Ibn Abu Laylo

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، مَا أَخْبَرَنَا أَحَدٌ، أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الضُّحَى غَيْرَ أُمِّ هَانِئٍ، فَإِنَّهَا ذَكَرَتْ أَنَّهُ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ اغْتَسَلَ فِي بَيْتِهَا ثُمَّ صَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ، قَالَتْ لَمْ أَرَهُ صَلَّى صَلاَةً أَخَفَّ مِنْهَا غَيْرَ أَنَّهُ يُتِمُّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ‏.‏

(Ibn Abu Laylo aytdi:) Bizga hech kim, u Paygʻambar ﷺni zuho (chosht) namozini oʻqiyotganini koʻrdim, deb xabar bermadi — Ummu Honiʼdan boshqa. U zikr qildiki, Makka fathi kuni u zot uning uyida gʻusl qilib, soʻng sakkiz rakat (namoz) oʻqidilar. U: «Men u zotning bundan yengilroq namoz oʻqiganini koʻrmadim — faqat u zot rukuʼ va sajdani toʻ liq (mukammal) qilardilar», dedi.(Ибн Абу Лайло айтди:) Бизга ҳеч ким, у Пайғамбар ﷺни зуҳо (чошт) намозини ўқиётганини кўрдим, деб хабар бермади — Умму Ҳониъдан бошқа. У зикр қилдики, Макка фатҳи куни у зот унинг уйида ғусл қилиб, сўнг саккиз ракат (намоз) ўқидилар. У: «Мен у зотнинг бундан енгилроқ намоз ўқиганини кўрмадим — фақат у зот рукуъ ва саждани тў лиқ (мукаммал) қилардилар», деди.

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كَانَ حُذَيْفَةُ بِالْمَدَايِنِ فَاسْتَسْقَى، فَأَتَاهُ دِهْقَانٌ بِقَدَحِ فِضَّةٍ، فَرَمَاهُ بِهِ فَقَالَ إِنِّي لَمْ أَرْمِهِ إِلاَّ أَنِّي نَهَيْتُهُ فَلَمْ يَنْتَهِ، وَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَانَا عَنِ الْحَرِيرِ وَالدِّيبَاجِ وَالشُّرْبِ فِي آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَقَالَ ‏"‏ هُنَّ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَهْىَ لَكُمْ فِي الآخِرَةِ ‏"‏‏.‏

(Ibn Abu Laylo aytdi:) Huzayfa (roziyallohu anhu) Madoinda edi; u suv soʻradi; bir dehqon (zodagon) unga bir kumush qadah keltirdi; u uni (dehqonga) otdi va: «Men uni — faqat uni (avval) qaytargan boʻ lishim, (lekin) u toʻ xtamagani uchun — otdim. Albatta Paygʻambar ﷺ bizni harir (ipak), debo (zarbof) va oltin hamda kumush idishlarda ichishdan qaytardilar va: ‹Ular (kofirlar) uchun dunyoda, sizlar uchun esa oxiratda(dir)› dedilar» dedi.(Ибн Абу Лайло айтди:) Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) Мадоинда эди; у сув сўради; бир деҳқон (зодагон) унга бир кумуш қадаҳ келтирди; у уни (деҳқонга) отди ва: «Мен уни — фақат уни (аввал) қайтарган бў лишим, (лекин) у тў хтамагани учун — отдим. Албатта Пайғамбар ﷺ бизни ҳарир (ипак), дебо (зарбоф) ва олтин ҳамда кумуш идишларда ичишдан қайтардилар ва: ‹Улар (кофирлар) учун дунёда, сизлар учун эса охиратда(дир)› дедилар» деди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كَانَ حُذَيْفَةُ بِالْمَدَايِنِ فَاسْتَسْقَى، فَأَتَاهُ دِهْقَانٌ بِمَاءٍ فِي إِنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ فَرَمَاهُ بِهِ وَقَالَ إِنِّي لَمْ أَرْمِهِ إِلاَّ أَنِّي نَهَيْتُهُ فَلَمْ يَنْتَهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الذَّهَبُ وَالْفِضَّةُ وَالْحَرِيرُ وَالدِّيبَاجُ هِيَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا، وَلَكُمْ فِي الآخِرَةِ ‏"‏‏.‏

(Ibn Abu Laylo aytdi:) Huzayfa (roziyallohu anhu) Madoyinda edi; u suv soʻradi, shunda bir dehqon (qishloq oqsoqoli) unga kumush idishda suv keltirdi. (Huzayfa) idishni unga otib yubordi va: «Men buni faqat shu sababdan otdimki, men uni (kumushdan foydalanishdan) qaytargan edim, u esa toʻxtamadi. Rasululloh ﷺ: ‹Oltin, kumush, ipak va deboj — bu dunyoda ular (kofirlar) uchun, oxiratda esa sizlar uchundir› dedilar» dedi.(Ибн Абу Лайло айтди:) Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) Мадойинда эди; у сув сўради, шунда бир деҳқон (қишлоқ оқсоқоли) унга кумуш идишда сув келтирди. (Ҳузайфа) идишни унга отиб юборди ва: «Мен буни фақат шу сабабдан отдимки, мен уни (кумушдан фойдаланишдан) қайтарган эдим, у эса тўхтамади. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Олтин, кумуш, ипак ва дебож — бу дунёда улар (кофирлар) учун, охиратда эса сизлар учундир› дедилар» деди.