Ammor ibn Yosir

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عَائِشِ بْنِ أَنَسٍ، أَنَّ عَلِيًّا، قَالَ كُنْتُ رَجُلاً مَذَّاءً فَأَمَرْتُ عَمَّارَ بْنَ يَاسِرٍ يَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَجْلِ ابْنَتِهِ عِنْدِي فَقَالَ ‏"‏ يَكْفِي مِنْ ذَلِكَ الْوُضُوءُ ‏"‏ ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men koʻp mazi keladigan kishi edim. Shu bois Ammor ibn Yosirga aytib, Rasululloh ﷺdan (bu haqda) soʻrashni buyurdim, chunki U zotning qizlari mening nikohimda edi. U zot: ‹Bunga taharat kifoya qiladi›, dedilar», dedi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен кўп мази келадиган киши эдим. Шу боис Аммор ибн Ёсирга айтиб, Расулуллоҳ ﷺдан (бу ҳақда) сўрашни буюрдим, чунки У зотнинг қизлари менинг никоҳимда эди. У зот: ‹Бунга таҳарат кифоя қилади›, дедилар», деди.

أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَنْبَأَنَا أُمَيَّةُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، أَنَّ رَوْحَ بْنَ الْقَاسِمِ، حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ أَبِي نُجَيْحٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ إِيَاسِ بْنِ خَلِيفَةَ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّ عَلِيًّا، أَمَرَ عَمَّارًا أَنْ يَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمَذْىِ فَقَالَ ‏"‏ يَغْسِلُ مَذَاكِيرَهُ وَيَتَوَضَّأُ ‏"‏ ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Ammorga Rasululloh ﷺdan mazi haqida soʻrashni buyurdi. U zot: «U kishi zakarini yuvsin va taharat qilsin», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Амморга Расулуллоҳ ﷺдан мази ҳақида сўрашни буюрди. У зот: «У киши закарини ювсин ва таҳарат қилсин», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ ذَرٍّ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى عُمَرَ فَقَالَ إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ ‏.‏ قَالَ عُمَرُ لاَ تُصَلِّ ‏.‏ فَقَالَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَمَا تَذْكُرُ إِذْ أَنَا وَأَنْتَ فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْنَا فَلَمْ نَجِدِ الْمَاءَ فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ وَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فِي التُّرَابِ فَصَلَّيْتُ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ ‏"‏ ‏.‏ فَضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ إِلَى الأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهِمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ - وَسَلَمَةُ شَكَّ لاَ يَدْرِي فِيهِ الْمِرْفَقَيْنِ أَوْ إِلَى الْكَفَّيْنِ - فَقَالَ عُمَرُ نُوَلِّيكَ مَا تَوَلَّيْتَ ‏.‏

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Umarning oldiga kelib: «Men junub boʻldim, ammo suv topmadim», dedi. Umar: «Namoz oʻqima», dedi. Shunda Ammor ibn Yosir: «Ey moʻminlar amiri, esingdami, men bilan sen bir jangovar guruhda edik, junub boʻldik, ammo suv topmadik. Sen namoz oʻqimading, men esa tuproqqa agʻanadim va namoz oʻqidim. Soʻng Nabiy ﷺning oldilariga kelib, buni u zotga aytganimizda: ‹Senga shu kifoya qilardi›, dedilar», dedi. Soʻng Nabiy ﷺ ikki qoʻllarini yerga urdilar, keyin ularga pufladilar, soʻng ular bilan yuzlarini va kaftlarini masli qildilar. Umar: «Oʻzing zimmangga olgan narsani oʻzingga havola qilamiz», dedi.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Умарнинг олдига келиб: «Мен жунуб бўлдим, аммо сув топмадим», деди. Умар: «Намоз ўқима», деди. Шунда Аммор ибн Ёсир: «Эй мўминлар амири, эсингдами, мен билан сен бир жанговар гуруҳда эдик, жунуб бўлдик, аммо сув топмадик. Сен намоз ўқимадинг, мен эса тупроққа ағанадим ва намоз ўқидим. Сўнг Набий ﷺнинг олдиларига келиб, буни у зотга айтганимизда: ‹Сенга шу кифоя қиларди›, дедилар», деди. Сўнг Набий ﷺ икки қўлларини ерга урдилар, кейин уларга пуфладилар, сўнг улар билан юзларини ва кафтларини масли қилдилар. Умар: «Ўзинг зиммангга олган нарсани ўзингга ҳавола қиламиз», деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي مَالِكٍ، وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، قَالَ كُنَّا عِنْدَ عُمَرَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ رُبَّمَا نَمْكُثُ الشَّهْرَ وَالشَّهْرَيْنِ وَلاَ نَجِدُ الْمَاءَ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ أَمَّا أَنَا فَإِذَا لَمْ أَجِدِ الْمَاءَ لَمْ أَكُنْ لأُصَلِّيَ حَتَّى أَجِدَ الْمَاءَ ‏.‏ فَقَالَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ أَتَذْكُرُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ حَيْثُ كُنْتَ بِمَكَانِ كَذَا وَكَذَا وَنَحْنُ نَرْعَى الإِبِلَ فَتَعْلَمُ أَنَّا أَجْنَبْنَا قَالَ نَعَمْ أَمَّا أَنَا فَتَمَرَّغْتُ فِي التُّرَابِ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَضَحِكَ فَقَالَ ‏"‏ إِنْ كَانَ الصَّعِيدُ لَكَافِيكَ ‏"‏ ‏.‏ وَضَرَبَ بِكَفَّيْهِ إِلَى الأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهِمَا ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَبَعْضَ ذِرَاعَيْهِ ‏.‏ فَقَالَ اتَّقِ اللَّهَ يَا عَمَّارُ ‏.‏ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ شِئْتَ لَمْ أَذْكُرْهُ ‏.‏ قَالَ لاَ وَلَكِنْ نُوَلِّيكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ ‏.‏

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Umarning huzurida edik, uning oldiga bir kishi kelib: «Ey moʻminlar amiri, baʼzan biz bir oy yoki ikki oy suv topmasdan turamiz», dedi. Umar: «Men esa suv topmasam, suv topmagunimcha namoz oʻqimayman», dedi. Shunda Ammor ibn Yosir: «Ey moʻminlar amiri, esingdami, sen falon-falon joyda eding, biz tuya boqar edik, biz junub boʻlganimizni bilasan», dedi. U: «Ha», dedi. «Men esa tuproqqa agʻanadim, soʻng Nabiy ﷺning oldilariga keldik, u zot kulib: ‹Senga pok tuproq kifoya qilardi›, dedilar va ikki kaftlarini yerga urib, ularga pufladilar, soʻng yuzlarini va bilaklarining bir qismini masli qildilar», dedi. Umar: «Ey Ammor, Allohdan qoʻrq», dedi. U: «Ey moʻminlar amiri, agar xohlasang, buni aytmayman», dedi. Umar: «Yoʻq, balki oʻzing zimmangga olgan narsani oʻzingga havola qilamiz», dedi.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Умарнинг ҳузурида эдик, унинг олдига бир киши келиб: «Эй мўминлар амири, баъзан биз бир ой ёки икки ой сув топмасдан турамиз», деди. Умар: «Мен эса сув топмасам, сув топмагунимча намоз ўқимайман», деди. Шунда Аммор ибн Ёсир: «Эй мўминлар амири, эсингдами, сен фалон-фалон жойда эдинг, биз туя боқар эдик, биз жунуб бўлганимизни биласан», деди. У: «Ҳа», деди. «Мен эса тупроққа ағанадим, сўнг Набий ﷺнинг олдиларига келдик, у зот кулиб: ‹Сенга пок тупроқ кифоя қиларди›, дедилар ва икки кафтларини ерга уриб, уларга пуфладилар, сўнг юзларини ва билакларининг бир қисмини масли қилдилар», деди. Умар: «Эй Аммор, Аллоҳдан қўрқ», деди. У: «Эй мўминлар амири, агар хоҳласанг, буни айтмайман», деди. Умар: «Йўқ, балки ўзинг зиммангга олган нарсани ўзингга ҳавола қиламиз», деди.

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ، عَنْ ذَرٍّ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنِ التَّيَمُّمِ، فَلَمْ يَدْرِ مَا يَقُولُ فَقَالَ عَمَّارٌ أَتَذْكُرُ حَيْثُ كُنَّا فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْتُ فَتَمَعَّكْتُ فِي التُّرَابِ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ إِنَّمَا يَكْفِيكَ هَكَذَا ‏"‏ ‏.‏ وَضَرَبَ شُعْبَةُ بِيَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَنَفَخَ فِي يَدَيْهِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ مَرَّةً وَاحِدَةً ‏.‏

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Umar ibn al-Xattobdan tayammum haqida soʻradi, u nima deyishni bilmadi. Shunda Ammor: «Esingdami, biz bir jangovar guruhda edik, men junub boʻlib tuproqqa agʻanadim, soʻng Nabiy ﷺning oldilariga keldim, u zot: ‹Senga mana shu kifoya qilardi›, dedilar», dedi. Shuʼba ikki qoʻllarini tizzalariga urdi va qoʻllariga puflab, ular bilan yuzini va kaftlarini bir marta masli qildi.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Умар ибн ал-Хаттобдан таяммум ҳақида сўради, у нима дейишни билмади. Шунда Аммор: «Эсингдами, биз бир жанговар гуруҳда эдик, мен жунуб бўлиб тупроққа ағанадим, сўнг Набий ﷺнинг олдиларига келдим, у зот: ‹Сенга мана шу кифоя қиларди›, дедилар», деди. Шуъба икки қўлларини тиззаларига урди ва қўлларига пуфлаб, улар билан юзини ва кафтларини бир марта масли қилди.

أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، أَنْبَأَنَا خَالِدٌ، أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، سَمِعْتُ ذَرًّا، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ وَقَدْ سَمِعَهُ الْحَكَمُ، مِنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ أَجْنَبَ رَجُلٌ فَأَتَى عُمَرَ - رضى الله عنه - فَقَالَ إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدْ مَاءً ‏.‏ قَالَ لاَ تُصَلِّ ‏.‏ قَالَ لَهُ عَمَّارٌ أَمَا تَذْكُرُ أَنَّا كُنَّا فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْنَا فَلَمْ نَجِدْ مَاءً فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ وَأَمَّا أَنَا فَإِنِّي تَمَعَّكْتُ فَصَلَّيْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ ‏"‏ ‏.‏ وَضَرَبَ شُعْبَةُ بِكَفَّيْهِ ضَرْبَةً وَنَفَخَ فِيهِمَا ثُمَّ دَلَكَ إِحْدَاهُمَا بِالأُخْرَى ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ شَيْئًا لاَ أَدْرِي مَا هُوَ ‏.‏ فَقَالَ إِنْ شِئْتَ لاَ حَدَّثْتُهُ ‏.‏ وَذَكَرَ شَيْئًا فِي هَذَا الإِسْنَادِ عَنْ أَبِي مَالِكٍ وَزَادَ سَلَمَةُ قَالَ بَلْ نُوَلِّيكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ ‏.‏

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi junub boʻlib Umar (roziyallohu anhu)ning oldiga keldi va: «Men junub boʻldim, ammo suv topmadim», dedi. U: «Namoz oʻqima», dedi. Ammor unga: «Esingdami, biz bir jangovar guruhda edik, junub boʻldik, ammo suv topmadik. Sen namoz oʻqimading, men esa tuproqqa agʻanadim va namoz oʻqidim, soʻng Nabiy ﷺning oldilariga kelib, buni u zotga aytganimda: ‹Senga shu kifoya qilardi›, dedilar», dedi. Shuʼba ikki kaftini bir marta urib, ularga puflab, keyin birini ikkinchisiga ishqadi, soʻng ular bilan yuzini masli qildi. Umar: «Men tushunmagan bir narsani aytdi», dedi. U: «Agar xohlasang, buni aytmayman», dedi.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши жунуб бўлиб Умар (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келди ва: «Мен жунуб бўлдим, аммо сув топмадим», деди. У: «Намоз ўқима», деди. Аммор унга: «Эсингдами, биз бир жанговар гуруҳда эдик, жунуб бўлдик, аммо сув топмадик. Сен намоз ўқимадинг, мен эса тупроққа ағанадим ва намоз ўқидим, сўнг Набий ﷺнинг олдиларига келиб, буни у зотга айтганимда: ‹Сенга шу кифоя қиларди›, дедилар», деди. Шуъба икки кафтини бир марта уриб, уларга пуфлаб, кейин бирини иккинчисига ишқади, сўнг улар билан юзини масли қилди. Умар: «Мен тушунмаган бир нарсани айтди», деди. У: «Агар хоҳласанг, буни айтмайман», деди.

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ تَمِيمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، وَسَلَمَةُ، عَنْ ذَرٍّ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ إِلَى عُمَرَ - رضى الله عنه - فَقَالَ إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ لاَ تُصَلِّ ‏.‏ فَقَالَ عَمَّارٌ أَمَا تَذْكُرُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ أَنَا وَأَنْتَ فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْنَا فَلَمْ نَجِدْ مَاءً فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ وَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فِي التُّرَابِ ثُمَّ صَلَّيْتُ فَلَمَّا أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّمَا يَكْفِيكَ ‏"‏ ‏.‏ وَضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدَيْهِ إِلَى الأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهِمَا فَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ - شَكَّ سَلَمَةُ وَقَالَ لاَ أَدْرِي فِيهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ أَوْ إِلَى الْكَفَّيْنِ - قَالَ عُمَرُ نُوَلِّيكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ قَالَ شُعْبَةُ كَانَ يَقُولُ الْكَفَّيْنِ وَالْوَجْهَ وَالذِّرَاعَيْنِ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ مَنْصُورٌ مَا تَقُولُ فَإِنَّهُ لاَ يَذْكُرُ الذِّرَاعَيْنِ أَحَدٌ غَيْرُكَ ‏.‏ فَشَكَّ سَلَمَةُ فَقَالَ لاَ أَدْرِي ذَكَرَ الذِّرَاعَيْنِ أَمْ لاَ ‏.‏

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Umar (roziyallohu anhu)ning oldiga kelib: «Men junub boʻldim, ammo suv topmadim», dedi. Umar: «Namoz oʻqima», dedi. Shunda Ammor: «Ey moʻminlar amiri, esingdami, men bilan sen bir jangovar guruhda edik, junub boʻldik, ammo suv topmadik. Sen namoz oʻqimading, men esa tuproqqa agʻanadim, soʻng namoz oʻqidim. Biz Rasululloh ﷺning oldilariga kelganimizda, buni u zotga aytdim, u zot: ‹Senga shu kifoya qilardi›, dedilar», dedi. Soʻng Nabiy ﷺ ikki qoʻllarini yerga urdilar, keyin ularga puflab, ular bilan yuzlarini va kaftlarini masli qildilar. Umar: «Oʻzing zimmangga olgan narsani oʻzingga havola qilamiz», dedi.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Умар (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келиб: «Мен жунуб бўлдим, аммо сув топмадим», деди. Умар: «Намоз ўқима», деди. Шунда Аммор: «Эй мўминлар амири, эсингдами, мен билан сен бир жанговар гуруҳда эдик, жунуб бўлдик, аммо сув топмадик. Сен намоз ўқимадинг, мен эса тупроққа ағанадим, сўнг намоз ўқидим. Биз Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келганимизда, буни у зотга айтдим, у зот: ‹Сенга шу кифоя қиларди›, дедилар», деди. Сўнг Набий ﷺ икки қўлларини ерга урдилар, кейин уларга пуфлаб, улар билан юзларини ва кафтларини масли қилдилар. Умар: «Ўзинг зиммангга олган нарсани ўзингга ҳавола қиламиз», деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَوَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ بِالصَّعِيدِ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَقُولَ هَكَذَا ‏"‏ ‏.‏ وَضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الأَرْضِ ضَرْبَةً فَمَسَحَ كَفَّيْهِ ثُمَّ نَفَضَهُمَا ثُمَّ ضَرَبَ بِشِمَالِهِ عَلَى يَمِينِهِ وَبِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ عَلَى كَفَّيْهِ وَوَجْهِهِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَوَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍ ‏.‏

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni bir hojat uchun yubordilar, men junub boʻlib qoldim, ammo suv topmadim, shunda tuproqqa agʻanadim, soʻng Nabiy ﷺning oldilariga kelib, buni u zotga aytdim. U zot: «Senga mana shunday deyishing kifoya qilardi», dedilar va ikki qoʻllarini yerga bir marta urib, kaftlarini masli qildilar, keyin ularni qoqdilar, soʻng chap qoʻllarini oʻng qoʻllariga, oʻng qoʻllarini chap qoʻllariga urib, kaftlari va yuzlarini masli qildilar.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени бир ҳожат учун юбордилар, мен жунуб бўлиб қолдим, аммо сув топмадим, шунда тупроққа ағанадим, сўнг Набий ﷺнинг олдиларига келиб, буни у зотга айтдим. У зот: «Сенга мана шундай дейишинг кифоя қиларди», дедилар ва икки қўлларини ерга бир марта уриб, кафтларини масли қилдилар, кейин уларни қоқдилар, сўнг чап қўлларини ўнг қўлларига, ўнг қўлларини чап қўлларига уриб, кафтлари ва юзларини масли қилдилар.

أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّى بِنَا عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ صَلاَةً فَأَوْجَزَ فِيهَا فَقَالَ لَهُ بَعْضُ الْقَوْمِ لَقَدْ خَفَّفْتَ أَوْ أَوْجَزْتَ الصَّلاَةَ ‏.‏ فَقَالَ أَمَّا عَلَى ذَلِكَ فَقَدْ دَعَوْتُ فِيهَا بِدَعَوَاتٍ سَمِعْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا قَامَ تَبِعَهُ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ هُوَ أَبِي غَيْرَ أَنَّهُ كَنَى عَنْ نَفْسِهِ فَسَأَلَهُ عَنِ الدُّعَاءِ ثُمَّ جَاءَ فَأَخْبَرَ بِهِ الْقَوْمَ ‏"‏ اللَّهُمَّ بِعِلْمِكَ الْغَيْبَ وَقُدْرَتِكَ عَلَى الْخَلْقِ أَحْيِنِي مَا عَلِمْتَ الْحَيَاةَ خَيْرًا لِي وَتَوَفَّنِي إِذَا عَلِمْتَ الْوَفَاةَ خَيْرًا لِي اللَّهُمَّ وَأَسْأَلُكَ خَشْيَتَكَ فِي الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَأَسْأَلُكَ كَلِمَةَ الْحَقِّ فِي الرِّضَا وَالْغَضَبِ وَأَسْأَلُكَ الْقَصْدَ فِي الْفَقْرِ وَالْغِنَى وَأَسْأَلُكَ نَعِيمًا لاَ يَنْفَدُ وَأَسْأَلُكَ قُرَّةَ عَيْنٍ لاَ تَنْقَطِعُ وَأَسْأَلُكَ الرِّضَاءَ بَعْدَ الْقَضَاءِ وَأَسْأَلُكَ بَرْدَ الْعَيْشِ بَعْدَ الْمَوْتِ وَأَسْأَلُكَ لَذَّةَ النَّظَرِ إِلَى وَجْهِكَ وَالشَّوْقَ إِلَى لِقَائِكَ فِي غَيْرِ ضَرَّاءَ مُضِرَّةٍ وَلاَ فِتْنَةٍ مُضِلَّةٍ اللَّهُمَّ زَيِّنَّا بِزِينَةِ الإِيمَانِ وَاجْعَلْنَا هُدَاةً مُهْتَدِينَ ‏"‏ ‏.‏

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bizga bir namoz oʻqib berdi va uni qisqa qildi. Qavmdan baʼzilari unga: «Namozni juda yengil (yoki qisqa) qilding», dedilar. U esa: «Shunga qaramay, men unda Rasululloh ﷺdan eshitgan baʼzi duolarimni oʻqidim», dedi. U turib ketganida, qavmdan bir kishi — u mening otam edi, biroq oʻzini oshkor qilmasdan — orqasidan borib, u duo haqida soʻradi, soʻng kelib qavmga xabar berdi: «Allohumma bi ilmikal-gʻayba va qudratika alal-xalqi ahyini ma alimtal-hayota xayran li, va tavaffani izo alimtal-vafota xayran li. Allohumma va asʼaluka xashyataka fil-gʻaybi vash-shahodati, va asʼaluka kalimatal-haqqi fir-rizo val-gʻazabi, va asʼalukal-qasda fil-faqri val-gʻina, va asʼaluka naiman lo yanfadu, va asʼaluka qurrata aynin lo tanqatiu, va asʼalukar-rizoa baʼdal-qazoi, va asʼaluka bardal-ayshi baʼdal-mavti, va asʼaluka lazzatan-nazari ilo vajhika vash-shavqa ilo liqoika fi gʻayri zorroa muzirratin va lo fitnatin muzillatin. Allohumma zayyinna bi ziynatil-iymoni vajʼalna hudotan muhtadiyn».Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У бизга бир намоз ўқиб берди ва уни қисқа қилди. Қавмдан баъзилари унга: «Намозни жуда енгил (ёки қисқа) қилдинг», дедилар. У эса: «Шунга қарамай, мен унда Расулуллоҳ ﷺдан эшитган баъзи дуоларимни ўқидим», деди. У туриб кетганида, қавмдан бир киши — у менинг отам эди, бироқ ўзини ошкор қилмасдан — орқасидан бориб, у дуо ҳақида сўради, сўнг келиб қавмга хабар берди: «Аллоҳумма би илмикал-ғайба ва қудратика алал-халқи аҳйини ма алимтал-ҳаёта хайран ли, ва таваффани изо алимтал-вафота хайран ли. Аллоҳумма ва асъалука хашятака фил-ғайби ваш-шаҳодати, ва асъалука калиматал-ҳаққи фир-ризо вал-ғазаби, ва асъалукал-қасда фил-фақри вал-ғина, ва асъалука наиман ло янфаду, ва асъалука қуррата айнин ло танқатиу, ва асъалукар-ризоа баъдал-қазои, ва асъалука бардал-айши баъдал-мавти, ва асъалука лаззатан-назари ило важҳика ваш-шавқа ило лиқоика фи ғайри зорроа музирратин ва ло фитнатин музиллатин. Аллоҳумма заййинна би зийнатил-иймони важъална ҳудотан муҳтадийн».

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمِّي، قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي هَاشِمٍ الْوَاسِطِيِّ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ، قَالَ صَلَّى عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ بِالْقَوْمِ صَلاَةً أَخَفَّهَا فَكَأَنَّهُمْ أَنْكَرُوهَا فَقَالَ أَلَمْ أُتِمَّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ قَالُوا بَلَى ‏.‏ قَالَ أَمَّا إِنِّي دَعَوْتُ فِيهَا بِدُعَاءٍ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو بِهِ ‏"‏ اللَّهُمَّ بِعِلْمِكَ الْغَيْبَ وَقُدْرَتِكَ عَلَى الْخَلْقِ أَحْيِنِي مَا عَلِمْتَ الْحَيَاةَ خَيْرًا لِي وَتَوَفَّنِي إِذَا عَلِمْتَ الْوَفَاةَ خَيْرًا لِي وَأَسْأَلُكَ خَشْيَتَكَ فِي الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَكَلِمَةَ الإِخْلاَصِ فِي الرِّضَا وَالْغَضَبِ وَأَسْأَلُكَ نَعِيمًا لاَ يَنْفَدُ وَقُرَّةَ عَيْنٍ لاَ تَنْقَطِعُ وَأَسْأَلُكَ الرِّضَاءَ بِالْقَضَاءِ وَبَرْدَ الْعَيْشِ بَعْدَ الْمَوْتِ وَلَذَّةَ النَّظَرِ إِلَى وَجْهِكَ وَالشَّوْقَ إِلَى لِقَائِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ ضَرَّاءَ مُضِرَّةٍ وَفِتْنَةٍ مُضِلَّةٍ اللَّهُمَّ زَيِّنَّا بِزِينَةِ الإِيمَانِ وَاجْعَلْنَا هُدَاةً مُهْتَدِينَ ‏"‏ ‏.‏

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U qavmga bir namoz oʻqib berdi va uni yengil qildi. Ular buni yoqtirmagandek boʻlishdi. Shunda u: «Men rukuʼ va sajdani mukammal qilmadimmi?» dedi. Ular: «Ha, qildingiz», deyishdi. U: «Ammo men bu namozda Nabiy ﷺ oʻqiydigan bir duoni oʻqidim», dedi: «Allohumma bi ilmikal-gʻayba va qudratika alal-xalqi ahyini ma alimtal-hayota xayran li, va tavaffani izo alimtal-vafota xayran li. Va asʼaluka xashyataka fil-gʻaybi vash-shahodati, va kalimatal-ixlosi fir-rizo val-gʻazabi, va asʼaluka naiman lo yanfadu, va qurrata aynin lo tanqatiu, va asʼalukar-rizoa bil-qazoi, va bardal-ayshi baʼdal-mavti, va lazzatan-nazari ilo vajhika vash-shavqa ilo liqoika, va aʼuzu bika min zorroa muzirratin va fitnatin muzillatin. Allohumma zayyinna bi ziynatil-iymoni vajʼalna hudotan muhtadiyn».Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У қавмга бир намоз ўқиб берди ва уни енгил қилди. Улар буни ёқтирмагандек бўлишди. Шунда у: «Мен рукуъ ва саждани мукаммал қилмадимми?» деди. Улар: «Ҳа, қилдингиз», дейишди. У: «Аммо мен бу намозда Набий ﷺ ўқийдиган бир дуони ўқидим», деди: «Аллоҳумма би илмикал-ғайба ва қудратика алал-халқи аҳйини ма алимтал-ҳаёта хайран ли, ва таваффани изо алимтал-вафота хайран ли. Ва асъалука хашятака фил-ғайби ваш-шаҳодати, ва калиматал-ихлоси фир-ризо вал-ғазаби, ва асъалука наиман ло янфаду, ва қуррата айнин ло танқатиу, ва асъалукар-ризоа бил-қазои, ва бардал-айши баъдал-мавти, ва лаззатан-назари ило важҳика ваш-шавқа ило лиқоика, ва аъузу бика мин зорроа музирратин ва фитнатин музиллатин. Аллоҳумма заййинна би зийнатил-иймони важъална ҳудотан муҳтадийн».