Burayda ibn al-Husayb al-Aslamiy

وَحَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي خَلَفٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَطَاءٍ الْمَكِّيِّ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، - رضى الله عنه - قَالَ أَتَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ بِمِثْلِ حَدِيثِهِمْ وَقَالَ صَوْمُ شَهْرٍ ‏.‏

Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir ayol Nabiy ﷺ ga keldi — ularning hadisi kabi, va u «bir oylik roʻza» dedi.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир аёл Набий ﷺ га келди — уларнинг ҳадиси каби, ва у «бир ойлик рўза» деди.

وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ أَبِي خَلَفٍ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ عَدِيٍّ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، كِلاَهُمَا عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ ‏"‏ وَتَطَاوَعَا وَلاَ تَخْتَلِفَا ‏"‏ ‏.‏

Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dan Shuʼba hadisiga oʻxshash (qilib rivoyat qilindi). Zayd ibn Abu Unaysaning hadisida «oʻzaro itoatda boʻlinglar, ixtilof qilmanglar» (degan soʻzlar) yoʻq.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дан Шуъба ҳадисига ўхшаш (қилиб ривоят қилинди). Зайд ибн Абу Унайсанинг ҳадисида «ўзаро итоатда бўлинглар, ихтилоф қилманглар» (деган сўзлар) йўқ.

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، ح وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، الْجَرْمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو تُمَيْلَةَ، قَالاَ جَمِيعًا حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، ‏.‏ قَالَ غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تِسْعَ عَشْرَةَ غَزْوَةً قَاتَلَ فِي ثَمَانٍ مِنْهُنَّ ‏.‏ وَلَمْ يَقُلْ أَبُو بَكْرٍ مِنْهُنَّ ‏.‏ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ ‏.‏

Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ oʻn toʻqqiz gʻazot qildilar, ulardan sakkiztasida jang qildilar».Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ўн тўққиз ғазот қилдилар, улардан саккизтасида жанг қилдилар».

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ، مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ لَعِبَ بِالنَّرْدَشِيرِ فَكَأَنَّمَا صَبَغَ يَدَهُ فِي لَحْمِ خِنْزِيرٍ وَدَمِهِ ‏"‏ ‏.‏

Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim nardashir (nard oʻyini)ni oʻynasa, xuddi qoʻlini choʻchqaning goʻshti va qoniga botirgan kabidir», — dedilar.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким нардашир (нард ўйини)ни ўйнаса, худди қўлини чўчқанинг гўшти ва қонига ботирган кабидир», — дедилар.

وَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ السَّامِيُّ، حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلاَةِ فَقَالَ ‏"‏ اشْهَدْ مَعَنَا الصَّلاَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَأَمَرَ بِلاَلاً فَأَذَّنَ بِغَلَسٍ فَصَلَّى الصُّبْحَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ عَنْ بَطْنِ السَّمَاءِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَجَبَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ حِينَ وَقَعَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ الْغَدَ فَنَوَّرَ بِالصُّبْحِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ لَمْ تُخَالِطْهَا صُفْرَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ قَبْلَ أَنْ يَقَعَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ عِنْدَ ذَهَابِ ثُلُثِ اللَّيْلِ أَوْ بَعْضِهِ - شَكَّ حَرَمِيٌّ - فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ ‏"‏ أَيْنَ السَّائِلُ مَا بَيْنَ مَا رَأَيْتَ وَقْتٌ ‏"‏ ‏.‏

Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib, namoz vaqtlari haqida soʻradi. Shunda u zot: «Biz bilan birga namoz oʻqigin», dedilar. Soʻng Bilolga buyurdilar, u tong qorongʻisida azon aytdi va u zot tong yorishgan paytda bomdodni oʻqidilar. Soʻng quyosh osmon oʻrtasidan ogʻgan paytda unga peshinni (azon aytishni) buyurdilar. Soʻng quyosh hali baland boʻlgan paytda unga asrni buyurdilar. Soʻng quyosh botgan paytda unga shomni buyurdilar. Soʻng shafaq yoʻqolgan paytda unga xufton(ni aytishni) buyurdilar. Soʻng ertasi kuni unga buyurdilar, u bomdodni yorugʻlikda oʻqidi. Soʻng unga peshinni buyurdilar, uni salqinroqqa qoldirdi. Soʻng quyosh oq, tiniq, sargʻishlik aralashmagan paytda unga asrni buyurdilar. Soʻng shafaq yoʻqolishidan oldin unga shomni buyurdilar. Soʻng tunning uchdan biri yoki bir qismi oʻtgan paytda unga xuftonni buyurdilar — Haramiy bunda shubha qildi. Tong otganda u zot: «Soʻrovchi qani? (Namoz vaqtlari) sen koʻrgan ana shu (ikki chegara) orasidadir», dedilar.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ нинг олдиларига келиб, намоз вақтлари ҳақида сўради. Шунда у зот: «Биз билан бирга намоз ўқигин», дедилар. Сўнг Билолга буюрдилар, у тонг қоронғисида азон айтди ва у зот тонг ёришган пайтда бомдодни ўқидилар. Сўнг қуёш осмон ўртасидан оғган пайтда унга пешинни (азон айтишни) буюрдилар. Сўнг қуёш ҳали баланд бўлган пайтда унга асрни буюрдилар. Сўнг қуёш ботган пайтда унга шомни буюрдилар. Сўнг шафақ йўқолган пайтда унга хуфтон(ни айтишни) буюрдилар. Сўнг эртаси куни унга буюрдилар, у бомдодни ёруғликда ўқиди. Сўнг унга пешинни буюрдилар, уни салқинроққа қолдирди. Сўнг қуёш оқ, тиниқ, сарғишлик аралашмаган пайтда унга асрни буюрдилар. Сўнг шафақ йўқолишидан олдин унга шомни буюрдилар. Сўнг туннинг учдан бири ёки бир қисми ўтган пайтда унга хуфтонни буюрдилар — Ҳарамий бунда шубҳа қилди. Тонг отганда у зот: «Сўровчи қани? (Намоз вақтлари) сен кўрган ана шу (икки чегара) орасидадир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، - وَهُوَ ابْنُ مِغْوَلٍ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ أَوِ الأَشْعَرِيَّ أُعْطِيَ مِزْمَارًا مِنْ مَزَامِيرِ آلِ دَاوُدَ ‏"‏ ‏.‏

Buraida (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Abdulloh ibn Qaysga — yoki al-Ashʼariyga — Dovud xonadonining nay (kabi yoqimli ovozlari)dan bir nay (yoqimli ovoz) ato etilgan», dedilar.Бураида (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Абдуллоҳ ибн Қайсга — ёки ал-Ашъарийга — Довуд хонадонининг най (каби ёқимли овозлари)дан бир най (ёқимли овоз) ато этилган», дедилар.