حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ حُجْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ نُعَيْمِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، قَالَ اجْتَمَعَ حُذَيْفَةُ وَأَبُو مَسْعُودٍ فَقَالَ حُذَيْفَةُ " رَجُلٌ لَقِيَ رَبَّهُ فَقَالَ مَا عَمِلْتَ قَالَ مَا عَمِلْتُ مِنَ الْخَيْرِ إِلاَّ أَنِّي كُنْتُ رَجُلاً ذَا مَالٍ فَكُنْتُ أُطَالِبُ بِهِ النَّاسَ فَكُنْتُ أَقْبَلُ الْمَيْسُورَ وَأَتَجَاوَزُ عَنِ الْمَعْسُورِ . فَقَالَ تَجَاوَزُوا عَنْ عَبْدِي " . قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ هَكَذَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Bir kishi Robbisi bilan uchrashdi. (Robbisi): ‹Nima qilding?› — dedi. U: ‹Men yaxshilikdan hech narsa qilmadim, faqat moldor kishi edim, uni (qarzimni) odamlardan talab qilar edim, toʻlovga qodirdan qabul qilar va qiynalgandan oʻtib yuborar edim›, — dedi. Shunda (Robbisi): ‹Bandamdan oʻtib yuboringlar›, — dedi». Abu Masʼud: «Men Rasululloh ﷺ ni shunday deyayotganlarini eshitganman», — dedi.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Бир киши Роббиси билан учрашди. (Роббиси): ‹Нима қилдинг?› — деди. У: ‹Мен яхшиликдан ҳеч нарса қилмадим, фақат молдор киши эдим, уни (қарзимни) одамлардан талаб қилар эдим, тўловга қодирдан қабул қилар ва қийналгандан ўтиб юборар эдим›, — деди. Шунда (Роббиси): ‹Бандамдан ўтиб юборинглар›, — деди». Абу Масъуд: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни шундай деяётганларини эшитганман», — деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ، عُمَيْرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " أَنَّ رَجُلاً مَاتَ فَدَخَلَ الْجَنَّةَ فَقِيلَ لَهُ مَا كُنْتَ تَعْمَلُ قَالَ فَإِمَّا ذَكَرَ وَإِمَّا ذُكِّرَ . فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ أُبَايِعُ النَّاسَ فَكُنْتُ أُنْظِرُ الْمُعْسِرَ وَأَتَجَوَّزُ فِي السِّكَّةِ أَوْ فِي النَّقْدِ . فَغُفِرَ لَهُ " . فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ وَأَنَا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bir kishi vafot etdi-da, jannatga kirdi. Unga: ‹Sen nima qilar eding?› — deyildi. (Roviy:) ‹Yo uning oʻzi esladi, yo unga eslatildi›, (dedi). (Haligi kishi:) ‹Men odamlar bilan oldi-sotdi qilar edim, qiynalganga muhlat berar va sikkada (chaqa puli) yo naqd (toʻlov)da yengillik koʻrsatar edim›, — dedi. Shunda u kechirildi». Abu Masʼud: «Men ham buni Rasululloh ﷺ dan eshitganman», — dedi.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бир киши вафот этди-да, жаннатга кирди. Унга: ‹Сен нима қилар эдинг?› — дейилди. (Ровий:) ‹Ё унинг ўзи эслади, ё унга эслатилди›, (деди). (Ҳалиги киши:) ‹Мен одамлар билан олди-сотди қилар эдим, қийналганга муҳлат берар ва сиккада (чақа пули) ё нақд (тўлов)да енгиллик кўрсатар эдим›, — деди. Шунда у кечирилди». Абу Масъуд: «Мен ҳам буни Расулуллоҳ ﷺ дан эшитганман», — деди.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ طَارِقٍ، عَنْ رِبْعِيِّ، بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ " أُتِيَ اللَّهُ بِعَبْدٍ مِنْ عِبَادِهِ آتَاهُ اللَّهُ مَالاً فَقَالَ لَهُ مَاذَا عَمِلْتَ فِي الدُّنْيَا - قَالَ وَلاَ يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثًا - قَالَ يَا رَبِّ آتَيْتَنِي مَالَكَ فَكُنْتُ أُبَايِعُ النَّاسَ وَكَانَ مِنْ خُلُقِي الْجَوَازُ فَكُنْتُ أَتَيَسَّرُ عَلَى الْمُوسِرِ وَأُنْظِرُ الْمُعْسِرَ . فَقَالَ اللَّهُ أَنَا أَحَقُّ بِذَا مِنْكَ تَجَاوَزُوا عَنْ عَبْدِي " . فَقَالَ عُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ الْجُهَنِيُّ وَأَبُو مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيُّ هَكَذَا سَمِعْنَاهُ مِنْ فِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Allohga Oʻz bandalaridan bir banda keltirildi — Alloh unga mol bergan edi. (Alloh) unga: ‹Dunyoda nima qilding?› — dedi. (Roviy: ‹Ular Allohdan biror gapni yashira olmaydilar›, dedi.) U: ‹Ey Robbim, Sen menga molingni berding, men odamlar bilan oldi-sotdi qilar edim, kechirimlilik mening feʼlimdan edi, toʻlovga qodirga yengillik koʻrsatar va qiynalganga muhlat berar edim›, — dedi. Shunda Alloh: ‹Men bunga sendan koʻra haqliroqman. Bandamdan oʻtib yuboringlar›, — dedi». Uqba ibn Omir al-Juhaniy va Abu Masʼud al-Ansoriy: «Biz buni Rasululloh ﷺ ning ogʻizlaridan shunday eshitdik», — deyishdi.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Аллоҳга Ўз бандаларидан бир банда келтирилди — Аллоҳ унга мол берган эди. (Аллоҳ) унга: ‹Дунёда нима қилдинг?› — деди. (Ровий: ‹Улар Аллоҳдан бирор гапни яшира олмайдилар›, деди.) У: ‹Эй Роббим, Сен менга молингни бердинг, мен одамлар билан олди-сотди қилар эдим, кечиримлилик менинг феълимдан эди, тўловга қодирга енгиллик кўрсатар ва қийналганга муҳлат берар эдим›, — деди. Шунда Аллоҳ: ‹Мен бунга сендан кўра ҳақлироқман. Бандамдан ўтиб юборинглар›, — деди». Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний ва Абу Масъуд ал-Ансорий: «Биз буни Расулуллоҳ ﷺ нинг оғизларидан шундай эшитдик», — дейишди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - قَالاَ حَدَّثَنَا
جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ
يُقَالُ لَهُ أَبُو شُعَيْبٍ وَكَانَ لَهُ غُلاَمٌ لَحَّامٌ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَرَفَ فِي
وَجْهِهِ الْجُوعَ فَقَالَ لِغُلاَمِهِ وَيْحَكَ اصْنَعْ لَنَا طَعَامًا لِخَمْسَةِ نَفَرٍ فَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَدْعُوَ النَّبِيَّ
صلى الله عليه وسلم خَامِسَ خَمْسَةٍ . قَالَ فَصَنَعَ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَاهُ
خَامِسَ خَمْسَةٍ وَاتَّبَعَهُمْ رَجُلٌ فَلَمَّا بَلَغَ الْبَابَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ هَذَا
اتَّبَعَنَا فَإِنْ شِئْتَ أَنْ تَأْذَنَ لَهُ وَإِنْ شِئْتَ رَجَعَ " . قَالَ لاَ بَلْ آذَنُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ .
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: Ansorlardan Abu Shuʼayb deb ataluvchi bir kishi bor edi. Uning qassob xizmatkori bor edi. U Rasululloh ﷺ ni koʻrib, yuzlarida ochlik alomatini bildi va xizmatkoriga: «Voy senga, bizga besh kishiga yetadigan taom tayyorla, men Nabiy ﷺ ni beshovning beshinchisi qilib (chaqirib) taklif etmoqchiman», dedi. (Roviy) dedi: U taom tayyorladi, soʻng Nabiy ﷺ ning oldilariga keldi va u zotni beshovning beshinchisi qilib taklif etdi. Ularga bir kishi ergashib keldi. Eshikka yetganlarida Nabiy ﷺ: «Bu kishi bizga ergashib keldi. Xohlasang unga ruxsat berasan, xohlasang qaytib ketadi», dedilar. U: «Yoʻq, balki men unga ruxsat beraman, yo Rasululloh!» dedi.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: Ансорлардан Абу Шуъайб деб аталувчи бир киши бор эди. Унинг қассоб хизматкори бор эди. У Расулуллоҳ ﷺ ни кўриб, юзларида очлик аломатини билди ва хизматкорига: «Вой сенга, бизга беш кишига етадиган таом тайёрла, мен Набий ﷺ ни бешовнинг бешинчиси қилиб (чақириб) таклиф этмоқчиман», деди. (Ровий) деди: У таом тайёрлади, сўнг Набий ﷺ нинг олдиларига келди ва у зотни бешовнинг бешинчиси қилиб таклиф этди. Уларга бир киши эргашиб келди. Эшикка етганларида Набий ﷺ: «Бу киши бизга эргашиб келди. Хоҳласанг унга рухсат берасан, хоҳласанг қайтиб кетади», дедилар. У: «Йўқ, балки мен унга рухсат бераман, ё Расулуллоҳ!» деди.
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ،
ح وَحَدَّثَنَاهُ نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَأَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنَا
عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ،
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ سُفْيَانَ، كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، بِهَذَا
الْحَدِيثِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِ حَدِيثِ جَرِيرٍ . قَالَ نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ فِي رِوَايَتِهِ
لِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا شَقِيقُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مَسْعُودٍ،
الأَنْصَارِيُّ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan bu hadis Jarirning hadisiga oʻxshash qilib rivoyat qilinadi.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан бу ҳадис Жарирнинг ҳадисига ўхшаш қилиб ривоят қилинади.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ الأَنْصَارِيَّ، - وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ هُوَ الَّذِي كَانَ أُرِيَ النِّدَاءَ بِالصَّلاَةِ - أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ قَالَ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ فِي مَجْلِسِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ لَهُ بَشِيرُ بْنُ سَعْدٍ أَمَرَنَا اللَّهُ تَعَالَى أَنْ نُصَلِّيَ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ نُصَلِّي عَلَيْكَ قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى تَمَنَّيْنَا أَنَّهُ لَمْ يَسْأَلْهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُولُوا " اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ فِي الْعَالَمِينَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ . وَالسَّلاَمُ كَمَا قَدْ عَلِمْتُمْ " .
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Saʼd ibn Ubodaning majlisida edik, Rasululloh ﷺ bizning oldimizga keldilar. Shunda Bashir ibn Saʼd u zotga: ‹Yo Rasululloh! Alloh taolo bizni sizga salavot aytishimizga buyurdi, sizga qanday salavot aytamiz?› dedi. Rasululloh ﷺ shunchalik jim turdilarki, hatto biz uni (Bashir) soʻramagan boʻlsa edi, deb orzu qildik. Soʻng Rasululloh ﷺ: ‹Shunday deng: Allohumma solli alo Muhammadin va alo oli Muhammadin kamo sollayta alo oli Ibrohima, va borik alo Muhammadin va alo oli Muhammadin kamo borakta alo oli Ibrohima fil-olamina, innaka hamidun majid. Salom esa siz bilganingizdek (bersangiz boʻladi)›, dedilar».Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Саъд ибн Убоданинг мажлисида эдик, Расулуллоҳ ﷺ бизнинг олдимизга келдилар. Шунда Башир ибн Саъд у зотга: ‹Ё Расулуллоҳ! Аллоҳ таоло бизни сизга салавот айтишимизга буюрди, сизга қандай салавот айтамиз?› деди. Расулуллоҳ ﷺ шунчалик жим турдиларки, ҳатто биз уни (Башир) сўрамаган бўлса эди, деб орзу қилдик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: ‹Шундай денг: Аллоҳумма солли ало Муҳаммадин ва ало оли Муҳаммадин камо соллайта ало оли Иброҳима, ва борик ало Муҳаммадин ва ало оли Муҳаммадин камо боракта ало оли Иброҳима фил-оламина, иннака ҳамидун мажид. Салом эса сиз билганингиздек (берсангиз бўлади)›, дедилар».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ،
بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الأَحْوَصِ، قَالَ شَهِدْتُ أَبَا مُوسَى
وَأَبَا مَسْعُودٍ حِينَ مَاتَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَتُرَاهُ تَرَكَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ فَقَالَ
إِنْ قُلْتَ ذَاكَ إِنْ كَانَ لَيُؤْذَنُ لَهُ إِذَا حُجِبْنَا وَيَشْهَدُ إِذَا غِبْنَا .
Abu Ahvas (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Masʼud vafot etganda, men Abu Muso va Abu Masʼud bilan birga hozir boʻldim. Ulardan biri sherigiga: «Sen uning oʻzidan keyin oʻziga oʻxshash birovni qoldirib ketdi deb oʻylaysanmi?» dedi. Sherigi esa: «Agar shuni desang, (toʻgʻri): biz toʻsib qoʻyilganimizda, unga (kirishga) ruxsat berilar; biz gʻoyib boʻlganimizda, u (Rasululloh ﷺ ning huzurlarida) hozir boʻlar edi», dedi.Абу Аҳвас (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Ибн Масъуд вафот этганда, мен Абу Мусо ва Абу Масъуд билан бирга ҳозир бўлдим. Улардан бири шеригига: «Сен унинг ўзидан кейин ўзига ўхшаш бировни қолдириб кетди деб ўйлайсанми?» деди. Шериги эса: «Агар шуни десанг, (тўғри): биз тўсиб қўйилганимизда, унга (киришга) рухсат берилар; биз ғойиб бўлганимизда, у (Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларида) ҳозир бўлар эди», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا قُطْبَةُ، هُوَ ابْنُ عَبْدِ
الْعَزِيزِ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، قَالَ كُنَّا فِي دَارِ أَبِي مُوسَى
مَعَ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ عَبْدِ اللَّهِ وَهُمْ يَنْظُرُونَ فِي مُصْحَفٍ فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ
مَا أَعْلَمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرَكَ بَعْدَهُ أَعْلَمَ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ هَذَا الْقَائِمِ .
فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَمَا لَئِنْ قُلْتَ ذَاكَ لَقَدْ كَانَ يَشْهَدُ إِذَا غِبْنَا وَيُؤْذَنُ لَهُ إِذَا حُجِبْنَا .
Abu Ahvas (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Biz Abu Musoning uyida Abdullohning ashoblaridan bir necha kishi bilan birga edik. Ular bir mushafga (Qurʼon nusxasiga) qarab oʻtirishgan edi. Abdulloh oʻrnidan turdi. Shunda Abu Masʼud: «Rasululloh ﷺ oʻzlaridan keyin Alloh nozil qilgan narsani (Qurʼonni) shu turgan kishidan koʻra koʻproq biladigan birovni qoldirib ketganlarini bilmayman», dedi. Abu Muso esa: «Agar shuni desang, (toʻgʻri): biz gʻoyib boʻlganimizda, u (Rasululloh ﷺ ning huzurlarida) hozir boʻlar; biz toʻsib qoʻyilganimizda, unga (kirishga) ruxsat berilar edi», dedi.Абу Аҳвас (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Биз Абу Мусонинг уйида Абдуллоҳнинг ашобларидан бир неча киши билан бирга эдик. Улар бир мушафга (Қуръон нусхасига) қараб ўтиришган эди. Абдуллоҳ ўрнидан турди. Шунда Абу Масъуд: «Расулуллоҳ ﷺ ўзларидан кейин Аллоҳ нозил қилган нарсани (Қуръонни) шу турган кишидан кўра кўпроқ биладиган бировни қолдириб кетганларини билмайман», деди. Абу Мусо эса: «Агар шуни десанг, (тўғри): биз ғойиб бўлганимизда, у (Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларида) ҳозир бўлар; биз тўсиб қўйилганимизда, унга (киришга) рухсат берилар эди», деди.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يُخْبِرُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَا كُنَّا نَعْرِفُ انْقِضَاءَ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ بِالتَّكْبِيرِ . قَالَ عَمْرٌو فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لأَبِي مَعْبَدٍ فَأَنْكَرَهُ وَقَالَ لَمْ أُحَدِّثْكَ بِهَذَا . قَالَ عَمْرٌو وَقَدْ أَخْبَرَنِيهِ قَبْلَ ذَلِكَ .
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ namozlarining tugaganini faqat takbir bilan bilar edik», dedi. Amr: «Men buni Abu Maʼbadga zikr qilgan edim, u inkor qilib: ‹Men buni senga aytmaganman›, dedi». Amr: «Holbuki, u buni menga bundan oldin xabar bergan edi», dedi.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ намозларининг тугаганини фақат такбир билан билар эдик», деди. Амр: «Мен буни Абу Маъбадга зикр қилган эдим, у инкор қилиб: ‹Мен буни сенга айтмаганман›, деди». Амр: «Ҳолбуки, у буни менга бундан олдин хабар берган эди», деди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا ابْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ، أَخَّرَ الْعَصْرَ شَيْئًا فَقَالَ لَهُ عُرْوَةُ أَمَا إِنَّ جِبْرِيلَ قَدْ نَزَلَ فَصَلَّى إِمَامَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ لَهُ عُمَرُ اعْلَمْ مَا تَقُولُ يَا عُرْوَةُ . فَقَالَ سَمِعْتُ بَشِيرَ بْنَ أَبِي مَسْعُودٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا مَسْعُودٍ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " نَزَلَ جِبْرِيلُ فَأَمَّنِي فَصَلَّيْتُ مَعَهُ ثُمَّ صَلَّيْتُ مَعَهُ ثُمَّ صَلَّيْتُ مَعَهُ ثُمَّ صَلَّيْتُ مَعَهُ ثُمَّ صَلَّيْتُ مَعَهُ " . يَحْسُبُ بِأَصَابِعِهِ خَمْسَ صَلَوَاتٍ .
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Abdulaziz asr (namozini) bir oz kechiktirdi. Shunda Urva unga: «Albatta Jibril (osmondan) tushib, Rasululloh ﷺ ga imom boʻlib namoz oʻqigan-ku», dedi. Umar unga: «Ey Urva, nima deyotganingni bilib gapir», dedi. (Urva) dedi: «Men Bashir ibn Abu Masʼudni: ‹Men Abu Masʼudni: ‹Men Rasululloh ﷺ ni: ‹Jibril (osmondan) tushib, menga imom boʻldi, men u bilan birga (namoz) oʻqidim, soʻng u bilan birga oʻqidim, soʻng u bilan birga oʻqidim, soʻng u bilan birga oʻqidim, soʻng u bilan birga oʻqidim›, — deganlarini eshitdim› deganini eshitdim› deganini eshitdim», — dedi. (U) besh vaqt namozni barmoqlari bilan sanardi.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн Абдулазиз аср (намозини) бир оз кечиктирди. Шунда Урва унга: «Албатта Жибрил (осмондан) тушиб, Расулуллоҳ ﷺ га имом бўлиб намоз ўқиган-ку», деди. Умар унга: «Эй Урва, нима деётганингни билиб гапир», деди. (Урва) деди: «Мен Башир ибн Абу Масъудни: ‹Мен Абу Масъудни: ‹Мен Расулуллоҳ ﷺ ни: ‹Жибрил (осмондан) тушиб, менга имом бўлди, мен у билан бирга (намоз) ўқидим, сўнг у билан бирга ўқидим, сўнг у билан бирга ўқидим, сўнг у билан бирга ўқидим, сўнг у билан бирга ўқидим›, — деганларини эшитдим› деганини эшитдим› деганини эшитдим», — деди. (У) беш вақт намозни бармоқлари билан санарди.
أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ، أَخَّرَ الصَّلاَةَ يَوْمًا فَدَخَلَ عَلَيْهِ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ فَأَخْبَرَهُ أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ أَخَّرَ الصَّلاَةَ يَوْمًا وَهُوَ بِالْكُوفَةِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَبُو مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ مَا هَذَا يَا مُغِيرَةُ أَلَيْسَ قَدْ عَلِمْتَ أَنَّ جِبْرِيلَ نَزَلَ فَصَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ صَلَّى فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " بِهَذَا أُمِرْتُ " . فَقَالَ عُمَرُ لِعُرْوَةَ انْظُرْ مَا تُحَدِّثُ يَا عُرْوَةُ أَوَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ هُوَ أَقَامَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقْتَ الصَّلاَةِ فَقَالَ عُرْوَةُ كَذَلِكَ كَانَ بَشِيرُ بْنُ أَبِي مَسْعُودٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ .
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Abdulaziz bir kuni namozni kechiktirdi. Shunda uning oldiga Urva ibn az-Zubayr kirib, unga xabar berdiki: Mugʻira ibn Shuʼba Kufada (voliy) ekanida bir kuni namozni kechiktirgan edi, shunda uning oldiga Abu Masʼud al-Ansoriy kirib: «Ey Mugʻira, bu nimasi? Bilmaysanmi, Jibril (osmondan) tushib namoz oʻqidi, Rasululloh ﷺ ham (u bilan) namoz oʻqidilar, soʻng (Jibril) oʻqidi, Rasululloh ﷺ ham oʻqidilar, soʻng (Jibril) oʻqidi, Rasululloh ﷺ ham oʻqidilar, soʻng (Jibril) oʻqidi, Rasululloh ﷺ ham oʻqidilar, soʻng (Jibril) oʻqidi, Rasululloh ﷺ ham oʻqidilar, soʻng (Rasululloh ﷺ): ‹Men shunga buyurilganman›, — dedilar», dedi. Shunda Umar Urvaga: «Ey Urva, nima deyotganingga eʼtibor ber. Rostdan ham Jibril alayhissalom Rasululloh ﷺ ga namoz vaqtini belgilab berdimi?» dedi. Urva: «Bashir ibn Abu Masʼud otasidan ana shunday rivoyat qilar edi», dedi.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн Абдулазиз бир куни намозни кечиктирди. Шунда унинг олдига Урва ибн аз-Зубайр кириб, унга хабар бердики: Муғира ибн Шуъба Куфада (волий) эканида бир куни намозни кечиктирган эди, шунда унинг олдига Абу Масъуд ал-Ансорий кириб: «Эй Муғира, бу нимаси? Билмайсанми, Жибрил (осмондан) тушиб намоз ўқиди, Расулуллоҳ ﷺ ҳам (у билан) намоз ўқидилар, сўнг (Жибрил) ўқиди, Расулуллоҳ ﷺ ҳам ўқидилар, сўнг (Жибрил) ўқиди, Расулуллоҳ ﷺ ҳам ўқидилар, сўнг (Жибрил) ўқиди, Расулуллоҳ ﷺ ҳам ўқидилар, сўнг (Жибрил) ўқиди, Расулуллоҳ ﷺ ҳам ўқидилар, сўнг (Расулуллоҳ ﷺ): ‹Мен шунга буюрилганман›, — дедилар», деди. Шунда Умар Урвага: «Эй Урва, нима деётганингга эътибор бер. Ростдан ҳам Жибрил алайҳиссалом Расулуллоҳ ﷺ га намоз вақтини белгилаб бердими?» деди. Урва: «Башир ибн Абу Масъуд отасидан ана шундай ривоят қилар эди», деди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى،
- وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ،
حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ فِي الدَّجَّالِ " إِنَّ مَعَهُ مَاءً
وَنَارًا فَنَارُهُ مَاءٌ بَارِدٌ وَمَاؤُهُ نَارٌ فَلاَ تَهْلِكُوا " .
قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ وَأَنَا سَمِعْتُهُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi. U zot Dajjol haqida shunday dedilar: «Albatta u bilan birga suv va oʻt boʻladi; ammo uning oʻti — sovuq suv, suvi esa — oʻtdir. Bas, (oʻzingizni) halok qilib qoʻymanglar». Abu Masʼud: «Men ham buni Rasululloh ﷺ dan eshitganman», dedi.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан ривоят қилинади. У зот Дажжол ҳақида шундай дедилар: «Албатта у билан бирга сув ва ўт бўлади; аммо унинг ўти — совуқ сув, суви эса — ўтдир. Бас, (ўзингизни) ҳалок қилиб қўйманглар». Абу Масъуд: «Мен ҳам буни Расулуллоҳ ﷺ дан эшитганман», деди.
وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، بْنِ يَزِيدَ قَالَ لَقِيتُ أَبَا مَسْعُودٍ عِنْدَ الْبَيْتِ فَقُلْتُ حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ فِي الآيَتَيْنِ فِي سُورَةِ الْبَقَرَةِ . فَقَالَ نَعَمْ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الآيَتَانِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ مَنْ قَرَأَهُمَا فِي لَيْلَةٍ كَفَتَاهُ " .
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Baqara surasining oxiridagi ikki oyatni kim bir kechada oʻqisa, oʻsha ikkovi unga kifoya qiladi».Абу Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бақара сурасининг охиридаги икки оятни ким бир кечада ўқиса, ўша иккови унга кифоя қилади».
وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ، بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، جَمِيعًا عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَعَبْدِ، الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ .
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan xuddi shu kabi rivoyat qilinadi.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан худди шу каби ривоят қилинади.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ .
Abu Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan xuddi shu kabi rivoyat qilinadi.Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан худди шу каби ривоят қилинади.