- عن أنس رضي الله عنه أن النبى صلى الله عليه وسلم كان إذا تكلم بكلمة أعادها ثلاثاً حتى تفهم عنه، وإذا أتى على قومٍ فسلم عليهم سلم عليهم ثلاثاً. ((رواه البخاري)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ biror gap aytganlarida, odamlar uni (yaxshi) anglashlari uchun uni uch marta takrorlardilar; (kirishga) izn soʻraganlarida esa, salom bilan (eshikni) uch marta (taqillatardilar).Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бирор гап айтганларида, одамлар уни (яхши) англашлари учун уни уч марта такрорлардилар; (киришга) изн сўраганларида эса, салом билан (эшикни) уч марта (тақиллатардилар).
- وعن أنس رضي الله عنه قال: جاء رجل إلى النبي صلى الله عليه وسلمى الله عليه وسلم فقال يا رسول الله ، إني أريدُ سفراً، فزودني، فقال: زودك الله التقوى" قال: زدني، فقال: "وغفر ذنبك" ، قال: زدني، قال: “ويسر لك الخير حيثما كنت” ((رواه الترمذي وقال : حديث حسن))
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Paygʻambari, men safarga chiqmoqchiman, menga (duo qilib) yoʻlga soling», dedi. U zot ﷺ: «Alloh senga taqvoni yoʻl ozuqang qilib bersin», dedilar. U: «Yana (duo qiling)», dedi. U zot: «(Alloh) gunohingni magʻfirat qilsin», dedilar. U: «Yana», dedi. U zot: «Qayerda boʻlsang ham, senga yaxshilikni oson qilsin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Пайғамбари, мен сафарга чиқмоқчиман, менга (дуо қилиб) йўлга солинг», деди. У зот ﷺ: «Аллоҳ сенга тақвони йўл озуқанг қилиб берсин», дедилар. У: «Яна (дуо қилинг)», деди. У зот: «(Аллоҳ) гуноҳингни мағфират қилсин», дедилар. У: «Яна», деди. У зот: «Қаерда бўлсанг ҳам, сенга яхшиликни осон қилсин», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم أتى منى: فأتى الجمرة فرماها، ثم أتى منزله بمنى، ونحر، ثم قال للحلاق “خذ” وأشار إلى جانبه الأيمن، ثم الأيسر، ثم جعل يعطيه الناس. ((متفق عليه)) .وفي رواية: لما رمى الجمرة، ونحر نسكه وحلق: ناول الحلاق شقه الأيمن فحلقه، ثم دعا أبا طلحة الأنصارى رضي الله عنه ، فأعطاه إياه،ثم ناوله الشق الأيسر فقال “احلق” فحلقه فأعطاه أبا طلحة فقال: "اقسمه بين الناس".
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Minoga keldilar, soʻng Jamraga kelib, unga (toshlarni) otdilar, keyin Minodagi manzillariga kelib, (qurbonlik tuyasini) soʻydilar. Soʻng sartaroshga: «Ol», deb oʻng tomonlariga ishora qildilar, soʻng chap tomonlariga (ishora qildilar). Keyin (sochlarini) odamlarga ulasha boshladilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Минога келдилар, сўнг Жамрага келиб, унга (тошларни) отдилар, кейин Минодаги манзилларига келиб, (қурбонлик туясини) сўйдилар. Сўнг сартарошга: «Ол», деб ўнг томонларига ишора қилдилар, сўнг чап томонларига (ишора қилдилар). Кейин (сочларини) одамларга улаша бошладилар.
- وعن أنس رضي الله عنه، أن رسول الله صلى الله عليه وسلم حج على رحل وكانت زاملته. ((رواه البخاري)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oddiy egar (rahl) ustida haj qildilar, oʻsha (ulov) uning yuklarini ham koʻtarib borardi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ оддий эгар (раҳл) устида ҳаж қилдилар, ўша (улов) унинг юкларини ҳам кўтариб борарди.
- وعن أنس رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "لغدوة في سبيل الله أو روحة خير من الدنيا وما فيها" ((متفق عليه))
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh yoʻlida ertalab yoki kechqurun (bir bor) chiqish dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir. Jannatda sizlardan biringizning kamoni qadar yoki qoʻli turadigan joy dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir. Agar jannat ahli ayollaridan bir ayol yer (ahli)ga moʻralasa, osmon bilan yer orasini yoritib yuborardi va u (joy)ni xushboʻylikka toʻldirib yuborardi. Uning boshidagi roʻmol dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis sahihdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ йўлида эрталаб ёки кечқурун (бир бор) чиқиш дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир. Жаннатда сизлардан бирингизнинг камони қадар ёки қўли турадиган жой дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир. Агар жаннат аҳли аёлларидан бир аёл ер (аҳли)га мўраласа, осмон билан ер орасини ёритиб юборарди ва у (жой)ни хушбўйликка тўлдириб юборарди. Унинг бошидаги рўмол дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис саҳиҳдир.
- وعن أنس رضي الله عنه أن فتى من أسلم قال: يا رسول الله إني أريد الغزو وليس معي ما أتجهز به، قال: "ائت فلانًا، قد كان تجهز فمرض فأتاه فقال: إن رسول الله صلى الله عليه وسلم يقرئك السلام ويقول: أعطني الذي تجهزت به قال: يا فلانة أعطيه، الذي كنت تجهزت به ولاتحبسي منه شيئًا فوالله لا تحبسي منه شيئًا فيبارك لك فيه ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Aslam qabilasidan bir yigit: «Ey Allohning Rasuli, men gʻazotga chiqmoqchiman, lekin jang uchun tayyorlanadigan narsam yoʻq», dedi. U zot: «Falonchining oldiga bor, u (jangga) tayyorlangan edi, ammo kasal boʻlib qoldi», dedilar. (Yigit) uning oldiga borib: «Rasululloh ﷺ senga salom aytib, ‹oʻzing tayyorlagan (jang jihozini) menga ber›, dedilar», dedi. U (kishi) ayoliga: «Ey falonchi, oʻzim uchun tayyorlagan narsani unga ber, undan hech narsani ushlab qolma. Allohga qasamki, undan hech narsani ushlab qolma, (shunda) u sen uchun barakali boʻladi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аслам қабиласидан бир йигит: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен ғазотга чиқмоқчиман, лекин жанг учун тайёрланадиган нарсам йўқ», деди. У зот: «Фалончининг олдига бор, у (жангга) тайёрланган эди, аммо касал бўлиб қолди», дедилар. (Йигит) унинг олдига бориб: «Расулуллоҳ ﷺ сенга салом айтиб, ‹ўзинг тайёрлаган (жанг жиҳозини) менга бер›, дедилар», деди. У (киши) аёлига: «Эй фалончи, ўзим учун тайёрлаган нарсани унга бер, ундан ҳеч нарсани ушлаб қолма. Аллоҳга қасамки, ундан ҳеч нарсани ушлаб қолма, (шунда) у сен учун баракали бўлади», деди.
- وعن أنس رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "ما أحد يدخل الجنة يحب أن يرجع إلى الدنيا وله ما على الأرض من شيء إلا الشهيد، يتمنى أن يرجع إلى الدنيا فيقتل عشر مرات لما يرى من الكرامة”
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Jannatga kirgan hech kim — unga yer yuzidagi barcha narsa berilsa ham — dunyoga qaytishni xohlamaydi; faqat mujohid bundan mustasno: u — (Allohdan) oladigan martaba (sharaf) sababli — dunyoga qaytib, oʻn marta shahid boʻlishni xohlaydi», — dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Жаннатга кирган ҳеч ким — унга ер юзидаги барча нарса берилса ҳам — дунёга қайтишни хоҳламайди; фақат мужоҳид бундан мустасно: у — (Аллоҳдан) оладиган мартаба (шараф) сабабли — дунёга қайтиб, ўн марта шаҳид бўлишни хоҳлайди», — деди.
- وعن أنس رضي الله عنه قال انطلق رسول الله صلى الله عليه وسلم وأصحابه حتى سبقوا المشركين إلى بدر وجاء المشركون، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "لا يقدمن أحد منكم إلى شيء حتى أكون أنا دونه" فدنا المشركون، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "قوموا إلى جنة عرضها السماوات والأرض" قال: يقول عمير بن الحمام الأنصاري رضي الله عنه: يا رسول الله جنة عرضها السماوات والأرض؟ قال: "نعم" قال: بخ بخ! فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: “ما يحملك على قولك بخ بخ" قال فإنك من أهلها فأخرج تمرات من قرنه فجعل يأكل منهن، ثم قال لئن أنا حييت حتى آكل تمراتي هذه إنها لحياة طويلة! فرمى بما كان معه من التمر، ثم قاتلهم حتى قتل" ((رواه مسلم)). (4)
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ va sahobalari yoʻlga chiqib, mushriklardan oldin Badrga yetib bordilar, mushriklar ham keldi. Rasululloh ﷺ: «Men undan oldinda boʻlmagunimcha, sizlardan hech kim hech narsaga oldinlamasin», dedilar. Mushriklar yaqinlashgach, Rasululloh ﷺ: «Kengligi osmonlar va yerdek boʻlgan jannat sari turinglar!» dedilar. Umayr ibn Humom al-Ansoriy (roziyallohu anhu): «Yo Rasululloh, kengligi osmonlar va yerdek jannatmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. U: «Bax-bax!» dedi. Rasululloh ﷺ: «Bax-bax deyishingga nima sabab boʻldi?» dedilar. U zot: «Albatta, sen uning ahlidansan», dedilar. Shunda u sadogʻidan bir necha dona xurmo chiqarib, ulardan yeya boshladi, soʻng: «Agar shu xurmolarimni yeb boʻlgunimcha tirik qolsam, bu haqiqatan uzoq umr boʻlur!» dedi-da, qoʻlidagi xurmolarni tashlab, ular bilan jang qilib, shahid boʻlguncha kurashdi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ва саҳобалари йўлга чиқиб, мушриклардан олдин Бадрга етиб бордилар, мушриклар ҳам келди. Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ундан олдинда бўлмагунимча, сизлардан ҳеч ким ҳеч нарсага олдинламасин», дедилар. Мушриклар яқинлашгач, Расулуллоҳ ﷺ: «Кенглиги осмонлар ва ердек бўлган жаннат сари туринглар!» дедилар. Умайр ибн Ҳумом ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу): «Ё Расулуллоҳ, кенглиги осмонлар ва ердек жаннатми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. У: «Бах-бах!» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бах-бах дейишингга нима сабаб бўлди?» дедилар. У зот: «Албатта, сен унинг аҳлидансан», дедилар. Шунда у садоғидан бир неча дона хурмо чиқариб, улардан ея бошлади, сўнг: «Агар шу хурмоларимни еб бўлгунимча тирик қолсам, бу ҳақиқатан узоқ умр бўлур!» деди-да, қўлидаги хурмоларни ташлаб, улар билан жанг қилиб, шаҳид бўлгунча курашди.
- وعنه قال: جاء ناس إلى النبي صلى الله عليه وسلم أن ابعث معنا رجالا يعلمونا القرآن والسنة فبعث إليهم سبعين رجلا من الأنصار يقال لهم: القراء، فيهم خالي حرام، يقرءون القرآن ويتدارسونه بالليل يتعلمون، وكانوا بالنهار يجيئون بالماء فيضعونه في المسجد، ويحتطبون فيبيعونه، ويشترون به الطعام لأهل الصفة، وللفقراء فبعثهم صلى الله عليه وسلم فعرضوا لهم فقتلوهم قبل أن يبلغوا المكان، فقالوا: اللهم بلغ عنا نبينا أن قد لقيناك فرضينا عنك ورضيت عنا، وأتى رجل حراما خال أنس من خلف فطعنه برمح حتى أنفذه، فقال حرام: فزت ورب الكعبة، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم "إن إخوانكم قد قتلوا وإنهم قالوا: اللهم بلغ عنا نبينا أنا قد لقيناك فرضينا عنك ورضيت عنا" ((متفق عليه وهذا لفظ مسلم)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Baʼzi odamlar Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Biz bilan birga bizga Qurʼon va Sunnatni oʻrgatadigan kishilarni yuboring», dedilar. U zot ansorlardan qori deb ataluvchi yetmish kishini yubordilar. Ular orasida togʻam Harom ham bor edi. Ular kechasi Qurʼon oʻqir, uni oʻzaro mudorasa qilib oʻrganardilar, kunduzi esa suv keltirib masjidga qoʻyar, oʻtin terib sotar va uning puliga ahli Suffa hamda kambagʻallar uchun taom sotib olardilar. Nabiy ﷺ ularni yubordilar. (Mushriklar) ular manzilga yetib bormasidan ularga hujum qilib, oʻldirdilar. Shunda ular: «Allohim, Paygʻambarimizga yetkazgin, biz Senga yoʻliqdik, Sendan rozi boʻldik va Sen ham bizdan rozi boʻlding», dedilar. Bir kishi Anasning togʻasi Haromga orqa tomondan kelib, uni nayza bilan sanchdi, hatto nayza (badanini) teshib oʻtdi. Harom: «Kaʼbaning Robbiga qasamki, murodimga yetdim!» dedi. Rasululloh ﷺ: «Birodarlaringiz shahid qilindilar. Ular: ‹Allohim, Paygʻambarimizga yetkazgin, biz Senga yoʻliqdik, Sendan rozi boʻldik va Sen ham bizdan rozi boʻlding› dedilar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Баъзи одамлар Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Биз билан бирга бизга Қуръон ва Суннатни ўргатадиган кишиларни юборинг», дедилар. У зот ансорлардан қори деб аталувчи етмиш кишини юбордилар. Улар орасида тоғам Ҳаром ҳам бор эди. Улар кечаси Қуръон ўқир, уни ўзаро мудораса қилиб ўрганардилар, кундузи эса сув келтириб масжидга қўяр, ўтин териб сотар ва унинг пулига аҳли Суффа ҳамда камбағаллар учун таом сотиб олардилар. Набий ﷺ уларни юбордилар. (Мушриклар) улар манзилга етиб бормасидан уларга ҳужум қилиб, ўлдирдилар. Шунда улар: «Аллоҳим, Пайғамбаримизга етказгин, биз Сенга йўлиқдик, Сендан рози бўлдик ва Сен ҳам биздан рози бўлдинг», дедилар. Бир киши Анаснинг тоғаси Ҳаромга орқа томондан келиб, уни найза билан санчди, ҳатто найза (баданини) тешиб ўтди. Ҳаром: «Каъбанинг Роббига қасамки, муродимга етдим!» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Биродарларингиз шаҳид қилиндилар. Улар: ‹Аллоҳим, Пайғамбаримизга етказгин, биз Сенга йўлиқдик, Сендан рози бўлдик ва Сен ҳам биздан рози бўлдинг› дедилар», дедилар.
- وعنه قال: غاب عمي أنس بن النضر رضي الله عنه عن قتال بدر، فقال: يا رسول الله غبت عن أول قتال قاتلت الشركين لئن الله أشهدني قتال المشركين ليرين الله ما أصنع. فلما كان يوم أحد انكشف المسلمون، فقال اللهم إني اعتذر إليك مما صنع هؤلاء - يعني الصحابة- وأبرأ إليك مما صنع هؤلاء يعني المشركين- ثم تقدم فاستقبله سعد بن معاذ فقال: يا سعد بن معاذ الجنة ورب النضر، إني أجد ريحها من دون أحد! قال سعد: فما استطعت يا رسول الله ما صنع! قال أنس: فوجدنا به بضعًا وثمانين ضربة بالسيف، أو طعنة برمح أو رمية بسهم، ووجدناه قد قتل ومثل به المشركون، فما عرفه أحد إلا أخته ببنانه، قال أنس: كنا نرى -أو نظن- أن هذه الآية نزلت فيه وفي أشباهه: {من المؤمنين رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه فمنهم من قضى نحبه} إلى آخره ((الأحزاب 23)). ((متفق عليه)) وقد سبق في باب المجاهدة.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Mening amakim Anas ibn Nazr Badr jangida (qatnashmay) yoʻq edi. U: «Yo Rasululloh! Men siz mushriklarga qarshi qilgan birinchi jangda yoʻq edim. (Allohga qasamki) agar Alloh menga mushriklarga qarshi jang qilish imkonini bersa, shubhasiz, Alloh men qanday (jasorat bilan) jang qilishimni koʻradi», — dedi. Uhud kunida musulmonlar orqaga oʻgirilib qochganda, u: «Allohim! Men Senga — mana bular (sahobalar) qilgan (ish) uchun — uzr soʻrayman va men — mana bular (mushriklar) qilgan (ish)dan — voz kechaman (bezorman)», — dedi. Soʻng u oldinga yurdi va Saʼd ibn Muoz uni uchratdi. U: «Ey Saʼd ibn Muoz! Nazrning Robbiga qasamki, jannat! Men uning hidini Uhud (togʻi) tomonidan kelayotganini his qilyapman», — dedi. Keyinchalik Saʼd: «Yo Rasululloh! Men u (Anas ibn Nazr) qilgan (ish)ga erisha (qila) olmayman. Biz uning tanasida qilich va oʻqlardan sakson(dan) ortiq jarohat topdik. Biz uni — oʻlik holda va shu qadar (badani) shafqatsizlarcha buzilgan holatda — topdikki, uni — opasidan boshqa hech kim — barmoqlaridan (boshqa belgisi bilan) tanimadi», — dedi. Biz — (mana bu) oyat u va uning kabi kishilar haqida nozil boʻldi, deb oʻylar edik: ‹Moʻminlar orasida — Allohga bergan ahdiga sodiq qolgan erkaklar bor...› (Ahzob, 23). Uning opasi Rubbayyiʼ bir ayolning old tishini sindirdi va Allohning Rasuli ﷺ qasos (olinishi)ni buyurdi. Shunda Anas (ibn Nazr): «Yo Rasululloh! Sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, mening opamning tishi sindirilmaydi!» — dedi. Soʻng Anasning opasining raqiblari tovon (diya)ni qabul qilib, qasos talabidan voz kechdi. Bas, Allohning Rasuli ﷺ: «Allohning baʼzi bandalari (bor)ki, ular qasam ichsa, Alloh ularning qasamini bajaradi (yaʼni amalga oshiradi)», — dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Менинг амаким Анас ибн Назр Бадр жангида (қатнашмай) йўқ эди. У: «Ё Расулуллоҳ! Мен сиз мушрикларга қарши қилган биринчи жангда йўқ эдим. (Аллоҳга қасамки) агар Аллоҳ менга мушрикларга қарши жанг қилиш имконини берса, шубҳасиз, Аллоҳ мен қандай (жасорат билан) жанг қилишимни кўради», — деди. Уҳуд кунида мусулмонлар орқага ўгирилиб қочганда, у: «Аллоҳим! Мен Сенга — мана булар (саҳобалар) қилган (иш) учун — узр сўрайман ва мен — мана булар (мушриклар) қилган (иш)дан — воз кечаман (безорман)», — деди. Сўнг у олдинга юрди ва Саъд ибн Муоз уни учратди. У: «Эй Саъд ибн Муоз! Назрнинг Роббига қасамки, жаннат! Мен унинг ҳидини Уҳуд (тоғи) томонидан келаётганини ҳис қиляпман», — деди. Кейинчалик Саъд: «Ё Расулуллоҳ! Мен у (Анас ибн Назр) қилган (иш)га эриша (қила) олмайман. Биз унинг танасида қилич ва ўқлардан саксон(дан) ортиқ жароҳат топдик. Биз уни — ўлик ҳолда ва шу қадар (бадани) шафқацизларча бузилган ҳолатда — топдикки, уни — опасидан бошқа ҳеч ким — бармоқларидан (бошқа белгиси билан) танимади», — деди. Биз — (мана бу) оят у ва унинг каби кишилар ҳақида нозил бўлди, деб ўйлар эдик: ‹Мўминлар орасида — Аллоҳга берган аҳдига содиқ қолган эркаклар бор...› (Аҳзоб, 23). Унинг опаси Руббаййиъ бир аёлнинг олд тишини синдирди ва Аллоҳнинг Расули ﷺ қасос (олиниши)ни буюрди. Шунда Анас (ибн Назр): «Ё Расулуллоҳ! Сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, менинг опамнинг тиши синдирилмайди!» — деди. Сўнг Анаснинг опасининг рақиблари товон (дия)ни қабул қилиб, қасос талабидан воз кечди. Бас, Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Аллоҳнинг баъзи бандалари (бор)ки, улар қасам ичса, Аллоҳ уларнинг қасамини бажаради (яъни амалга оширади)», — деди.
- وعن أنس رضي الله عنه أن أم الربيع بنت البراء وهي أم حارثة بن سراقة أتت النبي صلى الله عليه وسلم فقالت: يا رسول الله ألا تحدثني عن حارثة. وكان قتل يوم بدر، فإن كان في الجنة صبرت، وإن كان غير ذلك اجتهدت عليه في البكاء، فقال: "يا أم حارثة إنها جنان في الجنة، وإن ابنك أصاب الفردوس الأعلى" ((رواه البخاري)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ummu Rubayyiʼ bint Baro — Horisa ibn Suroqaning onasi — Paygʻambar ﷺ ning oldiga kelib: «Yo Allohning Paygʻambari! Menga Horisa haqida aytib berasizmi?» — dedi (Horisa Badr kuni — kim otgani nomaʼlum bir oʻq bilan — oʻldirilgan (shahid boʻlgan) edi). U (yana): «Agar u jannatda boʻlsa, men sabr qilaman; aks holda, men uning uchun achchiq-achchiq yigʻlayman», — dedi. U zot: «Ey Horisaning onasi! Jannatda (koʻp) bogʻlar bor va sening oʻgʻling Firdavsi aʼlo (yaʼni jannatdagi eng yaxshi joy)ni oldi», — dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умму Рубаййиъ бинт Баро — Ҳориса ибн Суроқанинг онаси — Пайғамбар ﷺ нинг олдига келиб: «Ё Аллоҳнинг Пайғамбари! Менга Ҳориса ҳақида айтиб берасизми?» — деди (Ҳориса Бадр куни — ким отгани номаълум бир ўқ билан — ўлдирилган (шаҳид бўлган) эди). У (яна): «Агар у жаннатда бўлса, мен сабр қиламан; акс ҳолда, мен унинг учун аччиқ-аччиқ йиғлайман», — деди. У зот: «Эй Ҳорисанинг онаси! Жаннатда (кўп) боғлар бор ва сенинг ўғлинг Фирдавси аъло (яъни жаннатдаги энг яхши жой)ни олди», — деди.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "من طلب الشهادة صادقًا أعطيها ولو لم تصبه" ((رواه مسلم)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim chin dildan shahidlikni soʻrasa, unga shahidlik ato etiladi, garchi u (jang maydonida) oʻldirilmasa ham», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким чин дилдан шаҳидликни сўраса, унга шаҳидлик ато этилади, гарчи у (жанг майдонида) ўлдирилмаса ҳам», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا غزا قال: "اللهم أنت عضدي ونصيري، بك أحول وبك أجول وبك أصول، وبك أقاتل" ((رواه أبو داود، والترمذي وقال: حديث حسن)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ gʻazotga chiqqanlarida shunday der edilar: «Allohim, Sen mening madadkorim va yordamchimsan. Sen bilan harakat qilaman, Sen bilan hujum qilaman va Sen bilan jang qilaman».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ғазотга чиққанларида шундай дер эдилар: «Аллоҳим, Сен менинг мададкорим ва ёрдамчимсан. Сен билан ҳаракат қиламан, Сен билан ҳужум қиламан ва Сен билан жанг қиламан».
- وعن أنس رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "جاهدوا المشركين بأموالكم وأنفسكم وألسنتكم" ((رواه أبو داود بإسناد صحيح)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ dedilar: «Mushriklarga qarshi mol-mulkingiz, jonlaringiz va tillaringiz bilan jihod qilinglar.»Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ дедилар: «Мушрикларга қарши мол-мулкингиз, жонларингиз ва тилларингиз билан жиҳод қилинглар.»
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "من خرج في طلب العلم، فهو في سبيل الله حتى يرجع" رواه الترمذي وقال: حديث حسن.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim ilm talab qilib (uydan) chiqsa, qaytib kelguniga qadar u Alloh yoʻlidadir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Baʼzilar uni (Paygʻambar ﷺga) marfuʼ qilmay rivoyat qilganlar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким илм талаб қилиб (уйдан) чиқса, қайтиб келгунига қадар у Аллоҳ йўлидадир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Баъзилар уни (Пайғамбар ﷺга) марфуъ қилмай ривоят қилганлар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "إن الله ليرضى عن العبد يأكل الأكلة فيحمده عليها، ويشرب الشربة، فيحمده عليها" ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh bandaning bir luqma taom yeb, uning uchun (Allohga) hamd aytishidan yoki bir qultum (suv) ichib, uning uchun (Allohga) hamd aytishidan rozi boʻladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ банданинг бир луқма таом еб, унинг учун (Аллоҳга) ҳамд айтишидан ёки бир қултум (сув) ичиб, унинг учун (Аллоҳга) ҳамд айтишидан рози бўлади», — дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه، أن النبي صلى الله عليه وسلم، كان إذا أوى فراشه قال: "الحمد لله الذي أطعمنا وسقانا، وكفانا وآوانا، فكم ممن لا كافي له ولا مئوي" ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻrniga (yotgani) borganlarida shunday derdilar: «Bizni taomlantirgan, ichirgan, (ehtiyojimizdan) kifoya qilgan va (bizga) joy bergan Allohga hamd boʻlsin. Qancha-qancha (odamlar) borki, ularga kifoya qiluvchi ham, joy beruvchi ham yoʻq.»Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўрнига (ётгани) борганларида шундай дердилар: «Бизни таомлантирган, ичирган, (эҳтиёжимиздан) кифоя қилган ва (бизга) жой берган Аллоҳга ҳамд бўлсин. Қанча-қанча (одамлар) борки, уларга кифоя қилувчи ҳам, жой берувчи ҳам йўқ.»
- وعن أنس رضي الله عنه، قال: كان أكثر دعاء النبي صلى الله عليه وسلم: "اللهم آتنا في الدنيا حسنة، وفي الآخرة حسنة، وقنا عذاب النار" ((متفق عليه)).
زاد مسلم في روايته قال: وكان أنس إذا أراد أن يدعو بدعوة دعا بها، وإذا أراد أن يدعو بدعاء دعا بها فيه.
Abdulaziz ibn Suhayb (rahimahulloh) aytadi: Qatoda Anas(roziyallohu anhu)dan: «Rasululloh ﷺ eng koʻp qaysi duo bilan duo qilar edilar?» deb soʻradi. U: «U zot eng koʻp duo qiladigan duolari: ‹Allohumma Robbanaa, aatinaa fid-dunyaa hasanatan va fil-aaxiroti hasanatan va qinaa azaaban-naar (Ey Allohim, ey Robbimiz, bizga dunyoda yaxshilik, oxiratda ham yaxshilik ato et va bizni doʻzax azobidan saqla)› edi», dedi. Ziyod (oʻz rivoyatida) shuni qoʻshdi: Anas (biron) duo bilan duo qilmoqchi boʻlsa, shu duoni qoʻshib aytar edi.Абдулазиз ибн Суҳайб (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Қатода Анас(розияллоҳу анҳу)дан: «Расулуллоҳ ﷺ энг кўп қайси дуо билан дуо қилар эдилар?» деб сўради. У: «У зот энг кўп дуо қиладиган дуолари: ‹Аллоҳумма Роббанаа, аатинаа фид-дуняа ҳасанатан ва фил-аахироти ҳасанатан ва қинаа азаабан-наар (Эй Аллоҳим, эй Роббимиз, бизга дунёда яхшилик, охиратда ҳам яхшилик ато эт ва бизни дўзах азобидан сақла)› эди», деди. Зиёд (ўз ривоятида) шуни қўшди: Анас (бирон) дуо билан дуо қилмоқчи бўлса, шу дуони қўшиб айтар эди.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم: يقول: "اللهم إني أعوذ بك من العجز والكسل والجبن والهرم، والبخل، وأعوذ بك من عذاب القبر، وأعوذ بك من فتنة المحيا والممات". وفي رواية: "وضلع الدين وغلبة الرجال" ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma inni aʼuzu bika minal-ajzi val-kasali val-jubni val-harami val-buxli (Ey Alloh, men ojizlikdan, dangasalikdan, qoʻrqoqlikdan, qarilikdan va baxillikdan Senga panoh tilayman), va aʼuzu bika min azabil-qabri va min fitnatil-mahya val-mamat (va men qabr azobidan, hayot va oʻlim fitnasidan Senga panoh tilayman)», deb aytar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма инни аъузу бика минал-ажзи вал-касали вал-жубни вал-ҳарами вал-бухли (Эй Аллоҳ, мен ожизликдан, дангасаликдан, қўрқоқликдан, қариликдан ва бахилликдан Сенга паноҳ тилайман), ва аъузу бика мин азабил-қабри ва мин фитнатил-маҳя вал-мамат (ва мен қабр азобидан, ҳаёт ва ўлим фитнасидан Сенга паноҳ тилайман)», деб айтар эдилар.
- وعن أنس رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم، كان يقول: "اللهم إني أعوذ بك من البرص والجنون، والجذام، وسيئ الأسقام". رواه أبو داود بإسناد صحيح.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Allohumma, men Sendan pesdan, junundan, moxovdan va yomon kasalliklardan panoh soʻrayman», deb aytar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Аллоҳумма, мен Сендан песдан, жунундан, моховдан ва ёмон касалликлардан паноҳ сўрайман», деб айтар эдилар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "ألظوا بيا ذا الجلال والإكرام". رواه الترمذي ورواه النسائي من رواية ربيعة بن عامر الصحابي قال الحاكم حديث صحيح الإسناد.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺni biror ish gʻamgin qilganida: «Yo Hayyu yo Qayyum, marhamating ila nusrat soʻrayman», der edilar. Yana shu isnod bilan keladi: Rasululloh ﷺ: «‹Yo Zal-Jaloli val-Ikrom› (deyishni) doimiy qilinglar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir. Bu hadis Anasdan boshqa yoʻl bilan ham rivoyat qilingan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺни бирор иш ғамгин қилганида: «Ё Ҳайю ё Қайюм, марҳаматинг ила нусрат сўрайман», дер эдилар. Яна шу иснод билан келади: Расулуллоҳ ﷺ: «‹Ё Зал-Жалоли вал-Икром› (дейишни) доимий қилинглар», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир. Бу ҳадис Анасдан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган.
- وعن أنس رضي الله عنه أن رجلين من أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم خرجا من عند النبي صلى الله عليه وسلم، في ليلة مظلمة ومعهما مثل المصباحين بين أيديهما، فلما افترقا، صار مع كل واحد منهما واحد حتى أتى أهله. ((رواه البخاري)) من طرق، وفي بعضها أن الرجلين أسيد بن حضير، وعباد بن بشر رضي الله عنهما.
Paygʻambar ﷺning sahobalaridan ikki kishi qorongʻi tunda Paygʻambar ﷺning huzurlaridan chiqishdi, ular bilan ikkita chiroqqa oʻxshash narsa bor edi, ular oldilarini yoritib turardi. Ular ikkovi ajralganlarida, har biri oʻz uyiga yetgunicha har birlari bilan bittadan (nur) qoldi.Пайғамбар ﷺнинг саҳобаларидан икки киши қоронғи тунда Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларидан чиқишди, улар билан иккита чироққа ўхшаш нарса бор эди, улар олдиларини ёритиб турарди. Улар иккови ажралганларида, ҳар бири ўз уйига етгунича ҳар бирлари билан биттадан (нур) қолди.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: “لما عُرج بي مررت بقوم لهم أظفار من نُحاس يخمشون وجوههم وصدورهم، فقلت: من هؤلاء يا جبريل؟ قال: هؤلاء الذين يأكلون لحوم الناس، ويقعون في أعراضهم!”. ((رواه أبو داود.))
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men meʼrojga koʻtarilganimda misdan tirnoqlari bor, oʻz yuzlari va koʻkraklarini tirnayotgan bir qavmning oldidan oʻtdim. Men: ‹Ey Jibril, bular kimlar?› dedim. U: ‹Bular odamlarning goʻshtini yeydigan (gʻiybat qiladigan) va ularning nomuslarini tahqirlaydigan kimsalardir›, dedi», dedilar. Abu Dovud aytdi: Buni bizga Yahyo ibn Usmon Baqiyyadan rivoyat qildi, unda Anas (zikr qilingani) yoʻq.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен меърожга кўтарилганимда мисдан тирноқлари бор, ўз юзлари ва кўкракларини тирнаётган бир қавмнинг олдидан ўтдим. Мен: ‹Эй Жибрил, булар кимлар?› дедим. У: ‹Булар одамларнинг гўштини ейдиган (ғийбат қиладиган) ва уларнинг номусларини таҳқирлайдиган кимсалардир›, деди», дедилар. Абу Довуд айтди: Буни бизга Яҳё ибн Усмон Бақийядан ривоят қилди, унда Анас (зикр қилингани) йўқ.
- وعن أنس رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "لا تباغضوا، ولا تحاسدوا ولا تدابروا، ولا تقاطعوا، وكونوا عباد الله إخوانًا، ولا يحل لمسلم أن يهجر أخاه فوق ثلاث" ((متفق عليه)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Bir-biringizga adovat qilmanglar, bir-biringizga hasad qilmanglar, bir-biringizga orqa oʻgirmanglar va Allohning bandalari boʻlib, oʻzaro birodar boʻlinglar. Bir musulmonga oʻz birodaridan uch kechadan ortiq ajralib (qahrlanib) yurishi halol emas», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Бир-бирингизга адоват қилманглар, бир-бирингизга ҳасад қилманглар, бир-бирингизга орқа ўгирманглар ва Аллоҳнинг бандалари бўлиб, ўзаро биродар бўлинглар. Бир мусулмонга ўз биродаридан уч кечадан ортиқ ажралиб (қаҳрланиб) юриши ҳалол эмас», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "لا تقاطعوا ولا تدابروا، ولا تباغضوا، ولا تحاسدوا، وكونوا عباد الله إخوانًا، ولا يحل لمسلم أن يهجر أخاه فوق ثلاث" ((متفق عليه)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir-biringiz bilan aloqani uzmanglar, bir-biringizga orqa oʻgirmanglar, bir-biringizni yomon koʻrmanglar, bir-biringizga hasad qilmanglar. Ey Allohning bandalari, birodar boʻlinglar! Musulmonga oʻz birodaridan uch kundan ortiq aloqani uzib qoʻyishi halol emas», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Bu bobda Abu Bakr as-Siddiq, Zubayr ibn al-Avvom, Ibn Masʼud va Abu Hurayradan ham (rivoyatlar) bor.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир-бирингиз билан алоқани узманглар, бир-бирингизга орқа ўгирманглар, бир-бирингизни ёмон кўрманглар, бир-бирингизга ҳасад қилманглар. Эй Аллоҳнинг бандалари, биродар бўлинглар! Мусулмонга ўз биродаридан уч кундан ортиқ алоқани узиб қўйиши ҳалол эмас», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу бобда Абу Бакр ас-Сиддиқ, Зубайр ибн ал-Аввом, Ибн Масъуд ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоятлар) бор.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: نهى رسول الله صلى الله عليه وسلم أن تُصبر البهائم. ((متفق عليه)).
ومعناه: تحبس للقتل.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ jonivorlarni (bogʻlab nishonga olib, oʻldirishni) man qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жониворларни (боғлаб нишонга олиб, ўлдиришни) ман қилдилар.
- عن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "لا عدوى ولا طِيَرة ويعجبني الفأل" قالوا: وما الفأل؟ قال: "كلمة طيبة" ((متفق عليه)).
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi)ki, u zot: «(Yuqadi deb eʼtiqod qilingan) adviy (yuqumlilik) yoʻq, tiyara (yomon fol) yoʻq; menga esa faʼl yoqadi» dedilar. Ular: «Faʼl nima?» dedi. U zot: «Yaxshi (xush) soʻ z(dir)» dedilar.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди)ки, у зот: «(Юқади деб эътиқод қилинган) адвий (юқумлилик) йўқ, тияра (ёмон фол) йўқ; менга эса фаъл ёқади» дедилар. Улар: «Фаъл нима?» деди. У зот: «Яхши (хуш) сў з(дир)» дедилар.
- عن أنس رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم : "البصاق في المسجد خطيئة، وكفارتها دفنها" ((متفق عليه)). والمرادُ بِدَفْنِهَا إذَا كَانَ المَسْجِدُ تُرَابًا أوْ رَمْلًا ونَحْوَهُ فَيُوَارِيهَا تَحْتَ تُرَابِهِ. قالَ أبُو المحاسِنِ الرُّويَانِي مِنْ أصحابِنا في كِتَابِهِ (البحر) وقِيلَ: المُرَادُ بِدَفْنِهَا إخْراجُهَا مِنَ المَسْجِدِ، أمَّا إِذَا كَانَ المَسْجِدُ مُبَلَّطًا أَوْ مُجَصَّصًا، فَدَلَكَهَا عَلَيْهِ بِمَدَاسِهِ أَوْ بِغَيْرِهِ كَمَا يَفْعَلُهُ كَثيرٌ مِنَ الجُهَّالِ، فَلَيْسَ ذَلِكَ بِدَفْنٍ، بَلْ زِيَادَةٌ فِي الخَطِيئَةِ وَتَكْثِيرٌ لِلقَذَرِ في المَسْجِدِ، وَعَلَى مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ أنْ يَمْسَحَهُ بَعْدَ ذَلِكَ بِثَوْبِهِ أَوْ بِيَدِهِ أَوْ غَيرِهِ أَوْ يَغْسِلَهُ.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Masjidga tupurish gunohdir, uning kafforati esa uni koʻmib qoʻyishdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Масжидга тупуриш гуноҳдир, унинг каффорати эса уни кўмиб қўйишдир», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "إن هذه المساجد لا تصلح لشيء من البول ولا القذر، إنما هي لذكر الله تعالى، وقراءة القرآن" أو كما قال رسول الله صلى الله عليه وسلم . ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Biz masjidda Rasululloh ﷺ bilan (birga) ekanmiz, bir aʼrobiy kelib, masjidda turib, kichik hojat (bavl) qila boshladi. Shunda Rasululloh ﷺ ning ashoblari: «Toʻxta, toʻxta!» dedilar. (Roviy) dedi: Rasululloh ﷺ: «Uni boʻlmang (toʻxtatmang), uni (oʻz holiga) qoʻyinglar», dedilar. Bas, ular uni — toki bavl qilib boʻlguncha — qoʻyib turdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ uni chaqirdilar-da, unga: «Albatta mana bu masjidlar mana shu bavl yoki najosat(ning biror narsasi) uchun loyiq (munosib) emas; ular faqat Alloh azza va jallani zikr qilish, namoz (oʻqish) va Qurʼon tilovati uchundir», dedilar — yoki Rasululloh ﷺ aytganidek —. (Roviy) dedi: Soʻng U Zot qavmdan bir kishiga buyurdilar; bas, u bir chelak suv keltirib, uni uning ustiga quydi (sepdi).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Биз масжидда Расулуллоҳ ﷺ билан (бирга) эканмиз, бир аъробий келиб, масжидда туриб, кичик ҳожат (бавл) қила бошлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ нинг ашоблари: «Тўхта, тўхта!» дедилар. (Ровий) деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Уни бўлманг (тўхтатманг), уни (ўз ҳолига) қўйинглар», дедилар. Бас, улар уни — токи бавл қилиб бўлгунча — қўйиб турдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ уни чақирдилар-да, унга: «Албатта мана бу масжидлар мана шу бавл ёки нажосат(нинг бирор нарсаси) учун лойиқ (муносиб) эмас; улар фақат Аллоҳ азза ва жаллани зикр қилиш, намоз (ўқиш) ва Қуръон тиловати учундир», дедилар — ёки Расулуллоҳ ﷺ айтганидек —. (Ровий) деди: Сўнг У Зот қавмдан бир кишига буюрдилар; бас, у бир челак сув келтириб, уни унинг устига қуйди (сепди).
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال النبي صلى الله عليه وسلم : "من أكل من هذه الشجرة، فلا يقربنا، ولا يصلين معنا" ((متفق عليه)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim bu oʻsimlikdan yesa, bizga yaqinlashmasin va biz bilan birga namoz oʻqimasin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким бу ўсимликдан еса, бизга яқинлашмасин ва биз билан бирга намоз ўқимасин», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "ما كان الفحش في شيء إلا شانه، وما كان الحياء في شيء إلا زانه".((رواه الترمذي وقال حديث حسن)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Behayolik biror narsada boʻlsa, albatta uni aybdor (xunuk) qiladi; hayo biror narsada boʻlsa, albatta uni bezaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, uni faqat Abdurrazzoqning hadisidan bilamiz.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Беҳаёлик бирор нарсада бўлса, албатта уни айбдор (хунук) қилади; ҳаё бирор нарсада бўлса, албатта уни безайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, уни фақат Абдурраззоқнинг ҳадисидан биламиз.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "إذا دعا أحدكم، فليعزم المسألة، ولا يقولن: اللهم إن شئت، فأعطني، فإنه لا مستكره له" ((متفق عليه)).
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Birortangiz duo qilsa, soʻrovida qatʼiy (azmkor) boʻlsin va: ‹Allohim, xohlasang menga ber› demasin — chunki Uni (biror narsaga) majburlaydigan (zot) yoʻq», dedilar.(Анас (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангиз дуо қилса, сўровида қатъий (азмкор) бўлсин ва: ‹Аллоҳим, хоҳласанг менга бер› демасин — чунки Уни (бирор нарсага) мажбурлайдиган (зот) йўқ», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه أنهم انتظروا النبي صلى الله عليه وسلم ، فجاءهم قريبًا من شطر الليل فصلى بهم، يعني العشاء، قال: ثم خطبنا فقال: "ألا إن الناس قد صلوا. ثم رقدوا، وإنكم لن تزالوا في صلاة ما انتظرتم الصلاة" ((رواه البخاري)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ular Nabiy ﷺni kutdilar. U zot kechaning yarmiga yaqin qolganda kelib, ularga xufton namozini oʻqib berdilar. Soʻng bizga xutba qilib: «Ogoh boʻlingki, odamlar namozlarini oʻqib, keyin uxladilar. Sizlar esa namozni kutar ekansiz, toki namozni kutayotgan ekansiz, doimo namozda hisoblanasiz», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Улар Набий ﷺни кутдилар. У зот кечанинг ярмига яқин қолганда келиб, уларга хуфтон намозини ўқиб бердилар. Сўнг бизга хутба қилиб: «Огоҳ бўлингки, одамлар намозларини ўқиб, кейин ухладилар. Сизлар эса намозни кутар экансиз, токи намозни кутаётган экансиз, доимо намозда ҳисобланасиз», дедилар.
عن أنس بن مالك قَالَ : قَالَ رسولُ اللهِ : « مَا بَالُ أقْوامٍ يَرْفَعُونَ أبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ في صَلاَتِهِمْ » ! فَاشْتَدَّ قَولُهُ في ذَلِكَ حَتَّى قَالَ : « لَيَنْتَهُنَّ عَنْ ذَلِكَ ، أَوْ لَتُخطفَنَّ أَبْصَارُهُمْ » ! . رواه البخاري
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Namozda osmonga qaraydigan shu odamlarga nima boʻldi?» — dedilar. Bu gapni aytayotganda u zotning ovozlari qattiqlashdi va: «Ular (namozda osmonga qarashni) toʻxtatsin, aks holda koʻzlari (nuri) olib qoʻyiladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Намозда осмонга қарайдиган шу одамларга нима бўлди?» — дедилар. Бу гапни айтаётганда у зотнинг овозлари қаттиқлашди ва: «Улар (намозда осмонга қарашни) тўхтацин, акс ҳолда кўзлари (нури) олиб қўйилади», — дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال لي رسول الله صلى الله عليه وسلم : "إياك والالتفات في الصلاة، فإن الالتفات في الصلاة هلكة، فإن كان لابد، ففي التطوع لا في الفريضة".((رواه الترمذي وقال حديث حسن صحيح)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey oʻgʻilcham, namozda oʻgirilib qarashdan saqlan, chunki namozda oʻgirilib qarash halokatdir. Agar muqarrar (qaramaslik) imkonsiz boʻlsa, u holda nafl namozda (qara), farzda emas», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй ўғилчам, намозда ўгирилиб қарашдан сақлан, чунки намозда ўгирилиб қараш ҳалокатдир. Агар муқаррар (қарамаслик) имконсиз бўлса, у ҳолда нафл намозда (қара), фарзда эмас», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
- عن أنس رضي الله عنه قال: نهى رسول الله صلى الله عليه وسلم أن يبيع حاضر لباد وإن كان أخاه لأبيه وأمه. ((متفق عليه)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ — shahar aholisi (kishi)ning choʻl (sahro) aholisi nomidan (vakil boʻlib) sotishini — qaytardi; shuningdek, najsh (soxta narx koʻtarish) ham qaytarildi. Va biror kishini — unga oʻz molingni sotish uchun — molni sotuvchiga qaytarishga undamaslik (kerak); biror kishi — allaqachon unashtirilgan qizga sovchilik qilmasin; va ayol — boshqa ayolning oʻrniga oʻtish uchun — uning taloq qilinishiga (sabab boʻlishga) urinmasin.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ — шаҳар аҳолиси (киши)нинг чўл (саҳро) аҳолиси номидан (вакил бўлиб) сотишини — қайтарди; шунингдек, нажш (сохта нарх кўтариш) ҳам қайтарилди. Ва бирор кишини — унга ўз молингни сотиш учун — молни сотувчига қайтаришга ундамаслик (керак); бирор киши — аллақачон унаштирилган қизга совчилик қилмасин; ва аёл — бошқа аёлнинг ўрнига ўтиш учун — унинг талоқ қилинишига (сабаб бўлишга) уринмасин.
- وعن أنس بن مالك رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم كان لا يرد الطيب” ((رواه البخاري)).
Azra ibn Sobit al-Ansoriy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Sumoma ibn Abdullohning oldiga borganimda, u menga biroz atir (xushboʻy) berdi va — Anas atir hadyasini rad etmas edi, deb — aytdi. Anas: «Paygʻambar ﷺ atir hadyasini rad etmas edilar», — dedi.Азра ибн Собит ал-Ансорий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Сумома ибн Абдуллоҳнинг олдига борганимда, у менга бироз атир (хушбўй) берди ва — Анас атир ҳадясини рад этмас эди, деб — айтди. Анас: «Пайғамбар ﷺ атир ҳадясини рад этмас эдилар», — деди.
- عن أنس رضي الله عنه قال: نهى النبي صلى الله عليه وسلم أن يتزعفر الرجل. ((متفق عليه)).
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ erkak kishining oʻziga zaʼfaron surtishidan (zaʼfaronlanishidan) qaytardilar.(Анас (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ эркак кишининг ўзига заъфарон суртишидан (заъфаронланишидан) қайтардилар.
- -وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "ليس من بلد إلى سيطؤه الدجال، إلا مكة والمدينة، وليس نقب من أنقابها إلا عليه الملائكة صافين تحرسهما، فينزل بالسبخة، فترجف المدينة ثلاث رجفات، يخرج الله منها كل كافر ومنافق". ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Makka va Madinadan boshqa Dajjol bosib oʻtmaydigan biror shahar yoʻq. Madinaning har bir dovonida (oʻtish joyida) saf tortib uni qoʻriqlayotgan farishtalar bordir. Soʻng u (Dajjol) shoʻrhok yerga tushadi va Madina uch marta silkinadi, undan har bir kofir va munofiq u (Dajjol) tomon chiqib ketadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Макка ва Мадинадан бошқа Дажжол босиб ўтмайдиган бирор шаҳар йўқ. Мадинанинг ҳар бир довонида (ўтиш жойида) саф тортиб уни қўриқлаётган фаришталар бордир. Сўнг у (Дажжол) шўрҳок ерга тушади ва Мадина уч марта силкинади, ундан ҳар бир кофир ва мунофиқ у (Дажжол) томон чиқиб кетади», дедилар.
- وعنه رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "يتبع الدجال من يهود أصبهان سبعون ألفا عليهم الطيالسة" ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dajjolga Asbahon yahudiylaridan yetmish ming (kishi) ergashadi, ularning ustida toylasonlar (kiyimlari) boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дажжолга Асбаҳон яҳудийларидан етмиш минг (киши) эргашади, уларнинг устида тойласонлар (кийимлари) бўлади», дедилар.