqdan rivoyat qilinadi: Muoviya togʻasi Abu Hoshim ibn Utbaning huzuriga uni koʻrgani kirdi. U yigʻlab yubordi. Muoviya unga: «Ey togʻa, nima sizni yigʻlatmoqda? Sizni bezovta qilayotgan ogʻriqmi yoki dunyoga boʻlgan hirsmi?» dedi. U: «Ikkovi ham emas. Lekin Rasululloh ﷺ bizga ahd qilib: ‹Ey Abu Hoshim, ehtimol sen baʼzi qavmlarga berilmagan mollarga erishursan. Holbuki mol toʻplashdan senga bir xizmatkor va Alloh taboraka va taolo yoʻlida bir ulov kifoya qiladi›, degan edilar. Men esa oʻzimni (undan koʻp) toʻplab qoʻygan koʻrmoqdaman», dedi. Buni Abu Voil ham rivoyat qilib: «Muoviya kasal boʻlib yigʻlab yotgan Abu Hoshim ibn Utbaning huzuriga kirdi», dedi va shu maʼnoni zikr qildi.Шақиқдан ривоят қилинади: Муовия тоғаси Абу Ҳошим ибн Утбанинг ҳузурига уни кўргани кирди. У йиғлаб юборди. Муовия унга: «Эй тоға, нима сизни йиғлатмоқда? Сизни безовта қилаётган оғриқми ёки дунёга бўлган ҳирсми?» деди. У: «Иккови ҳам эмас. Лекин Расулуллоҳ ﷺ бизга аҳд қилиб: ‹Эй Абу Ҳошим, эҳтимол сен баъзи қавмларга берилмаган молларга эришурсан. Ҳолбуки мол тўплашдан сенга бир хизматкор ва Аллоҳ таборака ва таоло йўлида бир улов кифоя қилади›, деган эдилар. Мен эса ўзимни (ундан кўп) тўплаб қўйган кўрмоқдаман», деди. Буни Абу Воил ҳам ривоят қилиб: «Муовия касал бўлиб йиғлаб ётган Абу Ҳошим ибн Утбанинг ҳузурига кирди», деди ва шу маънони зикр қилди.

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ شَقِيقٍ حَدَّثَنَا سَمُرَةُ بْنُ سَهْمٍ قَالَنَزَلْتُ عَلَى أَبِي هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ وَهُوَ طَعِينٌ فَدَخَلَ عَلَيْهِ مُعَاوِيَةُ يَعُودُهُ فَبَكَى فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ مَا يُبْكِيكَ أَوَجَعٌ يَشْتَزُّكَ أَمْ عَلَى الدُّنْيَا فَقَدْ ذَهَبَ صَفْوُهَا فَقَالَ عَلَى كُلٍّ لَا وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَهِدَ إِلَيَّ عَهْدًا فَوَدِدْتُ أَنِّي اتَّبَعْتُهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَعَلَّكَ أَنْ تُدْرِكَ أَمْوَالًا تُقْسَمُ بَيْنَ أَقْوَامٍ وَإِنَّمَا يَكْفِيكَ مِنْ جَمْعِ الْمَالِ خَادِمٌ وَمَرْكَبٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى فَوَجَدْتُ فَجَمَعْتُ

Samura ibn Sahm aytdi: Men Abu Hoshim ibn Utbaning huzuriga tushdim, u vabo kasaliga chalingan edi. Uni yoʻqlagani Muoviya kirdi. Abu Hoshim yigʻladi. Muoviya unga: «Nega yigʻlayapsan? Seni qiynayotgan ogʻriqdanmi, yoki eng sofi ketib boʻlgan bu dunyo uchunmi?» dedi. U: «Ikkalasi ham emas, balki Rasululloh ﷺ menga bir ahd (vasiyat) qilgan edilar, koshki unga ergashganimda edi. Rasululloh ﷺ: ‹Sen qavmlar oʻrtasida taqsimlanadigan mol-dunyoga yetishing mumkin. Holbuki, senga mol toʻplashdan xizmatkor va Alloh taolo yoʻlida bir ulov kifoya qiladi›, degan edilar. Men esa (oʻsha davrni) topdim va (mol) toʻpladim», dedi.Самура ибн Саҳм айтди: Мен Абу Ҳошим ибн Утбанинг ҳузурига тушдим, у вабо касалига чалинган эди. Уни йўқлагани Муовия кирди. Абу Ҳошим йиғлади. Муовия унга: «Нега йиғлаяпсан? Сени қийнаётган оғриқданми, ёки энг софи кетиб бўлган бу дунё учунми?» деди. У: «Иккаласи ҳам эмас, балки Расулуллоҳ ﷺ менга бир аҳд (васият) қилган эдилар, кошки унга эргашганимда эди. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Сен қавмлар ўртасида тақсимланадиган мол-дунёга етишинг мумкин. Ҳолбуки, сенга мол тўплашдан хизматкор ва Аллоҳ таоло йўлида бир улов кифоя қилади›, деган эдилар. Мен эса (ўша даврни) топдим ва (мол) тўпладим», деди.