Anas ibn Molik al-Ansoriy

وَحَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَصَابَتِ النَّاسَ سَنَةٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ النَّاسَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْمَالُ وَجَاعَ الْعِيَالُ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَاهُ ‏.‏ وَفِيهِ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَمَا يُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةٍ إِلاَّ تَفَرَّجَتْ حَتَّى رَأَيْتُ الْمَدِينَةَ فِي مِثْلِ الْجَوْبَةِ وَسَالَ وَادِي قَنَاةَ شَهْرًا ‏.‏ وَلَمْ يَجِئْ أَحَدٌ مِنْ نَاحِيَةٍ إِلاَّ أَخْبَرَ بِجَوْدٍ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ zamonida odamlarni qurgʻoqchilik (yomon yil) tutdi. Rasululloh ﷺ juma kuni minbar ustida turib odamlarga xutba qilayotganlarida bir aʼrobiy (badaviy) turib: «Yo Rasululloh! Mol-mulk halok boʻldi, oila-bola och qoldi», dedi. Va u (roviy) hadisni shu maʼnoda davom ettirdi. Unda (Rasululloh ﷺ): «Allohim, atrofimizga (yogʻdir), ustimizga emas!» dedilar. (Anas) dedi: Soʻng u zot qaysi tomonga qoʻllari bilan ishora qilsalar, oʻsha tomon ochilar edi, hatto Madinani huddi (devor bilan oʻralgan) ochiq maydon kabi koʻrdim. Qanot vodiysi bir oy oqdi. Qaysi tomondan kim kelmasin, moʻl yomgʻir haqida xabar berar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Расулуллоҳ ﷺ замонида одамларни қурғоқчилик (ёмон йил) тутди. Расулуллоҳ ﷺ жума куни минбар устида туриб одамларга хутба қилаётганларида бир аъробий (бадавий) туриб: «Ё Расулуллоҳ! Мол-мулк ҳалок бўлди, оила-бола оч қолди», деди. Ва у (ровий) ҳадисни шу маънода давом эттирди. Унда (Расулуллоҳ ﷺ): «Аллоҳим, атрофимизга (ёғдир), устимизга эмас!» дедилар. (Анас) деди: Сўнг у зот қайси томонга қўллари билан ишора қилсалар, ўша томон очилар эди, ҳатто Мадинани ҳудди (девор билан ўралган) очиқ майдон каби кўрдим. Қанот водийси бир ой оқди. Қайси томондан ким келмасин, мўл ёмғир ҳақида хабар берар эди.

وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَامَ إِلَيْهِ النَّاسُ فَصَاحُوا وَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَحِطَ الْمَطَرُ وَاحْمَرَّ الشَّجَرُ وَهَلَكَتِ الْبَهَائِمُ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَفِيهِ مِنْ رِوَايَةِ عَبْدِ الأَعْلَى فَتَقَشَّعَتْ عَنِ الْمَدِينَةِ ‏.‏ فَجَعَلَتْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Nabiy ﷺ juma kuni xutba qilayotgan edilar. Shunda odamlar u zotning oldida turib, baqirib: «Yo Nabiyalloh! Yomgʻir yogʻmay qoldi, daraxtlar qurib (sargʻayib) qoldi, hayvonlar nobud boʻldi», dedilar. Va u hadisni (oxirigacha) keltirdi. Abdul-Aʼloning rivoyatida shu bor: Soʻng (bulut) Madinadan tarqab ketdi va (uning atrofiga yogʻa) boshladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Набий ﷺ жума куни хутба қилаётган эдилар. Шунда одамлар у зотнинг олдида туриб, бақириб: «Ё Набияллоҳ! Ёмғир ёғмай қолди, дарахтлар қуриб (сарғайиб) қолди, ҳайвонлар нобуд бўлди», дедилар. Ва у ҳадисни (охиригача) келтирди. Абдул-Аълонинг ривоятида шу бор: Сўнг (булут) Мадинадан тарқаб кетди ва (унинг атрофига ёға) бошлади.

وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، بِنَحْوِهِ وَزَادَ فَأَلَّفَ اللَّهُ بَيْنَ السَّحَابِ وَمَكَثْنَا حَتَّى رَأَيْتُ الرَّجُلَ الشَّدِيدَ تُهِمُّهُ نَفْسُهُ أَنْ يَأْتِيَ أَهْلَهُ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan shunga oʻxshash (hadis) rivoyat qilinadi va shuni qoʻshdi: Soʻng Alloh bulutlarni (bir-biriga) jam qildi va biz (shu qadar yomgʻir ostida) qoldikki, hatto men kuchli kishini ham oilasi oldiga borishni istab, oʻzini qiynayotganini koʻrdim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан шунга ўхшаш (ҳадис) ривоят қилинади ва шуни қўшди: Сўнг Аллоҳ булутларни (бир-бирига) жам қилди ва биз (шу қадар ёмғир остида) қолдикки, ҳатто мен кучли кишини ҳам оиласи олдига боришни истаб, ўзини қийнаётганини кўрдим.

وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ أَنَسٌ أَصَابَنَا وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَطَرٌ قَالَ فَحَسَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَوْبَهُ حَتَّى أَصَابَهُ مِنْ الْمَطَرِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا قَالَ لِأَنَّهُ حَدِيثُ عَهْدٍ بِرَبِّهِ تَعَالَى.

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga ekanimizda bizga yomgʻir yogʻdi. (Anas) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ kiyimlarini (badanlarining bir qismidan) ochib qoʻydilar, hatto unga yomgʻir tegdi. Biz: «Yo Rasululloh! Nega bunday qildingiz?» dedik. U zot: «Chunki u (yomgʻir) Robbi taoloning huzuridan endigina kelgan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эканимизда бизга ёмғир ёғди. (Анас) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ кийимларини (баданларининг бир қисмидан) очиб қўйдилар, ҳатто унга ёмғир тегди. Биз: «Ё Расулуллоҳ! Нега бундай қилдингиз?» дедик. У зот: «Чунки у (ёмғир) Робби таолонинг ҳузуридан эндигина келган», дедилар.