Ammor ibn Yosir

وَعَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ: قَدِمْتُ عَلَى أَهْلِي مِنْ سَفَرٍ وَقَدْ تَشَقَّقَتْ يَدَايَ فَخَلَّقُونِي بِزَعْفَرَانٍ فَغَدَوْتُ عَلَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ وَقَالَ: «اذْهَبْ فَاغْسِلْ هَذَا عَنْكَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Men oilam oldiga keldim, qoʻllarim yorilib ketgan edi. Ular meni zaʼfaron bilan boʻyab qoʻyishdi. Soʻng ertalab Nabiy ﷺ huzurlariga borib, salom berdim. (U zot) menga (salomimni) qaytarmadilar va: «Borib, buni oʻzingdan yuvib tashla», dedilar.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: Мен оилам олдига келдим, қўлларим ёрилиб кетган эди. Улар мени заъфарон билан бўяб қўйишди. Сўнг эрталаб Набий ﷺ ҳузурларига бориб, салом бердим. (У зот) менга (саломимни) қайтармадилар ва: «Бориб, буни ўзингдан ювиб ташла», дедилар.

وَعَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ثَلَاثٌ لَا تَقْرَبُهُمُ الْمَلَائِكَةُ جِيفَةُ الْكَافِرِ وَالْمُتَضَمِّخُ بِالْخَلُوقِ وَالْجُنُبُ إِلَّا أَن يتَوَضَّأ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moida (dasturxon) osmondan non va goʻsht boʻlib tushdi. Ularga xiyonat qilmaslik va ertaga (qoldirib) saqlamaslik buyurilgan edi. Biroq ular xiyonat qildilar, saqlab qoʻydilar va ertaga olib qoʻydilar. Shu sababli ular maymun va choʻchqalarga aylantirildilar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir. Buni Abu Osim va boshqa bir nechta (roviy) Said ibn Abu Arubadan, u Qatodadan, u Xilosdan, u Ammor ibn Yosirdan mavquf (sahobada toʻxtagan) tarzda rivoyat qilganlar. Biz uni marfuʼ (Paygʻambarga koʻtarilgan) holda faqat Hasan ibn Qazaʼaning hadisidan bilamiz. Bu (mavquf rivoyat) Hasan ibn Qazaʼaning hadisidan koʻra sahihroqdir va biz marfuʼ hadisning aslini bilmaymiz.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Моида (дастурхон) осмондан нон ва гўшт бўлиб тушди. Уларга хиёнат қилмаслик ва эртага (қолдириб) сақламаслик буюрилган эди. Бироқ улар хиёнат қилдилар, сақлаб қўйдилар ва эртага олиб қўйдилар. Шу сабабли улар маймун ва чўчқаларга айлантирилдилар», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир. Буни Абу Осим ва бошқа бир нечта (ровий) Саид ибн Абу Арубадан, у Қатодадан, у Хилосдан, у Аммор ибн Ёсирдан мавқуф (саҳобада тўхтаган) тарзда ривоят қилганлар. Биз уни марфуъ (Пайғамбарга кўтарилган) ҳолда фақат Ҳасан ибн Қазаъанинг ҳадисидан биламиз. Бу (мавқуф ривоят) Ҳасан ибн Қазаъанинг ҳадисидан кўра саҳиҳроқдир ва биз марфуъ ҳадиснинг аслини билмаймиз.

وَعَن عمار قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ: إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أُصِبِ الْمَاءَ فَقَالَ عمار بن يَاسر لعمر بن الْخطاب أَمَا تَذْكُرُ أَنَّا كُنَّا فِي سَفَرٍ أَنَا وَأَنْتَ فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ وَأَمَّا أَنَا فتمعكت فَصليت فَذكرت للنَّبِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ هَكَذَا فَضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم بكفيه الأَرْض وَنفخ فيهمَا ثمَّ مسح بهما وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَلِمُسْلِمٍ نَحْوُهُ وَفِيهِ قَالَ: إِنَّمَا يَكْفِيكَ أَنْ تَضْرِبَ بِيَدَيْكَ الْأَرْضَ ثمَّ تنفخ ثمَّ تمسح بهما وَجهك وكفيك

Abdurrahmon ibn Abzo (Ammordan) rivoyat qiladi: Bir kishi Umar ibn al-Xattobning oldiga kelib: «Men junub boʻldim, lekin suv yoʻq edi», — dedi. Ammor ibn Yosir Umarga: «Esingdami, biz ikkovimiz safarda (junub boʻlgan) edik; sen namoz oʻqimading, men esa yerda agʻanab namoz oʻqidim. Buni Paygʻambar ﷺ ga aytganimda, u zot: ‹Senga mana shunday qilish kifoya qilar edi›, — dedilar. Soʻng Paygʻambar ﷺ qoʻllari bilan yerni yengil urdilar, tuproqni puflab tashlab, qoʻllari bilan yuz va qoʻllariga masʼh tortdilar», — dedi.Абдурраҳмон ибн Абзо (Аммордан) ривоят қилади: Бир киши Умар ибн ал-Хаттобнинг олдига келиб: «Мен жунуб бўлдим, лекин сув йўқ эди», — деди. Аммор ибн Ёсир Умарга: «Эсингдами, биз икковимиз сафарда (жунуб бўлган) эдик; сен намоз ўқимадинг, мен эса ерда ағанаб намоз ўқидим. Буни Пайғамбар ﷺ га айтганимда, у зот: ‹Сенга мана шундай қилиш кифоя қилар эди›, — дедилар. Сўнг Пайғамбар ﷺ қўллари билан ерни енгил урдилар, тупроқни пуфлаб ташлаб, қўллари билан юз ва қўлларига масъҳ тортдилар», — деди.

وَعَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ: أَنَّهُ أَمَّ النَّاسَ بِالْمَدَائِنِ وَقَامَ عَلَى دُكَّانٍ يُصَلِّي وَالنَّاسُ أَسْفَلَ مِنْهُ فَتَقَدَّمَ حُذَيْفَةُ فَأَخَذَ عَلَى يَدَيْهِ فَاتَّبَعَهُ عَمَّارٌ حَتَّى أَنْزَلَهُ حُذَيْفَةُ فَلَمَّا فَرَغَ عَمَّارٌ مِنْ صَلَاتِهِ قَالَ لَهُ حُذَيْفَةُ: أَلَمْ تَسْمَعْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِذَا أَمَّ الرَّجُلُ الْقَوْمَ فَلَا يَقُمْ فِي مَقَامٍ أَرْفَعَ مِنْ مَقَامِهِمْ أَوْ نَحْوَ ذَلِكَ؟» فَقَالَ عَمَّارٌ: لِذَلِكَ اتَّبَعْتُكَ حِينَ أَخَذْتَ عَلَى يَدي. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد

Adiy ibn Sobit al-Ansoriy (rahimahulloh) aytadi: Bir kishi menga shunday rivoyat qildi: U Madoyinda Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu) bilan birga edi. Namozga iqomat aytildi. Ammor oldinga oʻtib, dukkon (supacha) ustiga chiqib namoz oʻqiy boshladi, odamlar esa undan pastroqda turishardi. Shunda Huzayfa (roziyallohu anhu) oldinga oʻtib, uning qoʻllaridan ushladi, Ammor esa Huzayfa uni (pastga) tushirgunicha unga ergashdi. Ammor namozini tugatgach, Huzayfa unga: «Rasululloh ﷺning: ‹Kishi qavmga imomlik qilsa, ularning turgan joyidan balandroq joyda turmasin› yoki shunga oʻxshash (soʻzlarni) aytganlarini eshitmaganmiding?» dedi. Ammor: «Shuning uchun ham sen qoʻllarimdan ushlaganingda senga ergashdim», dedi.Адий ибн Собит ал-Ансорий (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Бир киши менга шундай ривоят қилди: У Мадойинда Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу) билан бирга эди. Намозга иқомат айтилди. Аммор олдинга ўтиб, дуккон (супача) устига чиқиб намоз ўқий бошлади, одамлар эса ундан пастроқда туришарди. Шунда Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) олдинга ўтиб, унинг қўлларидан ушлади, Аммор эса Ҳузайфа уни (пастга) туширгунича унга эргашди. Аммор намозини тугатгач, Ҳузайфа унга: «Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Киши қавмга имомлик қилса, уларнинг турган жойидан баландроқ жойда турмасин› ёки шунга ўхшаш (сўзларни) айтганларини эшитмаганмидинг?» деди. Аммор: «Шунинг учун ҳам сен қўлларимдан ушлаганингда сенга эргашдим», деди.

وَعَنْ عَمَّارٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ طُولَ صَلَاةِ الرَّجُلِ وَقِصَرَ خُطْبَتِهِ مَئِنَّةٌ مِنْ فِقْهِهِ فَأَطِيلُوا الصَّلَاة واقصروا الْخطْبَة وَإِن من الْبَيَان سحرًا» . رَوَاهُ مُسلم

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u bizga xutba qildi, qisqa hamda taʼsirli qildi. U (minbardan) tushganida, biz: «Ey Abul-Yaqzon! Taʼsirli va qisqa qilding, qaniydi sen biroz choʻzganingda», dedik. Shunda u: «Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyotganlarini eshitdim: ‹Kishining namozi uzun, xutbasi qisqa boʻlishi uning fiqhidan (din anglashidan) bir alomatdir. Bas, namozni uzun qilinglar, xutbani qisqa qilinglar, albatta, bayonda (notiqlikda) sehr bordir›», dedi.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у бизга хутба қилди, қисқа ҳамда таъсирли қилди. У (минбардан) тушганида, биз: «Эй Абул-Яқзон! Таъсирли ва қисқа қилдинг, қанийди сен бироз чўзганингда», дедик. Шунда у: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деётганларини эшитдим: ‹Кишининг намози узун, хутбаси қисқа бўлиши унинг фиқҳидан (дин англашидан) бир аломатдир. Бас, намозни узун қилинглар, хутбани қисқа қилинглар, албатта, баёнда (нотиқликда) сеҳр бордир›», деди.

وَعَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: «مَنْ صَامَ الْيَوْمَ الَّذِي يُشَكُّ فِيهِ فَقَدَ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ والدارمي

Silla (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ammorning huzurida edik. Unga qovurilgan qoʻy goʻshti keltirildi. U: «Yenglar», dedi. Shunda odamlardan biri chetga surilib: «Men roʻzadorman», dedi. Ammor esa: «Kim shubhali kunda roʻza tutsa, Abul-Qosim ﷺ ga osiylik qilibdi», dedi.Силла (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Амморнинг ҳузурида эдик. Унга қовурилган қўй гўшти келтирилди. У: «Енглар», деди. Шунда одамлардан бири четга сурилиб: «Мен рўзадорман», деди. Аммор эса: «Ким шубҳали кунда рўза тутса, Абул-Қосим ﷺ га осийлик қилибди», деди.