أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، وَيَزِيدَ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ ضَمْضَمِ بْنِ جَوْسٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقَتْلِ الأَسْوَدَيْنِ فِي الصَّلاَةِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda ikki qorani, yaʼni ilon va chayonni oʻldirishga buyurdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда икки қорани, яъни илон ва чаённи ўлдиришга буюрдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ - عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ ضَمْضَمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِقَتْلِ الأَسْوَدَيْنِ فِي الصَّلاَةِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda ikki qorani, yaʼni ilon va chayonni oʻldirishga buyurdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда икки қорани, яъни илон ва чаённи ўлдиришга буюрдилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ " . زَادَ ابْنُ الْمُثَنَّى " فِي الصَّلاَةِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Tasbeh (subhonalloh deyish) erkaklar uchun, chapak chalish esa ayollar uchundir», dedilar. Ibn Musanno «namozda» soʻzini ziyoda qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Тасбеҳ (субҳоналлоҳ дейиш) эркаклар учун, чапак чалиш эса аёллар учундир», дедилар. Ибн Мусанно «намозда» сўзини зиёда қилди.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، ح وَأَنْبَأَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tasbeh erkaklar uchun, chapak chalish esa ayollar uchundir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тасбеҳ эркаклар учун, чапак чалиш эса аёллар учундир», дедилар.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَوْفٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Tasbeh erkaklar uchun, chapak chalish esa ayollar uchundir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Тасбеҳ эркаклар учун, чапак чалиш эса аёллар учундир», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الزُّهْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ أَحْفَظُهُ مِنَ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدٌ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا، دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي وَمُحَمَّدًا وَلاَ تَرْحَمْ مَعَنَا أَحَدًا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ تَحَجَّرْتَ وَاسِعًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy masjidga kirib, ikki rakaat namoz oʻqidi, soʻng: «Ey Alloh, menga va Muhammadga rahm qilgin, biz bilan birga boshqa hech kimga rahm qilmagin», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen keng narsani toraytirib qoʻyding», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий масжидга кириб, икки ракаат намоз ўқиди, сўнг: «Эй Аллоҳ, менга ва Муҳаммадга раҳм қилгин, биз билан бирга бошқа ҳеч кимга раҳм қилмагин», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен кенг нарсани торайтириб қўйдинг», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ مِنَ اثْنَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ ذُو الْيَدَيْنِ أَقُصِرَتِ الصَّلاَةُ أَمْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ " . فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ . فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى اثْنَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ سَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ikki rakaatdan soʻng namozdan chiqdilar. Shunda Zul-Yadayn u zotga: «Namoz qisqartirildimi yoki unutdingizmi, ey Allohning Rasuli?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Zul-Yadayn rost aytdimi?» dedilar. Odamlar: «Ha», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ turib, ikki rakaat oʻqidilar, soʻng salom berdilar, soʻng takbir aytib, oʻzlarining sajdalaridek yoki undan uzunroq sajda qildilar, soʻng boshlarini koʻtardilar, soʻng oʻzlarining sajdalaridek yoki undan uzunroq sajda qildilar, soʻng koʻtardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ икки ракаатдан сўнг намоздан чиқдилар. Шунда Зул-Ядайн у зотга: «Намоз қисқартирилдими ёки унутдингизми, эй Аллоҳнинг Расули?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Зул-Ядайн рост айтдими?» дедилар. Одамлар: «Ҳа», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ туриб, икки ракаат ўқидилар, сўнг салом бердилар, сўнг такбир айтиб, ўзларининг саждаларидек ёки ундан узунроқ сажда қилдилар, сўнг бошларини кўтардилар, сўнг ўзларининг саждаларидек ёки ундан узунроқ сажда қилдилар, сўнг кўтардилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، مَوْلَى ابْنِ أَبِي أَحْمَدَ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الْعَصْرِ فَسَلَّمَ فِي رَكْعَتَيْنِ فَقَامَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالَ أَقُصِرَتِ الصَّلاَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْ نَسِيتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُلُّ ذَلِكَ لَمْ يَكُنْ " . فَقَالَ قَدْ كَانَ بَعْضُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى النَّاسِ فَقَالَ " أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ " . فَقَالُوا نَعَمْ . فَأَتَمَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا بَقِيَ مِنَ الصَّلاَةِ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ بَعْدَ التَّسْلِيمِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bizga asr namozini oʻqidilar va ikki rakaatda salom berdilar. Shunda Zul-Yadayn turib: ‹Namoz qisqartirildimi, ey Allohning Rasuli, yoki unutdingizmi?› dedi. Rasululloh ﷺ: ‹Bularning hech biri boʻlgani yoʻq›, dedilar. U: ‹Ularning baʼzisi boʻldi, ey Allohning Rasuli›, dedi. Shunda Rasululloh ﷺ odamlarga yuzlanib: ‹Zul-Yadayn rost aytdimi?› dedilar. Ular: ‹Ha›, dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ namozning qolganini toʻldirdilar, soʻng salomdan keyin oʻtirgan holda ikki marta sajda qildilar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ бизга аср намозини ўқидилар ва икки ракаатда салом бердилар. Шунда Зул-Ядайн туриб: ‹Намоз қисқартирилдими, эй Аллоҳнинг Расули, ёки унутдингизми?› деди. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Буларнинг ҳеч бири бўлгани йўқ›, дедилар. У: ‹Уларнинг баъзиси бўлди, эй Аллоҳнинг Расули›, деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ одамларга юзланиб: ‹Зул-Ядайн рост айтдими?› дедилар. Улар: ‹Ҳа›, дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ намознинг қолганини тўлдирдилар, сўнг саломдан кейин ўтирган ҳолда икки марта сажда қилдилар», деди.
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلَمَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى صَلاَةَ الظُّهْرِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَقَالُوا أَقُصِرَتِ الصَّلاَةُ فَقَامَ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ peshin namozini ikki rakaat oʻqib, soʻng salom berdilar. Shunda odamlar: «Namoz qisqartirildimi?» dedilar. U zot turib, ikki rakaat oʻqidilar, soʻng salom berdilar, soʻng ikki marta sajda qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ пешин намозини икки ракаат ўқиб, сўнг салом бердилар. Шунда одамлар: «Намоз қисқартирилдими?» дедилар. У зот туриб, икки ракаат ўқидилар, сўнг салом бердилар, сўнг икки марта сажда қилдилар.
أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى يَوْمًا فَسَلَّمَ فِي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَأَدْرَكَهُ ذُو الشِّمَالَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنُقِصَتِ الصَّلاَةُ أَمْ نَسِيتَ فَقَالَ " لَمْ تُنْقَصِ الصَّلاَةُ وَلَمْ أَنْسَ " . قَالَ بَلَى وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ " . قَالُوا نَعَمْ . فَصَلَّى بِالنَّاسِ رَكْعَتَيْنِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kuni namoz oʻqib, ikki rakaatda salom berdilar, soʻng namozdan chiqdilar. Shunda Zush-Shimolayn u zotga yetib olib: «Ey Allohning Rasuli, namoz kamaytirildimi yoki unutdingizmi?» dedi. U zot: «Namoz kamaytirilgani ham yoʻq, men unutganim ham yoʻq», dedilar. U: «Yoʻq, sizni haq bilan yuborgan Zot haqqi (unutdingiz)», dedi. Rasululloh ﷺ: «Zul-Yadayn rost aytdimi?» dedilar. Ular: «Ha», dedilar. Shunda u zot odamlarga ikki rakaat oʻqidilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир куни намоз ўқиб, икки ракаатда салом бердилар, сўнг намоздан чиқдилар. Шунда Зуш-Шимолайн у зотга етиб олиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, намоз камайтирилдими ёки унутдингизми?» деди. У зот: «Намоз камайтирилгани ҳам йўқ, мен унутганим ҳам йўқ», дедилар. У: «Йўқ, сизни ҳақ билан юборган Зот ҳаққи (унутдингиз)», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Зул-Ядайн рост айтдими?» дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. Шунда у зот одамларга икки ракаат ўқидилар.
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُوسَى الْفَرْوِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو ضَمْرَةَ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ نَسِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمَ فِي سَجْدَتَيْنِ . فَقَالَ لَهُ ذُو الشِّمَالَيْنِ أَقُصِرَتِ الصَّلاَةُ أَمْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ " . قَالُوا نَعَمْ . فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَمَّ الصَّلاَةَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ unutib, ikki rakaatda salom berdilar. Shunda Zush-Shimolayn u zotga: ‹Namoz qisqartirildimi yoki unutdingizmi, ey Allohning Rasuli?› dedi. Rasululloh ﷺ: ‹Zul-Yadayn rost aytdimi?› dedilar. Ular: ‹Ha›, dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ turib, namozni toʻldirdilar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ унутиб, икки ракаатда салом бердилар. Шунда Зуш-Шимолайн у зотга: ‹Намоз қисқартирилдими ёки унутдингизми, эй Аллоҳнинг Расули?› деди. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Зул-Ядайн рост айтдими?› дедилар. Улар: ‹Ҳа›, дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ туриб, намозни тўлдирдилар», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَأَبِي، بَكْرِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ أَوِ الْعَصْرَ فَسَلَّمَ فِي رَكْعَتَيْنِ وَانْصَرَفَ . فَقَالَ لَهُ ذُو الشِّمَالَيْنِ بْنُ عَمْرٍو أَنُقِصَتِ الصَّلاَةُ أَمْ نَسِيتَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا يَقُولُ ذُو الْيَدَيْنِ " . فَقَالُوا صَدَقَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ . فَأَتَمَّ بِهِمُ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ نَقَصَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ peshin yoki asr namozini oʻqib, ikki rakaatda salom berdilar va namozdan chiqdilar. Shunda Zush-Shimolayn ibn Amr u zotga: ‹Namoz kamaytirildimi yoki unutdingizmi?› dedi. Nabiy ﷺ: ‹Zul-Yadayn nima deyapti?› dedilar. Ular: ‹Rost aytdi, ey Allohning Nabiysi›, dedilar. Shunda u zot ularga kamaytirilgan ikki rakaatni toʻldirib oʻqidilar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ пешин ёки аср намозини ўқиб, икки ракаатда салом бердилар ва намоздан чиқдилар. Шунда Зуш-Шимолайн ибн Амр у зотга: ‹Намоз камайтирилдими ёки унутдингизми?› деди. Набий ﷺ: ‹Зул-Ядайн нима деяпти?› дедилар. Улар: ‹Рост айтди, эй Аллоҳнинг Набийси›, дедилар. Шунда у зот уларга камайтирилган икки ракаатни тўлдириб ўқидилар», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدٍ، وَأَبِي، سَلَمَةَ وَأَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَابْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ لَمْ يَسْجُدْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ قَبْلَ السَّلاَمِ وَلاَ بَعْدَهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ oʻsha kuni salomdan oldin ham, undan keyin ham sajda qilmadilar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ўша куни саломдан олдин ҳам, ундан кейин ҳам сажда қилмадилар», деди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادِ بْنِ الأَسْوَدِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَجَدَ يَوْمَ ذِي الْيَدَيْنِ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَ السَّلاَمِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Zul-Yadayn kuni salomdan keyin ikki marta sajda qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Зул-Ядайн куни саломдан кейин икки марта сажда қилдилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ وَحَدَّثَنِي ابْنُ عَوْنٍ، وَخَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَجَدَ فِي وَهْمِهِ بَعْدَ التَّسْلِيمِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shubhaga tushib qolganlarida, salomdan keyin sajda qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шубҳага тушиб қолганларида, саломдан кейин сажда қилдилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي جَاءَهُ الشَّيْطَانُ فَلَبَسَ عَلَيْهِ صَلاَتَهُ حَتَّى لاَ يَدْرِي كَمْ صَلَّى فَإِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz turib namoz oʻqiyotganida, shayton uning oldiga kelib, namozini shubhaga soladi, natijada u necha rakaat oʻqiganini bilmay qoladi. Biringiz shu holatni sezsa, oʻtirgan holida ikki marta sajda qilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз туриб намоз ўқиётганида, шайтон унинг олдига келиб, намозини шубҳага солади, натижада у неча ракаат ўқиганини билмай қолади. Бирингиз шу ҳолатни сезса, ўтирган ҳолида икки марта сажда қилсин», дедилар.
أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا نُودِيَ لِلصَّلاَةِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ لَهُ ضُرَاطٌ فَإِذَا قُضِيَ التَّثْوِيبُ أَقْبَلَ حَتَّى يَخْطُرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ حَتَّى لاَ يَدْرِي كَمْ صَلَّى فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Namozga azon aytilganda, shayton yel chiqarib qochib ketadi. Iqoma tugagach, u qaytib kelib, kishi bilan qalbi orasiga suqulib, uni necha rakaat oʻqiganini bilmaydigan qilib qoʻyadi. Biringiz shuni sezsa, ikki marta sajda qilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Намозга азон айтилганда, шайтон ел чиқариб қочиб кетади. Иқома тугагач, у қайтиб келиб, киши билан қалби орасига суқулиб, уни неча ракаат ўқиганини билмайдиган қилиб қўяди. Бирингиз шуни сезса, икки марта сажда қилсин», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَجْلاَنَ، عَنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، كَانَ يَدْعُو بِأُصْبُعَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحِّدْ أَحِّدْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi ikki barmogʻi bilan duo qilayotgan edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bittasi bilan qil, bittasi bilan qil», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши икки бармоғи билан дуо қилаётган эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Биттаси билан қил, биттаси билан қил», дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ عَنْ رَفْعِ أَبْصَارِهِمْ عِنْدَ الدُّعَاءِ فِي الصَّلاَةِ إِلَى السَّمَاءِ أَوْ لَتُخْطَفَنَّ أَبْصَارُهُمْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Namozda duo qilayotganlarida nigohlarini osmonga koʻtaradigan qavmlar bundan albatta tiyilsinlar, aks holda koʻzlari sugʻurib olinadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Намозда дуо қилаётганларида нигоҳларини осмонга кўтарадиган қавмлар бундан албатта тийилсинлар, акс ҳолда кўзлари суғуриб олинади», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ صَلَّى عَلَىَّ وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عَشْرًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim menga bir marta salavot aytsa, Alloh unga oʻn marta salavot aytadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким менга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн марта салавот айтади», дедилар.
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ضَمْضَمُ بْنُ جَوْسٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ وَهُوَ جَالِسٌ ثُمَّ سَلَّمَ . قَالَ ذَكَرَهُ فِي حَدِيثِ ذِي الْيَدَيْنِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ salom berdilar, soʻng oʻtirgan hollarida ikki sahv sajdasini qildilar, soʻng salom berdilar. Buni Zul-Yadayn hadisida zikr qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ салом бердилар, сўнг ўтирган ҳолларида икки саҳв саждасини қилдилар, сўнг салом бердилар. Буни Зул-Ядайн ҳадисида зикр қилди.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ النَّيْسَابُورِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ طَهْمَانَ - عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ سَبَّحَ فِي دُبُرِ صَلاَةِ الْغَدَاةِ مِائَةَ تَسْبِيحَةٍ وَهَلَّلَ مِائَةَ تَهْلِيلَةٍ غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ وَلَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bomdod namozidan soʻng yuz marta tasbeh va yuz marta tahlil aytsa, gunohlari dengiz koʻpigicha boʻlsa ham kechiriladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бомдод намозидан сўнг юз марта тасбеҳ ва юз марта таҳлил айтса, гуноҳлари денгиз кўпигича бўлса ҳам кечирилади», дедилар.
أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَابْنُ، طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَحْنُ الآخِرُونَ السَّابِقُونَ بَيْدَ أَنَّهُمْ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِنَا وَأُوتِينَاهُ مِنْ بَعْدِهِمْ وَهَذَا الْيَوْمُ الَّذِي كَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِمْ فَاخْتَلَفُوا فِيهِ فَهَدَانَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ - يَعْنِي يَوْمَ الْجُمُعَةِ - فَالنَّاسُ لَنَا فِيهِ تَبَعٌ الْيَهُودُ غَدًا وَالنَّصَارَى بَعْدَ غَدٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biz oxirgi kelganlarmiz, ammo qiyomat kunida eng birinchimiz. Ularga Kitob bizdan oldin berildi, bizga esa ulardan keyin berildi. Alloh azza va jalla ular uchun farz qilgan bu kunda ular ixtilofga tushdilar, Alloh azza va jalla esa bizni unga hidoyat qildi», — yaʼni juma kunini nazarda tutdilar, — «kishilar shu kunda bizga ergashuvchidir: yahudiylar ertaga, nasroniylar esa indinga», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Биз охирги келганлармиз, аммо қиёмат кунида энг биринчимиз. Уларга Китоб биздан олдин берилди, бизга эса улардан кейин берилди. Аллоҳ азза ва жалла улар учун фарз қилган бу кунда улар ихтилофга тушдилар, Аллоҳ азза ва жалла эса бизни унга ҳидоят қилди», — яъни жума кунини назарда тутдилар, — «кишилар шу кунда бизга эргашувчидир: яҳудийлар эртага, насронийлар эса индинга», дедилар.
أَخْبَرَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ نَصْرٍ، عَنْ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ الأَغَرِّ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ قَعَدَتِ الْمَلاَئِكَةُ عَلَى أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ فَكَتَبُوا مَنْ جَاءَ إِلَى الْجُمُعَةِ فَإِذَا خَرَجَ الإِمَامُ طَوَتِ الْمَلاَئِكَةُ الصُّحُفَ " . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمُهَجِّرُ إِلَى الْجُمُعَةِ كَالْمُهْدِي بَدَنَةً ثُمَّ كَالْمُهْدِي بَقَرَةً ثُمَّ كَالْمُهْدِي شَاةً ثُمَّ كَالْمُهْدِي بَطَّةً ثُمَّ كَالْمُهْدِي دَجَاجَةً ثُمَّ كَالْمُهْدِي بَيْضَةً " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Juma kuni boʻlganda farishtalar masjidning eshiklariga oʻtirib, jumaga kelganlarni yozib borishadi. Imom chiqqanda esa farishtalar sahifalarni yigʻishtiradilar», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Jumaga eng erta kelgan kishi tuya qurbon qilgandek, keyingisi sigir qurbon qilgandek, keyingisi qoʻy qurbon qilgandek, keyingisi oʻrdak qurbon qilgandek, keyingisi tovuq qurbon qilgandek, keyingisi tuxum sadaqa qilgandekdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Жума куни бўлганда фаришталар масжиднинг эшикларига ўтириб, жумага келганларни ёзиб боришади. Имом чиққанда эса фаришталар саҳифаларни йиғиштирадилар», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Жумага энг эрта келган киши туя қурбон қилгандек, кейингиси сигир қурбон қилгандек, кейингиси қўй қурбон қилгандек, кейингиси ўрдак қурбон қилгандек, кейингиси товуқ қурбон қилгандек, кейингиси тухум садақа қилгандекдир», дедилар.
أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ اللَّيْثِ، قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " تَقْعُدُ الْمَلاَئِكَةُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَلَى أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ يَكْتُبُونَ النَّاسَ عَلَى مَنَازِلِهِمْ فَالنَّاسُ فِيهِ كَرَجُلٍ قَدَّمَ بَدَنَةً وَكَرَجُلٍ قَدَّمَ بَقَرَةً وَكَرَجُلٍ قَدَّمَ شَاةً وَكَرَجُلٍ قَدَّمَ دَجَاجَةً وَكَرَجُلٍ قَدَّمَ عُصْفُورًا وَكَرَجُلٍ قَدَّمَ بَيْضَةً " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Juma kuni farishtalar masjidning eshiklariga oʻtirib, odamlarni kelgan tartiblari boʻyicha yozib boradilar. Shunda odamlar tuya qurbon qilgan kishidek, sigir qurbon qilgan kishidek, qoʻy qurbon qilgan kishidek, tovuq qurbon qilgan kishidek, chumchuq qurbon qilgan kishidek va tuxum sadaqa qilgan kishidekdirlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жума куни фаришталар масжиднинг эшикларига ўтириб, одамларни келган тартиблари бўйича ёзиб борадилар. Шунда одамлар туя қурбон қилган кишидек, сигир қурбон қилган кишидек, қўй қурбон қилган кишидек, товуқ қурбон қилган кишидек, чумчуқ қурбон қилган кишидек ва тухум садақа қилган кишидекдирлар», дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ غُسْلَ الْجَنَابَةِ ثُمَّ رَاحَ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَدَنَةً وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الثَّانِيَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَقَرَةً وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الثَّالِثَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ كَبْشًا وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الرَّابِعَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ دَجَاجَةً وَمَنْ رَاحَ فِي السَّاعَةِ الْخَامِسَةِ فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَيْضَةً فَإِذَا خَرَجَ الإِمَامُ حَضَرَتِ الْمَلاَئِكَةُ يَسْتَمِعُونَ الذِّكْرَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim juma kuni janobat gʻusliday gʻusl qilib, soʻng masjidga yoʻl olsa, xuddi tuya qurbon qilgandek boʻladi. Kim ikkinchi soatda borsa, xuddi sigir qurbon qilgandek boʻladi. Kim uchinchi soatda borsa, xuddi qoʻchqor qurbon qilgandek boʻladi. Kim toʻrtinchi soatda borsa, xuddi tovuq qurbon qilgandek boʻladi. Kim beshinchi soatda borsa, xuddi tuxum sadaqa qilgandek boʻladi. Imom chiqqanda esa farishtalar zikrni tinglash uchun hozir boʻladilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким жума куни жанобат ғуслидай ғусл қилиб, сўнг масжидга йўл олса, худди туя қурбон қилгандек бўлади. Ким иккинчи соатда борса, худди сигир қурбон қилгандек бўлади. Ким учинчи соатда борса, худди қўчқор қурбон қилгандек бўлади. Ким тўртинчи соатда борса, худди товуқ қурбон қилгандек бўлади. Ким бешинчи соатда борса, худди тухум садақа қилгандек бўлади. Имом чиққанда эса фаришталар зикрни тинглаш учун ҳозир бўладилар», дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ لِصَاحِبِهِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ أَنْصِتْ فَقَدْ لَغَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim juma kuni imom xutba qilayotganda hamrohiga ‹Jim boʻl› desa, behuda gap gapirgan boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким жума куни имом хутба қилаётганда ҳамроҳига ‹Жим бўл› деса, беҳуда гап гапирган бўлади», дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، وَمُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الْزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَدْرَكَ مِنْ صَلاَةِ الْجُمُعَةِ رَكْعَةً فَقَدْ أَدْرَكَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim juma namozidan bir rakaatga yetishib olsa, unga yetishibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким жума намозидан бир ракаатга етишиб олса, унга етишибди», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمُ الْجُمُعَةَ فَلْيُصَلِّ بَعْدَهَا أَرْبَعًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz juma namozini oʻqisa, undan keyin toʻrt rakaat oʻqisin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз жума намозини ўқиса, ундан кейин тўрт ракаат ўқисин», дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُضَرَ - عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَيْتُ الطُّورَ فَوَجَدْتُ ثَمَّ كَعْبًا فَمَكَثْتُ أَنَا وَهُوَ يَوْمًا أُحَدِّثُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَيُحَدِّثُنِي عَنِ التَّوْرَاةِ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُهْبِطَ وَفِيهِ تِيبَ عَلَيْهِ وَفِيهِ قُبِضَ وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ مَا عَلَى الأَرْضِ مِنْ دَابَّةٍ إِلاَّ وَهِيَ تُصْبِحُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مُصِيخَةً حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ شَفَقًا مِنَ السَّاعَةِ إِلاَّ ابْنَ آدَمَ وَفِيهِ سَاعَةٌ لاَ يُصَادِفُهَا مُؤْمِنٌ وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ يَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا شَيْئًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ " . فَقَالَ كَعْبٌ ذَلِكَ يَوْمٌ فِي كُلِّ سَنَةٍ . فَقُلْتُ بَلْ هِيَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ . فَقَرَأَ كَعْبٌ التَّوْرَاةَ ثُمَّ قَالَ صَدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ . فَخَرَجْتُ فَلَقِيتُ بَصْرَةَ بْنَ أَبِي بَصْرَةَ الْغِفَارِيَّ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ جِئْتَ قُلْتُ مِنَ الطُّورِ . قَالَ لَوْ لَقِيتُكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَهُ لَمْ تَأْتِهِ . قُلْتُ لَهُ وَلِمَ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُعْمَلُ الْمَطِيُّ إِلاَّ إِلَى ثَلاَثَةِ مَسَاجِدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَسْجِدِي وَمَسْجِدِ بَيْتِ الْمَقْدِسِ " . فَلَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلاَمٍ فَقُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي خَرَجْتُ إِلَى الطُّورِ فَلَقِيتُ كَعْبًا فَمَكَثْتُ أَنَا وَهُوَ يَوْمًا أُحَدِّثُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَيُحَدِّثُنِي عَنِ التَّوْرَاةِ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُهْبِطَ وَفِيهِ تِيبَ عَلَيْهِ وَفِيهِ قُبِضَ وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ مَا عَلَى الأَرْضِ مِنْ دَابَّةٍ إِلاَّ وَهِيَ تُصْبِحُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مُصِيخَةً حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ شَفَقًا مِنَ السَّاعَةِ إِلاَّ ابْنَ آدَمَ وَفِيهِ سَاعَةٌ لاَ يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُؤْمِنٌ وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ يَسْأَلُ اللَّهَ شَيْئًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ " . قَالَ كَعْبٌ ذَلِكَ يَوْمٌ فِي كُلِّ سَنَةٍ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ كَذَبَ كَعْبٌ . قُلْتُ ثُمَّ قَرَأَ كَعْبٌ فَقَالَ صَدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ صَدَقَ كَعْبٌ إِنِّي لأَعْلَمُ تِلْكَ السَّاعَةَ فَقُلْتُ يَا أَخِي حَدِّثْنِي بِهَا . قَالَ هِيَ آخِرُ سَاعَةٍ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ قَبْلَ أَنْ تَغِيبَ الشَّمْسُ فَقُلْتُ أَلَيْسَ قَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يُصَادِفُهَا مُؤْمِنٌ وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ " . وَلَيْسَتْ تِلْكَ السَّاعَةَ صَلاَةٌ قَالَ أَلَيْسَ قَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ صَلَّى وَجَلَسَ يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ لَمْ يَزَلْ فِي صَلاَتِهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ الصَّلاَةُ الَّتِي تُلاَقِيهَا " . قُلْتُ بَلَى . قَالَ فَهُوَ كَذَلِكَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Turga bordim va u yerda Kaʼbni topdim. Men u bilan bir kun birga boʻlib, men unga Rasululloh ﷺdan hadis aytar, u menga Tavrotdan soʻzlab berar edi. Men unga: «Rasululloh ﷺ shunday dedilar: ‹Quyosh chiqadigan kunlarning eng yaxshisi juma kunidir. Unda Odam yaratildi, unda u yerga tushirildi, unda uning tavbasi qabul qilindi, unda vafot etdi va unda Qiyomat qoyim boʻladi. Yer yuzidagi har bir jonivor Qiyomatdan qoʻrqib, juma kuni tongdan quyosh chiqquncha quloq solib turadi, faqat inson bolasidan boshqa. Unda shunday bir soat borki, biror moʻmin namozda turib, Allohdan bir narsa soʻrasa, Alloh unga albatta ato etadi›», dedim. Shunda Kaʼb: «Bu har yili bir kundir», dedi. Men: «Yoʻq, u har jumada boʻladi», dedim. Kaʼb Tavrotni oʻqidi-da, soʻng: «Rasululloh ﷺ rost aytdilar, u har jumada boʻladi», dedi. Men chiqib, Basra ibn Abu Basra al-Gʻiforiyni uchratdim. U: «Qayoqdan kelyapsan?» dedi. Men: «Turdan», dedim. U: «Sen u yerga borishingdan oldin seni uchratganimda edi, bormagan boʻlarding», dedi. Men unga: «Nega?» dedim. U: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Faqat uchta masjidga — Masjidul Haromga, mening masjidimga va Baytul Maqdis masjidiga safar qilinadi›, deyayotganlarini eshitganman», dedi. Soʻng men Abdulloh ibn Salomni uchratdim va: «Men Turga chiqib, Kaʼbni uchratganimni koʻrsang edi; men u bilan bir kun birga boʻlib, unga Rasululloh ﷺdan hadis aytdim, u menga Tavrotdan soʻzlab berdi. Men unga: ‹Rasululloh ﷺ shunday dedilar: Quyosh chiqadigan kunlarning eng yaxshisi juma kunidir. Unda Odam yaratildi, unda u yerga tushirildi, unda uning tavbasi qabul qilindi, unda vafot etdi va unda Qiyomat qoyim boʻladi. Yer yuzidagi har bir jonivor Qiyomatdan qoʻrqib, juma kuni tongdan quyosh chiqquncha quloq solib turadi, faqat inson bolasidan boshqa. Unda shunday bir soat borki, biror moʻmin banda namozda turib, Allohdan bir narsa soʻrasa, Alloh unga albatta ato etadi›, dedim», dedim. Kaʼb: «Bu har yili bir kundir», degan edi. Abdulloh ibn Salom: «Kaʼb xato qildi», dedi. Men: «Soʻng Kaʼb Tavrotni oʻqib: ‹Rasululloh ﷺ rost aytdilar, u har jumada boʻladi›, dedi», dedim. Shunda Abdulloh: «Kaʼb rost aytibdi. Men u soatni bilaman», dedi. Men: «Ey birodarim, uni menga aytib ber», dedim. U: «U juma kunining oxirgi soati, quyosh botishidan oldingi vaqtdir», dedi. Men: «Rasululloh ﷺning: ‹Uni biror moʻmin namozda turib topmaydi›, deganlarini eshitmaganmiding? Vaholanki bu vaqt namoz vaqti emas-ku?» dedim. U: «Rasululloh ﷺning: ‹Kim namoz oʻqib, soʻng namozni kutib oʻtirsa, u kutayotgan namoz kelguncha namozda sanaladi›, deganlarini eshitmaganmiding?» dedi. Men: «Ha», dedim. U: «Ana shunday-da», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Турга бордим ва у ерда Каъбни топдим. Мен у билан бир кун бирга бўлиб, мен унга Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтар, у менга Тавротдан сўзлаб берар эди. Мен унга: «Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: ‹Қуёш чиқадиган кунларнинг энг яхшиси жума кунидир. Унда Одам яратилди, унда у ерга туширилди, унда унинг тавбаси қабул қилинди, унда вафот этди ва унда Қиёмат қойим бўлади. Ер юзидаги ҳар бир жонивор Қиёматдан қўрқиб, жума куни тонгдан қуёш чиққунча қулоқ солиб туради, фақат инсон боласидан бошқа. Унда шундай бир соат борки, бирор мўмин намозда туриб, Аллоҳдан бир нарса сўраса, Аллоҳ унга албатта ато этади›», дедим. Шунда Каъб: «Бу ҳар йили бир кундир», деди. Мен: «Йўқ, у ҳар жумада бўлади», дедим. Каъб Тавротни ўқиди-да, сўнг: «Расулуллоҳ ﷺ рост айтдилар, у ҳар жумада бўлади», деди. Мен чиқиб, Басра ибн Абу Басра ал-Ғифорийни учратдим. У: «Қаёқдан келяпсан?» деди. Мен: «Турдан», дедим. У: «Сен у ерга боришингдан олдин сени учратганимда эди, бормаган бўлардинг», деди. Мен унга: «Нега?» дедим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Фақат учта масжидга — Масжидул Ҳаромга, менинг масжидимга ва Байтул Мақдис масжидига сафар қилинади›, деяётганларини эшитганман», деди. Сўнг мен Абдуллоҳ ибн Саломни учратдим ва: «Мен Турга чиқиб, Каъбни учратганимни кўрсанг эди; мен у билан бир кун бирга бўлиб, унга Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтдим, у менга Тавротдан сўзлаб берди. Мен унга: ‹Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: Қуёш чиқадиган кунларнинг энг яхшиси жума кунидир. Унда Одам яратилди, унда у ерга туширилди, унда унинг тавбаси қабул қилинди, унда вафот этди ва унда Қиёмат қойим бўлади. Ер юзидаги ҳар бир жонивор Қиёматдан қўрқиб, жума куни тонгдан қуёш чиққунча қулоқ солиб туради, фақат инсон боласидан бошқа. Унда шундай бир соат борки, бирор мўмин банда намозда туриб, Аллоҳдан бир нарса сўраса, Аллоҳ унга албатта ато этади›, дедим», дедим. Каъб: «Бу ҳар йили бир кундир», деган эди. Абдуллоҳ ибн Салом: «Каъб хато қилди», деди. Мен: «Сўнг Каъб Тавротни ўқиб: ‹Расулуллоҳ ﷺ рост айтдилар, у ҳар жумада бўлади›, деди», дедим. Шунда Абдуллоҳ: «Каъб рост айтибди. Мен у соатни биламан», деди. Мен: «Эй биродарим, уни менга айтиб бер», дедим. У: «У жума кунининг охирги соати, қуёш ботишидан олдинги вақтдир», деди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Уни бирор мўмин намозда туриб топмайди›, деганларини эшитмаганмидинг? Ваҳоланки бу вақт намоз вақти эмас-ку?» дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ким намоз ўқиб, сўнг намозни кутиб ўтирса, у кутаётган намоз келгунча намозда саналади›, деганларини эшитмаганмидинг?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У: «Ана шундай-да», деди.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ رَبَاحٍ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدٌ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ سَاعَةً لاَ يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ يَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا شَيْئًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, jumada shunday bir soat borki, biror musulmon banda unga toʻgʻri kelib, Allohdan bir narsa soʻrasa, Alloh unga albatta ato etadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, жумада шундай бир соат борки, бирор мусулмон банда унга тўғри келиб, Аллоҳдан бир нарса сўраса, Аллоҳ унга албатта ато этади», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ سَاعَةً لاَ يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ قَائِمٌ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ شَيْئًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ " . قُلْنَا يُقَلِّلُهَا يُزَهِّدُهَا . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ غَيْرَ رَبَاحٍ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ إِلاَّ أَيُّوبَ بْنَ سُوَيْدٍ فَإِنَّهُ حَدَّثَ بِهِ عَنْ يُونُسَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ وَأَبِي سَلَمَةَ وَأَيُّوبُ بْنُ سُوَيْدٍ مَتْرُوكُ الْحَدِيثِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abul Qosim ﷺ: «Albatta, jumada shunday bir soat borki, biror musulmon banda tik turib namoz oʻqib, unga toʻgʻri kelib, aziz va jalil Allohdan bir narsa soʻrasa, Alloh unga albatta ato etadi», dedilar. Biz: «U zot uni oz vaqt deb koʻrsatmoqdalar», dedik.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абул Қосим ﷺ: «Албатта, жумада шундай бир соат борки, бирор мусулмон банда тик туриб намоз ўқиб, унга тўғри келиб, азиз ва жалил Аллоҳдан бир нарса сўраса, Аллоҳ унга албатта ато этади», дедилар. Биз: «У зот уни оз вақт деб кўрсатмоқдалар», дедик.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْعَظِيمِ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، سَبَلاَنُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ الْمُهَلَّبِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ فَصَلَّى لِلنَّاسِ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ رَفَعَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ وَهُوَ دُونَ السُّجُودِ الأَوَّلِ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَفَعَلَ فِيهِمَا مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ يَفْعَلُ فِيهِمَا مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى فَرَغَ مِنْ صَلاَتِهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ وَإِنَّهُمَا لاَ يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَافْزَعُوا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِلَى الصَّلاَةِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida quyosh tutildi. U zot turib odamlarga namoz oʻqib berdilar. Uzoq qiyomda turdilar, soʻng uzoq rukuʼ qildilar, soʻng uzoq qiyomda turdilar, lekin bu birinchi qiyomdan qisqaroq edi, soʻng uzoq rukuʼ qildilar, lekin bu birinchi rukuʼdan qisqaroq edi, soʻng uzoq sajda qildilar, soʻng boshlarini koʻtardilar, soʻng uzoq sajda qildilar, lekin bu birinchi sajdadan qisqaroq edi. Soʻng turib ikki rakaat oʻqidilar va ularda ham xuddi shunday qildilar, soʻng ikki marta sajda qildilar, ularda ham xuddi shunday qildilar, toki namozlarini tugatdilar. Soʻng: «Albatta, quyosh va oy Allohning oyatlaridan ikki oyatdir. Ular birovning oʻlimi yoki hayoti uchun tutilmaydi. Buni koʻrsangiz, Alloh azza va jallani zikr qilishga va namozga shoshilinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида қуёш тутилди. У зот туриб одамларга намоз ўқиб бердилар. Узоқ қиёмда турдилар, сўнг узоқ рукуъ қилдилар, сўнг узоқ қиёмда турдилар, лекин бу биринчи қиёмдан қисқароқ эди, сўнг узоқ рукуъ қилдилар, лекин бу биринчи рукуъдан қисқароқ эди, сўнг узоқ сажда қилдилар, сўнг бошларини кўтардилар, сўнг узоқ сажда қилдилар, лекин бу биринчи саждадан қисқароқ эди. Сўнг туриб икки ракаат ўқидилар ва уларда ҳам худди шундай қилдилар, сўнг икки марта сажда қилдилар, уларда ҳам худди шундай қилдилар, токи намозларини тугатдилар. Сўнг: «Албатта, қуёш ва ой Аллоҳнинг оятларидан икки оятдир. Улар бировнинг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди. Буни кўрсангиз, Аллоҳ азза ва жаллани зикр қилишга ва намозга шошилинглар», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادِ بْنِ الأَسْوَدِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَا أَنْعَمْتُ عَلَى عِبَادِي مِنْ نِعْمَةٍ إِلاَّ أَصْبَحَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ بِهَا كَافِرِينَ يَقُولُونَ الْكَوْكَبُ وَبِالْكَوْكَبِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla: ‹Men bandalarimga qanday neʼmat ato etsam, ularning bir toʻdasi shu sabab kofir boʻlib, «Yulduz sababli, yulduz tufayli (yomgʻir yogʻdi)», deydilar›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Мен бандаларимга қандай неъмат ато этсам, уларнинг бир тўдаси шу сабаб кофир бўлиб, «Юлдуз сабабли, юлдуз туфайли (ёмғир ёғди)», дейдилар›, деди», дедилар.
أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْهُنَائِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَقِيقٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَازِلاً بَيْنَ ضَجْنَانَ وَعُسْفَانَ مُحَاصِرَ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ إِنَّ لِهَؤُلاَءِ صَلاَةً هِيَ أَحَبُّ إِلَيْهِمْ مِنْ أَبْنَائِهِمْ وَأَبْكَارِهِمْ أَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ ثُمَّ مِيلُوا عَلَيْهِمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً فَجَاءَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَأَمَرَهُ أَنْ يَقْسِمَ أَصْحَابَهُ نِصْفَيْنِ فَيُصَلِّيَ بِطَائِفَةٍ مِنْهُمْ وَطَائِفَةٌ مُقْبِلُونَ عَلَى عَدُوِّهِمْ قَدْ أَخَذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ فَيُصَلِّيَ بِهِمْ رَكْعَةً ثُمَّ يَتَأَخَّرَ هَؤُلاَءِ وَيَتَقَدَّمَ أُولَئِكَ فَيُصَلِّيَ بِهِمْ رَكْعَةً تَكُونُ لَهُمْ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَكْعَةً رَكْعَةً وَلِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَانِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Zajnon bilan Usfon oraligʻida, mushriklarni qamal qilgan holda tushib turgan edilar. Mushriklar: «Bularning shunday bir namozi borki, u ularga oʻz oʻgʻillari va qizlaridan ham suyukliroqdir. Ishingizni bir joyga toʻplab, ularga bir hamlada birdan hujum qiling», deyishdi. Shunda Jibril alayhissalom keldi va u zotga sahobalarini ikki qismga boʻlishni, ularning bir toifasi bilan namoz oʻqishni, boshqa toifasi esa ehtiyotini va qurollarini olib dushmanga roʻbaroʻ turishini buyurdi. U zot ular bilan bir rakaat oʻqiydilar, soʻng bular orqaga chekinib, anavilar oldinga oʻtadi, u zot ular bilan ham bir rakaat oʻqiydilar. Shunday qilib, ular uchun Nabiy ﷺ bilan bittadan rakaat, Nabiy ﷺ uchun esa ikki rakaat boʻldi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Зажнон билан Усфон оралиғида, мушрикларни қамал қилган ҳолда тушиб турган эдилар. Мушриклар: «Буларнинг шундай бир намози борки, у уларга ўз ўғиллари ва қизларидан ҳам суюклироқдир. Ишингизни бир жойга тўплаб, уларга бир ҳамлада бирдан ҳужум қилинг», дейишди. Шунда Жибрил алайҳиссалом келди ва у зотга саҳобаларини икки қисмга бўлишни, уларнинг бир тоифаси билан намоз ўқишни, бошқа тоифаси эса эҳтиётини ва қуролларини олиб душманга рўбарў туришини буюрди. У зот улар билан бир ракаат ўқийдилар, сўнг булар орқага чекиниб, анавилар олдинга ўтади, у зот улар билан ҳам бир ракаат ўқийдилар. Шундай қилиб, улар учун Набий ﷺ билан биттадан ракаат, Набий ﷺ учун эса икки ракаат бўлди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قُلْتَ لِصَاحِبِكَ أَنْصِتْ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ فَقَدْ لَغَوْتَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom xutba qilib turganda, sheriginga ‹Jim boʻl!› desang, behuda ish qilibsan», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом хутба қилиб турганда, шеригинга ‹Жим бўл!› десанг, беҳуда иш қилибсан», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ دَخَلَ عُمَرُ وَالْحَبَشَةُ يَلْعَبُونَ فِي الْمَسْجِدِ فَزَجَرَهُمْ عُمَرُ رضى الله عنه فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعْهُمْ يَا عُمَرُ فَإِنَّمَا هُمْ بَنُو أَرْفِدَةَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Habashlar masjidda oʻyin koʻrsatayotganlarida Umar kirdi va ularni jerkib berdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ularni qoʻyib ber, ey Umar, chunki ular Banu Arfidadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳабашлар масжидда ўйин кўрсатаётганларида Умар кирди ва уларни жеркиб берди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уларни қўйиб бер, эй Умар, чунки улар Бану Арфидадир», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْوَاحِدِ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْوَلِيدِ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَبَالَ فِي الْمَسْجِدِ فَتَنَاوَلَهُ النَّاسُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعُوهُ وَأَهْرِيقُوا عَلَى بَوْلِهِ دَلْوًا مِنْ مَاءٍ فَإِنَّمَا بُعِثْتُمْ مُيَسِّرِينَ وَلَمْ تُبْعَثُوا مُعَسِّرِينَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy turib, masjidga bavl qildi. Odamlar unga tashlandilar. Shunda Rasululloh ﷺ ularga: «Uni qoʻyib yuboringlar va bavli ustiga bir chelak suv toʻkinglar. Chunki sizlar yengillik qiluvchilar qilib yuborilgansiz, qiyinlashtiruvchilar qilib yuborilmagansiz», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий туриб, масжидга бавл қилди. Одамлар унга ташландилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Уни қўйиб юборинглар ва бавли устига бир челак сув тўкинглар. Чунки сизлар енгиллик қилувчилар қилиб юборилгансиз, қийинлаштирувчилар қилиб юборилмагансиз», дедилар.
أَخْبَرَنَا الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرٍو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - عَنْ بُكَيْرٍ، أَنَّ أَبَا السَّائِبِ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَغْتَسِلْ أَحَدُكُمْ فِي الْمَاءِ الدَّائِمِ وَهُوَ جُنُبٌ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz junub holida oqmaydigan suvda gʻusl qilmasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз жунуб ҳолида оқмайдиган сувда ғусл қилмасин», дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَلَمَةَ، أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ أَبِي بُرْدَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ سَأَلَ رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَرْكَبُ الْبَحْرَ وَنَحْمِلُ مَعَنَا الْقَلِيلَ مِنَ الْمَاءِ فَإِنْ تَوَضَّأْنَا بِهِ عَطِشْنَا أَفَنَتَوَضَّأُ مِنْ مَاءِ الْبَحْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هُوَ الطَّهُورُ مَاؤُهُ الْحِلُّ مَيْتَتُهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺdan soʻrab: «Ey Allohning Rasuli, biz dengizga chiqamiz va oʻzimiz bilan oz suv olamiz. Agar shu bilan taharat olsak, chanqab qolamiz. Dengiz suvidan taharat olaveraylikmi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uning suvi pok, oʻligi haloldir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺдан сўраб: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз денгизга чиқамиз ва ўзимиз билан оз сув оламиз. Агар шу билан таҳарат олсак, чанқаб қоламиз. Денгиз сувидан таҳарат олаверайликми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг суви пок, ўлиги ҳалолдир», дедилар.