حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ ثَعْلَبَةَ الطَّائِيُّ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ حِينَ يُصْبِحُ أَوْ حِينَ يُمْسِي اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ بِنِعْمَتِكَ وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي إِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ . فَمَاتَ مِنْ يَوْمِهِ أَوْ مِنْ لَيْلَتِهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ " .
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ: «Kim tongga yoki kechga yetganida: ‹Allohumma, Sen mening Robbimsan, Sendan boʻlak iloh yoʻq, meni Sen yaratding, men Sening bandangman, men qodir boʻlganimcha Sening ahd va vadangda turibman; qilgan ishlarim yomonligidan Senga panoh tilayman; menga bergan neʼmatingni eʼtirof etaman va gunohimni ham eʼtirof etaman, bas, meni magʻfirat qil, chunki gunohlarni Sendan boʻlak hech kim magʻfirat qilmaydi›, desa va oʻsha kunida yoki oʻsha kechasida vafot etsa, jannatga kiradi», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ: «Ким тонгга ёки кечга етганида: ‹Аллоҳумма, Сен менинг Роббимсан, Сендан бўлак илоҳ йўқ, мени Сен яратдинг, мен Сенинг бандангман, мен қодир бўлганимча Сенинг аҳд ва вадангда турибман; қилган ишларим ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман; менга берган неъматингни эътироф этаман ва гуноҳимни ҳам эътироф этаман, бас, мени мағфират қил, чунки гуноҳларни Сендан бўлак ҳеч ким мағфират қилмайди›, деса ва ўша кунида ёки ўша кечасида вафот этса, жаннатга киради», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الطَّالْقَانِيُّ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْعَتَكِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْوِتْرُ حَقٌّ فَمَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَيْسَ مِنَّا الْوِتْرُ حَقٌّ فَمَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَيْسَ مِنَّا الْوِتْرُ حَقٌّ فَمَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَيْسَ مِنَّا ".
Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Vitr haqdir, kim vitr oʻqimasa, u bizdan emas. Vitr haqdir, kim vitr oʻqimasa, u bizdan emas. Vitr haqdir, kim vitr oʻqimasa, u bizdan emas».Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Витр ҳақдир, ким витр ўқимаса, у биздан эмас. Витр ҳақдир, ким витр ўқимаса, у биздан эмас. Витр ҳақдир, ким витр ўқимаса, у биздан эмас».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ رَجُلاً يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ . فَقَالَ " لَقَدْ سَأَلْتَ اللَّهَ بِالاِسْمِ الَّذِي إِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى وَإِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ " .
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kishining: «Allohim, men Sendan soʻrayman, men Sen Allohligingga guvohlik beramanki, Sendan oʻzga iloh yoʻq, (Sen) yagonasan, (hojatlar Oʻzigagina ravo qilinadigan) Somadsan, tugʻmagan va tugʻilmagansan va Senga hech kim teng emasdir», deganini eshitib qoldilar. Shunda u zot: «Sen Allohdan shunday ism bilan soʻradingki, u bilan soʻralsa beradi va u bilan duo qilinsa ijobat etadi», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кишининг: «Аллоҳим, мен Сендан сўрайман, мен Сен Аллоҳлигингга гувоҳлик бераманки, Сендан ўзга илоҳ йўқ, (Сен) ягонасан, (ҳожатлар Ўзигагина раво қилинадиган) Сомадсан, туғмаган ва туғилмагансан ва Сенга ҳеч ким тенг эмасдир», деганини эшитиб қолдилар. Шунда у зот: «Сен Аллоҳдан шундай исм билан сўрадингки, у билан сўралса беради ва у билан дуо қилинса ижобат этади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَطَاءٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، بُرَيْدَةَ أَنَّ امْرَأَةً، أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ كُنْتُ تَصَدَّقْتُ عَلَى أُمِّي بِوَلِيدَةٍ وَإِنَّهَا مَاتَتْ وَتَرَكَتْ تِلْكَ الْوَلِيدَةَ . قَالَ " قَدْ وَجَبَ أَجْرُكِ وَرَجَعَتْ إِلَيْكِ فِي الْمِيرَاثِ " .
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Rasululloh ﷺ ga kelib: «Men onamga bir choʻri qiz sadaqa qilgan edim, endi u (onam) vafot etib, oʻsha choʻrini meros qoldirdi», dedi. U zot: «Savobing (allaqachon) hosil boʻldi, (choʻri esa) meros yoʻli bilan senga qaytib keldi», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аёл Расулуллоҳ ﷺ га келиб: «Мен онамга бир чўри қиз садақа қилган эдим, энди у (онам) вафот этиб, ўша чўрини мерос қолдирди», деди. У зот: «Савобинг (аллақачон) ҳосил бўлди, (чўри эса) мерос йўли билан сенга қайтиб келди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الرَّازِيِّ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ بُرَيْدَةَ بْنِ الْحُصَيْبِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ رُقْيَةَ إِلاَّ مِنْ عَيْنٍ أَوْ حُمَةٍ " .
Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ruqya faqat koʻz tegishi yoki zaharli hasharot chaqishidan boʻladi», dedilar.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Руқя фақат кўз тегиши ёки заҳарли ҳашарот чақишидан бўлади», дедилар.
- وعن بريدة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "حرمة نساء المجاهدين على القاعدين كحرمة أمهاتهم، ما من رجل من القاعدين يخلف رجلا من المجاهدين في أهله، فيخونه فيهم إلا وقف له يوم القيامة، فيأخذ من حسناته ما شاء حتى يرضى" ثم التفت إلينا رسول الله صلى الله عليه وسلم وقال: "ما ظنكم؟" ((رواه مسلم)).
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mujohidlarning ayollarining hurmati (jangga chiqmay uyda) oʻtirib qolganlar uchun oʻz onalarining hurmati kabidir. Oʻtirib qolganlardan qaysi bir kishi mujohidning ahli-oilasi ishida uning oʻrniga qolib, ularga xiyonat qilsa, albatta qiyomat kuni u (mujohid) oldida toʻxtatiladi va u (mujohid) rozi boʻlguncha, uning yaxshiliklaridan xohlaganicha oladi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ bizga yuzlanib: «Endi nima deb oʻylaysizlar?» dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мужоҳидларнинг аёлларининг ҳурмати (жангга чиқмай уйда) ўтириб қолганлар учун ўз оналарининг ҳурмати кабидир. Ўтириб қолганлардан қайси бир киши мужоҳиднинг аҳли-оиласи ишида унинг ўрнига қолиб, уларга хиёнат қилса, албатта қиёмат куни у (мужоҳид) олдида тўхтатилади ва у (мужоҳид) рози бўлгунча, унинг яхшиликларидан хоҳлаганича олади», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бизга юзланиб: «Энди нима деб ўйлайсизлар?» дедилар.
- وعن بريدة رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم كان لا يتطير. ((رواه أبو داود بإسناد صحيح))
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shumlanish (badgumonlik) qilmas edilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шумланиш (бадгумонлик) қилмас эдилар.
- وعن بريدة رضي الله عنه أن رجلا نشد في المسجد فقال: من دعا إلى الجمل الأحمر، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "لا وجدت، إنما بنيت المساجد لم بنيت له" ((رواه مسلم)).
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi masjidda yoʻqotgan narsasini eʼlon qilib: «Qizil tuyani kim koʻrdi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Topmay qolgin! Masjidlar faqat nima uchun bunyod etilgan boʻlsa, oʻsha uchun qurilgan», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши масжидда йўқотган нарсасини эълон қилиб: «Қизил туяни ким кўрди?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Топмай қолгин! Масжидлар фақат нима учун бунёд этилган бўлса, ўша учун қурилган», дедилар.
- وعن بريدة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "من حلف بالأمانة، فليس منا". ((حديث صحيح رواه أبو داود بإسناد صحيح))
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim omonat bilan qasam ichsa, u bizdan emas», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким омонат билан қасам ичса, у биздан эмас», дедилар.
- وعنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "من حلف فقال: إني بريء من الإسلام، فإن كان كاذبًا، فهو كما قال، وإن كان صادقًا، فلن يرجع إلى الإسلام سالمًا". ((رواه أبو داود))
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim qasam ichib: ‹Men Islomdan bezorman›, desa, agar yolgʻonchi boʻlsa, u aytganidek boʻladi. Agar rostgoʻy boʻlsa, Islomga sogʻ-salomat qaytmaydi», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким қасам ичиб: ‹Мен Исломдан безорман›, деса, агар ёлғончи бўлса, у айтганидек бўлади. Агар ростгўй бўлса, Исломга соғ-саломат қайтмайди», дедилар.
- عن بريدة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "لا تقولوا للمنافق سيد، فإنه إن يكن سيدًا، فقد أسخطتم ربكم عز وجل". ((رواه أبو داود بإسناد صحيح))
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Munofiqqa ‹sayyid› demanglar. Chunki agar u sayyid boʻlsa, azza va jalla boʻlmish Robbingizni gʻazablantirgan boʻlasizlar», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мунофиққа ‹саййид› деманглар. Чунки агар у саййид бўлса, азза ва жалла бўлмиш Роббингизни ғазаблантирган бўласизлар», дедилар.
- وعن بريدة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم :"من ترك صلاة العصر فقد حبط عمله" ((رواه البخاري)).
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim asr namozini tark etsa, amali bekor boʻlibdi», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким аср намозини тарк этса, амали бекор бўлибди», дедилар.
- وعن بريدة رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم : "بشروا المشائين في الظلم إلى المساجد بالنور التام يوم القيامة" ((رواه أبو داود والترمذي)).
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Masjidlarga zulmatda yuruvchilarga qiyomat kuni toʻliq nur bilan xushxabar beringlar», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Масжидларга зулматда юрувчиларга қиёмат куни тўлиқ нур билан хушхабар беринглар», дедилар.
- وعن بريدة رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "العهد الذي بيننا وبينهم الصلاة، فمن تركها فقد كفر" ((رواه الترمذي وقال: حديث حسن صحيح)).
Buroyda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Biz bilan ularning oʻrtasidagi ahd namozdir. Kim uni tark qilsa, kofir boʻlibdi», dedilar.Буройда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Биз билан уларнинг ўртасидаги аҳд намоздир. Ким уни тарк қилса, кофир бўлибди», дедилар.
عن بريدة رضي الله عنه قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم "كنت نهيتكم عن زيارة القبور فزوروها" ((رواه مسلم)).
وفي رواية "فمن أراد أن يزور القبور فليزر؛ فإنها تذكرنا الآخرة "
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men sizlarni teridan yasalgan idishlardan boshqa idishlarda ichimliklar (tayyorlash)dan qaytargan edim. Endi barcha idishlarda iching, faqat mast qiluvchi narsani ichmanglar», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сизларни теридан ясалган идишлардан бошқа идишларда ичимликлар (тайёрлаш)дан қайтарган эдим. Энди барча идишларда ичинг, фақат маст қилувчи нарсани ичманглар», дедилар.
- وعن بريدة رضي الله عنه قال: كان النبي صلى الله عليه وسلم يعلمهم إذا خرجوا إلى المقابر أن يقول قائلهم: “السلام عليكم أهل الديار من المؤمنين والمسلمين وإنا إن شاء الله بكم للاحقون، أسأل الله لنا ولكم العافية” ((رواه مسلم)).
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ular qabristonga chiqqanlarida, ulardan aytuvchisi shunday deyishini oʻrgatar edilar: «Assalomu alaykum, ahlad-diyor, minal-moʻminina val-muslimin, va inno in shoallohu bikum lalohiqun, asʼalullaha lana va lakumul-ofiyah» (Ey moʻmin va musulmon diyor ahli, sizlarga salom boʻlsin; biz ham, inshoalloh, sizlarga qoʻshilamiz; oʻzimiz va sizlar uchun Allohdan ofiyat soʻrayman).Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ улар қабристонга чиққанларида, улардан айтувчиси шундай дейишини ўргатар эдилар: «Ассалому алайкум, аҳлад-диёр, минал-мўминина вал-муслимин, ва инно ин шоаллоҳу бикум лалоҳиқун, асъалуллаҳа лана ва лакумул-офияҳ» (Эй мўмин ва мусулмон диёр аҳли, сизларга салом бўлсин; биз ҳам, иншоаллоҳ, сизларга қўшиламиз; ўзимиз ва сизлар учун Аллоҳдан офият сўрайман).
وَعَنْ بُرَيْدَةَ - رضى الله عنه - عَنِ اَلنَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم -قَالَ: { اَلْمُؤْمِنُ يَمُوتُ بِعَرَقِ الْجَبِينِ } رَوَاهُ اَلثَّلَاثَةُ 1 وَصَحَّحَهُ ابْنُ حِبَّانَ 2 .
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Moʻmin peshanasi terlab vafot etadi», dedilar. (Roviy) aytdi: Bu bobda Ibn Masʼuddan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Baʼzi ilm ahli: «Qatodaning Abdulloh ibn Buraydadan eshitganini bilmaymiz», deganlar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мўмин пешанаси терлаб вафот этади», дедилар. (Ровий) айтди: Бу бобда Ибн Масъуддан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Баъзи илм аҳли: «Қатоданинг Абдуллоҳ ибн Бурайдадан эшитганини билмаймиз», деганлар.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ - رضى الله عنه - -فِي قِصَّةِ الْغَامِدِيَّةِ اَلَّتِي أَمَرَ اَلنَّبِيُّ - صلى الله عليه وسلم -بِرَجْمِهَا فِي اَلزِّنَا- قَالَ: { ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَصُلِّيَ عَلَيْهَا وَدُفِنَتْ } رَوَاهُ مُسْلِمٌ 1 .
Burayda (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ zino sababli toshboʻron qilishga buyurgan Gʻomidiya (ayoli) qissasida rivoyat qilinadi: «Soʻng u zot uni (dafn etishga) buyurdilar, unga janoza (namozi) oʻqildi va u dafn qilindi». Muslim rivoyat qilgan.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ зино сабабли тошбўрон қилишга буюрган Ғомидия (аёли) қиссасида ривоят қилинади: «Сўнг у зот уни (дафн этишга) буюрдилар, унга жаноза (намози) ўқилди ва у дафн қилинди». Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَ لِلْجَدَّةِ السُّدُسَ إِذَا لَمْ تَكُنْ دونهَا أم. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinishicha, Nabiy ﷺ buviga, agar undan oldin (vorislik qiladigan) ona boʻlmasa, oltidan birni ajratdilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинишича, Набий ﷺ бувига, агар ундан олдин (ворислик қиладиган) она бўлмаса, олтидан бирни ажратдилар.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: مَاتَ رَجُلٌ مِنْ خُزَاعَةَ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِيرَاثِهِ فَقَالَ: «الْتَمِسُوا لَهُ وَارِثًا أَوْ ذَا رَحِمٍ» فَلَمْ يَجِدُوا لَهُ وَارِثًا وَلَا ذَا رَحِمٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أعْطوا الْكُبْرَ مِنْ خُزَاعَةَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: قَالَ: «انْظُرُوا أَكْبَرَ رَجُلٍ مِنْ خُزَاعَة»
Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xuzoʻa qabilasidan bir kishi vafot etdi va Paygʻambar ﷺ ga uning merosi keltirildi. U zot: «Unga voris yoki qarindoshini (zu rahmni) izlab koʻringlar», dedilar. Ammo ular unga na voris, na qarindosh topdilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni Xuzoʻa qabilasining kattasiga beringlar», dedilar. Yahyo aytdi: Men bir marta u (al-Husayn ibn Asvad)ning bu hadisda: «Xuzoʻa qabilasining eng katta kishisiga qaranglar», deganini eshitganman.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хузўа қабиласидан бир киши вафот этди ва Пайғамбар ﷺ га унинг мероси келтирилди. У зот: «Унга ворис ёки қариндошини (зу раҳмни) излаб кўринглар», дедилар. Аммо улар унга на ворис, на қариндош топдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни Хузўа қабиласининг каттасига беринглар», дедилар. Яҳё айтди: Мен бир марта у (ал-Ҳусайн ибн Асвад)нинг бу ҳадисда: «Хузўа қабиласининг энг катта кишисига қаранглар», деганини эшитганман.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ: «يَا عَلِيُّ لَا تُتْبِعِ النَّظْرَةَ النَّظْرَةَ فَإِنَّ لَكَ الْأُولَى وَلَيْسَتْ لَكَ الْآخِرَةُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ والدارمي
Ismoil ibn Muso al-Fazoriy bizga hadis aytdi, (unga) Sharik xabar berdi, (u) Abu Robiʼa al-Iyodiy (orqali), (u) Ibn Buraydadan, (u) otasidan rivoyat qiladi. U dedi: Rasululloh ﷺ Aliyga: «Ey Ali, bir nigohga ikkinchi nigohni ergashtirma. Chunki birinchisi senga (kechirilgan), ammo keyingisi senga (ruxsat etilmagan)», dedilar.Исмоил ибн Мусо ал-Фазорий бизга ҳадис айтди, (унга) Шарик хабар берди, (у) Абу Робиъа ал-Иёдий (орқали), (у) Ибн Бурайдадан, (у) отасидан ривоят қилади. У деди: Расулуллоҳ ﷺ Алийга: «Эй Али, бир нигоҳга иккинчи нигоҳни эргаштирма. Чунки биринчиси сенга (кечирилган), аммо кейингиси сенга (рухсат этилмаган)», дедилар.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ حَلَفَ بِالْأَمَانَةِ فَلَيْسَ منا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim ‹omonat› bilan qasam ichsa, u bizdan emas», dedilar.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ‹омонат› билан қасам ичса, у биздан эмас», дедилар.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: جَاءَ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ طَهِّرْنِي فَقَالَ: «وَيْحَكَ ارْجِعْ فَاسْتَغْفر الله وَتب إِلَيْهِ» . فَقَالَ: فَرَجَعَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ طَهِّرْنِي. فَقَالَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى إِذَا كَانَتِ الرَّابِعَة قَالَه لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فِيمَ أُطَهِّرُكَ؟» قَالَ: مِنَ الزِّنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَبِهِ جُنُونٌ؟» فَأُخْبِرَ أَنَّهُ لَيْسَ بِمَجْنُونٍ فَقَالَ: «أَشَرِبَ خَمْرًا؟» فَقَامَ رَجُلٌ فَاسْتَنْكَهَهُ فَلَمْ يَجِدْ مِنْهُ رِيحَ خَمْرٍ فَقَالَ: «أَزَنَيْتَ؟» قَالَ: نَعَمْ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَلَبِثُوا يَوْمَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «اسْتَغْفِرُوا لِمَاعِزِ بْنِ مَالِكٍ لَقَدْ تَابَ تَوْبَةً لَوْ قُسِّمَتْ بَيْنَ أُمَّةٍ لَوَسِعَتْهُمْ» ثُمَّ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ غَامِدٍ مِنَ الْأَزْدِ فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ طَهِّرْنِي فَقَالَ: «وَيَحَكِ ارْجِعِي فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ وَتُوبِي إِلَيْهِ» فَقَالَتْ: تُرِيدُ أَنْ تَرْدُدَنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ: إِنَّهَا حُبْلَى مِنَ الزِّنَا فَقَالَ: «أَنْتِ؟» قَالَتْ: نَعَمْ قَالَ لَهَا: «حَتَّى تَضَعِي مَا فِي بَطْنِكِ» قَالَ: فكَفَلَها رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ حَتَّى وَضَعَتْ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: قَدْ وَضَعَتِ الغامديَّةُ فَقَالَ: «إِذاً لَا نرجُمها وندعُ وَلَدَهَا صَغِيرًا لَيْسَ لَهُ مَنْ يُرْضِعُهُ» فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ فَقَالَ: إِلَيَّ رَضَاعُهُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ: فَرَجَمَهَا. وَفِي رِوَايَةٍ: أَنَّهُ قَالَ لَهَا: «اذْهَبِي حَتَّى تَلِدِي» فَلَمَّا وَلَدَتْ قَالَ: «اذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ حَتَّى تَفْطِمِيهِ» فَلَمَّا فَطَمَتْهُ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ فَقَالَتْ: هَذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ فَطَمْتُهُ وَقَدْ أَكَلَ الطَّعَامَ فَدَفَعَ الصَّبِيَّ إِلَى رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا إِلَى صَدْرِهَا وَأَمَرَ النَّاسَ فَرَجَمُوهَا فَيُقْبِلُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجْرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا فَتَنَضَّحَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِ خَالِدٍ فَسَبَّهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «مهلا يَا خَالِد فو الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ» ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فصلى عَلَيْهَا ودفنت. رَوَاهُ مُسلم
Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Moiz ibn Molik Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Yo Rasululloh, meni pokla», — dedi. U zot: «Voy senga! Qaytib bor, Allohdan magʻfirat soʻra va Unga tavba qil», — dedilar. (Rovi) dedi: U uzoq ketmay qaytib keldi-da: «Yo Rasululloh, meni pokla», — dedi. Rasululloh ﷺ: «Voy senga! Qaytib bor, Allohdan magʻfirat soʻra va Unga tavba qil», — dedilar. (Rovi) dedi: U yana uzoq ketmay qaytib keldi-da: «Yo Rasululloh, meni pokla», — dedi. Nabiy ﷺ shunga oʻxshash dedilar. Toʻrtinchisi boʻlganda Rasululloh ﷺ unga: «Men seni nimadan poklayman?» — dedilar. U: «Zinodan», — dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Unda jinnilik bormi?» — deb soʻradilar. U zotga uning jinni emasligi xabar qilindi. U zot: «U xamr ichganmi?» — dedilar. Bir kishi turib uni hidladi, lekin undan xamr hidini topmadi. (Rovi) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen zino qildingmi?» — dedilar. U: «Ha», — dedi. Bas, u zot u haqida buyruq berdilar va u toshboʻron qilindi. Soʻng odamlar u haqida ikki firqaga boʻlindilar. Bir aytguvchi: «U halok boʻldi, gunohi uni oʻrab oldi», — der edi; yana bir aytguvchi: «Moizning tavbasidan afzalroq tavba yoʻq, u Nabiy ﷺ huzuriga kelib, qoʻlini u zotning qoʻliga qoʻyib, soʻng: ‹Meni toshlar bilan oʻldiring›, — dedi», — der edi. (Rovi) dedi: Ular shu (gap)da ikki yoki uch kun turdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ ular oʻtirgan holda kelib, salom berdilar, soʻng oʻtirdilar-da: «Moiz ibn Molik uchun magʻfirat soʻranglar», — dedilar. (Rovi) dedi: Ular: «Alloh Moiz ibn Molikni magʻfirat qilsin», — dedilar. (Rovi) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ: «U shunday bir tavba qildiki, agar u bir ummat orasida boʻlinsa, ularga yetardi», — dedilar. (Rovi) dedi: Soʻng u zotning huzuriga Azd (qabilasi)ning Gʻomid (urugʻi)dan bir ayol kelib: «Yo Rasululloh, meni pokla», — dedi. U zot: «Voy senga! Qaytib bor, Allohdan magʻfirat soʻra va Unga tavba qil», — dedilar. U: «Sizni meni Moiz ibn Molikni qaytarganingizdek qaytarmoqchi koʻrayapman», — dedi. U zot: «Bu nima (degan gap)?» — dedilar. U: «U zinodan homilador», — dedi. U zot: «Sen (oʻzingmi)?» — dedilar. U: «Ha», — dedi. U zot unga: «Qorningdagini tugʻib olguningcha (kut)», — dedilar. (Rovi) dedi: Soʻng ansorlardan bir kishi uni tugʻguniga qadar oʻz zimmasiga oldi. (Rovi) dedi: Soʻng u Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Gʻomidlik ayol tugʻdi», — dedi. U zot: «Unda biz uni toshboʻron qilmaymiz va chaqalogʻini emizadigan kishisi yoʻq, kichkina holda tashlab qoʻymaymiz», — dedilar. Shunda ansorlardan bir kishi turib: «Uni emizish mening zimmamga, ey Allohning Nabiysi», — dedi. (Rovi) dedi: Bas, u (ayolni) toshboʻron qildilar.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Моиз ибн Молик Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мени покла», — деди. У зот: «Вой сенга! Қайтиб бор, Аллоҳдан мағфират сўра ва Унга тавба қил», — дедилар. (Рови) деди: У узоқ кетмай қайтиб келди-да: «Ё Расулуллоҳ, мени покла», — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Вой сенга! Қайтиб бор, Аллоҳдан мағфират сўра ва Унга тавба қил», — дедилар. (Рови) деди: У яна узоқ кетмай қайтиб келди-да: «Ё Расулуллоҳ, мени покла», — деди. Набий ﷺ шунга ўхшаш дедилар. Тўртинчиси бўлганда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Мен сени нимадан поклайман?» — дедилар. У: «Зинодан», — деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Унда жиннилик борми?» — деб сўрадилар. У зотга унинг жинни эмаслиги хабар қилинди. У зот: «У хамр ичганми?» — дедилар. Бир киши туриб уни ҳидлади, лекин ундан хамр ҳидини топмади. (Рови) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен зино қилдингми?» — дедилар. У: «Ҳа», — деди. Бас, у зот у ҳақида буйруқ бердилар ва у тошбўрон қилинди. Сўнг одамлар у ҳақида икки фирқага бўлиндилар. Бир айтгувчи: «У ҳалок бўлди, гуноҳи уни ўраб олди», — дер эди; яна бир айтгувчи: «Моизнинг тавбасидан афзалроқ тавба йўқ, у Набий ﷺ ҳузурига келиб, қўлини у зотнинг қўлига қўйиб, сўнг: ‹Мени тошлар билан ўлдиринг›, — деди», — дер эди. (Рови) деди: Улар шу (гап)да икки ёки уч кун турдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ улар ўтирган ҳолда келиб, салом бердилар, сўнг ўтирдилар-да: «Моиз ибн Молик учун мағфират сўранглар», — дедилар. (Рови) деди: Улар: «Аллоҳ Моиз ибн Моликни мағфират қилсин», — дедилар. (Рови) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У шундай бир тавба қилдики, агар у бир уммат орасида бўлинса, уларга етарди», — дедилар. (Рови) деди: Сўнг у зотнинг ҳузурига Азд (қабиласи)нинг Ғомид (уруғи)дан бир аёл келиб: «Ё Расулуллоҳ, мени покла», — деди. У зот: «Вой сенга! Қайтиб бор, Аллоҳдан мағфират сўра ва Унга тавба қил», — дедилар. У: «Сизни мени Моиз ибн Моликни қайтарганингиздек қайтармоқчи кўраяпман», — деди. У зот: «Бу нима (деган гап)?» — дедилар. У: «У зинодан ҳомиладор», — деди. У зот: «Сен (ўзингми)?» — дедилар. У: «Ҳа», — деди. У зот унга: «Қорнингдагини туғиб олгунингча (кут)», — дедилар. (Рови) деди: Сўнг ансорлардан бир киши уни туғгунига қадар ўз зиммасига олди. (Рови) деди: Сўнг у Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Ғомидлик аёл туғди», — деди. У зот: «Унда биз уни тошбўрон қилмаймиз ва чақалоғини эмизадиган кишиси йўқ, кичкина ҳолда ташлаб қўймаймиз», — дедилар. Шунда ансорлардан бир киши туриб: «Уни эмизиш менинг зиммамга, эй Аллоҳнинг Набийси», — деди. (Рови) деди: Бас, у (аёлни) тошбўрон қилдилар.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " الْقُضَاةُ ثَلَاثَةٌ: وَاحِدٌ فِي الْجَنَّةِ وَاثْنَانِ فِي النَّارِ فَأَمَّا الَّذِي فِي الْجَنَّةِ فَرَجُلٌ عَرَفَ الْحَقَّ فَقَضَى بِهِ وَرَجُلٌ عَرَفَ الْحَقَّ فَجَارَ فِي الْحُكْمِ فَهُوَ فِي النَّارِ وَرَجُلٌ قَضَى لِلنَّاسِ عَلَى جَهْلٍ فَهُوَ فِي النَّارِ ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
Burayda ibn al-Hasib (roziyallohu anhu)dan, u kishi Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Qozilar uch xil boʻladi: bittasi jannatda, ikkitasi doʻzaxda. Jannatda boʻladigani — haqni bilib, unga koʻra hukm qilgan kishidir. Haqni bilib turib, hukmda zulm qilgan kishi esa doʻzaxdadir. Bilimsizlik bilan odamlarga hukm qilgan kishi ham doʻzaxdadir», dedilar. Abu Dovud aytdi: Bu boradagi eng sahih narsa shu, yaʼni Ibn Burayda rivoyat qilgan «Qozilar uch xil boʻladi» hadisidir.Бурайда ибн ал-Ҳасиб (розияллоҳу анҳу)дан, у киши Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Қозилар уч хил бўлади: биттаси жаннатда, иккитаси дўзахда. Жаннатда бўладигани — ҳақни билиб, унга кўра ҳукм қилган кишидир. Ҳақни билиб туриб, ҳукмда зулм қилган киши эса дўзахдадир. Билимсизлик билан одамларга ҳукм қилган киши ҳам дўзахдадир», дедилар. Абу Довуд айтди: Бу борадаги энг саҳиҳ нарса шу, яъни Ибн Бурайда ривоят қилган «Қозилар уч хил бўлади» ҳадисидир.
عَن بُرَيْدَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنِ اسْتَعْمَلْنَاهُ عَلَى عَمَلٍ فَرَزَقْنَاهُ رِزْقًا فَمَا أَخَذَ بَعْدَ ذَلِكَ فَهُوَ غُلُولٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Burayda (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Kimni biron ishga xizmatchi qilib tayinlasak va unga rizq (maosh) belgilab bersak, shundan keyin u olgan narsa xiyonatdir», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Кимни бирон ишга хизматчи қилиб тайинласак ва унга ризқ (маош) белгилаб берсак, шундан кейин у олган нарса хиёнатдир», дедилар.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «حُرْمَةُ نِسَاءِ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ كَحُرْمَةِ أُمَّهَاتِهِمْ وَمَا مِنْ رَجُلٍ مِنَ الْقَاعِدِينَ يَخْلُفُ رَجُلًا مِنَ الْمُجَاهِدِينَ فِي أَهْلِهِ فَيَخُونُهُ فِيهِمْ إِلَّا وُقِفَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فيأخذُ مِنْ عَمَلِهِ مَا شَاءَ فَمَا ظَنُّكُمْ؟» . رَوَاهُ مُسلم
Burayda al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mujohidlarning ayollarining hurmati (uyda) qolganlarga oʻz onalarining hurmati kabidir. (Uyda) qolganlardan biron kishi mujohidlardan birining ortidan uning ahlini saqlovchi boʻlsa-yu, soʻng ular borasida unga xiyonat qilsa, qiyomat kuni albatta uning oldida toʻxtatiladi, soʻng (mujohid) uning amalidan xohlaganini olib oladi. Bas, sizlar nima deb oʻylaysizlar?» — dedilar.Бурайда ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мужоҳидларнинг аёлларининг ҳурмати (уйда) қолганларга ўз оналарининг ҳурмати кабидир. (Уйда) қолганлардан бирон киши мужоҳидлардан бирининг ортидан унинг аҳлини сақловчи бўлса-ю, сўнг улар борасида унга хиёнат қилса, қиёмат куни албатта унинг олдида тўхтатилади, сўнг (мужоҳид) унинг амалидан хоҳлаганини олиб олади. Бас, сизлар нима деб ўйлайсизлар?» — дедилар.
وَعَن بُرَيْدَة قَالَ: بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي إِذا جَاءَهُ رَجُلٌ مَعَهُ حِمَارٌ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ ارْكَبْ وَتَأَخَّرَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا أَنْتَ أَحَقُّ بِصَدْرِ دَابَّتِكَ إِلَّا أَنْ تَجْعَلَهُ لِي» . قَالَ: جَعَلْتُهُ لَكَ فَرَكِبَ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ
Abdulloh ibn Burayda (rahimahulloh): «Men otam Burayda (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim», deydi: «Rasululloh ﷺ piyoda ketayotgan edilar, eshagi bor bir kishi kelib: ‹Yo Rasululloh, mining›, dedi va oʻzi orqaga surildi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Yoʻq, ulovingning oldida (minishga) sen mendan koʻra haqliroqsan, magar uni menga bersang (boshqa gap)›, dedilar. U: ‹Men uni sizga berdim›, dedi. Shunda (u zot) mindilar.»Абдуллоҳ ибн Бурайда (раҳимаҳуллоҳ): «Мен отам Бурайда (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим», дейди: «Расулуллоҳ ﷺ пиёда кетаётган эдилар, эшаги бор бир киши келиб: ‹Ё Расулуллоҳ, мининг›, деди ва ўзи орқага сурилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Йўқ, уловингнинг олдида (минишга) сен мендан кўра ҳақлироқсан, магар уни менга берсанг (бошқа гап)›, дедилар. У: ‹Мен уни сизга бердим›, деди. Шунда (у зот) миндилар.»
عَن بُريدةَ قَالَ: كُنَّا فِي الْجَاهِلَيَّةِ إِذَا وُلِدَ لِأَحَدِنَا غلامٌ ذَبَحَ شاةٌ ولطَّخَ رأسَه بدمه فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ كُنَّا نَذْبَحُ الشَّاةَ يَوْمَ السَّابِعِ وَنَحْلِقُ رَأْسَهُ وَنُلَطِّخُهُ بِزَعْفَرَانٍ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَزَاد رزين: ونُسمِّيه
Abdulloh ibn Burayda aytadi: Otam Burayda (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Biz johiliyat davrida birortamizning oʻgʻil farzandi tugʻilsa, bir qoʻy soʻyib, uning boshini (qoʻyning) qoniga belar edik. Alloh Islomni keltirgach esa, biz bir qoʻy soʻyib, uning boshini qirtishlaydigan va zaʼfaron bilan moylaydigan boʻldik.Абдуллоҳ ибн Бурайда айтади: Отам Бурайда (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Биз жоҳилият даврида бирортамизнинг ўғил фарзанди туғилса, бир қўй сўйиб, унинг бошини (қўйнинг) қонига белар эдик. Аллоҳ Исломни келтиргач эса, биз бир қўй сўйиб, унинг бошини қиртишлайдиган ва заъфарон билан мойлайдиган бўлдик.
وَعَن بُرَيْدَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «نَهَيْتُكُمْ عَنِ الظُّرُوفِ فَإِنَّ ظَرْفًا لَا يُحِلُّ شَيْئًا وَلَا يُحَرِّمُهُ وَكُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ» . وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ: «نَهَيْتُكُمْ عَنِ الْأَشْرِبَةِ إِلَّا فِي ظُرُوفِ الْأَدَمِ فَاشْرَبُوا فِي كُلِّ وِعَاءٍ غَيْرَ أَنْ لَا تَشْرَبُوا مُسْكِرًا» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u kishi aytadilar: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Men sizlarni uch narsadan qaytargan edim, endi esa sizlarga ularni buyuraman. Sizlarni qabrlarni ziyorat qilishdan qaytargan edim, endi ularni ziyorat qilinglar, chunki ularni ziyorat qilishda (oxiratni) eslatish bordir. Sizlarni teri idishlardan boshqasida ichimlik ichishdan qaytargan edim, endi har qanday idishda ichinglar, faqat mast qiluvchi narsani ichmanglar. Sizlarni qurbonlik goʻshtlarini uch kundan keyin yeyishdan qaytargan edim, endi yenglar va safarlaringizda undan foydalaninglar».Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у киши айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мен сизларни уч нарсадан қайтарган эдим, энди эса сизларга уларни буюраман. Сизларни қабрларни зиёрат қилишдан қайтарган эдим, энди уларни зиёрат қилинглар, чунки уларни зиёрат қилишда (охиратни) эслатиш бордир. Сизларни тери идишлардан бошқасида ичимлик ичишдан қайтарган эдим, энди ҳар қандай идишда ичинглар, фақат маст қилувчи нарсани ичманглар. Сизларни қурбонлик гўштларини уч кундан кейин ейишдан қайтарган эдим, энди енглар ва сафарларингизда ундан фойдаланинглар».
وَعَنْ بُرَيْدَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِرَجُلٍ عَلَيْهِ خَاتَمٌ مِنْ شَبَهٍ: «مَا لِي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ الْأَصْنَامِ؟» فَطَرَحَهُ ثُمَّ جَاءَ وَعَلَيْهِ خَاتَمٌ مِنْ حَدِيدٍ فَقَالَ: «مَا لِي أَرَى عَلَيْكَ حِلْيَةَ أَهْلِ النَّارِ؟» فَطَرَحَهُ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ أَتَّخِذُهُ؟ قَالَ: «مِنْ وَرِقٍ وَلَا تُتِمَّهُ مِثْقَالا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
al-Hasan ibn Ali va Muhammad ibn Abdulaziz ibn Abu Rizma — maʼnosi bir — Zayd ibn Hubob ularga Abdulloh ibn Muslim as-Sulamiy al-Marvaziy Abu Toybadan, u Abdulloh ibn Buraydadan, u otasidan (roziyallohu anhu) rivoyat qilib xabar berdi: Bir kishi Nabiy ﷺ ning huzurlariga keldi, ustida shabahdan (sariq misdan) yasalgan uzuk bor edi. Bas, u zot unga: «Nega men sendan butlarning hidini topyapman?» dedilar. Shunda u uni (uzukni) tashladi. Soʻngra u temirdan yasalgan uzuk taqib keldi. Bas, u zot: «Nega men sening ustingda doʻzax ahlining bezagini koʻryapman?» dedilar. U buni ham tashladi va: «Ey Rasululloh, qaysi narsadan (uzuk) yasab olay?» dedi. U zot: «Uni kumushdan yasab ol, ammo uni bir misqolga yetkazma», dedilar. Muhammad: «Abdulloh ibn Muslim», demadi; al-Hasan: «as-Sulamiy al-Marvaziy», demadi.ал-Ҳасан ибн Али ва Муҳаммад ибн Абдулазиз ибн Абу Ризма — маъноси бир — Зайд ибн Ҳубоб уларга Абдуллоҳ ибн Муслим ас-Суламий ал-Марвазий Абу Тойбадан, у Абдуллоҳ ибн Бурайдадан, у отасидан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилиб хабар берди: Бир киши Набий ﷺ нинг ҳузурларига келди, устида шабаҳдан (сариқ мисдан) ясалган узук бор эди. Бас, у зот унга: «Нега мен сендан бутларнинг ҳидини топяпман?» дедилар. Шунда у уни (узукни) ташлади. Сўнгра у темирдан ясалган узук тақиб келди. Бас, у зот: «Нега мен сенинг устингда дўзах аҳлининг безагини кўряпман?» дедилар. У буни ҳам ташлади ва: «Эй Расулуллоҳ, қайси нарсадан (узук) ясаб олай?» деди. У зот: «Уни кумушдан ясаб ол, аммо уни бир мисқолга етказма», дедилар. Муҳаммад: «Абдуллоҳ ибн Муслим», демади; ал-Ҳасан: «ас-Суламий ал-Марвазий», демади.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ لَعِبَ بِالنَّرْدَشِيرِ فَكَأَنَّمَا صَبَغَ يَدَهُ فِي لَحْمِ خِنْزِيرٍ وَدَمِهِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim nardashir (nard oʻyini)ni oʻynasa, xuddi qoʻlini choʻchqaning goʻshti va qoniga botirgan kabidir», — dedilar.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким нардашир (нард ўйини)ни ўйнаса, худди қўлини чўчқанинг гўшти ва қонига ботирган кабидир», — дедилар.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَتَطَيَّرُ مِنْ شَيْءٍ فَإِذَا بَعَثَ عَامِلًا سَأَلَ عَنِ اسْمِهِ فَإِذَا أَعْجَبَهُ اسْمه فَرح بِهِ ورئي بشر ذَلِك على وَجْهِهِ وَإِنْ كَرِهَ اسْمَهُ رُئِيَ كَرَاهِيَةُ ذَلِكَ على وَجْهِهِ وَإِذَا دَخَلَ قَرْيَةً سَأَلَ عَنِ اسْمِهَا فَإِنْ أَعْجَبَهُ اسْمُهَا فَرِحَ بِهِ وَرُئِيَ بِشْرُ ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ وَإِنْ كَرِهَ اسْمَهَا رُئِيَ كَرَاهِيَة ذَلِك فِي وَجهه. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ hech narsadan badfol olmas edilar. Biror amaldorni joʻnatganlarida, uning ismini soʻrar edilar. Agar uning ismi u zotga yoqsa, undan xursand boʻlar va bu xursandchilik chehralarida koʻrinib turar edi. Agar uning ismini yoqtirmasalar, buni yoqtirmaslik chehralarida koʻrinib turardi. Biror qishloqqa kirganlarida ham, uning nomini soʻrar edilar. Agar uning nomi u zotga yoqsa, undan xursand boʻlar va bu xursandchilik chehralarida koʻrinib turardi. Agar uning nomini yoqtirmasalar, buni yoqtirmaslik chehralarida koʻrinib turardi.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ҳеч нарсадан бадфол олмас эдилар. Бирор амалдорни жўнатганларида, унинг исмини сўрар эдилар. Агар унинг исми у зотга ёқса, ундан хурсанд бўлар ва бу хурсандчилик чеҳраларида кўриниб турар эди. Агар унинг исмини ёқтирмасалар, буни ёқтирмаслик чеҳраларида кўриниб турарди. Бирор қишлоққа кирганларида ҳам, унинг номини сўрар эдилар. Агар унинг номи у зотга ёқса, ундан хурсанд бўлар ва бу хурсандчилик чеҳраларида кўриниб турарди. Агар унинг номини ёқтирмасалар, буни ёқтирмаслик чеҳраларида кўриниб турарди.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَدِيثٍ: «يُقَاتِلُكُمْ قَوْمٌ صِغَارُ الْأَعْيُنِ» يَعْنِي التّرْك. قَالَ: «تسوقونهم ثَلَاث مَرَّات حَتَّى تلحقوهم بِجَزِيرَة الْعَرَب فَأَما السِّيَاقَةِ الْأُولَى فَيَنْجُو مَنْ هَرَبَ مِنْهُمْ وَأَمَّا الثَّانِيَة فينجو بعض وَيهْلك بعض وَأما الثَّالِثَةِ فَيُصْطَلَمُونَ» أَوْ كَمَا قَالَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Jaʼfar ibn Musofir at-Tinnisiy bizga aytib berdi: Xallod ibn Yahyo bizga aytib berdi: Bashir ibn al-Muhojir bizga aytib berdi: Abdulloh ibn Burayda bizga otasidan, u Nabiy ﷺdan, koʻzlari kichik bir qavm sizlarga qarshi jang qiladi — yaʼni turklar — degan hadis xususida rivoyat qildi. U zot ﷺ dedilar: «Sizlar ularni Arab yarim oroliga yetkazguningizcha uch marta haydaysizlar. Birinchi haydashda ulardan qochib qutulgan najot topadi. Ikkinchisida baʼzilari najot topadi va baʼzilari halok boʻladi. Uchinchisida esa ular butunlay qirib tashlanadi». Yoki u zot shunga oʻxshash bir narsa dedilar.Жаъфар ибн Мусофир ат-Тиннисий бизга айтиб берди: Халлод ибн Яҳё бизга айтиб берди: Башир ибн ал-Муҳожир бизга айтиб берди: Абдуллоҳ ибн Бурайда бизга отасидан, у Набий ﷺдан, кўзлари кичик бир қавм сизларга қарши жанг қилади — яъни турклар — деган ҳадис хусусида ривоят қилди. У зот ﷺ дедилар: «Сизлар уларни Араб ярим оролига етказгунингизча уч марта ҳайдайсизлар. Биринчи ҳайдашда улардан қочиб қутулган нажот топади. Иккинчисида баъзилари нажот топади ва баъзилари ҳалок бўлади. Учинчисида эса улар бутунлай қириб ташланади». Ёки у зот шунга ўхшаш бир нарса дедилар.
وَعَن بُريدةَ أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ فِي الْجَنَّةِ مِنْ خَيْلٍ؟ قَالَ: «إِنِ اللَّهُ أَدْخَلَكَ الْجَنَّةَ فَلَا تَشَاءُ أَنْ تُحْمَلَ فِيهَا عَلَى فَرَسٍ مِنْ يَاقُوتَةٍ حَمْرَاءَ يَطِيرُ بِكَ فِي الْجَنَّةِ حَيْثُ شِئْتَ إِلَّا فَعَلْتَ» وَسَأَلَهُ رجل فَقَالَ: يارسول الله هَل فِي الجنةِ من إِبلٍ؟ قَالَ: فَلَمْ يَقُلْ لَهُ مَا قَالَ لِصَاحِبِهِ. فَقَالَ: «إِنْ يُدْخِلْكَ اللَّهُ الْجَنَّةَ يَكُنْ لَكَ فِيهَا مَا اشْتَهَتْ نَفْسُكَ وَلَذَّتْ عَيْنُكَ» رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺdan soʻrab: «Yo Rasululloh, jannatda otlar boʻladimi?» dedi. U zot: «Agar Alloh seni jannatga kiritsa, qizil yoqutdan boʻlgan otga minib, jannatda xohlagan joyingga uchib borishni istasang, albatta shunday qilasan», dedilar. (Rovi) aytdi: Yana bir kishi U zotdan soʻrab: «Yo Rasululloh, jannatda tuyalar boʻladimi?» dedi. U zot bunga oldingi kishiga aytgan soʻzini aytmadilar, balki: «Agar Alloh seni jannatga kiritsa, unda sen uchun nafsing istagan va koʻzingga lazzat bagʻishlaydigan har bir narsa boʻladi», dedilar. Bu hadisni (boshqa yoʻl bilan) Abdurahmon ibn Sobit Nabiy ﷺdan shu maʼnoda rivoyat qilgan, va bu Masʼudiyning hadisidan koʻra sahihroqdir.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺдан сўраб: «Ё Расулуллоҳ, жаннатда отлар бўладими?» деди. У зот: «Агар Аллоҳ сени жаннатга киритса, қизил ёқутдан бўлган отга миниб, жаннатда хоҳлаган жойингга учиб боришни истасанг, албатта шундай қиласан», дедилар. (Рови) айтди: Яна бир киши У зотдан сўраб: «Ё Расулуллоҳ, жаннатда туялар бўладими?» деди. У зот бунга олдинги кишига айтган сўзини айтмадилар, балки: «Агар Аллоҳ сени жаннатга киритса, унда сен учун нафсинг истаган ва кўзингга лаззат бағишлайдиган ҳар бир нарса бўлади», дедилар. Бу ҳадисни (бошқа йўл билан) Абдураҳмон ибн Собит Набий ﷺдан шу маънода ривоят қилган, ва бу Масъудийнинг ҳадисидан кўра саҳиҳроқдир.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَهْلُ الْجَنَّةِ عِشْرُونَ وَمِائَةُ صَفٍّ ثَمَانُونَ مِنْهَا مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ وَأَرْبَعُونَ مِنْ سَائِرِ الْأُمَمِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالدَّارِمِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي كتاب الْبَعْث والنشور
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat ahli bir yuz yigirma safdir; ularning saksontasi shu ummatdan, qirqtasi esa boshqa ummatlardandir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Bu hadis Alqama ibn Marsaddan, u Sulaymon ibn Buraydadan, u Nabiy ﷺdan mursal tarzda ham rivoyat qilingan; baʼzilar esa Sulaymon ibn Buraydadan, u otasidan, deb keltirishgan. Abu Sinonning Muhorib ibn Disordan (qilgan) hadisi hasandir. Abu Sinonning ismi Diror ibn Murradir; Abu Sinon ash-Shayboniyning ismi Said ibn Sinon boʻlib, u basralik; Abu Sinon ash-Shomiyning ismi esa Iso ibn Sinon boʻlib, u qasmaliydir.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат аҳли бир юз йигирма сафдир; уларнинг саксонтаси шу умматдан, қирқтаси эса бошқа умматлардандир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Бу ҳадис Алқама ибн Марсаддан, у Сулаймон ибн Бурайдадан, у Набий ﷺдан мурсал тарзда ҳам ривоят қилинган; баъзилар эса Сулаймон ибн Бурайдадан, у отасидан, деб келтиришган. Абу Синоннинг Муҳориб ибн Дисордан (қилган) ҳадиси ҳасандир. Абу Синоннинг исми Дирор ибн Муррадир; Абу Синон аш-Шайбонийнинг исми Саид ибн Синон бўлиб, у басралик; Абу Синон аш-Шомийнинг исми эса Исо ибн Синон бўлиб, у қасмалийдир.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَى بَيْتِ الْمَقْدِسِ قَالَ جِبْرِيل بِأُصْبُعِهِ فَخَرَقَ بِهَا الْحَجَرَ فَشَدَّ بِهِ الْبُرَاقَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Buraydat (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Baytul-Maqdisga yetib borganimizda, Jibril barmogʻi bilan ishora qildi-da, u bilan toshni teshib, Buroqni unga bogʻlab qoʻydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir.Бурайдат (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Байтул-Мақдисга етиб борганимизда, Жибрил бармоғи билан ишора қилди-да, у билан тошни тешиб, Буроқни унга боғлаб қўйди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الصَّلَوَات يَوْم الْفَتْح بِوضُوء وَاحِد وَمسح عل خُفَّيْهِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ: لَقَدْ صَنَعْتَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ تَكُنْ تَصْنَعُهُ فَقَالَ: «عَمْدًا صَنَعْتُهُ يَا عمر» . رَوَاهُ مُسلم
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Fath kuni (Makka fathida) barcha namozlarni bitta tahorat bilan oʻqidilar va maxsilari ustiga mash tortdilar. Umar u zotga: ‹Bugun siz ilgari qilmaydigan bir ishni qildingiz›, dedi. U zot: «Uni ataylab qildim, ey Umar», dedilar. Muslim rivoyat qilgan.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Фатҳ куни (Макка фатҳида) барча намозларни битта таҳорат билан ўқидилар ва махсилари устига маш тортдилар. Умар у зотга: ‹Бугун сиз илгари қилмайдиган бир ишни қилдингиз›, деди. У зот: «Уни атайлаб қилдим, эй Умар», дедилар. Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْعَهْدُ الَّذِي بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ الصَّلَاةُ فَمَنْ تَرَكَهَا فَقَدْ كَفَرَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biz bilan ularning orasidagi ahd — namozdir. Kim uni tark etsa, batahqiq kofir boʻlibdi», dedilar. Bu bobda Anas va Ibn Abbosdan ham (rivoyat bor). Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Биз билан уларнинг орасидаги аҳд — намоздир. Ким уни тарк этса, батаҳқиқ кофир бўлибди», дедилар. Бу бобда Анас ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоят бор). Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.
وَعَن بُرَيْدَة قَالَ: أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ لَهُ: «صَلِّ مَعَنَا هَذَيْنِ» يَعْنِي الْيَوْمَيْنِ فَلَمَّا زَالَتِ الشَّمْسُ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الظُّهْرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْمَغْرِبَ حِينَ غَابَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْفَجْرَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ فَلَمَّا أَنْ كَانَ الْيَوْمُ الثَّانِي أَمَرَهُ فَأَبْرَدَ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ بِهَا فَأَنْعَمَ أَنْ يُبْرِدَ بِهَا وَصَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ أَخَّرَهَا فَوْقَ الَّذِي كَانَ وَصَلَّى الْمَغْرِبَ قَبْلَ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ وَصَلَّى الْعِشَاءَ بَعْدَمَا ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ وَصَلَّى الْفَجْرَ فَأَسْفَرَ بِهَا ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «وَقْتُ صَلَاتكُمْ بَين مَا رَأَيْتُمْ» . رَوَاهُ مُسلم
Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi u zotdan namoz vaqti haqida soʻradi. Shunda (Paygʻambar ﷺ) unga: «Biz bilan birga shu ikkisida (namoz) oʻqi», — dedilar, yaʼni ikki kunni (nazarda tutdilar). Quyosh ogʻganida Bilolga buyurdilar, u azon aytdi; soʻng unga buyurdilar, u peshinga iqomat aytdi; soʻng unga buyurdilar, u quyosh hali baland, oppoq, tiniq turganida asrga iqomat aytdi; soʻng unga buyurdilar, u quyosh botganida shomga iqomat aytdi; soʻng unga buyurdilar, u shafaq gʻoyib boʻlganida xuftonga iqomat aytdi; soʻng unga buyurdilar, u tong otganida bomdodga iqomat aytdi. Ikkinchi kun boʻlganida unga buyurdilar, u peshinni (jazirama issiq qaytishini kutib) salqinga qoldirdi, juda ham salqinga qoldirdi. Asrni quyosh hali baland turganida oʻqidilar, uni avvalgi (kun oʻqigan)idan kechroqqa surdilar. Shomni shafaq gʻoyib boʻlishidan oldin oʻqidilar; xuftonni tunning uchdan biri oʻtganidan keyin oʻqidilar; bomdodni esa ravshanlashganida oʻqidilar. Soʻng: «Namoz vaqti haqida soʻragan kishi qani?» — dedilar. Haligi kishi: «Men, yo Rasululloh!» — dedi. (Paygʻambar ﷺ): «Sizlarning namoz vaqtingiz koʻrgan shu (ikki holat) orasidadir», — dedilar.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши у зотдан намоз вақти ҳақида сўради. Шунда (Пайғамбар ﷺ) унга: «Биз билан бирга шу иккисида (намоз) ўқи», — дедилар, яъни икки кунни (назарда тутдилар). Қуёш оғганида Билолга буюрдилар, у азон айтди; сўнг унга буюрдилар, у пешинга иқомат айтди; сўнг унга буюрдилар, у қуёш ҳали баланд, оппоқ, тиниқ турганида асрга иқомат айтди; сўнг унга буюрдилар, у қуёш ботганида шомга иқомат айтди; сўнг унга буюрдилар, у шафақ ғойиб бўлганида хуфтонга иқомат айтди; сўнг унга буюрдилар, у тонг отганида бомдодга иқомат айтди. Иккинчи кун бўлганида унга буюрдилар, у пешинни (жазирама иссиқ қайтишини кутиб) салқинга қолдирди, жуда ҳам салқинга қолдирди. Асрни қуёш ҳали баланд турганида ўқидилар, уни аввалги (кун ўқиган)идан кечроққа сурдилар. Шомни шафақ ғойиб бўлишидан олдин ўқидилар; хуфтонни туннинг учдан бири ўтганидан кейин ўқидилар; бомдодни эса равшанлашганида ўқидилар. Сўнг: «Намоз вақти ҳақида сўраган киши қани?» — дедилар. Ҳалиги киши: «Мен, ё Расулуллоҳ!» — деди. (Пайғамбар ﷺ): «Сизларнинг намоз вақтингиз кўрган шу (икки ҳолат) орасидадир», — дедилар.
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَنْ تَرَكَ صَلَاةَ الْعَصْرِ فقد حَبط عمله. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim asr namozini tark qilsa, uning amali behuda ketibdi», dedilar. Buxoriy rivoyat qilgan.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким аср намозини тарк қилса, унинг амали беҳуда кетибди», дедилар. Бухорий ривоят қилган.