حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَأَنَا جَالِسٌ، كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسِيرُ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ حِينَ دَفَعَ قَالَ كَانَ يَسِيرُ الْعَنَقَ فَإِذَا وَجَدَ فَجْوَةً نَصَّ . قَالَ هِشَامٌ النَّصُّ فَوْقَ الْعَنَقِ .
Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Undan: «Rasululloh ﷺ Vidoʼ hajjida (Arafadan) qaytganlarida qanday yurar edilar?» deb soʻraldi. U aytdi: U zot anaq (oʻrtacha tez yurish) bilan yurar, keng (boʻsh) joy topganlarida esa nass (tezroq haydash) qilar edilar. Hishom aytdi: Nass — anaqdan tezroqdir.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ундан: «Расулуллоҳ ﷺ Видў ҳажжида (Арафадан) қайтганларида қандай юрар эдилар?» деб сўралди. У айтди: У зот анақ (ўртача тез юриш) билан юрар, кенг (бўш) жой топганларида эса насс (тезроқ ҳайдаш) қилар эдилар. Ҳишом айтди: Насс — анақдан тезроқдир.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي الزِّنَادِ - عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ يَا ابْنَ أُخْتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يُفَضِّلُ بَعْضَنَا عَلَى بَعْضٍ فِي الْقَسْمِ مِنْ مُكْثِهِ عِنْدَنَا وَكَانَ قَلَّ يَوْمٌ إِلاَّ وَهُوَ يَطُوفُ عَلَيْنَا جَمِيعًا فَيَدْنُو مِنْ كُلِّ امْرَأَةٍ مِنْ غَيْرِ مَسِيسٍ حَتَّى يَبْلُغَ إِلَى الَّتِي هُوَ يَوْمُهَا فَيَبِيتُ عِنْدَهَا وَلْقَدْ قَالَتْ سَوْدَةُ بِنْتُ زَمْعَةَ حِينَ أَسَنَّتْ وَفَرِقَتْ أَنْ يُفَارِقَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ يَوْمِي لِعَائِشَةَ . فَقَبِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا قَالَتْ نَقُولُ فِي ذَلِكَ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى وَفِي أَشْبَاهِهَا أُرَاهُ قَالَ { وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا } .
Ahmad ibn Yunus Abdurrahmon ibn Abu Zinoddan, u Hishom ibn Urvadan, u otasidan rivoyat qiladi. U dedi: Oisha (roziyallohu anho): «Ey jiyanim, Rasululloh ﷺ huzurimizda turish vaqtini taqsim qilishda baʼzimizni baʼzimizdan afzal koʻrmas edilar. U zot hammamizning oldimizdan aylanib, har bir ayolga tegmasdan yaqinlashar, soʻng oʻz navbati boʻlgan ayolning oldiga yetib borib, uning huzurida tunar edilar. Bu kam kun boʻlardi (yaʼni har kuni hammamizni aylanib chiqar edilar). Savda binti Zamʼa qarib qolib, Rasululloh ﷺ uni taloq qilib yuborishlaridan qoʻrqqanida: ‹Ey Rasululloh, mening kunim Oishaga boʻlsin›, dedi. Rasululloh ﷺ buni undan qabul qildilar», dedi. (Oisha) dedi: «Biz ana shu va shunga oʻxshash (ayollar) haqida Alloh taolo — oʻylaymanki, u (Urva): {Agar bir ayol erining (oʻzidan) yuz oʻgirishidan qoʻrqsa} (Niso 128) oyatini nozil qildi, deymiz».Аҳмад ибн Юнус Абдурраҳмон ибн Абу Зиноддан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан ривоят қилади. У деди: Оиша (розияллоҳу анҳо): «Эй жияним, Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримизда туриш вақтини тақсим қилишда баъзимизни баъзимиздан афзал кўрмас эдилар. У зот ҳаммамизнинг олдимиздан айланиб, ҳар бир аёлга тегмасдан яқинлашар, сўнг ўз навбати бўлган аёлнинг олдига етиб бориб, унинг ҳузурида тунар эдилар. Бу кам кун бўларди (яъни ҳар куни ҳаммамизни айланиб чиқар эдилар). Савда бинти Замъа қариб қолиб, Расулуллоҳ ﷺ уни талоқ қилиб юборишларидан қўрққанида: ‹Эй Расулуллоҳ, менинг куним Оишага бўлсин›, деди. Расулуллоҳ ﷺ буни ундан қабул қилдилар», деди. (Оиша) деди: «Биз ана шу ва шунга ўхшаш (аёллар) ҳақида Аллоҳ таоло — ўйлайманки, у (Урва): {Агар бир аёл эрининг (ўзидан) юз ўгиришидан қўрқса} (Нисо 128) оятини нозил қилди, деймиз».
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، أَنَّ جَمِيلَةَ، كَانَتْ تَحْتَ أَوْسِ بْنِ الصَّامِتِ وَكَانَ رَجُلاً بِهِ لَمَمٌ فَكَانَ إِذَا اشْتَدَّ لَمَمُهُ ظَاهَرَ مِنَ امْرَأَتِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِيهِ كَفَّارَةَ الظِّهَارِ .
Hishom ibn Urva (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Jamila Avs ibn Somitning nikohida edi. U (Avs) telba tutadigan kishi edi. Telbaligi qoʻzigʻonda esa, xotiniga zihor qilar edi. Shunda Alloh taolo u haqda zihor kaffaroti (oyatlarini) nozil qildi.Ҳишом ибн Урва (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Жамила Авс ибн Сомитнинг никоҳида эди. У (Авс) телба тутадиган киши эди. Телбалиги қўзиғонда эса, хотинига зиҳор қилар эди. Шунда Аллоҳ таоло у ҳақда зиҳор каффароти (оятларини) нозил қилди.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، كَانَ يَقْرَأُ فِي صَلاَةِ الْمَغْرِبِ بِنَحْوِ مَا تَقْرَءُونَ { وَالْعَادِيَاتِ } وَنَحْوِهَا مِنَ السُّوَرِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا يَدُلُّ عَلَى أَنَّ ذَاكَ مَنْسُوخٌ وَهَذَا أَصَحُّ .
Hishom ibn Urva (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, uning otasi shom namozida siz oʻqiydigan {Val-odiyot} va shunga oʻxshash suralar kabi (suralarni) oʻqir edi. Abu Dovud dedi: Bu, ananing (uzun suralar haqidagi rivoyatning) mansux (bekor) qilinganiga dalolat qiladi va bu sahihroqdir.Ҳишом ибн Урва (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, унинг отаси шом намозида сиз ўқийдиган {Вал-одиёт} ва шунга ўхшаш суралар каби (сураларни) ўқир эди. Абу Довуд деди: Бу, ананинг (узун суралар ҳақидаги ривоятнинг) мансух (бекор) қилинганига далолат қилади ва бу саҳиҳроқдир.