Husayn ibn Ali

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ أَبُو يَحْيَى الْبَزَّازُ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبَّادٌ، عَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ الْحَارِثِ الْجَدَلِيُّ، - مِنْ جَدِيلَةِ قَيْسٍ أَنَّ أَمِيرَ مَكَّةَ خَطَبَ ثُمَّ قَالَ عَهِدَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَنْسُكَ لِلرُّؤْيَةِ فَإِنْ لَمْ نَرَهُ وَشَهِدَ شَاهِدَا عَدْلٍ نَسَكْنَا بِشَهَادَتِهِمَا فَسَأَلْتُ الْحُسَيْنَ بْنَ الْحَارِثِ مَنْ أَمِيرُ مَكَّةَ قَالَ لاَ أَدْرِي ‏.‏ ثُمَّ لَقِيَنِي بَعْدُ فَقَالَ هُوَ الْحَارِثُ بْنُ حَاطِبٍ أَخُو مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ ثُمَّ قَالَ الأَمِيرُ إِنَّ فِيكُمْ مَنْ هُوَ أَعْلَمُ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ مِنِّي وَشَهِدَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى رَجُلٍ قَالَ الْحُسَيْنُ فَقُلْتُ لِشَيْخٍ إِلَى جَنْبِي مَنْ هَذَا الَّذِي أَوْمَأَ إِلَيْهِ الأَمِيرُ قَالَ هَذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ‏.‏ وَصَدَقَ كَانَ أَعْلَمَ بِاللَّهِ مِنْهُ فَقَالَ بِذَلِكَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Husayn ibn Horis al-Jadaliy (rahimahulloh) — Jadiyla Qaysdan — rivoyat qiladiki, Makka amiri xutba qildi, soʻng: «Rasululloh ﷺ bizga, (oyni) koʻrish bilan ibodat (haj amallari) qilishimizni, agar uni koʻrmasak va ikki adolatli guvoh guvohlik bersa, ularning guvohligiga koʻra ibodat qilishimizni topshirganlar», dedi. Men Husayn ibn Horisdan: «Makka amiri kim edi?» deb soʻradim. U: «Bilmayman», dedi. Soʻng u keyinroq men bilan uchrashib: «U Horis ibn Hotib edi, Muhammad ibn Hotibning akasi», dedi. Soʻng amir: «Sizlarning oranglizda Alloh va Uning Rasulini mendan koʻra yaxshiroq biladigan kishi bor, u buni Rasululloh ﷺdan (eshitib) guvohlik berdi», dedi va qoʻli bilan bir kishiga ishora qildi. Husayn aytdi: Men yonimdagi bir shayxga: «Amir ishora qilgan bu kishi kim?» dedim. U: «Bu Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)», dedi. U toʻgʻri aytdi, (Abdulloh ibn Umar) undan Allohni yaxshiroq bilar edi. Shunda u (Ibn Umar): «Bizni Rasululloh ﷺ ana shunga buyurganlar», dedi.Ҳусайн ибн Ҳорис ал-Жадалий (раҳимаҳуллоҳ) — Жадийла Қайсдан — ривоят қиладики, Макка амири хутба қилди, сўнг: «Расулуллоҳ ﷺ бизга, (ойни) кўриш билан ибодат (ҳаж амаллари) қилишимизни, агар уни кўрмасак ва икки адолатли гувоҳ гувоҳлик берса, уларнинг гувоҳлигига кўра ибодат қилишимизни топширганлар», деди. Мен Ҳусайн ибн Ҳорисдан: «Макка амири ким эди?» деб сўрадим. У: «Билмайман», деди. Сўнг у кейинроқ мен билан учрашиб: «У Ҳорис ибн Ҳотиб эди, Муҳаммад ибн Ҳотибнинг акаси», деди. Сўнг амир: «Сизларнинг оранглизда Аллоҳ ва Унинг Расулини мендан кўра яхшироқ биладиган киши бор, у буни Расулуллоҳ ﷺдан (эшитиб) гувоҳлик берди», деди ва қўли билан бир кишига ишора қилди. Ҳусайн айтди: Мен ёнимдаги бир шайхга: «Амир ишора қилган бу киши ким?» дедим. У: «Бу Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)», деди. У тўғри айтди, (Абдуллоҳ ибн Умар) ундан Аллоҳни яхшироқ билар эди. Шунда у (Ибн Умар): «Бизни Расулуллоҳ ﷺ ана шунга буюрганлар», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَقَّ عَنِ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ كَبْشًا كَبْشًا ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Hasan va Husayn (roziyallohu anhumo) uchun bittadan qoʻchqor aqiqa qildilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Ҳасан ва Ҳусайн (розияллоҳу анҳумо) учун биттадан қўчқор ақиқа қилдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَنَّ زَيْدَ بْنَ حُبَابٍ، حَدَّثَهُمْ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ - رضى الله عنهما - عَلَيْهِمَا قَمِيصَانِ أَحْمَرَانِ يَعْثُرَانِ وَيَقُومَانِ فَنَزَلَ فَأَخَذَهُمَا فَصَعِدَ بِهِمَا الْمِنْبَرَ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ صَدَقَ اللَّهُ ‏{‏ إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلاَدُكُمْ فِتْنَةٌ ‏}‏ رَأَيْتُ هَذَيْنِ فَلَمْ أَصْبِرْ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ أَخَذَ فِي الْخُطْبَةِ ‏.‏

Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qildilar. Shu asnoda Hasan va Husayn (roziyallohu anhumo) qizil koʻylak kiyib, qoqilib-qoqilib, yiqilib-turib (kelib) qoldilar. Shunda u zot (minbardan) tushib, ularni koʻtarib oldilar va ular bilan birga minbarga chiqdilar. Soʻngra: «Alloh rost aytdi: {Albatta, mol-mulkingiz va farzandlaringiz (sizlar uchun) bir sinovdir} (Tagʻobun 15). Men bu ikkovini koʻrib, sabr qila olmadim», — dedilar. Soʻng xutbasini davom ettirdilar.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилдилар. Шу аснода Ҳасан ва Ҳусайн (розияллоҳу анҳумо) қизил кўйлак кийиб, қоқилиб-қоқилиб, йиқилиб-туриб (келиб) қолдилар. Шунда у зот (минбардан) тушиб, уларни кўтариб олдилар ва улар билан бирга минбарга чиқдилар. Сўнгра: «Аллоҳ рост айтди: {Албатта, мол-мулкингиз ва фарзандларингиз (сизлар учун) бир синовдир} (Тағобун 15). Мен бу икковини кўриб, сабр қила олмадим», — дедилар. Сўнг хутбасини давом эттирдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنْ مَوْلَى ابْنِ أَبِي أَحْمَدَقَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ لَنَا الْقَعْنَبِيُّ فِيمَا قَرَأَ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ وَاسْمُهُ قُزْمَانُ مَوْلَى ابْنِ أَبِي أَحْمَدَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَخَّصَ فِي بَيْعِ الْعَرَايَا فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ أَوْ فِي خَمْسَةِ أَوْسُقٍ شَكَّ دَاوُدُ بْنُ الْحُصَيْنِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَدِيثُ جَابِرٍ إِلَى أَرْبَعَةِ أَوْسُقٍ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ aroyoni besh vasqdan kam yoki besh vasq miqdorida sotishga ruxsat berdilar — Dovud ibn al-Husayn (ikkisidan qaysi biri ekanida) shubha qildi. Abu Dovud aytdi: Jobirning hadisi toʻrt vasqgacha (ekanini bildiradi).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ароёни беш васқдан кам ёки беш васқ миқдорида сотишга рухсат бердилар — Довуд ибн ал-Ҳусайн (иккисидан қайси бири эканида) шубҳа қилди. Абу Довуд айтди: Жобирнинг ҳадиси тўрт васқгача (эканини билдиради).

حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ يُونُسَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَتَانِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ لِي أَتَيْتُكَ الْبَارِحَةَ فَلَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَكُونَ دَخَلْتُ إِلاَّ أَنَّهُ كَانَ عَلَى الْبَابِ تَمَاثِيلُ وَكَانَ فِي الْبَيْتِ قِرَامُ سِتْرٍ فِيهِ تَمَاثِيلُ وَكَانَ فِي الْبَيْتِ كَلْبٌ فَمُرْ بِرَأْسِ التِّمْثَالِ الَّذِي فِي الْبَيْتِ يُقْطَعُ فَيَصِيرُ كَهَيْئَةِ الشَّجَرَةِ وَمُرْ بِالسِّتْرِ فَلْيُقْطَعْ فَلْيُجْعَلْ مِنْهُ وِسَادَتَيْنِ مَنْبُوذَتَيْنِ تُوطَآنِ وَمُرْ بِالْكَلْبِ فَلْيُخْرَجْ ‏"‏ ‏.‏ فَفَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِذَا الْكَلْبُ لِحَسَنٍ أَوْ حُسَيْنٍ كَانَ تَحْتَ نَضَدٍ لَهُمْ فَأَمَرَ بِهِ فَأُخْرِجَ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّضَدُ شَىْءٌ تُوضَعُ عَلَيْهِ الثِّيَابُ شِبْهُ السَّرِيرِ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ shunday dedilar», dedi: «Menga Jabroil alayhissalom kelib menga: ‹Men senikiga kecha kelgan edim, lekin kirishimga eshik ustida suratlar boʻlganidan boshqa narsa toʻsqinlik qilmadi. Uyda esa ichida suratlar boʻlgan naqshli parda bor edi, yana uyda it ham bor edi. Bas, uydagi suratning boshini kesishni buyurgin, shunda u daraxt shakliga kiradi. Pardani ham kesishni buyurgin, undan ikkita yostiq qilinsin-da, oyoq ostiga tashlab qoʻyilsin. Itni ham chiqarishni buyurgin›, dedi». Bas, Rasululloh ﷺ shunday qildilar. Qarasa, it ularning karavotlari tagida boʻlgan Hasan yoki Husaynniki ekan. U zot buni (chiqarishni) buyurdilar, u chiqarildi. Abu Dovud aytdi: Nazad — kiyimlar qoʻyiladigan, karavotga oʻxshash bir narsadir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар», деди: «Менга Жаброил алайҳиссалом келиб менга: ‹Мен сеникига кеча келган эдим, лекин киришимга эшик устида суратлар бўлганидан бошқа нарса тўсқинлик қилмади. Уйда эса ичида суратлар бўлган нақшли парда бор эди, яна уйда ит ҳам бор эди. Бас, уйдаги суратнинг бошини кесишни буюргин, шунда у дарахт шаклига киради. Пардани ҳам кесишни буюргин, ундан иккита ёстиқ қилинсин-да, оёқ остига ташлаб қўйилсин. Итни ҳам чиқаришни буюргин›, деди». Бас, Расулуллоҳ ﷺ шундай қилдилар. Қараса, ит уларнинг каравотлари тагида бўлган Ҳасан ёки Ҳусайнники экан. У зот буни (чиқаришни) буюрдилар, у чиқарилди. Абу Довуд айтди: Назад — кийимлар қўйиладиган, каравотга ўхшаш бир нарсадир.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ، عَنْ حُمَيْدٍ الشَّامِيِّ، عَنْ سُلَيْمَانَ الْمَنْبِهِيِّ، عَنْ ثَوْبَانَ، مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَافَرَ كَانَ آخِرُ عَهْدِهِ بِإِنْسَانٍ مِنْ أَهْلِهِ فَاطِمَةَ وَأَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ عَلَيْهَا إِذَا قَدِمَ فَاطِمَةَ فَقَدِمَ مِنْ غَزَاةٍ لَهُ وَقَدْ عَلَّقَتْ مِسْحًا أَوْ سِتْرًا عَلَى بَابِهَا وَحَلَّتِ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ قُلْبَيْنِ مِنْ فِضَّةٍ فَقَدِمَ فَلَمْ يَدْخُلْ فَظَنَّتْ أَنَّ مَا مَنَعَهُ أَنْ يَدْخُلَ مَا رَأَى فَهَتَكَتِ السِّتْرَ وَفَكَّكَتِ الْقُلْبَيْنِ عَنِ الصَّبِيَّيْنِ وَقَطَعَتْهُ بَيْنَهُمَا فَانْطَلَقَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُمَا يَبْكِيَانِ فَأَخَذَهُ مِنْهُمَا وَقَالَ ‏"‏ يَا ثَوْبَانُ اذْهَبْ بِهَذَا إِلَى آلِ فُلاَنٍ ‏"‏ ‏.‏ أَهْلِ بَيْتٍ بِالْمَدِينَةِ ‏"‏ إِنَّ هَؤُلاَءِ أَهْلُ بَيْتِي أَكْرَهُ أَنْ يَأْكُلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي حَيَاتِهِمُ الدُّنْيَا يَا ثَوْبَانُ اشْتَرِ لِفَاطِمَةَ قِلاَدَةً مِنْ عَصَبٍ وَسِوَارَيْنِ مِنْ عَاجٍ ‏"‏ ‏.‏

Rasululloh ﷺning ozod qilingan quli Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Rasululloh ﷺ safarga chiqsalar, ahli ichidan eng oxirgi xayrlashadigan kishilari Fotima boʻlar, qaytib kelganlarida esa eng avval kirgan (huzuriga borgan) kishilari ham Fotima boʻlar edi. Bir kuni u zot oʻzlarining bir gʻazotlaridan qaytib keldilar. Fotima eshigiga bir toʻquv (palos) yoki parda osib qoʻygan, Hasan va Husaynga esa kumushdan ikkita bilakuzuk taqib qoʻygan edi. U zot kelib, (uyga) kirmadilar. Fotima u zotni kirishdan toʻsgan narsa — koʻrgan (shu) narsalari deb oʻyladi-da, pardani yirtib tashladi, ikki bolakaydan bilakuzuklarni yechib, ikkisining orasida boʻlib berdi. Ular yigʻlagan holda Rasululloh ﷺ huzurlariga bordilar. U zot ularning qoʻlidan u (bilakuzuk)ni olib: «Ey Savbon, buni falon xonadonga — Madinadagi bir ahli baytga olib borgin. Albatta, mana bular mening ahli baytim. Men ularning oʻzlariga atalgan yaxshi narsalarini bu dunyo hayotlarida yeb tugatishlarini yoqtirmayman. Ey Savbon, Fotimaga asab (degan toshlardan) bir marjon va fil suyagidan ikkita bilakuzuk sotib olib kelgin», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилинган қули Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқсалар, аҳли ичидан энг охирги хайрлашадиган кишилари Фотима бўлар, қайтиб келганларида эса энг аввал кирган (ҳузурига борган) кишилари ҳам Фотима бўлар эди. Бир куни у зот ўзларининг бир ғазотларидан қайтиб келдилар. Фотима эшигига бир тўқув (палос) ёки парда осиб қўйган, Ҳасан ва Ҳусайнга эса кумушдан иккита билакузук тақиб қўйган эди. У зот келиб, (уйга) кирмадилар. Фотима у зотни киришдан тўсган нарса — кўрган (шу) нарсалари деб ўйлади-да, пардани йиртиб ташлади, икки болакайдан билакузукларни ечиб, иккисининг орасида бўлиб берди. Улар йиғлаган ҳолда Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бордилар. У зот уларнинг қўлидан у (билакузук)ни олиб: «Эй Савбон, буни фалон хонадонга — Мадинадаги бир аҳли байтга олиб боргин. Албатта, мана булар менинг аҳли байтим. Мен уларнинг ўзларига аталган яхши нарсаларини бу дунё ҳаётларида еб тугатишларини ёқтирмайман. Эй Савбон, Фотимага асаб (деган тошлардан) бир маржон ва фил суягидан иккита билакузук сотиб олиб келгин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ وَجَدْتُمُوهُ يَعْمَلُ عَمَلَ قَوْمِ لُوطٍ فَاقْتُلُوا الْفَاعِلَ وَالْمَفْعُولَ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو مِثْلَهُ وَرَوَاهُ عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَفَعَهُ وَرَوَاهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَفَعَهُ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi. U: «Rasululloh ﷺ: ‹Kimni Lut qavmining ishini qilayotganini topsangiz, qiluvchini ham, oʻziga qilingan kishini ham oʻldiringlar›, dedilar», dedi. Abu Dovud aytdi: «Buni Sulaymon ibn Bilol Amr ibn Abu Amrdan shunga oʻxshash rivoyat qildi. Abbod ibn Mansur uni Ikrimadan, u Ibn Abbosdan marfuʼ holda rivoyat qildi. Ibn Jurayj uni Ibrohimdan, u Dovud ibn Husayndan, u Ikrimadan, u Ibn Abbosdan marfuʼ holda rivoyat qildi.»Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади. У: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Кимни Лут қавмининг ишини қилаётганини топсангиз, қилувчини ҳам, ўзига қилинган кишини ҳам ўлдиринглар›, дедилар», деди. Абу Довуд айтди: «Буни Сулаймон ибн Билол Амр ибн Абу Амрдан шунга ўхшаш ривоят қилди. Аббод ибн Мансур уни Икримадан, у Ибн Аббосдан марфуъ ҳолда ривоят қилди. Ибн Журайж уни Иброҳимдан, у Довуд ибн Ҳусайндан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан марфуъ ҳолда ривоят қилди.»

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ ‏:‏ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُعَوِّذُ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ ‏:‏ ‏"‏ أُعِيذُكُمَا بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لاَمَّةٍ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ يَقُولُ ‏:‏ ‏"‏ كَانَ أَبُوكُمْ يُعَوِّذُ بِهِمَا إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ ‏:‏ هَذَا دَلِيلٌ عَلَى أَنَّ الْقُرْآنَ لَيْسَ بِمَخْلُوقٍ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytadi: Nabiy ﷺ Hasan bilan Husaynni (panohga topshirib) shunday duo qilar edilar: «Sizlarni har bir shaytondan, har bir zaharli jonivordan va yomon koʻzdan Allohning mukammal kalimalari bilan panohga topshiraman». Soʻngra: «Otangiz (Ibrohim) ham Ismoil bilan Ishoqni shu (kalimalar) bilan panohga topshirar edi» der edilar. Abu Dovud aytadi: Bu — Qurʼon maxluq (yaratilgan) emasligiga dalildir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтади: Набий ﷺ Ҳасан билан Ҳусайнни (паноҳга топшириб) шундай дуо қилар эдилар: «Сизларни ҳар бир шайтондан, ҳар бир заҳарли жонивордан ва ёмон кўздан Аллоҳнинг мукаммал калималари билан паноҳга топшираман». Сўнгра: «Отангиз (Иброҳим) ҳам Исмоил билан Ишоқни шу (калималар) билан паноҳга топширар эди» дер эдилар. Абу Довуд айтади: Бу — Қуръон махлуқ (яратилган) эмаслигига далилдир.