Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriy

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الشَّعْثَاءِ، جَابِرًا قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَمَانِيًا جَمِيعًا وَسَبْعًا جَمِيعًا‏.‏ قُلْتُ يَا أَبَا الشَّعْثَاءِ أَظُنُّهُ أَخَّرَ الظُّهْرَ وَعَجَّلَ الْعَصْرَ وَعَجَّلَ الْعِشَاءَ وَأَخَّرَ الْمَغْرِبَ‏.‏ قَالَ وَأَنَا أَظُنُّهُ‏.‏

Amr (Abu Shaʼso Jobirdan, Ibn Abbosdan) rivoyat qiladi: Men Abu Shaʼso Jobirning shunday deganini eshitdim: «Men Ibn Abbosning shunday deganini eshitdim: ‹Men Rasululloh ﷺ bilan sakkiz rakat (peshin va asr namozlarini) birga va yetti rakat (shom va xufton namozlarini) birga oʻqidim›». Men: «Ey Abu Shaʼso, menimcha, u zot peshinni kechiktirib, asrni erta; xuftonni erta, shomni kechiktirib oʻqigan boʻlsalar kerak», — dedim. Abu Shaʼso: «Menimcha ham shunday», — dedi.Амр (Абу Шаъсо Жобирдан, Ибн Аббосдан) ривоят қилади: Мен Абу Шаъсо Жобирнинг шундай деганини эшитдим: «Мен Ибн Аббоснинг шундай деганини эшитдим: ‹Мен Расулуллоҳ ﷺ билан саккиз ракат (пешин ва аср намозларини) бирга ва етти ракат (шом ва хуфтон намозларини) бирга ўқидим›». Мен: «Эй Абу Шаъсо, менимча, у зот пешинни кечиктириб, асрни эрта; хуфтонни эрта, шомни кечиктириб ўқиган бўлсалар керак», — дедим. Абу Шаъсо: «Менимча ҳам шундай», — деди.

حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ ـ رضى الله عنه ـ أَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ أَنْ يُقِيمَ عَلَى إِحْرَامِهِ، وَذَكَرَ قَوْلَ سُرَاقَةَ‏.‏

Ato (Jobirdan) rivoyat qiladi: Jobir dedi: «Paygʻambar ﷺ Alini — oʻz ehromida (davom etgancha) qolishga — buyurdilar». Soʻng rivoyatchi Suroqaning rivoyatini xabar qildi.Ато (Жобирдан) ривоят қилади: Жобир деди: «Пайғамбар ﷺ Алини — ўз эҳромида (давом этганча) қолишга — буюрдилар». Сўнг ривоятчи Суроқанинг ривоятини хабар қилди.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنَا عَطَاءٌ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ كُنَّا لاَ نَأْكُلُ مِنْ لُحُومِ بُدْنِنَا فَوْقَ ثَلاَثِ مِنًى، فَرَخَّصَ لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ كُلُوا وَتَزَوَّدُوا ‏"‏‏.‏ فَأَكَلْنَا وَتَزَوَّدْنَا‏.‏ قُلْتُ لِعَطَاءٍ أَقَالَ حَتَّى جِئْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ لاَ‏.‏

Ibn Jurayj (Atodan, Jobirdan) rivoyat qiladi: Ato dedi: «Men Jobir ibn Abdullohning shunday deganini eshitdim: ‹Biz Mino (kunlari)da Budn goʻshtini uch kundan ortiq yemas edik. Keyin Paygʻambar ﷺ bizga: «Yenglar va (oʻzlaringiz bilan) olib keting», — deb ruxsat berdilar. Bas, biz (bir qismini) yedik va (bir qismini) oʻzimiz bilan olib ketdik›». Men (Ibn Jurayj) Atodan: «Jobir — ular Madinaga yetguncha (goʻsht yeb bordi) deb aytdimi?» — deb soʻradim. Ato: «Yoʻq», — deb javob berdi.Ибн Журайж (Атодан, Жобирдан) ривоят қилади: Ато деди: «Мен Жобир ибн Абдуллоҳнинг шундай деганини эшитдим: ‹Биз Мино (кунлари)да Будн гўштини уч кундан ортиқ емас эдик. Кейин Пайғамбар ﷺ бизга: «Енглар ва (ўзларингиз билан) олиб кетинг», — деб рухсат бердилар. Бас, биз (бир қисмини) едик ва (бир қисмини) ўзимиз билан олиб кетдик›». Мен (Ибн Журайж) Атодан: «Жобир — улар Мадинага етгунча (гўшт еб борди) деб айтдими?» — деб сўрадим. Ато: «Йўқ», — деб жавоб берди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُ وَيُبَاشِرُ، وَهُوَ صَائِمٌ، وَكَانَ أَمْلَكَكُمْ لإِرْبِهِ‏.‏ وَقَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ‏{‏مَآرِبُ‏}‏ حَاجَةٌ‏.‏ قَالَ طَاوُسٌ ‏[quran sura="24" aya_start="31" aya_end="31"]{‏أُولِي الإِرْبَةِ‏}‏ الأَحْمَقُ لاَ حَاجَةَ لَهُ فِي النِّسَاءِ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ roʻzador holda (zavjalarini) oʻpar va quchoqlar edilar; u zot oʻz shahvatini sizlardan har biringizdan koʻra koʻproq nazorat qila olar edilar. Jobir: «(Zavjasiga) qarash bilan (maniy) chiqib ketgan kishi — roʻzasini (toʻldirib) tugatsin», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ рўзадор ҳолда (завжаларини) ўпар ва қучоқлар эдилар; у зот ўз шаҳватини сизлардан ҳар бирингиздан кўра кўпроқ назорат қила олар эдилар. Жобир: «(Завжасига) қараш билан (маний) чиқиб кетган киши — рўзасини (тўлдириб) тугацин», — деди.

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادٍ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ صَوْمِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ زَادَ غَيْرُ أَبِي عَاصِمٍ أَنْ يَنْفَرِدَ بِصَوْمٍ‏.‏

Muhammad ibn Abbos (Jobirdan) rivoyat qiladi: Men Jobirdan: «Paygʻambar ﷺ juma kuni roʻza tutishdan qaytardimi?» — deb soʻradim. U: «Ha», — deb javob berdi. (Boshqa rivoyatchilar qoʻshdi: «Agar u faqat oʻsha kunini roʻza tutishni niyat qilsa».)Муҳаммад ибн Аббос (Жобирдан) ривоят қилади: Мен Жобирдан: «Пайғамбар ﷺ жума куни рўза тутишдан қайтардими?» — деб сўрадим. У: «Ҳа», — деб жавоб берди. (Бошқа ривоятчилар қўшди: «Агар у фақат ўша кунини рўза тутишни ният қилса».)

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ سَمِعْتُ بُشَيْرًا، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ أَبِي حَثْمَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ الثَّمَرِ بِالتَّمْرِ، وَرَخَّصَ فِي الْعَرِيَّةِ أَنْ تُبَاعَ بِخَرْصِهَا يَأْكُلُهَا أَهْلُهَا رُطَبًا‏.‏ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً أُخْرَى إِلاَّ أَنَّهُ رَخَّصَ فِي الْعَرِيَّةِ يَبِيعُهَا أَهْلُهَا بِخَرْصِهَا، يَأْكُلُونَهَا رُطَبًا‏.‏ قَالَ هُوَ سَوَاءٌ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ فَقُلْتُ لِيَحْيَى وَأَنَا غُلاَمٌ إِنَّ أَهْلَ مَكَّةَ يَقُولُونَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَخَّصَ فِي بَيْعِ الْعَرَايَا‏.‏ فَقَالَ وَمَا يُدْرِي أَهْلَ مَكَّةَ قُلْتُ إِنَّهُمْ يَرْوُونَهُ عَنْ جَابِرٍ‏.‏ فَسَكَتَ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ إِنَّمَا أَرَدْتُ أَنَّ جَابِرًا مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ‏.‏ قِيلَ لِسُفْيَانَ وَلَيْسَ فِيهِ نَهْىٌ عَنْ بَيْعِ الثَّمَرِ حَتَّى يَبْدُوَ صَلاَحُهُ قَالَ لاَ‏.‏

Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ mevani (yangi xurmoni) quritilgan xurmoga sotishdan qaytardi, lekin Araya(dagi) mevani tahminan oʻlchab sotishga ruxsat berdi va ularning yangi egalari xurmosini yangi (holda) yeyishi mumkin edi. Sufyon (boshqa rivoyatda) dedi: «Men hali yosh bola ekanimda, Yahyoga (rivoyatchiga): ‹Makka aholisi — Paygʻambar ﷺ ularga Araya(dagi) mevani tahminan oʻlchab sotishga ruxsat berdi, deb — aytadi›, — dedim. Yahyo: ‹Makka aholisi buni qaerdan biladi?› — deb soʻradi. Men: ‹Ular buni (Paygʻambar ﷺ dan) Jobir orqali rivoyat qildi›, — dedim. Shunda Yahyo jim qoldi». Sufyon dedi: «Men — Jobir Madina (aholisi)dan edi, deb — nazarda tutdim». Sufyondan — Jobirning rivoyatida mevani foydasi maʼlum boʻlishdan oldin sotishning taqiqi bormi, deb — soʻraldi. U: «Yoʻq, (unda bu taqiq) yoʻq edi», — deb javob berdi.Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ мевани (янги хурмони) қуритилган хурмога сотишдан қайтарди, лекин Арая(даги) мевани таҳминан ўлчаб сотишга рухсат берди ва уларнинг янги эгалари хурмосини янги (ҳолда) ейиши мумкин эди. Суфён (бошқа ривоятда) деди: «Мен ҳали ёш бола эканимда, Яҳёга (ривоятчига): ‹Макка аҳолиси — Пайғамбар ﷺ уларга Арая(даги) мевани таҳминан ўлчаб сотишга рухсат берди, деб — айтади›, — дедим. Яҳё: ‹Макка аҳолиси буни қаэрдан билади?› — деб сўради. Мен: ‹Улар буни (Пайғамбар ﷺ дан) Жобир орқали ривоят қилди›, — дедим. Шунда Яҳё жим қолди». Суфён деди: «Мен — Жобир Мадина (аҳолиси)дан эди, деб — назарда тутдим». Суфёндан — Жобирнинг ривоятида мевани фойдаси маълум бўлишдан олдин сотишнинг тақиқи борми, деб — сўралди. У: «Йўқ, (унда бу тақиқ) йўқ эди», — деб жавоб берди.

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ‏.‏وَعَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صُبْحَ رَابِعَةٍ مِنْ ذِي الْحَجَّةِ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ، لاَ يَخْلِطُهُمْ شَىْءٌ، فَلَمَّا قَدِمْنَا أَمَرَنَا فَجَعَلْنَاهَا عُمْرَةً، وَأَنْ نَحِلَّ إِلَى نِسَائِنَا، فَفَشَتْ فِي ذَلِكَ الْقَالَةُ‏.‏ قَالَ عَطَاءٌ فَقَالَ جَابِرٌ فَيَرُوحُ أَحَدُنَا إِلَى مِنًى وَذَكَرُهُ يَقْطُرُ مَنِيًّا‏.‏ فَقَالَ جَابِرٌ بِكَفِّهِ، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ ‏"‏ بَلَغَنِي أَنَّ أَقْوَامًا يَقُولُونَ كَذَا وَكَذَا، وَاللَّهِ لأَنَا أَبَرُّ وَأَتْقَى لِلَّهِ مِنْهُمْ، وَلَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ، وَلَوْلاَ أَنَّ مَعِي الْهَدْىَ لأَحْلَلْتُ ‏"‏‏.‏ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هِيَ لَنَا أَوْ لِلأَبَدِ فَقَالَ ‏"‏ لاَ بَلْ لِلأَبَدِ ‏"‏‏.‏ قَالَ وَجَاءَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ـ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَقُولُ لَبَّيْكَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَقَالَ وَقَالَ الآخَرُ لَبَّيْكَ بِحَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقِيمَ عَلَى إِحْرَامِهِ، وَأَشْرَكَهُ فِي الْهَدْىِ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ (sahobalari bilan) — faqat haj uchun ihrom bogʻlagan holda — Zulhijjaning toʻrtinchi (kuni) ertalab Makkaga yetib keldi. Biz Makkaga yetib kelganda, Paygʻambar ﷺ bizga — ihrom niyatimizni umraga oʻzgartirishni va umrani bajargandan soʻng ihromdan chiqishimiz hamda — (jinsiy aloqa uchun) xotinlarimizning oldiga borishimiz mumkinligini — buyurdi. Odamlar bu haqda (norozilik bilan) gapira boshladi. Jobir hayrat bilan: «Bizning tanosil aʼzolarimizdan maniy tomib turgan holda Minoga boramizmi?» — dedi. Jobir buni aytganda qoʻlini (silkitdi). Bu xabar Paygʻambar ﷺ ga yetib borganda, u zot xutba qilib: «Menga — baʼzi kishilar shunday-shunday deyapti, deb — xabar berildi. Allohga qasamki, men Allohdan sizlardan koʻra koʻproq qoʻrqaman va Unga sizlardan koʻra koʻproq itoat qilaman. Agar men hozir bilgan narsamni (avval) bilganimda, men Hadiy (qurbonlik)ni oʻzim bilan olib kelmas edim va agar Hadiy men bilan boʻlmaganida, men ihromdan chiqar edim», — dedi. Shunda Suroqa ibn Molik (oʻrnidan) turib: «Yo Rasululloh, bu (ruxsat) faqat biz uchunmi yoki abadiymi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «U — abadiy(dir)», — dedi. Shu asnoda Ali ibn Abu Tolib Yamandan keldi va Paygʻambar ﷺ niyat qilgan (narsa) uchun ‹labbay› der edi. (Boshqa bir kishiga koʻra, Ali — Allohning Rasuli ﷺ ning hajiga oʻxshash (haj) uchun ‹labbay› der edi.) Paygʻambar ﷺ unga — ihromda davom etishni va u bilan Hadiyni boʻlishishni — aytdi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ (саҳобалари билан) — фақат ҳаж учун иҳром боғлаган ҳолда — Зулҳижжанинг тўртинчи (куни) эрталаб Маккага етиб келди. Биз Маккага етиб келганда, Пайғамбар ﷺ бизга — иҳром ниятимизни умрага ўзгартиришни ва умрани бажаргандан сўнг иҳромдан чиқишимиз ҳамда — (жинсий алоқа учун) хотинларимизнинг олдига боришимиз мумкинлигини — буюрди. Одамлар бу ҳақда (норозилик билан) гапира бошлади. Жобир ҳайрат билан: «Бизнинг таносил аъзоларимиздан маний томиб турган ҳолда Минога борамизми?» — деди. Жобир буни айтганда қўлини (силкитди). Бу хабар Пайғамбар ﷺ га етиб борганда, у зот хутба қилиб: «Менга — баъзи кишилар шундай-шундай деяпти, деб — хабар берилди. Аллоҳга қасамки, мен Аллоҳдан сизлардан кўра кўпроқ қўрқаман ва Унга сизлардан кўра кўпроқ итоат қиламан. Агар мен ҳозир билган нарсамни (аввал) билганимда, мен Ҳадий (қурбонлик)ни ўзим билан олиб келмас эдим ва агар Ҳадий мен билан бўлмаганида, мен иҳромдан чиқар эдим», — деди. Шунда Суроқа ибн Молик (ўрнидан) туриб: «Ё Расулуллоҳ, бу (рухсат) фақат биз учунми ёки абадийми?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «У — абадий(дир)», — деди. Шу аснода Али ибн Абу Толиб Ямандан келди ва Пайғамбар ﷺ ният қилган (нарса) учун ‹лаббай› дер эди. (Бошқа бир кишига кўра, Али — Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг ҳажига ўхшаш (ҳаж) учун ‹лаббай› дер эди.) Пайғамбар ﷺ унга — иҳромда давом этишни ва у билан Ҳадийни бўлишишни — айтди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، أَنَّهُ كَانَ عِنْدَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ هُوَ وَأَبُوهُ، وَعِنْدَهُ قَوْمٌ فَسَأَلُوهُ عَنِ الْغُسْلِ،‏.‏ فَقَالَ يَكْفِيكَ صَاعٌ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مَا يَكْفِينِي‏.‏ فَقَالَ جَابِرٌ كَانَ يَكْفِي مَنْ هُوَ أَوْفَى مِنْكَ شَعَرًا، وَخَيْرٌ مِنْكَ، ثُمَّ أَمَّنَا فِي ثَوْبٍ‏.‏

Abu Jaʼfar (Jobirdan) rivoyat qiladi: Men va otam Jobir ibn Abdulloh bilan birga edik; baʼzi kishilar undan gusl haqida soʻradi. U: «Bir soʼ suv senga kifoya», — dedi. Bir kishi: «Bir soʼ menga kifoya qilmaydi», — dedi. Jobir: «Sendan sochi koʻproq va sendan yaxshiroq (zot — Paygʻambar)ga bir soʼ kifoya qilgan edi», — dedi. Soʻng Jobir (kiyimini) kiyib, namozga imomlik qildi.Абу Жаъфар (Жобирдан) ривоят қилади: Мен ва отам Жобир ибн Абдуллоҳ билан бирга эдик; баъзи кишилар ундан гусл ҳақида сўради. У: «Бир сў сув сенга кифоя», — деди. Бир киши: «Бир сў менга кифоя қилмайди», — деди. Жобир: «Сендан сочи кўпроқ ва сендан яхшироқ (зот — Пайғамбар)га бир сў кифоя қилган эди», — деди. Сўнг Жобир (кийимини) кийиб, намозга имомлик қилди.

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ الْعُمْرَى جَائِزَةٌ ‏"‏‏.‏ وَقَالَ عَطَاءٌ حَدَّثَنِي جَابِرٌ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Umro joiz(dir)», — dedilar. Ato: «Jobir menga buni Paygʻambar ﷺ dan (rivoyat qilib) aytdi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Умро жоиз(дир)», — дедилар. Ато: «Жобир менга буни Пайғамбар ﷺ дан (ривоят қилиб) айтди», — деди.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، رضى الله عنهم قَالَ لَمَّا مَاتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَاءَ أَبَا بَكْرٍ مَالٌ مِنْ قِبَلِ الْعَلاَءِ بْنِ الْحَضْرَمِيِّ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَنْ كَانَ لَهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم دَيْنٌ، أَوْ كَانَتْ لَهُ قِبَلَهُ عِدَةٌ، فَلْيَأْتِنَا‏.‏ قَالَ جَابِرٌ فَقُلْتُ وَعَدَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُعْطِيَنِي هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا، فَبَسَطَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، قَالَ جَابِرٌ فَعَدَّ فِي يَدِي خَمْسَمِائَةٍ، ثُمَّ خَمْسَمِائَةٍ، ثُمَّ خَمْسَمِائَةٍ‏.‏

Muhammad ibn Ali (Jobir ibn Abdullohdan) rivoyat qiladi: Jobir ibn Abdulloh: «Paygʻambar ﷺ vafot etganda, Abu Bakr Alo ibn Hazramiydan biroz mol (pul) oldi. Abu Bakr odamlarga: ‹Kimda Paygʻambar ﷺ dan pul talabi (haqi) boʻlsa yoki unga u zot biror narsa vaʼda qilgan boʻlsa, bizning oldimizga kelsin (toki biz unga haqini toʻlasak)›, — dedi», — dedi. Jobir qoʻshdi: «Men (Abu Bakrga): ‹Allohning Rasuli ﷺ menga — shuncha-shuncha, shuncha-shuncha, shuncha-shuncha berishni vaʼda qilgan edi (deb qoʻllarini uch marta yozdi)›, — dedim. Abu Bakr men uchun (pulni) sanab, menga besh yuz (oltin), soʻng besh yuz, soʻng besh yuz (oltin) berdi», — dedi.Муҳаммад ибн Али (Жобир ибн Абдуллоҳдан) ривоят қилади: Жобир ибн Абдуллоҳ: «Пайғамбар ﷺ вафот этганда, Абу Бакр Ало ибн Ҳазрамийдан бироз мол (пул) олди. Абу Бакр одамларга: ‹Кимда Пайғамбар ﷺ дан пул талаби (ҳақи) бўлса ёки унга у зот бирор нарса ваъда қилган бўлса, бизнинг олдимизга келсин (токи биз унга ҳақини тўласак)›, — деди», — деди. Жобир қўшди: «Мен (Абу Бакрга): ‹Аллоҳнинг Расули ﷺ менга — шунча-шунча, шунча-шунча, шунча-шунча беришни ваъда қилган эди (деб қўлларини уч марта ёзди)›, — дедим. Абу Бакр мен учун (пулни) санаб, менга беш юз (олтин), сўнг беш юз, сўнг беш юз (олтин) берди», — деди.