عَن أبي سعيد الْخُدْرِيّ قَالَ: جَلَست فِي عِصَابَةٍ مِنْ ضُعَفَاءِ الْمُهَاجِرِينَ وَإِنَّ بَعْضَهُمْ لِيَسْتَتِرُ بِبَعْضٍ مِنَ الْعُرْيِ وَقَارِئٌ يَقْرَأُ عَلَيْنَا إِذْ جَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ عَلَيْنَا فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَكَتَ الْقَارِئُ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ: «مَا كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ؟» قُلْنَا: كُنَّا نَسْتَمِعُ إِلَى كتاب الله قَالَ فَقَالَ: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ مِنْ أُمَّتِي مَنْ أُمِرْتُ أَنْ أَصْبِرَ نَفْسِي مَعَهُمْ» . قَالَ فَجَلَسَ وَسَطَنَا لِيَعْدِلَ بِنَفْسِهِ فِينَا ثُمَّ قَالَ بِيَدِهِ هَكَذَا فَتَحَلَّقُوا وَبَرَزَتْ وُجُوهُهُمْ لَهُ فَقَالَ: «أَبْشِرُوا يَا مَعْشَرَ صَعَالِيكِ الْمُهَاجِرِينَ بِالنُّورِ التَّامِّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَبْلَ أَغْنِيَاءِ النَّاسِ بِنصْف يَوْم وَذَاكَ خَمْسمِائَة سنة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men muhojirlarning kambagʻallaridan boʻlgan bir jamoa ichida oʻtirgan edim. Yalangʻochliklari (yopinchiqlari yoʻqligi) sababli baʼzilari baʼzilari bilan toʻsinib oʻtirar edi, bir qori esa bizga (Qurʼon) oʻqib berardi. Shu payt Rasululloh ﷺ kelib, oldimizda toʻxtadilar. Rasululloh ﷺ toʻxtaganlarida, qori (oʻqishdan) toʻxtadi. Soʻng (u zot) salom berdilar-da, dedilar: «Nima qilayotgan edingiz?» Biz: «Ey Allohning Rasuli, bizga bir qori bor edi, u bizga oʻqib berar, biz esa Allohning Kitobini eshitib oʻtirgan edik», dedik. (Abu Said) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ: «Ummatim ichidan, oʻzimni ular bilan birga sabr qilishga buyurilgan kishilarni paydo qilgan Allohga hamd boʻlsin», dedilar. (Abu Said) dedi: Soʻng Rasululloh ﷺ oʻzlarini biz bilan barobar tutish (teng koʻrish) uchun bizning oʻrtamizda oʻtirdilar. Soʻng qoʻllari bilan: «Mana shunday (qilinglar)», deb (ishora qildilar), shunda ular halqa boʻlib oʻtirishdi va yuzlari u zotga qaragan holda oʻrnashishdi. (Abu Said) dedi: Men Rasululloh ﷺ ulardan mendan boshqa birortasini tanigan koʻrmadim. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Suyuning, ey muhojirlarning kambagʻallari jamoasi! Qiyomat kunida toʻkis nur bilan (suyuning); sizlar jannatga odamlarning boylaridan yarim kun avval kirasizlar, bu esa besh yuz yildir», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен муҳожирларнинг камбағалларидан бўлган бир жамоа ичида ўтирган эдим. Яланғочликлари (ёпинчиқлари йўқлиги) сабабли баъзилари баъзилари билан тўсиниб ўтирар эди, бир қори эса бизга (Қуръон) ўқиб берарди. Шу пайт Расулуллоҳ ﷺ келиб, олдимизда тўхтадилар. Расулуллоҳ ﷺ тўхтаганларида, қори (ўқишдан) тўхтади. Сўнг (у зот) салом бердилар-да, дедилар: «Нима қилаётган эдингиз?» Биз: «Эй Аллоҳнинг Расули, бизга бир қори бор эди, у бизга ўқиб берар, биз эса Аллоҳнинг Китобини эшитиб ўтирган эдик», дедик. (Абу Саид) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Умматим ичидан, ўзимни улар билан бирга сабр қилишга буюрилган кишиларни пайдо қилган Аллоҳга ҳамд бўлсин», дедилар. (Абу Саид) деди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ўзларини биз билан баробар тутиш (тенг кўриш) учун бизнинг ўртамизда ўтирдилар. Сўнг қўллари билан: «Мана шундай (қилинглар)», деб (ишора қилдилар), шунда улар ҳалқа бўлиб ўтиришди ва юзлари у зотга қараган ҳолда ўрнашишди. (Абу Саид) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ улардан мендан бошқа бирортасини таниган кўрмадим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Суюнинг, эй муҳожирларнинг камбағаллари жамоаси! Қиёмат кунида тўкис нур билан (суюнинг); сизлар жаннатга одамларнинг бойларидан ярим кун аввал кирасизлар, бу эса беш юз йилдир», дедилар.
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَدْعُو بِدَعْوَةٍ لَيْسَ فِيهَا إِثْمٌ وَلَا قَطِيعَةُ رَحِمٍ إِلَّا أَعْطَاهُ اللَّهُ بِهَا إِحْدَى ثَلَاثٍ: إِمَّا أَنْ يُعَجِّلَ لَهُ دَعْوَتَهُ وَإِمَّا أَنْ يَدَّخِرَهَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ وَإِمَّا أَنْ يَصْرِفَ عنهُ من السُّوءِ مثلَها " قَالُوا: إِذنْ نُكثرُ قَالَ: «الله أَكثر» . رَوَاهُ أَحْمد
Ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Qaysi bir musulmon boshqa bir musulmonga ikki marta qarz bersa, u (qarz) uni bir marta sadaqa qilgani kabidir», dedilar.Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Қайси бир мусулмон бошқа бир мусулмонга икки марта қарз берса, у (қарз) уни бир марта садақа қилгани кабидир», дедилар.
عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: خَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى حَلْقَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ: مَا أَجْلَسَكُمْ؟ قَالُوا: جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ قَالَ: آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلَّا ذَلِكَ؟ قَالُوا: آللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا غَيْرُهُ قَالَ: أما إِنِّي لم أستحلفكم تُهْمَة لكم وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقَلَّ عَنْهُ حَدِيثًا مِنِّي وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ: «مَا أَجْلَسَكُمْ هَاهُنَا» قَالُوا: جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ وَنَحْمَدُهُ عَلَى مَا هَدَانَا لِلْإِسْلَامِ وَمَنَّ بِهِ علينا قَالَ: " آالله مَا أجلسكم إِلَّا ذَلِك؟ قَالُوا: آالله مَا أَجْلَسَنَا إِلَّا ذَلِكَ قَالَ: «أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَلَكِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلَائِكَة» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muoviya masjiddagi bir halqa (oldiga) chiqib: «Sizlarni nima oʻtqazib qoʻydi?» dedi. Ular: «Allohni zikr etgani oʻtiribmiz», dedilar. (Muoviya): «Alloh haqi, sizlarni faqat shugina oʻtqazdimi?» dedi. Ular: «Alloh haqi, bizni faqat shugina oʻtqazdi», dedilar. (Muoviya): «Men sizlarga (biror) tuhmat tufayli qasam ichirayotganim yoʻq. Rasululloh ﷺ huzuridagi mendek martabali kishilar orasida u zotdan men kabi kam hadis rivoyat qilgan birorta odam yoʻq edi. Rasululloh ﷺ sahobalaridan bir halqa (oldiga) chiqib: ‹Sizlarni nima oʻtqazdi?› dedilar. Ular: ‹Bizni Islomga hidoyat qilgani va biz uchun (uni) inʼom etgani uchun Allohni zikr etib, Unga hamd aytib oʻtiribmiz›, dedilar. (U zot): ‹Alloh haqi, sizlarni faqat shugina oʻtqazdimi?› dedilar. Ular: ‹Alloh haqi, bizni faqat shugina oʻtqazdi›, dedilar. (U zot): ‹Men sizlarga (biror) tuhmat tufayli qasam ichirayotganim yoʻq, balki menga Jibril kelib, Aziz va Jalil Alloh sizlar bilan farishtalarga faxrlanishini xabar berdi›, dedilar», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муовия масжиддаги бир ҳалқа (олдига) чиқиб: «Сизларни нима ўтқазиб қўйди?» деди. Улар: «Аллоҳни зикр этгани ўтирибмиз», дедилар. (Муовия): «Аллоҳ ҳақи, сизларни фақат шугина ўтқаздими?» деди. Улар: «Аллоҳ ҳақи, бизни фақат шугина ўтқазди», дедилар. (Муовия): «Мен сизларга (бирор) туҳмат туфайли қасам ичираётганим йўқ. Расулуллоҳ ﷺ ҳузуридаги мендек мартабали кишилар орасида у зотдан мен каби кам ҳадис ривоят қилган бирорта одам йўқ эди. Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларидан бир ҳалқа (олдига) чиқиб: ‹Сизларни нима ўтқазди?› дедилар. Улар: ‹Бизни Исломга ҳидоят қилгани ва биз учун (уни) инъом этгани учун Аллоҳни зикр этиб, Унга ҳамд айтиб ўтирибмиз›, дедилар. (У зот): ‹Аллоҳ ҳақи, сизларни фақат шугина ўтқаздими?› дедилар. Улар: ‹Аллоҳ ҳақи, бизни фақат шугина ўтқазди›, дедилар. (У зот): ‹Мен сизларга (бирор) туҳмат туфайли қасам ичираётганим йўқ, балки менга Жибрил келиб, Азиз ва Жалил Аллоҳ сизлар билан фаришталарга фахрланишини хабар берди›, дедилар», деди.
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ: أَيُّ الْعِبَادِ أَفْضَلُ وَأَرْفَعُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ؟ قَالَ: «الذَّاكِرُونَ اللَّهَ كَثِيرًا وَالذَّاكِرَاتُ» قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمِنَ الْغَازِي فِي سَبِيلِ اللَّهِ؟ قَالَ: «لَوْ ضَرَبَ بِسَيْفِهِ فِي الْكُفَّارِ وَالْمُشْرِكِينَ حَتَّى يَنْكَسِرَ وَيَخْتَضِبَ دَمًا فَإِنَّ الذَّاكِرَ لِلَّهِ أَفْضَلُ مِنْهُ دَرَجَة» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ وَقَالَ التِّرْمِذِيّ: هَذَا حَدِيث حسن غَرِيب
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺdan: «Qiyomat kunida Allohning huzurida bandalarning qaysisi daraja jihatidan afzal?», deb soʻralganda, u zot: «Allohni koʻp zikr qiluvchi erkaklar va zikr qiluvchi ayollar», dedilar. (Rovi) aytdi: Men: «Ey Allohning Rasuli, Alloh yoʻlidagi gʻoziydan ham (afzalmi)?», dedim. U zot: «Agar u qilichi bilan kofirlar va mushriklar orasida toki qilichi singuncha va qonga boʻyaluncha ursa ham, Allohni koʻp zikr qiluvchilar undan daraja jihatidan afzalroqdir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat Darrojning hadisidan bilamiz.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺдан: «Қиёмат кунида Аллоҳнинг ҳузурида бандаларнинг қайсиси даража жиҳатидан афзал?», деб сўралганда, у зот: «Аллоҳни кўп зикр қилувчи эркаклар ва зикр қилувчи аёллар», дедилар. (Рови) айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳ йўлидаги ғозийдан ҳам (афзалми)?», дедим. У зот: «Агар у қиличи билан кофирлар ва мушриклар орасида токи қиличи сингунча ва қонга бўялунча урса ҳам, Аллоҳни кўп зикр қилувчилар ундан даража жиҳатидан афзалроқдир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Даррожнинг ҳадисидан биламиз.
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قَالَ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَامُ: يَا رَبِّ عَلِّمْنِي شَيْئًا أَذْكُرُكَ بِهِ وَأَدْعُوكَ بِهِ فَقَالَ: يَا مُوسَى قُلْ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ: يَا رَبِّ كلُّ عبادكَ يقولُ هَذَا إِنَّما أيد شَيْئًا تَخُصُّنِي بِهِ قَالَ: يَا مُوسَى لَوْ أَنَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَعَامِرَهُنَّ غَيْرِي وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ وُضِعْنَ فِي كِفَّةٍ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فِي كِفَّةٍ لَمَالَتْ بِهِنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ". رَوَاهُ فِي شرح السّنة
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Muso (alayhissalom): ‹Ey Robbim, menga Oʻzingni zikr qiladigan va Oʻzingga duo qiladigan bir narsani oʻrgat›, dedi. (Alloh): ‹Ey Muso, La ilaha illalloh, deb ayt›, dedi. (Muso): ‹Ey Robbim, barcha bandalaring buni aytadi-ku, men esa faqat oʻzimga xos boʻladigan bir narsani (istayman)›, dedi. (Alloh): ‹Ey Muso, agar yetti osmon va Mendan boshqa ulardagi barcha aholi hamda yetti yer bir pallaga, La ilaha illalloh esa boshqa bir pallaga qoʻyilsa, La ilaha illalloh ularning hammasidan ogʻir kelardi›, dedi», dedilar. Sharhus-sunnada rivoyat qilingan.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мусо (алайҳиссалом): ‹Эй Роббим, менга Ўзингни зикр қиладиган ва Ўзингга дуо қиладиган бир нарсани ўргат›, деди. (Аллоҳ): ‹Эй Мусо, Ла илаҳа иллаллоҳ, деб айт›, деди. (Мусо): ‹Эй Роббим, барча бандаларинг буни айтади-ку, мен эса фақат ўзимга хос бўладиган бир нарсани (истайман)›, деди. (Аллоҳ): ‹Эй Мусо, агар етти осмон ва Мендан бошқа улардаги барча аҳоли ҳамда етти ер бир паллага, Ла илаҳа иллаллоҳ эса бошқа бир паллага қўйилса, Ла илаҳа иллаллоҳ уларнинг ҳаммасидан оғир келарди›, деди», дедилар. Шарҳус-суннада ривоят қилинган.
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ إِنْسَانًا ثُمَّ خَرَجَ يَسْأَلُ فَأَتَى رَاهِبًا فَسَأَلَهُ فَقَالَ: أَلَهَ تَوْبَةٌ قَالَ: لَا فَقَتَلَهُ وَجَعَلَ يَسْأَلُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ ائْتِ قَرْيَةَ كَذَا وَكَذَا فَأَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَنَاءَ بِصَدْرِهِ نَحْوَهَا فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلَائِكَةُ الْعَذَابِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى هَذِهِ أَنْ تَقَرَّبِي وَإِلَى هَذِهِ أَنْ تَبَاعَدِي فَقَالَ قِيسُوا مَا بَيْنَهُمَا فَوُجِدَ إِلَى هَذِهِ أَقْرَبَ بِشِبْرٍ فَغُفِرَ لَهُ "
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bani Isroil kishilari orasida — toʻqson toʻqqiz kishini oʻldirgan — bir kishi bor edi. Soʻng u — (oʻz tavbasi qabul qilinadimi yoki yoʻqmi, deb) soʻrab — yoʻlga chiqdi. U bir rohibning oldiga kelib, undan — tavbasi qabul qilinishi mumkinmi (deb) — soʻradi. Rohib: ‹Yoʻq›, — deb javob berdi va shu sabab u kishi rohibni (ham) oʻldirdi. U — to bir kishi unga falon-falon qishloqqa borishni maslahat berguncha — soʻrashda davom etdi. (Bas, u oʻsha qishloq tomon yoʻlga chiqdi,) lekin yoʻlda unga oʻlim yetdi. Jon berayotganda, u koʻkragini oʻsha qishloq (tomon — tavbasi qabul boʻlishidan umidvor boʻlgan qishloq tomon —) burdi; shu sabab rahmat farishtalari va azob farishtalari uning haqida bir-biri bilan tortishdi. Alloh — (u borayotgan) qishloqqa unga yaqinlashishni va — (u kelgan) qishloqqa undan uzoqlashishni — buyurdi; soʻng U farishtalarga — uning jasadi bilan ikki qishloq orasidagi masofalarni oʻlchashni — buyurdi. Bas, u — (oʻzi borayotgan) qishloqqa bir qarich yaqinroq — topildi; shu sabab u magʻfirat qilindi», — dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бани Исроил кишилари орасида — тўқсон тўққиз кишини ўлдирган — бир киши бор эди. Сўнг у — (ўз тавбаси қабул қилинадими ёки йўқми, деб) сўраб — йўлга чиқди. У бир роҳибнинг олдига келиб, ундан — тавбаси қабул қилиниши мумкинми (деб) — сўради. Роҳиб: ‹Йўқ›, — деб жавоб берди ва шу сабаб у киши роҳибни (ҳам) ўлдирди. У — то бир киши унга фалон-фалон қишлоққа боришни маслаҳат бергунча — сўрашда давом этди. (Бас, у ўша қишлоқ томон йўлга чиқди,) лекин йўлда унга ўлим етди. Жон бераётганда, у кўкрагини ўша қишлоқ (томон — тавбаси қабул бўлишидан умидвор бўлган қишлоқ томон —) бурди; шу сабаб раҳмат фаришталари ва азоб фаришталари унинг ҳақида бир-бири билан тортишди. Аллоҳ — (у бораётган) қишлоққа унга яқинлашишни ва — (у келган) қишлоққа ундан узоқлашишни — буюрди; сўнг У фаришталарга — унинг жасади билан икки қишлоқ орасидаги масофаларни ўлчашни — буюрди. Бас, у — (ўзи бораётган) қишлоққа бир қарич яқинроқ — топилди; шу сабаб у мағфират қилинди», — деди.
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ الشَّيْطَانَ قَالَ: وَعِزَّتِكَ يَا رَبِّ لَا أَبْرَحُ أُغْوِي عِبَادَكَ مَا دَامَتْ أَرْوَاحُهُمْ فِي أَجْسَادِهِمْ فَقَالَ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ: وَعِزَّتِي وَجَلَالِي وَارْتِفَاعِ مَكَانِي لَا أَزَالُ أَغْفِرُ لَهُمْ مَا اسْتَغْفَرُونِي " رَوَاهُ أَحْمَدُ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Shayton: ‹Izzatingga qasamki, ey Robbim, bandalaringning joni tanalarida ekan, men ularni yoʻldan ozdirishda davom etaveraman›, dedi. Aziz va jalil Robb esa: ‹Izzatim, jalolim va oliy maqomimga qasamki, ular Mendan magʻfirat soʻrar ekan, Men ularni kechiraveraman›, dedi», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Шайтон: ‹Иззатингга қасамки, эй Роббим, бандаларингнинг жони таналарида экан, мен уларни йўлдан оздиришда давом этавераман›, деди. Азиз ва жалил Робб эса: ‹Иззатим, жалолим ва олий мақомимга қасамки, улар Мендан мағфират сўрар экан, Мен уларни кечиравераман›, деди», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا أَسْلَمَ الْعَبْدُ فَحَسُنَ إِسْلَامُهُ يُكَفِّرُ اللَّهُ عَنْهُ كُلَّ سَيِّئَةٍ كَانَ زَلَفَهَا وَكَانَ بَعْدَ الْقِصَاصِ: الْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا إِلَى سَبْعِمِائَةِ ضِعْفٍ إِلَى أَضْعَافٍ كَثِيرَةٍ وَالسَّيِّئَةُ بِمِثْلِهَا إِلَّا أَنْ يَتَجَاوَزَ اللَّهُ عَنْهَا ". رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishi Islomni chin dildan qabul qilsa, Alloh uning oʻtgan barcha gunohlarini kechiradi. Shundan keyin hisob-kitob boshlanadi: har bir yaxshi amali oʻn baravardan yetti yuz baravargacha (savob bilan) yoziladi, bir yomon amal esa Alloh kechirmasa, oʻzicha (bir gunoh) yoziladi», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Киши Исломни чин дилдан қабул қилса, Аллоҳ унинг ўтган барча гуноҳларини кечиради. Шундан кейин ҳисоб-китоб бошланади: ҳар бир яхши амали ўн баравардан етти юз бараваргача (савоб билан) ёзилади, бир ёмон амал эса Аллоҳ кечирмаса, ўзича (бир гуноҳ) ёзилади», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَنْ قَالَ حِينَ يَأْوِي إِلَى فِرَاشِهِ: أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِي لَا إِله إِلا هوَ الحيَّ القيومَ وأتوبُ إِليهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبُهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ أَوْ عَدَدَ رَمْلِ عَالَجٍ أَوْ عَدَدَ وَرَقِ الشَّجَرِ أَوْ عَدَدَ أَيَّامِ الدُّنْيَا ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيب
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kim oʻrniga yotganda: ‹Astagʻfirullohal-Aziymallaziy la ilaha illa Huval-Hayyal-Qoyyuma va atubu ilayh (Oʻzidan oʻzga iloh yoʻq, tirik va abadiy qoyim boʻlgan ulugʻ Allohdan magʻfirat soʻrayman va Unga tavba qilaman)›, deb uch marta aytsa, gunohlari dengiz koʻpigicha, daraxtlar bargi sonicha, Olij qumlari sonicha va dunyo kunlari sonicha boʻlsa ham, Alloh uning gunohlarini kechiradi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Buni faqat shu yoʻldan, Vassofiy — Ubaydulloh ibn al-Valid hadisidan bilamiz.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Ким ўрнига ётганда: ‹Астағфируллоҳал-Азиймаллазий ла илаҳа илла Ҳувал-Ҳайял-Қойюма ва атубу илайҳ (Ўзидан ўзга илоҳ йўқ, тирик ва абадий қойим бўлган улуғ Аллоҳдан мағфират сўрайман ва Унга тавба қиламан)›, деб уч марта айтса, гуноҳлари денгиз кўпигича, дарахтлар барги сонича, Олиж қумлари сонича ва дунё кунлари сонича бўлса ҳам, Аллоҳ унинг гуноҳларини кечиради», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Буни фақат шу йўлдан, Вассофий — Убайдуллоҳ ибн ал-Валид ҳадисидан биламиз.
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: قَالَ رَجُلٌ: هُمُومٌ لَزِمَتْنِي وَدُيُونٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «أَفَلَا أُعَلِّمُكَ كَلَامًا إِذَا قُلْتَهُ أَذْهَبَ اللَّهُ هَمَّكَ وَقَضَى عَنْكَ دَيْنَكَ؟» قَالَ: قُلْتُ: بَلَى قَالَ: " قُلْ إِذَا أَصْبَحْتَ وَإِذَا أَمْسَيْتَ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحُزْنِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ غَلَبَةِ الدَّيْنِ وَقَهْرِ الرِّجَالِ ". قَالَ: فَفعلت ذَلِك فَأذْهب الله همي وَقضى عَن ديني. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytadilar: Bir kuni Rasululloh ﷺ masjidga kirdilar. Shunda ansorlardan Abu Umoma deb ataladigan bir kishiga koʻzlari tushdi va: «Ey Abu Umoma, nega seni namoz vaqti boʻlmagan paytda masjidda oʻtirgan holda koʻryapman?», dedilar. U: «Yo Rasululloh, meni qiynayotgan gʻamlar va qarzlar (sababli)», dedi. U zot: «Senga shunday soʻzlarni oʻrgataymi, agar sen ularni aytsang, Alloh azza va jalla gʻamingni ketkazadi va qarzingni ado etadi?», dedilar. U: «Albatta, yo Rasululloh!», dedi. U zot: «Tonggga chiqqaningda va kechqurun bunday degin: ‹Allohumma, men Sendan gʻam va anduhdan panoh soʻrayman, Sendan ojizlik va dangasalikdan panoh soʻrayman, Sendan qoʻrqoqlik va baxillikdan panoh soʻrayman va Sendan qarzning yengib qoʻyishidan hamda kishilarning zoʻravonligidan panoh soʻrayman›», dedilar. (Abu Umoma) aytdi: Men shunday qildim, bas, Alloh azza va jalla gʻamimni ketkazdi va qarzimni ado etdi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ масжидга кирдилар. Шунда ансорлардан Абу Умома деб аталадиган бир кишига кўзлари тушди ва: «Эй Абу Умома, нега сени намоз вақти бўлмаган пайтда масжидда ўтирган ҳолда кўряпман?», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, мени қийнаётган ғамлар ва қарзлар (сабабли)», деди. У зот: «Сенга шундай сўзларни ўргатайми, агар сен уларни айтсанг, Аллоҳ азза ва жалла ғамингни кетказади ва қарзингни адо этади?», дедилар. У: «Албатта, ё Расулуллоҳ!», деди. У зот: «Тонггга чиққанингда ва кечқурун бундай дегин: ‹Аллоҳумма, мен Сендан ғам ва андуҳдан паноҳ сўрайман, Сендан ожизлик ва дангасаликдан паноҳ сўрайман, Сендан қўрқоқлик ва бахилликдан паноҳ сўрайман ва Сендан қарзнинг енгиб қўйишидан ҳамда кишиларнинг зўравонлигидан паноҳ сўрайман›», дедилар. (Абу Умома) айтди: Мен шундай қилдим, бас, Аллоҳ азза ва жалла ғамимни кетказди ва қарзимни адо этди.
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: قُلْنَا يَوْمَ الْخَنْدَقِ: يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ مِنْ شَيْءٍ نَقُولُهُ؟ فَقَدْ بَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ قَالَ: «نَعَمْ اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْرَاتِنَا وَآمِنْ رَوْعَاتِنَا» قَالَ: فَضَرَبَ اللَّهُ وُجُوهَ أَعْدَائِهِ بِالرِّيحِ وَهَزَمَ اللَّهُ بِالرِّيحِ. رَوَاهُ أَحْمد
Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xandaq (jangi) kunida: «Yo Rasululloh, aytadigan biror narsamiz bormi? Yuraklar (qoʻrquvdan) boʻgʻizlarga yetib qoldi», dedik. U zot: «Ha, ‹Allohim, avratlarimizni (himoyasiz joylarimizni) berkitgin, qoʻrquvlarimizni tinchlikka aylantirgin›, denglar», dedilar. (Rovi) dedi: Bas, Alloh dushmanlarining yuzlariga shamol yubordi va Alloh ularni shamol bilan magʻlub etdi. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Саъид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хандақ (жанги) кунида: «Ё Расулуллоҳ, айтадиган бирор нарсамиз борми? Юраклар (қўрқувдан) бўғизларга етиб қолди», дедик. У зот: «Ҳа, ‹Аллоҳим, авратларимизни (ҳимоясиз жойларимизни) беркитгин, қўрқувларимизни тинчликка айлантиргин›, денглар», дедилар. (Рови) деди: Бас, Аллоҳ душманларининг юзларига шамол юборди ва Аллоҳ уларни шамол билан мағлуб этди. Аҳмад ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الْكُفْرِ وَالدَّيْنِ» فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَعْدِلُ الْكُفْرَ بِالدَّيْنِ؟ قَالَ: «نَعَمْ» . وَفِي رِوَايَةٍ «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ وَالْفَقْرِ» . قَالَ رَجُلٌ: وَيُعْدَلَانِ؟ قَالَ: «نَعَمْ» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kufrdan va qarzdorlikdan Allohdan panoh tilayman», deganlarini eshitdim. Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, qarzni kufrga tenglashtiryapsizmi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ha», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Куфрдан ва қарздорликдан Аллоҳдан паноҳ тилайман», деганларини эшитдим. Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, қарзни куфрга тенглаштиряпсизми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа», дедилар.